ترجمة معاني سورة طه باللغة الألبانية من كتاب Albanian - Albanian translation
ﰡ
آية رقم 1
ﭵ
ﭶ
Ta Ha.
آية رقم 2
ﭷﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
Ne nuk ta shpallëm Kur’anin për të munduar ty.
آية رقم 3
ﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
Ta shpallëm vetëm këshillë (përkujtim) për atë që frikësohet.
آية رقم 4
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
Shpallje nga Ai që krijoi tokën dhe qiejt e lartë.
آية رقم 5
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
Mëshiruesi që qëndron mbi Arsh.
آية رقم 6
E Tij është çdo gjë që ekziston në qiej dhe në tokë dhe çdo gjë që gjendet në mes tyre, edhe ç’ka nën dhe.
آية رقم 7
Andaj, nëse bën shprehjen (lutjen haptazi), Ai e di të fshehtën, madje edhe më shumë se kjo.
آية رقم 8
Ai është All-llahu, nuk ka Zot pos Tij, Atij i takojnë emrat më të bukur.
آية رقم 9
ﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
A të ka ardhur ndonjë njohuri për ndodhin e Musait?
آية رقم 10
Kur ai e pa një zjarr, e i tha familjes së vet: “Rrini ku jeni, se vërejta një zjarr, e unë ndoshta do t’ju sjellë ndonjë acë prej tij, ose do të gjejë te zjarri ndonjë udhërrëfyes”.
آية رقم 11
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
E kur shkoi te Ai (zjarri), u thirrë: O Musa!
آية رقم 12
Vërtet Unë jam Zoti yt, hiq atë që ke mbathur (opingat e nallet), se je në luginën e shenjtë Tuva.
آية رقم 13
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Unë të zgjodha ty (për pejgamber), prandaj dëgjo mirë se ç’po të shpallet!
آية رقم 14
Vërtet, vetëm Unë jam All-llahu, nuk ka zot tjetër pos Meje,pra Mua më adhuro dhe fal namazin për të më kujtuar Mua.
آية رقم 15
S’ka dyshim se momenti (kijameti) do të vijë pa tjetër, Unë gati e kam fshehë atë; (do të vijë) për t’u shpërblyer secili njeri për atë që ka bërë.
آية رقم 16
Prandaj, të mos shmang ty nga kjo, ai që nuk i beson atij dhe që është dhënë pas dëshirave, se atëherë shkatërrohesh.
آية رقم 17
ﭹﭺﭻﭼ
ﭽ
O Musa , ç’është ajo që e ke premtuar në të djathtën tënde?
آية رقم 18
Ai (Musai) tha: “Ai është shkopi im që të mbahem në të, dhe me të u shkund (gjethe nga drunjtë) dhenve të mia, dhe me të kryej edhe nevoja tjera.
آية رقم 19
ﮌﮍﮎ
ﮏ
Ai (All-llahu) i tha: “Hidh atë, O Musa!”
آية رقم 20
ﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
Ai e hodhi atë, kur ja, ai një gjarpër i madh që lëvizte me shpejtësi.
آية رقم 21
(All-llahu i) Tha: “Kape atë, e mos u frikëso, se Ne do ta kthejmë atë përsëri në gjendjen e mëparshme!”
آية رقم 22
Dhe, fute dorën tënd e do ta nxjerrësh atë të bardhë pa asnjë të metë. Kjo është një mrekulli tjetër.
آية رقم 23
ﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
(këtë e bëmë) Në mënyrë që të mundësojmë të shohësh disa nga argumentet Tona të mëdha.
آية رقم 24
ﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
“Shko te faraoni se ai ka ngritur kokë (është bërë arrogant)”.
آية رقم 25
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
Ai (Musai) tha: “Ma zgjëro (më ndihmo) gjoksin tim!
آية رقم 26
ﯝﯞﯟ
ﯠ
Dhe më lehtëso në këtë punë timen!
آية رقم 27
ﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
Më zgjidh nyjen e gjuhës sime!
آية رقم 28
ﯦﯧ
ﯨ
Që ta kuptojnë fjalën time!
آية رقم 29
ﯩﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
Më cakto një ndihmëtar nga familja ime,
آية رقم 30
ﯯﯰ
ﯱ
Harunin, vëllain tim,
آية رقم 31
ﯲﯳﯴ
ﯵ
Që me të të ma forcosh fuqinë time,
آية رقم 32
ﯶﯷﯸ
ﯹ
Bëma shok atë në punën time,
آية رقم 33
ﯺﯻﯼ
ﯽ
Në mënyrë që të madhërojnë Ty më shumë,
آية رقم 34
ﯾﯿ
ﰀ
Dhe të përkujtojnë Ty shpesh.
آية رقم 35
ﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
Vërtet, Ti je Ai që na sheh dhe na i di punët”.
آية رقم 36
ﰆﰇﰈﰉﰊ
ﰋ
Ai (All-llahu) tha: “O Musa, t’u dha ajo që kërkove!”
آية رقم 37
ﰌﰍﰎﰏﰐ
ﰑ
Ne edhe një herë ta dhuruam ty mirësinë Tona.
آية رقم 38
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Atëherë kur nënën e frymëzuam me atë që nuk kuptohet ndrushe pos me inspirim (me frymëzim - shpallje).
آية رقم 39
(Ne i thamë) “Vëre atë (fëmijë, Musain) në arkë, e mandej hidhe në lumë e lumi e hjedhë në breg, atë e merre armiku Im dhe i tij. E nga ana Ime mbolla (në zemra të njerëzve) dashuri ndaj teje, e që të edukoheshe nën mbikëqyrjen Time”.
آية رقم 40
Kur motra jote ecte (të përcillte) e thoshte: “A doni t’ju tregoj atë që do të kujdeset për të? E Ne të kthyem te nëna jote, që të gëzohej ajo e të mos mbetej e pikëlluar. Ti pate mbytur një njeri, e Ne të shpëtuam nga mërzia dhe të sprovuan me sprova të mëdha. Ti qëndrove me vite ndër banorët e Medjenit, e pastaj erdhe, o Musa, në kohën e caktuar”.
آية رقم 41
ﮖﮗ
ﮘ
Dhe Unë të zgodha ty për shpalljen Time.
آية رقم 42
Shko me argumentet e Mia ti dhe vëllai yt, e mos e hiqni prej kujdesit të përmendurit ndaj Meje.
آية رقم 43
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
Shkoni që të dy te faraoni, se ai vërtet e ka tepruar.
آية رقم 44
Atij i thuani fjalë të buta, ndoshta ai mendohet a frikësohet.
آية رقم 45
Ata të dy thanë: “Zoti ynë, ne kemi frikë se do të na ndëshkojë menjëherë ose do t’i kalojë kufijtë kundër nesh”.
آية رقم 46
Ai (All-llahu) tha: “Mos u frikësoni, se Unë (me ndihmën Time) jam me ju, dëgjoj (ç’do t’ju thotë)dhe shoh (ç’do të bën me ju)”.
آية رقم 47
I shkoni i thuani atij: “Ne jemi të dy dërguar të Zotit tënd, lëshoi beni israilët të vijnë më ne, e mos i mundo! Ne kemi ardhur me argumentet nga Zoti yt, e shpëtimi është për atë që ndjek rrugën e drejtë.
آية رقم 48
Ne na është thënë se dënimi është për atë që gënjen (të dërguarit) dhe ia kthen shpinën besimit”.
آية رقم 49
ﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
Ai (faraoni) tha: “E kush është Zoti i ju dyve, o Musa?”
آية رقم 50
(Musai) Tha: “Zoti ynë është Ai që çdo sendi i dha formën e vet, pastaj e udhëzoi atë?”
آية رقم 51
ﰘﰙﰚﰛﰜ
ﰝ
Ai tha: “Si është gjendja e popjve të mëparshëm?”
آية رقم 52
Dija për ata është te Zoti im, e shënuar në një libër. Zoti im nuk gabon e as nuk harron”.
آية رقم 53
(Zoti im) I cili për ju e bëri tokën djep, për të mirën tuaj hapi rrugë nëpër të, lëshoi shiun prej së larti, e kjo mundësoi që të mbijnë bimë të llojeve të ndryshme.
آية رقم 54
Hani ju dhe kullotni kafshët tuaja (nga ato bimë). Vërtet, për të gjitha këto (që u përmendën) ka argumente për ata që kanë mendje të shëndodhë.
آية رقم 55
Prej asaj (tokës) Ne u krijuam ju, e ju do t’u kthejmë përsëri në të, e prej saj do t’ju nxjerrim edhe një herë.
آية رقم 56
ﮇﮈﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
Ne ia bëmë të mundshme atij t’i shohë të gjitha argumentet Ton, por ai i fënjeu ato dhe i refuzoi.
آية رقم 57
(Atëherë faraoni) Tha: “O Musa, a mos na ke ardhur që me magjinë tënde të na nxjerrësh prej tokës tonë (prej Egjiptit)?
آية رقم 58
Edhe ne do të kundërvihemi me një aso magjie, pra cakto një dhe një vend që do të na përshtatet, e që nuk do ta thyenim as ne as ti”.
آية رقم 59
(Musai) Tha: “Koha e caktuar le të jetë dita e festës në mënyrë që njerëzit të tubohen para dite”.
آية رقم 60
ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
Faraoni u kthye dhe tuboi magjistarët e vet dhe doli në kohën (dhe vendin) e caktuar.
آية رقم 61
Atëherë Musai u tha atyre (magjistarëve): “Mjerimi është juaji, prandaj mos shpifni ndaj All-llaht ndonjë gënjeshtër e t’ju shkatërrojë me një dënim, se pa dyshim ai që shpif ka dështuar keq”.
آية رقم 62
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
Ata (magjistarët) polemizuan për çështjen e tyre, por bisedën e bënë fshehurazi (nga masa).
آية رقم 63
Ata pastaj (pas bisedës së fshehur) thanë: “Këta të dy janë magjistarë, që me magjinë e tyre duan t’ju nxjerrin nga toka juaj dhe ta zhdukin drejtimin (ideologjinë) tuaj që padyshim është më i drejti”.
آية رقم 64
Pra, (meqë janë magjistarë) ju vendosni seriozisht çështjen tuaj dhe dilni në shesh tok të bashkuar, e ai që trimfon sot, ai ka arritur suksesin,
آية رقم 65
Ata thanë: “O Musa, do të hedhësh ti apo ne po hedhim të parët?”
آية رقم 66
Ai (Musai) tha: Jo, hidhni ju! Kur, ja, atij iu dk se nga ajo magji e tyre litarët dhe shkopinjtë lëviznin (si gjarpërinj).
آية رقم 67
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
E Musai ndjeu në vete njëfarë frike.
آية رقم 68
ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ
ﭷ
Ne i thamë atij: “Mos ke frikë, është më se e sigurt se ti do të jesh triumfues!”
آية رقم 69
Tani hidhe atë që e ke në dorën tëndetë djathtë (shkopin), që t’i gëlltisë ato që i bënë ata, sepse ajo që bënë ata nuk është asgjë tjetër pos mashtrim magjistari, e magistari nuk do të ketë sukses kudo qoftë.
آية رقم 70
Atëherë (kur shkopi i Musait i ëlltiti) magjistarët u hodhën në sexhde e thanë: “Ne i besuam Zotit të Harunit dhe të Musait!”
آية رقم 71
Ai (faraoni) tha: “Ai besuat atij para se t’u japë leje? Ai (Musai) është prijës i juaj, i cili a mësoi magjinë, unë do t’ua pres duart e këmbët tërthorazi e do t’u varë në trungujt e hurmave, e atëherë ju do a kuptoni se cili prej nesh ka dënim më të ashpër e më të vazhdueshëm?”
آية رقم 72
Ata thanë: “Pasha Atë që na krijoi, nuk të japim përparësi ty ndaj argumenteve që na erdhën, e ti bëje atë që mendon ta bës, dhe mund ta zbatosh vetëm atë që i takonjetës së kësaj bote!”
آية رقم 73
Ne i besuam Zotit tonë që Ai të na falë gabimet dhe magjinë, me të cilën ti na detyrove. All-llahu është më i miri (në të shpërblyerit) dhe më i përjetshmi (në të dënuar)!
آية رقم 74
Ai që i paraqitet Zotit të vet si kriminelë, e ka Xhehennemin, në të cilin as nuk vdes as nuk jeton.
آية رقم 75
Ndërsa ai që i paraqitet Atij besimtar e që ka bërë vepra të mira, të tillët i presin merita të larta.
آية رقم 76
(do ta presin) Xhennete të Adnit, nëpër të cilët do të rrjedhin lumenj dhe atydo të jenë përjetë. Ky është shpërblimi i atij që është pastruar nga mosbesimi.
آية رقم 77
Ne i kumtuam Musait: “Udhëto natën me robtë e Mij, hapu atyre me rrugë të terur në det, e mos ke frikë se do të zënë, a do të fundosësh”.
آية رقم 78
Atyre iu vu prapa faraoni me ushtrinë e vet, po ata pësuan në det ashtu si pësuan.
آية رقم 79
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
Faraoni e humbi popullin e vet, e nuk e udhëzoi.
آية رقم 80
O bijt e israilit, Ne ju shpëtuam prej armikut tuaj, ua përcaktuam anën e djathtë të Turit (për shpalljen e Tevratit), ju furnizuam me rrëshirë (si mjalti) dhe shkurtëza.
آية رقم 81
Hani nga të mirat që u dhuruam, e mos u bëni përbuzës se do t’u godasë hidhërimi Im, e atë që e zë hidhërimi Im, ai ka mbaruar.
آية رقم 82
Nuk ka dyshim se Unë e fal atë që është penduar, që ka besuar, që ka bërë vepra të mira dhe që përqendrohet për në rrugën e drejtë.
آية رقم 83
ﮟﮠﮡﮢﮣﮤ
ﮥ
Po ty o Musa: “ç’të nguti para popullit tënd?”
آية رقم 84
Ai u përgjigj: “Ja, ata jnë pranë meje, e unë u nguta te ti, o Zoti im, që të jeshë i kënaqur ndaj meje!”
آية رقم 85
Ai (All-llahu) Tha: “Ne sprovuam popullin tënd pas teje, dhe ata i hodhi në humbje Samiriji!”
آية رقم 86
Musai u kthye te populli i vet i hidhëruar e i pikëlluar dhe tha: “O populli im, a nuk u premtoi juve Zoti juaj premtim të mirë, a mos u bë kohë e gjatë e ju e harruat premtimin, ose dëshiruat të ju godasë hidhërimi nga Zoti juaj, andaj e thyet besën që ma keni dhënë?”
آية رقم 87
Ata thanë: “Ne nuk e thyem besën tënde me dëshirën tonë, por ne ishim ngarkuar me barrë të rënda nga stolitë e popullit e i hodhëm ato (në zjarr), e ashtu i hodhi edhe Samirija”.
آية رقم 88
E ai (Samirija) ua mbaroi atyre një viç me trup që pëlliste, e ata thanë: “Ky është zoti juaj dhe Zoti i Musait, po ai (Musai) e ka harruar”.
آية رقم 89
A nuk e kuptonin ata se ai (viç) as nuk u përgjigjej atyre, e as nuk kishte mundësi t’ju sillte ndonjë dobi a dëm.
آية رقم 90
E Haruni atyre u pat thënë më parë: “O populli im, ju vetëmu sprovuat me të, pse Zoti juaj është i Gjithmëshirëshmi, andaj ejani pas meje dhe më dëgjoni për këtë që po ua thëm”.
آية رقم 91
Ata i thanë: “Ne nuk dp t’i ndahemi këtij (adhurimit të viçit) deri që të kthehet Musai!”
آية رقم 92
Ai (Musai u kthye e) tha: “O Harun ç’të prngoi ty kur i pe se morën rrugën e gabuar,
آية رقم 93
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
E ti mos u vazhdosh rrugën time? Amos e kundërshtove edhe ti porosinë time?”
آية رقم 94
Ai (Haruni) tha: “O bir i nënës sime, mos më kap as për mjekrre as për flokë, se unë u frikësova se do të thuash: i përçave beni israilët dhe nuk e ke respektuar porosinë time?”
آية رقم 95
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Ai (Musai) tha: “E çka ishte puna jote, o Samirij?”
آية رقم 96
Tha (Samirija): “Unë pashë atë që ata nuk panë, e mora një grusht nga gjurma e të dërguarit (nga fërkemi i kalit të Xhibrilit) dhe ia hodha atij (viçit) dhe kështu më mashtroi vetvetja”.
آية رقم 97
Ai (Musai) tha: “Prandaj, largohu sepse sa të jeshë gjallë ke për të thënë: (këdo që e sheh) “Mos m’u afro!” E ty të pret edhe një moment (dënim) i pathyeshëm. E ti tash shikoje zotin tënd që e adhurove bindshëm, e tani atë do ta djegim e do ta bëjmë shkrumb dhe hirin e tij do ta shpërndajmë nëpër det”.
آية رقم 98
I adhurari juaj është vetëm All-llahu, që përveç Tij nuk ka zot tjetër, e dituria e Tij ka përfshirë çdo send.
آية رقم 99
Po kështu, Ne të rrëfejmë ty për disa ngandodhitë që kanë kaluar më heret dhe nga ana jonë të dhamë ty shpalljen plot përkujtime.
آية رقم 100
Kush i kthen shpinën kësaj (shpalljes - Kur’anit), ai do të bartë në ditën e kijametit barrën më të rëndë.
آية رقم 101
Nën atë do të qëndrojnë përgjithmonë. Sa barrë e keqe është për ta në ditën e kijametit.
آية رقم 102
Ditën kur i fryhet surit (bririt), atë ditë Ne i tubojmë mëkatarët symavijosur (të verbër, të shëmtuar).
آية رقم 103
ﭼﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
E ata pëshpërisin mes vete: nuk qëndruat (në dynja) më shumë se nja dhjetë ditë.
آية رقم 104
Ne më së miri e dijmë se çka flasin ata, e edhe atë kur më i mençuri prej tyre u tha: “Nuk qëndruat më shumë se një ditë!”
آية رقم 105
Ty të pyesin edhe për kodrat, thuaj: “Zoti im mund t’i bëjë thërrime të shpërndara”.
آية رقم 106
ﮘﮙﮚ
ﮛ
Dhe vendin e tyre ta bëjë rrafsh pa farë bime e ndërtese.
آية رقم 107
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
E nuk do të shohësh në të as ultësirë e as lartësirë.
آية رقم 108
Atë ditë, ata do të shkojnë pas thirrësit. e nuk do t’i largohen atij, e para të Gjithmëshirshmit ulen zërat e nuk dëgjohet tjetër pos një zë i ulët.
آية رقم 109
Atë ditë nuk bën dobi as ndërmjetësimi, përveç atij, të cilin e ka lejuar i Gjithmëshirshmi të ndërmjetësojë dhe për të cilin e pëlqeu ndërmjetësimin.
آية رقم 110
Ai i di ato që ishin para tyre dhe ato që vijnë pas, po dija e tyre nuk mund ta përfshij ate.
آية رقم 111
E fytyrat (e mëkatarëve) e turpëruara, i përlen të Përjetshmit, të Gjithfuqishmit, sepse ka dështuar ai që barti padrejtësinë.
آية رقم 112
Kush është besimtar dhe bën vepra të mira, ai nuk i frikësohet ndonjë padrejtësie e as ndonjë mungese (në shpërblim).
آية رقم 113
Kështu Ne e shpallëm këtë Kur’an arabisht dhe përsëritëm në të vërejtjet, në mënyrë që ata të ruhen ose ai (Kur’ani) t’u sjellë atyre përvojë mësimi.
آية رقم 114
I lartë është All-llahu, Sundue i vërtetë. Ti mos nxito me Kur’anin para se të përfundojë shpallja e tij te ti, dhe thuaj: “Zoti im, më shto dituri!”
آية رقم 115
Na i patëm urdhëruar edhe Ademit (të mos i afrohej pemës), po ai harroi, pra re ai nuk gjetën vendosmëri.
آية رقم 116
Përkujto kur Ne u thamë engjëjve: “Bëni sexhde ndaj Ademit, ata i bënë, pos Iblisit, i cili nuk deshi”.
آية رقم 117
E Ne i thamë: “O Adem ky është armik yti dhe i bashkëshortes tënde, pra mos t’ju nxjerrë kurrsesi nga Xhenneti, e t’ju vë në vështirësi (për të siguruar mjetet e jetesës)”.
آية رقم 118
Ti aty (në Xhennet) nuk ke për të qenë i uritur e as nuk ke për të mbetur i zhveshur.
آية رقم 119
ﮐﮑﮒﮓﮔﮕ
ﮖ
Aty nuk ke për të pasur etje e as nuk do të kesh vapë.
آية رقم 120
Por, atë e ngacmoi djalli duke i thënë: “O Adem, a do të të treoj për pemën e pavdekshmërisë dhe të sundimit të pazhdukshëm!”
آية رقم 121
Ata të dy hëngrën nga ajo (pemë) dhe që të dy u zhveshën, e ia nisën ta mbulojnë veten e tyre me gjethe që mbldhnin nëpër Xhennet, dh kështu Ademi theu urdhërin e Zotit të ve dhe gaboi.
آية رقم 122
ﯗﯘﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
Mandej Zoti i vet atë të zgjedhur, ia pranoi pendimin dhe e vuri në rrugën e drejtë (të vendosur).
آية رقم 123
Ai (All-llahu) u tha: “Zbritni prej aty që të gjithë, do të jeni armiq të njëri-tjetrit. Nëse u vjen na Unë udhëzim (libër e pejgamber) kush i përmbahet udhëimit Tim, ai nuk ka për të humbur (në dunja) e as nuk ka për të dështuar (në etën tjetër)”.
آية رقم 124
E kush ia kthen shpinën udhëzimit Tim, do të ketë jetë të vështirë dhe në ditën e kijametit do ta ringjall të verbër.
آية رقم 125
Ai (që nuk besoi) do të thotë: “Zoti im, prse më ngrite të verbër, kur unë isha me sy?”
آية رقم 126
Ai (All-llahu) thotë: “Ashtu si harrove ti argumentet Tona që t’i ofruam, ashtu je ti i harruar sot”.
آية رقم 127
Po kështu Ne e shpërblejmë edhe atë që zhytet në mëkate dhe nk i beson argumentet e Zotit të vet, po dënimi në botën tjetër është edhe më i ashpër dhe i përjetshëm.
آية رقم 128
A nuk e kanë të qartë ata se sa breza para tyre i kemi zhdukur, e këta ecin nëpër ato vendbanime të tyre. Në gjurmët e atyre ka fakte për ata që kanë arsye të shëndoshë.
آية رقم 129
E, sikur të mos ishte vendimi dhe afati i caktuar më heret nga Zoti yt, dënimi do t’i kapte ata.
آية رقم 130
Prandaj, ti bëhu i durueshëm ndaj asaj që thonë ata, dhe duke falënderuar Zotin tënd, falu para lindjes së diellit dhe para perëndimit të tij, falu edhe në orët e matës dhe në skajet e ditës, ashtu që të gjejsh kënaqësi (me shpërblim).
آية رقم 131
Dhe mos ia ngul sytë bukurisë së kësaj jete me të cilën i bëmë të kënaqen disa prej tyre (mosbesimtarë), e për t’i sprovuar me të, sepse shpërbimi i Zotit tënd është më i mirë dhe është i përjetshëm.
آية رقم 132
Urdhëro familjen tënde të falë namaz, e edhe ti vetë zbatoje atë, ngase zne nuk kërkojmë prej teje ndonjë furnizim (për ty as për familjen tënde), Ne të frnizojmë ty (dhe ata), ardhmëria e mirë është e atij që ruhet.
آية رقم 133
Ata thanë: “përse nuk na solli ai ndonjë argument nga Zoti i vet? A nuk u erdhi atyre sqarim (në Kur’an) për atë që ishte në broshurat e mëparshme”.
آية رقم 134
Dhe sikur t’i ndëshkonim ata me ndonjë dënim para tij (para se të shpallim Kur’anin) ata do të thonin: “Zoti ynë, përse nuk na çove ndonjë të dërguar që t’iu përmbaheshim fakteve Tua para se të poshtëroheshim e të mjeroheshim”.
آية رقم 135
Thuaj: “Secili është duke pritur, pra pritni edhe ju, se së shpejti do ta kuptoni se kush ishin ithtarët e rrugës së drejtë dhe e gjeti të vërtetën”.
تقدم القراءة