ترجمهٔ فارسی سورهٔ 'Abasa
عبس · سورة عبس · آیهها: 42 · مکی
ترجمه: Farsi - Persian translation
-
1
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
عبس
چهره درهم کشید, وروی بر گردانید, -
2
أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
از این که (عبد الله بن ام مکتوم) نابینا به نزدش آمد. -
3
وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
و (ای پیامبر) چه می دانی شاید که او پاک می شد. -
4
أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
یا پندگیرد, واین پند به او نفع می داد. -
5
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
اما آن کس که مجد نیازی نمود. -
6
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
پس تو به او روی من آوری, -
7
وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
در حالی که اگر او خود را (از کفر) پاک نسازد, چیزی بر تو نیست. -
8
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
اما کسی شتابان به مراغ تو می آید. -
9
وَهُوَ يَخۡشَىٰ
و او (از خدا) می ترسد. -
10
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
پس تو از او غافل می شوی (وبه ار تو جه نمی کنی؟) -
11
كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
هرگز چنین نیست, بی گمان این (سوره) تذکر ویاد آوری است. -
12
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
پس هرکس بخواهد از آن پند گیرد. -
13
فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
در صحیفه های پر ارزشی (ثبت) است. -
14
مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
بلند پایه وپاکیزه. -
15
بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
به دست (فرشتگان =) سفیران (وحی است). -
16
كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
بزرگوار ونیکو کار. -
17
قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
مرگ بر (این) انسان, چقدر نا سپاس است؟! -
18
مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟ -
19
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
او را از نطفه ای (نا چیز) آفریده است, آنگاه او را موزون ساخت. -
20
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
سپس راه را برای او آسان نمود. -
21
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
آنگاه (بعد از پایان عمر) او را میراند, پس او را در قبر (پنهان) کرد. -
22
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
سپس هرگاه که بخواهد او را (زیاده می کند و از قبر) بر می انگیزد. -
23
كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
هرگز چنین نیست, (که او می پندارد) او هنوز آنچه را که (خدا) فرمان داده, به جای نیاورده است. -
24
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
پس انسان باید به غذای خود بنگرد. -
25
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّا
بی گمان ما آب فراوان (از آسمان) فروریختیم. -
26
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّا
سپس زمین را به نیکی شگافتیم. -
27
فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّا
آنگاه در آن دانه (های فراون) رویاندیم. -
28
وَعِنَبࣰا وَقَضۡبࣰا
وانگور وسبزی (بسیار). -
29
وَزَيۡتُونࣰا وَنَخۡلࣰا
و زیتون ونخل. -
30
وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰا
وبا غهایی (ابنوه و) پردرخت. -
31
وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّا
و(انواع) میوه و علوفه (پدید آوردیم). -
32
مَّتَٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
(همۀ اینها) برای بهره گیری شما وچهار یایانتان است. -
33
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
پس هنگامی که (آن) صدای مهیب (قیامت) فرا رسد. -
34
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
روزی که انسان از برادرش می گریزد. -
35
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
واز ما درش و از پدرش. -
36
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
واز زنش وفرزندانش (نیز می گریزد). -
37
لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
در آن روز هرکس را کاری است که اورا به خود مشغولش دارد. -
38
وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
چهره هایی در آن روز گشاده وروشن است. -
39
ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
خندان وشاد است. -
40
وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
وچهره هایی در آن روز غبار آلود است. -
41
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
سیاهی (وتاریکی) آنهارا پوشانده است. -
42
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
اینان همان کافران فاجرند.