ترجمهٔ فارسی سورهٔ 'Abasa
عبس · سورة عبس · آیهها: 42 · مکی
ترجمه: الترجمة الفارسية - حسين تاجي
-
1
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
چهره درهم کشید، و روی بر گردانید، -
2
أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
از اینکه (عبد الله بن ام مکتوم) نابینا به نزدش آمد. -
3
وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
و (ای پیامبر) چه میدانی شاید که او پاک میشد. -
4
أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
یا پندگیرد، و این پند به او نفع میداد. -
5
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
اما آن کس که مجد نیازی نمود. -
6
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
پس تو به او روی میآوری، -
7
وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
در حالیکه اگر او خود را (از کفر) پاک نسازد، چیزی بر تو نیست. -
8
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
اما کسی شتابان به سراغ تو میآید. -
9
وَهُوَ يَخۡشَىٰ
و او (از الله) میترسد. -
10
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
پس تو از او غافل میشوی (و به او توجه نمیکنی؟) -
11
كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
هرگز چنین نیست، بیگمان این (سوره) تذکر و یاد آوری است. -
12
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
پس هرکس بخواهد از آن پند گیرد. -
13
فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
در صحیفههای پر ارزشی (ثبت) است. -
14
مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
بلند پایه و پاکیزه. -
15
بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
به دست (فرشتگان =) سفیران (وحی است). -
16
كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
بزرگوار و نیکوکار. -
17
قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
مرگ بر (این) انسان، چقدر ناسپاس است؟! -
18
مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
(الله) او را از چه چیز آفریده است؟ -
19
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
او را از نطفۀ (ناچیز) آفریده است، آنگاه او را موزون ساخت. -
20
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
سپس راه را برای او آسان نمود. -
21
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
آنگاه (بعد از پایان عمر) او را میراند، پس او را در قبر (پنهان) کرد. -
22
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
سپس هرگاه که بخواهد او را (زیاده میکند و از قبر) بر میانگیزد. -
23
كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
هرگز چنین نیست، (که او میپندارد) او هنوز آنچه را که (الله) فرمان داده، بهجای نیاورده است. -
24
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
پس انسان باید به غذای خود بنگرد. -
25
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّا
بیگمان ما آب فراوان (از آسمان) فرو ریختیم. -
26
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّا
سپس زمین را به نیکی شکافتیم. -
27
فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّا
آنگاه در آن دانه (های فراوان) رویاندیم. -
28
وَعِنَبࣰا وَقَضۡبࣰا
و انگور و سبزی (بسیار). -
29
وَزَيۡتُونࣰا وَنَخۡلࣰا
و زیتون و نخل. -
30
وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰا
و باغهایی (انبوه و) پردرخت. -
31
وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّا
و (انواع) میوه و علوفه (پدید آوردیم). -
32
مَّتَٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
(همۀ اینها) برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان است. -
33
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
پس هنگامیکه (آن) صدای مهیب (قیامت) فرا رسد. -
34
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
روزیکه انسان از برادرش میگریزد. -
35
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
و از مادرش و از پدرش. -
36
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
و از زنش و فرزندانش (نیز میگریزد). -
37
لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
در آن روز هرکس را کاری است که او را به خود مشغولش دارد. -
38
وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
چهرههایی در آن روز گشاده و روشن است. -
39
ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
خندان و شاد است. -
40
وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
و چهرههایی در آن روز غبار آلود است. -
41
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
سیاهی (و تاریکی) آنها را پوشانده است. -
42
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
اینان همان کافران فاجرند.