ترجمة معاني سورة طه باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

آية رقم 1

ﭵ ﭶ ​

طه (طا. ها).

آية رقم 2

ﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

(ای پیامبر! ما) قرآن را بر تو نازل نکردیم که به مشقت افتی.

آية رقم 3

ﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

مگر (آن) یاد آوری برای کسی است که (از الله) می‌ترسد.

آية رقم 4

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

(این قرآن) فرو فرستاده شده از سوی کسی‌که زمین و آسمان‌های بلند را آفریده است.

آية رقم 5

ﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

(الله) رحمان (است که) بر عرش قرار گرفت.

آية رقم 6

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

از آنِ اوست آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین، و آنچه میان آن دو است، و آنچه زیر خاک (پنهان) است.

آية رقم 7

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

و اگر سخن آشکارا بگویی (یا آن را پنهان داری) بی‌گمان او (راز) نهان و نهان‌تر را می‌داند.

آية رقم 8

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

(او) الله است، که هیچ معبودی جز او نیست؛ نام‌های نیکو از آنِ اوست.

آية رقم 9

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

و (ای پیامبر!) آیا خبر موسی به تو رسیده است؟

آية رقم 10

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

هنگامی‌که آتشی را (از دور) دید، پس به خانوادۀ خود گفت: «(لحظه‌ای) درنگ کنید، همانا من آتشی را دیده‌ام شاید شعله‌ای از آن برای شما بیاورم، یا بر آن آتش راهنمایی بیابم».

آية رقم 11

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

پس چون نزد آن (آتش) آمد، نِدا داده شد که: «ای موسی!

آية رقم 12

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

همانا من پروردگار تو هستم، پس کفش‌هایت را بیرون کن، که تو در وادی مقدس طوی هستی.

آية رقم 13

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

و من تو را (به پیامبری) بر گزیدم، پس به آنچه (بر تو) وحی می‌شود، گوش فرا ده.

آية رقم 14

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

یقیناً من «الله» هستم، هیچ معبودی (به حق) جز من نیست، پس مرا پرستش کن، و نماز را برای یاد من بر پا دار.

آية رقم 15

ﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

قطعاً قیامت خواهد آمد، می‌خواهم (وقت) آن را پنهان دارم، تا هر کس در برابر سعی (و اعمالی) که می‌کند جزا داده شود.

آية رقم 16

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

پس مبادا کسی‌که به آن ایمان ندارد، و از هوس‌های خود پیروی می‌کند، تو را از آن باز دارد، که هلاک خواهی شد.

آية رقم 17

ﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

و ای موسی! آن چیست به (دست) راستت؟»

آية رقم 18

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

گفت: «این عصای من است، بر آن تکیه می‌کنم، و با آن برای گوسفندانم (برگ درختان) فرو می‌ریزم، و مرا با آن کارهای دیگری (نیز) است (که برآورده می‌کنم).

آية رقم 19

ﮌﮍﮎ ﮏ ​

فرمود: «ای موسی! آن را بیفکن»

آية رقم 20

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

پس (موسی) آن (عصا) را افکند، که ناگهان ماری شد که (به هر سو) می‌دوید.

آية رقم 21

ﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

فرمود: «آن را بگیر و نترس، به زودی آن را به صورت اولش باز می‌گردانیم.

آية رقم 22

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

و دستت را در بغل خود داخل کن، تا سفید (و) بی عیب بیرون آید، (این نیز) معجزۀ دیگری است.

آية رقم 23

ﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

تا آیات (و نشانه‌های) بزرگ خود را به تو نشان دهیم.

آية رقم 24

ﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

(اینک) به سوی فرعون برو، بی‌گمان او سرکشی کرده است».

آية رقم 25

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

(موسی) گفت: «پروردگارا! سینه‌ام را برایم بگشا.

آية رقم 26

ﯝﯞﯟ ﯠ ​

و کارم را برایم آسان گردان.

آية رقم 27

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

و گره از زبانم باز کن.

آية رقم 28

ﯦﯧ ﯨ ​

تا سخنانم را بفهمند.

آية رقم 29

ﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و برای من (یاور و) وزیری از خاندانم قرار ده.

آية رقم 30

ﯯﯰ ﯱ ​

برادرم هارون را.

آية رقم 31

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

به (وسیلۀ) او پشت مرا محکم کن،

آية رقم 32

ﯶﯷﯸ ﯹ ​

و او را در کار (رسالت) من شریک ساز،

آية رقم 33

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

تا تو را بسیار تسبیح گوییم،

آية رقم 34

ﯾﯿ ﰀ ​

و بسیار تو را یاد کنیم،

آية رقم 35

ﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

بی‌شک تو به (حال) ما خوب بینایی».

آية رقم 36

ﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

فرمود: «ای موسی! هر چه خواستی به تو داده شد.

آية رقم 37

ﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

و به تحقیق ما بار دیگر (نیز) بر تو منت نهاده‌ایم (و نعمت بخشیده‌ایم)

آية رقم 38

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

آن هنگام که به مادرت الهام کردیم، آنچه را که باید الهام می‌شد،

آية رقم 39

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

که: «او را در صندوقی بگذار، آنگاه آن (صندوق) را به دریا بینداز، تا دریا او را به ساحل افکند، (و) دشمن من و دشمن او، او را برگیرد». و من محبتی از سوی خود بر تو افکندم و تا در برابر دیدگان من پرورش یابی.

آية رقم 40

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

آنگاه که خواهرت می‌رفت و می‌گفت: «آیا کسی را به شما نشان دهم که سرپرستی‌اش را به عهده گیرد؟!» پس تو را به مادرت باز گرداندیم، تا چشمش (به دیدار تو) روشن شود، و اندوهگین نگردد، و (بعدها) تو یک نفر (قبطی) را کُشتی، پس (ما) تو را از اندوه (و گرفتاری) نجات دادیم، و بار‌ها (چنانکه باید) تو را آزمودیم. پس (از آن) سال‌ها در میان مردم مدین ماندی، سپس ای موسی! بر (طبق) تقدیر (الهی به اینجا) آمدی.

آية رقم 41

ﮖﮗ ﮘ ​

و تو را برای خودم خاص ساختم (و پرورش دادم).

آية رقم 42

ﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

(اینک) تو و برادرت با آیات من برو، و در یاد من سستی نکنید.

آية رقم 43

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

به سوی فرعون بروید، بی‌گمان او سرکشی کرده است.

آية رقم 44

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

پس به نرمی با او سخن بگویید، شاید که او پند گیرد یا (از پروردگارش) بترسد،

آية رقم 45

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

(موسی و هارون) گفتند: «پروردگارا! به راستی ما می‌ترسیم که بر ما پیش‌دستی نماید (و قبل از بیان حق ما را آزار دهد) یا طغیان کند»

آية رقم 46

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

فرمود: «نترسید! بی‌شک من با شما هستم، می‌شنوم و می‌بینم.

آية رقم 47

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

پس به نزد او بروید و بگویید: ما فرستادگان پروردگارت هستیم، بنی اسرائیل را با ما بفرست، و آن‌ها را آزار و شکنجه نکن، به‌راستی که ما نشانه‌هاى روشنى از سوی پروردگارت برای تو آورده‌ایم، و سلام بر آن کسی‌که از هدایت پیروی کند.

آية رقم 48

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇ ﰈ ​

همانا به ما وحی شده که محققاً عذاب (الهی) بر کسی است که (آیات و معجزات را) تکذیب کند، و (از ایمان) روی بگرداند».

آية رقم 49

ﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

(فرعون) گفت: «ای موسی! پروردگار شما کیست؟»

آية رقم 50

ﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖ ﰗ ​

(موسی) گفت: «پروردگار ما کسی است که آفرینش هر چیزی را به او ارزانی داشته، سپس (آن‌ها را) هدایت کرده است»

آية رقم 51

ﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

(فرعون) گفت: «پس حال (و سرنوشت) نسل‌های گذشته چه می‌شود؟»

آية رقم 52

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

(موسی) گفت: «علم آن نزد پروردگارم در کتابی (ثبت) است، پروردگارم نه اشتباه می‌کند و نه فراموش می‌کند.

آية رقم 53

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

(همان) کسی‌که زمین را برای شما گهواره (و محل آسایش) قرار داد، و برای شما در آن راه‌هایی ایجاد نمود، و از آسمان آبی فرو فرستاد پس با آن، انواع گوناگون گیاه را (از زمین) بیرون آوردیم.

آية رقم 54

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

بخورید، و (نیز) چهارپایانتان را بچرانید، بی‌گمان در این (امور) نشانه‌های برای خردمندان است.

آية رقم 55

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

(ما) شما را از آن (= زمین) آفریدیم، و در آن باز می‌گردانیم، و بار دیگر شما را از آن بیرون می‌آوریم.

آية رقم 56

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

و به راستی (ما) همۀ آیات خود را به او نشان دادیم، پس (او همه را) تکذیب کرد و سر باز زد.

آية رقم 57

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

گفت: «ای موسی! آیا به نزد ما آمده‌ای که با سحر خود، ما را از سرزمینمان بیرون کنی؟!

آية رقم 58

ﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

پس یقیناً ما هم سحری مانند آن برای تو می‌آوریم، پس (هم اکنون) در مکانی هموار (و مقبول همه) موعدی میان ما و خودت قرار بده که نه ما و نه تو از آن تخلف نکنیم،

آية رقم 59

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

(موسی) گفت: «موعد شما روز (عید) زینت است و آن که (همۀ) مردم چاشتگاه گرد آورده شوند»

آية رقم 60

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

آنگاه فرعون باز گشت، پس (همۀ) مکر و حیله خود را جمع کرد، سپس آمد.

آية رقم 61

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥ ﯦ ​

موسی به آن‌ها گفت: «وای بر شما! بر الله دروغ نبندید، که شما را با عذابی نابود می‌سازد، و یقیناً کسی‌که (بر الله) افترا بندد، ناکام (و ناامید) می‌شود»

آية رقم 62

ﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

پس آن‌ها در کار‌شان میان خود اختلاف کردند، و راز‌شان را پنهان داشتند.

آية رقم 63

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

گفتند: «مسلماً این دو (نفر) جادوگرند، می‌خواهند شما را با جادو‌شان از سرزمینتان بیرون کنند، و آیین (و راه و رسم) برتر شما را از بین ببرند.

آية رقم 64

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

پس (همۀ) حیله (و تدبیر) خود را گرد آورید (و به کار بندید) سپس در یک صف (برای مبارزه) بیایید، و به راستی امروز کسی رستگار خواهد شد که چیره (و غالب) گردد.

آية رقم 65

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

(ساحران) گفتند: «ای موسی! یا این است که (اول) تو (عصا را) بیفکنی یا آنکه ما کسانی باشیم که اول بیفکنیم؟!»

آية رقم 66

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

(موسی) گفت: «بلکه، (شما) بیفکنید» پس ناگهان ریسمان‌هایشان و عصا‌هایشان از (اثر) سحر‌شان چنان به نظرش رسید که حرکت می‌کند (و می‌دوند)

آية رقم 67

ﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

پس موسی در دل خود ترسی احساس کرد که (مبادا در ایمان مردم خللی ایجاد شود).

آية رقم 68

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

گفتیم: «نترس! مسلماً تو (غالب و) برتری،

آية رقم 69

ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

و آنچه را که در دست راست خود داری بیفکن، تا (تمام) آنچه را که ساخته‌اند، ببلعد، بی‌شک آنچه ساخته‌اند، تنها مکر ساحر است، و ساحر هر جا رود رستگار (و موفق) نخواهد شد».

آية رقم 70

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

(پس موسی عصای خود را افکند، ناگهان به مار بزرگی تبدیل شد و همۀ آن‌ها را که ساخته بودند بلعید) آنگاه ساحران (همگی) به سجده افتادند، گفتند: «(ما) به پروردگار هارون و موسی ایمان آوردیم».

آية رقم 71

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

(فرعون) گفت: «آیا پیش از آن که به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! بی‌تردید او بزرگ شماست که به شما سحر آموخته است، پس یقیناً دستانتان و پاهایتان را بر خلاف یکدیگر قطع می‌کنم، و شما را بر تنه‌های نخل به دار می‌آویزم، و بی‌شک خواهید دانست که عذاب (و شکنجه) کدام‌یک از ما سخت‌تر است و پایدار‌تر است!».

آية رقم 72

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

گفتند: «سوگند به آن که ما را آفریده است، هرگز تو را بر این دلایل روشنی که برای ما آمده، ترجیح نمی‌دهیم، پس به هر حکمی که می‌خواهی حکم کن، تو تنها می‌توانی در این زندگی دنیا حکم کنی.

آية رقم 73

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

همانا ما به پروردگارمان ایمان آورده‌ایم تا گناهانمان و آنچه را از سحر که ما را به آن وادار کردی، برای‌مان ببخشاید، و الله بهتر و پایدارتر است».

آية رقم 74

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

بی‌گمان کسی‌که گناه‌کار به نزد پروردگارش حاضر شود، پس آتش جهنم برای اوست، در آن جا نه می‌میرد، و نه زنده می‌ماند.

آية رقم 75

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

و کسی‌که مؤمن نزد او آید، در حالی‌که کارهای شایسته انجام داده باشد، پس اینان برایشان درجات بلند است.

آية رقم 76

ﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗﰘﰙﰚﰛﰜﰝ ﰞ ​

باغ‌های جاویدان (بهشتی) که نهر‌ها زیر (درختان) آن جاری است، همیشه در آن خواهند بود، و این است پاداش کسی‌که خود را (از شرک و گناهان) پاک نموده است.

آية رقم 77

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

و به‌راستی (ما) به موسی وحی کردیم که: «شبانه بندگان مرا (از مصر بیرون) ببر، سپس برای آن‌ها در دریا راهی خشک بگشا، که نه از تعقیب (دشمنان) خواهی ترسید، و نه (از غرق شدن در دریا) هراسی داری.

آية رقم 78

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

پس فرعون با لشکریانش آنان را دنبال کردند، آنگاه دریا چنانکه باید آنان را (به‌طور کامل در میان امواج خود) فرو پوشانید.

آية رقم 79

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و فرعون قوم خود را گمراه نمود، و هدایت نکرد.

آية رقم 80

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

ای بنی اسرائیل! به‌راستی (ما) شما را از (دست) دشمنانتان نجات دادیم، و در طرف راست (کوه) طور با شما وعده گذاردیم، (تا تورات را بر شما نازل کنیم) و بر شما «منّ» (= ترنجبین) و «سلوی» (= بلدرچین) نازل کردیم.

آية رقم 81

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

از پاکیزه‌ها آنچه به شما روزی داده‌ایم؛ بخورید، و در آن سرکشی نکنید، که خشم من بر شما وارد می‌شود، و کسی‌که خشم من بر او وارد شود، قطعاً نابود شده است.

آية رقم 82

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

و همانا من آمرزنده‌ام برای کسی‌که توبه کرد و ایمان آورد، و کار شایسته انجام داد، سپس هدایت یافت.

آية رقم 83

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

ای موسی! چه چیز سبب شد که از قوم خود پیشی گیری؟

آية رقم 84

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

(موسی) گفت: «پروردگارا! آنان به دنبال من هستند، و من به سوی تو شتاب کردم، تا (از من) خشنود شوی».

آية رقم 85

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

فرمود: «بی‌گمان ما قوم تو را بعد از تو، آزمودیم، و سامری آن‌ها را گمراه کرد».

آية رقم 86

ﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

پس موسی خشمگین (و) اندوهناک به سوی قومش بازگشت، (و) گفت: «ای قوم من! مگر پروردگارتان وعدۀ نیکو به شما نداده بود؟ آیا مدت (جدایی من از شما) به درازا کشید، یا خواستید خشمی از (سوی) پروردگارتان بر شما نازل شود، که وعدۀ مرا خلاف کردید؟».

آية رقم 87

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ ​

گفتند: «(ما) به اختیار خود وعدۀ تو را خلاف نکردیم، لیکن بارهای سنگینی از زینت (و زیورهای) قوم (فرعون) که با خود داشتیم، آن را (در آتش) افکندیم» پس بدین‌سان سامری نیز (آنچه داشت) افکند.

آية رقم 88

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

آنگاه برای آن‌ها مجسمۀ گوساله‌ای که صدایی (چون صدای گوساله) داشت، پدید آورد، پس (سامری و پیروانش به مردم) گفتند: «این معبود شما، و معبود موسی است، که آن را فراموش کرده است».

آية رقم 89

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

آیا نمی‌بینند که (این گوساله) هیچ پاسخی به آن‌ها نمی‌دهد، و مالک هیچ سود و زیانی برای آن‌ها نیست؟

آية رقم 90

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

و بی‌شک هارون پیش از این به آن‌ها گفته بود: «ای قوم من! یقیناً شما به (وسیلۀ) این (گوساله) آزمون شده‌اید، و بی‌گمان پروردگار شما (الله) رحمان است، پس از من پیروی نمائید و فرمانم را اطاعت کنید».

آية رقم 91

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

(آن‌ها) گفتند: «(ما) پیوسته پیرامون آن (برای پرستش) می‌نشینیم (و آن را عبادت می‌کنیم)، تا موسی به سوی ما باز گردد».

آية رقم 92

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

(چون موسی آمد) گفت: «ای هارون! چه چیزی تو را باز داشت، هنگامی‌که آن‌ها را دیدی گمراه شده‌اند،

آية رقم 93

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

از من پیروی نکردی؟ آیا فرمان مرا عصیان (و سرپیچی) کردی؟!».

آية رقم 94

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

(هارون) گفت: «ای پسر مادرم! نه ریش مرا بگیر، و نه (موی) سرم را، همانا من ترسیدم که بگویی میان بنی اسرائیل تفرقه‌انداختی، و سخن (و سفارش) مرا به کار نبستی».

آية رقم 95

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

(موسی رو به سامری کرد و) گفت: «ای سامری! (این) کار تو چیست؟ (چرا چنین کرده‌ای؟)».

آية رقم 96

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

گفت: «من چیزی را دیدم که آن‌ها ندیدند، پس مشتی (خاک) از رد پای (اسب) رسول (= جبرئیل) را گرفتم، آنگاه آن را (بر پیکر) افکندم، و این چنین (هوای) نفسم (این کار را) برایم آراسته جلوه داد».

آية رقم 97

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

(موسی) گفت: «پس برو، بی‌شک بهرۀ تو در زندگی دنیا این است که بگویی: «(به من) دست نزنید (و نزدیک نشوید)» و همانا وعده‌ای (از عذاب) داری، که هرگز تخلف نخواهد شد، و (اکنون) به معبودت بنگر که پیوسته عبادتش می‌کردی (و آن را رها نمی‌کردی) آن را خواهیم سوزاند، سپس (خاکستر و ذرات) آن را در دریا پراکنده می‌سازیم.

آية رقم 98

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

معبود شما تنها الله است که جز او هیچ معبودی نیست؛ و علم او همه چیز را فرا گرفته است».

آية رقم 99

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

(ای پیامبر!) این گونه از خبرهای آنچه گذشته است بر تو باز گو می‌کنیم، و به راستی (ما) از جانب خود به تو ذکر (= قرآن) داده‌ایم.

آية رقم 100

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

کسی‌که از آن (قرآن) روی گردان شود، پس بی‌گمان او روز قیامت بار سنگینی (از گناه) بر دوش خواهد کشید.

آية رقم 101

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

که در آن (رنج) جاودانه خواهند ماند، و برای آن‌ها روز قیامت بد باری است.

آية رقم 102

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

(همان) روزی‌که در «صور» دمیده شود، و مجرمان را کبود (چشم) در آن روز گرد آوریم.

آية رقم 103

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

آن‌ها در میان خود آهسته سخن می‌گویند، (و به یکدیگر می‌گویند:) «(شما) فقط ده روز (در دنیا) درنگ کرده‌اید».

آية رقم 104

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

ما به آنچه می‌گویند؛ داناتریم، چون نیکو روش‌ترین آن‌ها بگوید: «(شما) تنها یک روز درنگ کرده‌اید».

آية رقم 105

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

و (ای پیامبر!) از تو دربارۀ کوه‌ها می‌پرسند، پس بگو: «پروردگارم آن‌ها را سخت متلاشی (و پراکنده) خواهد کرد،

آية رقم 106

ﮘﮙﮚ ﮛ ​

پس آن‌ها را (زمینی) صاف و هموار می‌گرداند،

آية رقم 107

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

که در آن هیچ پستی و بلندی را نبینی».

آية رقم 108

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

(در) آن روز، (همگی) دعوت کننده را پیروی کنند، هیچ راه سرپیچی (و مخالفت) نیست، و همۀ صداها در برابر (الله) رحمان خاشع می‌شود، پس جز صدای آهسته (چیزی) نمی‌شنوی.

آية رقم 109

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

آن روز شفاعت (هیچ کس) سود نمی‌بخشد، جز کسی‌که (الله) رحمان به او اجازه داده، و گفتار او را پسندیده است.

آية رقم 110

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

آنچه را پیش رو دارند، و آنچه را پشت سرشان است می‌داند، و آن‌ها به علم او احاطه ندارند.

آية رقم 111

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

و (همۀ) چهره‌ها در برابر (الله) زندۀ پاینده فروتن می‌شود، و آن که (بار) ستم بر دوش دارد، ناکام (و مأیوس) می‌گردد.

آية رقم 112

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

و کسی‌که کارهای شایسته انجام دهد در حالی‌که او مؤمن باشد، پس نه از ستمی می‌ترسد و نه از کم و کاستی، (در حقش می‌هراسد).

آية رقم 113

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

و این گونه آن را قرآنی عربی نازل کردیم، و وعید (و هشدارهای) گوناگون را در آن بیان داشتیم، شاید آن‌ها تقوا پیشه کنند، یا این کتاب برای آن‌ها پندی پدید آورد.

آية رقم 114

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

پس بلند مرتبه است الله که فرمانروای حق است، به (تلاوت) قرآن شتاب مکن؛ پیش از آن که وحی آن برتو تمام شود، و بگو: «پروردگارا! به علم من بیفزا».

آية رقم 115

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

و به راستی پیش از این به آدم سفارش کردیم (و عهد بستیم) پس او فراموش کرد، و برای او عزمی (استوار) نیافتیم.

آية رقم 116

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

و (به یاد آور) آنگاه که به فرشتگان گفتیم: «برای آدم سجده کنید» پس (همگی) سجده کردند؛ جز ابلیس که سر باز زد.

آية رقم 117

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

پس گفتیم: «ای آدم! بی‌گمان این (ابلیس) دشمن تو و (دشمن) همسرت است، پس مبادا شما را از بهشت بیرون کند که به رنج (و مشقت) افتی.

آية رقم 118

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

همانا برای تو این است که در آن نه گرسنه می‌شوی و نه برهنه می‌مانی.

آية رقم 119

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

و آن که تو در آن نه تشنه می‌شوی و نه گرما (و سوزش آفتاب) می‌یابی.

آية رقم 120

ﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

پس شیطان او را به وسوسه انداخت، گفت: «ای آدم! آیا (می‌خواهی) تو را به درخت جاودانگی و فرمانروایی بی‌زوال راهنمایی کنم؟!».

آية رقم 121

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

آنگاه (آدم و حوا) از آن (درخت) خوردند، (و لباس‌های بهشتی آن‌ها ریخت) پس عورتشان برایشان آشکار گشت، و شروع کردند که از برگ (درختان) بهشت بر خودشان می‌چسباندند، و آدم پروردگارش را نافرمانی کرد، پس گمراه شد.

آية رقم 122

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

سپس پروردگارش او را برگزید، پس توبه‌اش را پذیرفت، و (او را) هدایت کرد.

آية رقم 123

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

فرمود: «(شما دو تن با ابلیس) همگی از آن (بهشت) فرود آیید، در حالی‌که دشمن یکدیگر خواهید بود، پس اگر از (سوی) من هدایتی برای شما بیاید، هر کس از هدایت من پیروی کند، پس نه گمراه می‌شود و نه به رنج افتد (و بدبخت شود).

آية رقم 124

ﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

و کسی‌که از یاد من روی گردان شود، پس بی‌گمان زندگانی (سخت و) تنگی خواهد داشت، و روز قیامت او را نابینا بر انگیزیم.

آية رقم 125

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇ ﰈ ​

گوید: «پروردگارا! چرا مرا نابینا برانگیختی؟ و حال آنکه من (در دنیا) بینا بودم!».

آية رقم 126

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

فرمود: «همان گونه که آیات ما برای تو آمد پس آن‌ها را فراموش کردی؛ و این گونه امروز (تو در آتش) فراموش خواهی شد».

آية رقم 127

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

و این گونه کسی را که اسراف کند، و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد؛ جزا می‌دهیم، و یقیناً عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است.

آية رقم 128

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

آیا برای هدایت (و بیداری) آن‌ها کافی نیست که پیش از اینان چه بسیار از نسل‌ها را هلاک کردیم که در مساکن آن‌ها راه می‌روند؟! بی‌گمان در این (امر) نشانه‌های برای خردمندان است.

آية رقم 129

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

و اگر فرمانی که پیش از این از پروردگارت مقرر شده (مبنی بر تأخیر عذاب) و وقت معین، نبود، مسلماً (عذاب الهی) بر آن‌ها محقق می‌شد.

آية رقم 130

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

پس (ای پیامبر!) بر آنچه می‌گویند، صبر کن، و پیش از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن به ستایش پروردگارت تسبیح گوی، و (نیز) در ساعاتی از شب و اطراف روز تسبیح گوی، باشد که خشنود شوی.

آية رقم 131

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

و هرگز چشمان خود را به (سوی) آنچه (از نعمت‌ها و متاع دنیوی) که گروه‌هایی از آنان را از آن بهره‌مند ساخته‌ایم، ندوز، این‌ها زینت‌ها (و شکوفه‌های) زندگی دنیا است، تا آنان را در آن بیازماییم، و روزی پروردگار تو بهتر و پایدارتر است.

آية رقم 132

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

و خانواده‌ات را به نماز فرمان بده، و (خود) بر (انجام) آن شکیبا باش، (ما) از تو روزی نمی‌خواهیم، (بلکه) ما به تو روزی می‌دهیم، و سرانجام نیک برای پرهیزگاران است.

آية رقم 133

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

و (مشرکان) گفتند: «چرا معجزه‌ای از جانب پروردگارش برای ما نمی‌آورد؟!» بگو: «آیا دلایل روشنی که در کتاب‌های پیشین بوده برای آن‌ها نیامده است؟!

آية رقم 134

ﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

اگر (ما) آن‌ها را پیش از آمدن او (= پیامبر) با عذابی هلاک می‌کردیم؛ قطعاً (روز قیامت) می‌گفتند: «پروردگارا! چرا پیامبری به‌سوی ما نفرستادی، تا پیش از آن که خوار و رسوا شویم از آیات تو پیروی کنیم؟!».

آية رقم 135

ﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

(ای پیامبر!) بگو: «همه منتظرند، شما (نیز) منتظر باشید، پس به‌زودی خواهید دانست که چه کسی اصحاب راه راست، و چه کسی هدایت یافته‌اند».