ترجمة معاني سورة طه باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

آية رقم 1

ﭵ ﭶ ​

طه [= طا. ها].

آية رقم 2

ﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

[ای پیامبر، ما] قرآن را بر تو نازل نکردیم تا در رنج بیفتی.

آية رقم 3

ﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

[آن را نفرستادیم] مگر آنکه پندی باشد برای هر کس که [از عذاب الهی] می‌ترسد.

آية رقم 4

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

[این قرآن،] فروفرستاده‌ای است از جانب آن ذاتی که زمین و آسمان‏های بلند را آفریده است.

آية رقم 5

ﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

[پروردگار] رحمان [آن گونه كه شايسته جلال و مقام اوست] بر عرش قرار گرفت.

آية رقم 6

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

آنچه در آسمان‏ها و زمین و آنچه میان آنهاست و آنچه زیر خاک [پنهان] است [همگی] از آنِ اوست.

آية رقم 7

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

و اگر سخن آشکار بگویی [یا آن را پنهان داری،] یقیناً او [راز] نهان و [حتی] نهان‌تر [از آن] را نیز می‌داند.

آية رقم 8

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

الله است که هیچ معبودی [به‏حق] جز او نیست [و] نیکوترین نام‏ها از آنِ اوست.

آية رقم 9

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

[ای پیامبر،] آیا خبر موسی به تو رسیده است؟

آية رقم 10

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

آنگاه‌ که آتشی را [از دور] دید و به خانواده‌ا‌ش گفت: «[لحظه‌ای] درنگ کنید [که] من آتشی دیده‌ام. شاید شعله‌ای از آن برایتان بیاورم یا کنار آن آتش راهنمایی بیابم».

آية رقم 11

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

وقتی نزد آن [آتش] آمد، نِدا داده شد که: «ای موسی،

آية رقم 12

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

به راستی، من پروردگارت هستم؛ پس [برای مناجات با پروردگار] کفش‏هایت را درآور [که] در حقیقت، تو در سرزمین مقدس «طُوی» هستی.

آية رقم 13

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

و من تو را [به پیامبری] برگزیدم؛ پس به آنچه وحی می‌شود گوش فرا دار:

آية رقم 14

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

بی‌تردید، منم «الله» که هیچ معبودی [به‏حق] جز من نیست؛ پس مرا عبادت کن و برای یاد من نماز برپا دار.

آية رقم 15

ﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

یقیناً قیامت آمدنی است؛ [ولی] می‌خواهم [وقت] آن را پنهان دارم تا به هر کسی در برابر [کار و] تلاشی که می‌کند پاداش داده شود.

آية رقم 16

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

پس مبادا کسی ‌که به آن ایمان ندارد و از هوس‏هایش پیروی می‌کند، تو را از [نیکوکاری و آمادگی برای] آن بازدارد که هلاک می‌شوی.

آية رقم 17

ﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

و ای موسی، آن چیست به [دست] راستت؟»

آية رقم 18

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

او گفت: «این عصای من است؛ بر آن تکیه می‌کنم و با آن برای گوسفندانم [برگ درختان را] فرومی‌ریزم و کارهای دیگری [نیز] با آن دارم [که برآورده می‌کنم].

آية رقم 19

ﮌﮍﮎ ﮏ ​

[الله] فرمود: «ای موسی، آن را بیفکن».

آية رقم 20

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

[موسی] آن را [بر زمین] افکند و ناگهان [تبدیل به] ماری شد که به سرعت می‌خزید.

آية رقم 21

ﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

[الله] فرمود: «آن را بگیر و نترس. به زودی آن را به شکل اولش بازمی‌گردانیم.

آية رقم 22

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

و دستت را در بغل كن تا بدون ‌هیچ گزندى [به عنوان‌] معجزه‌اى دیگر، سفید [و درخشان‌] بیرون آید.

آية رقم 23

ﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

[هدف از ارایه این دو معجزه، این بود] که برخی از نشانه‌های بزرگ خویش را به تو نشان دهیم.

آية رقم 24

ﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

[اینک] به سوی فرعون برو [که] بی‌تردید، [کفر ورزیده و] سرکشی کرده است».

آية رقم 25

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

[موسی] گفت: «پروردگارا، بر [حوصله و] شکیبایی‌ام بیفزای

آية رقم 26

ﯝﯞﯟ ﯠ ​

و کارم را برایم آسان گردان

آية رقم 27

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

و گره از زبانم باز کن

آية رقم 28

ﯦﯧ ﯨ ​

تا سخنم را دریابند.

آية رقم 29

ﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و یاوری از [افراد] خاندانم برای من قرار بده؛

آية رقم 30

ﯯﯰ ﯱ ​

هارون، برادرم را.

آية رقم 31

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

پشتم را با او محکم کن؛

آية رقم 32

ﯶﯷﯸ ﯹ ​

و او را در کار [رسالت] من شریک کن

آية رقم 33

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

تا تو را بسیار به پاكى بستاییم

آية رقم 34

ﯾﯿ ﰀ ​

و بسیار یادت کنیم.

آية رقم 35

ﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

بی‌تردید، تو به [حال] ما بینایی».

آية رقم 36

ﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

[الله] فرمود: «ای موسی، خواسته‌ات به تو داده شد.

آية رقم 37

ﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

در حقیقت، ما [پیشتر] یک بار دیگر [نیز] بر تو منت نهاده بودیم.

آية رقم 38

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

آنگاه كه آنچه را كه [باید دربارۀ حفاظت از تو] الهام مى‌شد به مادرت الهام كردیم:

آية رقم 39

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

که: «او را در صندوقی بگذار و آن [صندوق] را به دریا [= رود نیل‌] بینداز تا دریا او را به ساحل بیفکنَد [و] دشمن من و دشمن او آن را [از آب] بگیرد»؛ و از جانب خویش مهرى [در دل‏ها] بر تو افكندم و [تو را حمایت کردم] تا تحت نظرم پرورش یابى.

آية رقم 40

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

آنگاه که خواهرت [در پی صندوقِ تو] راه می‌رفت و [به کسانی که تو را از آب گرفتند] ‌گفت: «می‌خواهید شخصی را به شما نشان دهم که سرپرستی‌ِ او را به عهده بگیرد؟» پس تو را به مادرت بازگرداندیم تا چشمش [به دیدارت] روشن گردد و اندوهگین نباشد؛ و [بعدها]‏ تو شخصی [قِبطی] را کُشتی و ما از اندوه [و مجازاتِ قتل] نجاتت دادیم و تو را بار‌ها آزمودیم. پس [از آن،] چند سال بین مردم مَدیَن به سر بردی؛ آنگاه ای موسی، بر [طبق] تقدیر [الهی و در زمان مقرر به اینجا] آمدی.

آية رقم 41

ﮖﮗ ﮘ ​

و تو را برای خودم برگزیدم [تا پیامم را به مردم برسانی].

آية رقم 42

ﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

[اینک] تو و برادرت با نشانه‌های [قدرت و یگانگیِ] من روانه شوید و در [دعوت حق و] یاد کردنِ من سستی نورزید.

آية رقم 43

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

به سوی فرعون بروید که او [کفر ورزیده و] سرکشی کرده است.

آية رقم 44

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

پس به نرمی با او سخن بگویید؛ باشد که پند گیرد یا [از عذاب الهی] بترسد [و توبه کند].

آية رقم 45

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

[موسی و هارون] گفتند: «پروردگارا، ما بیمناکیم که بر ما پیشدستی نماید [و پیش از پایان دعوت، مجازاتمان کند] یا [در برابر سخن حق] سرکشی کند».

آية رقم 46

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

[الله] فرمود: «نترسید [که] یقیناً من همراهتان هستم [و همه چیز را] می‌شنوم و می‌بینم.

آية رقم 47

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

پس به سوی او بروید و بگویید: «ما رسولان پروردگارت هستیم. بنی‌اسرائیل را همراه ما بفرست و آنان را [تحقیر و] آزار نکن. به راستی که ما نشانه‏های روشنی از جانب پروردگارت برای تو آورده‌ایم؛ و سلامتی [از عذاب الهی] بر کسی است که از هدایت پیروی کند.

آية رقم 48

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇ ﰈ ​

در حقیقت، به ما وحی شده است که عذاب [دوزخ] بر کسی است که [آیات و معجزات را] تکذیب کند و [از دعوت پیامبرش] روی گرداند».

آية رقم 49

ﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

[فرعون] گفت: «ای موسی، پروردگار شما کیست؟»

آية رقم 50

ﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖ ﰗ ​

[موسی] گفت: «پروردگار ما کسی است که به هر چیزی آفرینشِ [= ظاهر و ویژگی‏های مناسب] او را بخشیده و سپس [آن را] هدایت نموده است».

آية رقم 51

ﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

[فرعون] گفت: «پس حال [و سرنوشت] نسل‏های گذشته [که کافر بوده‌اند] چیست؟»

آية رقم 52

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

[موسی] گفت: «دانشِ آن در کتابی [= لوح محفوظ] نزد پروردگار من [ثبت] است. پروردگارم نه اشتباه می‌کند و نه فراموش می‌نماید.

آية رقم 53

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

آن [معبودی] که زمین را برایتان [همچون] گهواره‌ای [محل آسایش] قرار داد و راه‏هایی در آن ایجاد کرد و از آسمان آبی فروفرستاد و به وسیلۀ آن، انواع گوناگون گیاهان را [از زمین] بیرون آوردیم.

آية رقم 54

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

[هم خود از آن] بخورید و [هم] چهارپایانتان را بچرانید. بی‌تردید، در این [امور،] نشانه‌هایی [از قدرت الهی] برای خردمندان است.

آية رقم 55

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

شما را از آن [خاک] آفریدیم و به آن بازمی‌گردانیم و بار دیگر [در قیامت] از آن بیرون می‌آوریم.

آية رقم 56

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

و به راستی [ما] همۀ نشانه‌های [قدرت] خود را به او نشان دادیم؛ ولی [همه را] دروغ پنداشت و [دعوت حق را] نپذیرفت.

آية رقم 57

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

[آنگاه] گفت: «ای موسی، آیا نزد ما آمده‌ای که با جادویَت ما را از سرزمینمان بیرون کنی؟

آية رقم 58

ﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

یقیناً ما نیز جادویی مانند آن برایت می‌آوریم؛ پس در مکانی که [فاصله‌اش از هر دو طرف] یکسان باشد، وعده‌گاهی میان ما و خود تعیین کن که نه ما از آن خلاف کنیم و نه تو.

آية رقم 59

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

[موسی] گفت: «وعده‌گاه شما روز عید باشد که [همۀ] مردم پیش از ظهر جمع می‌شوند».

آية رقم 60

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

آنگاه فرعون بازگشت و [تمام] نیرنگ و حیلۀ خویش را جمع کرد و [همراه جادوگرانش به محل مورد نظر] آمد.

آية رقم 61

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥ ﯦ ​

موسی به آنان گفت: «وای بر شما! بر الله دروغ نبندید که با عذابی [سخت] نابودتان می‌سازد؛ و یقیناً هر ‌کس [با فریب‌دادنِ مردم بر الله] دروغ بست، زیانکار گشت».

آية رقم 62

ﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

[جادوگران پس از هشدار موسی‌] در کار‌شان میان خود اختلاف کردند و پنهانی گفتگو کردند.

آية رقم 63

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

[برخی از آنان] گفتند: «این دو [نفر] قطعاً جادوگرند [و] با جادوی خویش می‌خواهند شما را از سرزمینتان بیرون کنند و آیین [و راه و رسمِ] برتر شما را از میان بردارند.

آية رقم 64

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

پس [همۀ] نیرنگ خویش را فراهم کنید [و به کار بندید]؛ سپس در یک صف [برای مبارزه] به پیش آیید. بی‌تردید، هرکس امروز [بر دشمن] چیره شود، پیروز [و کامیاب] گشته است.

آية رقم 65

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

[جادوگران] گفتند: «اى موسى، آیا تو [آنچه را با خود داری] مى‌افكنى یا [ما] نخستین كسی باشیم كه مى‌افکنَد؟»

آية رقم 66

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

[موسی] گفت: «[نه،] بلکه، شما بیفکنید». ناگاه ریسمان‏ها و چوبدستی‏های آنان از جادویشان چنان به نظرش رسید كه گویی به شتاب مى‌خزند.

آية رقم 67

ﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

پس موسى در دلش ترسی احساس كرد.

آية رقم 68

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

گفتیم: «نترس [که] تو قطعاً [پیروز و] برتری.

آية رقم 69

ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

و آنچه را که در دست راست خود داری بیفکن تا [تمام] آنچه را که ساخته‌اند ببلعد. بی‌تردید، آنچه آنان ساخته‌اند، فقط نیرنگِ جادوگر است و جادوگر هر جا که باشد [و هر چه کند]، پیروز نمی‌گردد».

آية رقم 70

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

[هنگامی‏که موسی عصایش را بر زمین انداخت، به مار بزرگی تبدیل شد و ساخته‌های آنان را بلعید] آنگاه جادوگران به سجده افتادند [و] گفتند: «به پروردگار هارون و موسی ایمان آوردیم».

آية رقم 71

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

[فرعون] گفت: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ قطعاً او بزرگِ شماست كه به شما جادوگری آموخته است. پس قطعاً دست و پاى شما را بر عكس یكدیگر [از چپ و راست] قطع مى‏كنم و همگی‌تان را از تنه‌هاى نخل به دار مى‏آویزم و آنگاه خوب خواهید دانست که عذاب [و شکنجۀ] کدام ‌یک از ما سخت‌تر و پاینده‌تر است؛ [من یا پروردگارِ موسی]».

آية رقم 72

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

[جادوگران] گفتند: «هرگز [پیروی از] تو را بر این دلایل روشنی که برایمان آمده است و [همچنین] بر آن که ما را آفریده است ترجیح نمی‌دهیم؛ پس به هر حکمی که می‌خواهی، حکم کن. تو فقط می‌توانی در زندگیِ این دنیا حکم کنی.

آية رقم 73

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

بی‌تردید، ما به پروردگارمان ایمان آوردیم تا گناهانمان و آنچه را از جادوگری بر ما تحمیل کردی ببخشاید؛ و الله بهتر و پاینده‌تر است».

آية رقم 74

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

هرکس در پیشگاهِ پروردگارش، گناهکار حاضر شود، یقیناً آتش دوزخ برای اوست؛ در آنجا نه می‌میرد [که رهایی یابد] و نه [به خوشى‌] زندگى كند.

آية رقم 75

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

و هرکس مؤمن نزد او تعالی بیاید در حالی که‏ کارهای شایسته انجام داده باشد، اینان درجات عالی دارند.

آية رقم 76

ﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗﰘﰙﰚﰛﰜﰝ ﰞ ​

باغ‏های جاودان [بهشت] که جویبارها زیر [درختان] آن جاری است. همیشه در آن خواهند بود؛ و این است پاداش کسی ‌که خود را [از آلودگی‏های شرک و گناه] پاک کرده است.

آية رقم 77

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

و به راستی [ما] به موسی وحی کردیم که: «بندگانم را شبانه [از مصر بیرون] ببر، سپس در دریا راهی خشک برایشان بگشا، که نه از تعقیب [دشمنان] خواهی ترسید و نه [از غرق شدن در دریا] بیم داری.

آية رقم 78

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

آنگاه فرعون با سپاهیانش آنان را دنبال کرد و آب دریا آنان را فروپوشاند؛ چنان پوشاندنی [که حقیقتش را کسی جز الله نمی‌داند].

آية رقم 79

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و [بدین‌سان‌] فرعون قوم خود را گمراه نمود و هدایت نکرد.

آية رقم 80

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

ای بنی‌اسرائیل، به راستی [ما] شما را از [چنگ] دشمنانتان نجات دادیم و در سمت راست [کوه] طور با شما وعده گذاشتیم [تا تورات را نازل کنیم] و بر شما تَرَنجَبین و بلدرچین فروفرستادیم.

آية رقم 81

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

از نعمت‏های پاکیزه‏ای که به شما روزی داده‌ایم بخورید و در آن زیاده‌روی نکنید که خشم من بر شما فرود می‌آید؛ و هرکس که خشم من بر او فرود ‌آید، قطعاً هلاک می‌گردد.

آية رقم 82

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

و یقیناً من آمرزندۀ كسى هستم كه توبه كند و ایمان آورد و كاری شایسته کند و آنگاه بر هدایت [خود باقى] بماند.

آية رقم 83

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

ای موسی، چه چیز موجب شد که جلوتر از قومت [به سوی وعده‌گاهِ طور‌] بشتابى؟

آية رقم 84

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

[موسی] گفت: «پروردگارا، آنان به دنبالم می‌آیند و من به سویت شتافتم تا [از من] راضی گردی».

آية رقم 85

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

[الله] فرمود: «پس [بدان که] ما قومت را پس از [رفتنِ] تو آزمودیم و سامری گمراهشان کرد».

آية رقم 86

ﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

آنگاه موسی خشمگین [و] اندوهناک به سوی قومش بازگشت [و] گفت: «ای قوم من، مگر پروردگارتان [دربارۀ نزول تورات] وعدۀ نیکو به شما نداده بود؟ آیا بر پیمان شما [با الله] زمانی طولانی گذشت [و همه را از یاد بردید] یا خواستید خشمی از [سوی] پروردگارتان بر شما فرود آید که وعدۀ مرا خلاف کردید؟»

آية رقم 87

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ ​

آنان گفتند: «[ما] به اختیار خود پیمان تو را نشکستیم؛ ولی بارهای سنگینی از زر و زیورهای قوم [فرعون] را که بر ما نهاده بودند [در آتش] انداختیم و سامری نیز [آنچه را که ادعا می‌کرد خاکِ سُمِ اسب جبرئیل است، در آتش] انداخت».

آية رقم 88

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

سپس مجسمۀ گوساله‌ای برایشان ساخت که صدایی [همچون صدای گوساله] داشت. [سامری و پیروانش به مردم] گفتند: «این معبود شما و معبود موسی است که آن را فراموش [و اینجا رها] کرده است».

آية رقم 89

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

آیا نمی‌دیدند که [این گوساله] هیچ پاسخی به آنها نمی‌دهد و هیچ زیان و سودی برایشان ندارد؟

آية رقم 90

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

و در حقیقت، پیش از آن [که موسی بازگردد،] هارون نیز به آنها گفته بود: «اى قوم من، جز این نیست كه شما با این گوساله امتحان شده‌اید و بى‌تردید، پروردگار [حقیقىِ] شما [الله] رحمان است؛ پس پیرو من باشید و از فرمانم اطاعت كنید».

آية رقم 91

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

[آنان] گفتند: «ما پیوسته بر این [عبادت گوساله] مى‌مانیم تا موسى نزدمان بازگردد».

آية رقم 92

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

[وقتی موسی بازآمد] گفت: «ای هارون، هنگامی ‌که دیدی آنان گمراه شده‌اند، چه چیزی تو را بازداشت

آية رقم 93

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

از پیرویِ من [و چرا آنان را ترک نکردی]؟ آیا از فرمانم سرپیچی کردی؟»

آية رقم 94

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

[هارون] گفت: «ای پسر مادرم، ریش و [موی] سرم را نگیر. در حقیقت، ترسیدم که بگویی میان بنی‌اسرائیل تفرقه ‌انداختی و سخن [و سفارش] مرا به کار نبستی».

آية رقم 95

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

[موسی] گفت: «ای سامری، این چه کاری است که کردی؟»

آية رقم 96

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

او گفت: «من چیزی را دیدم که آنان ندیدند و مُشتی از خاک پای [اسبِ] فرستاده [= جبرئیل‌] را برداشتم و [در پیكر گوساله‌] انداختم و [هوای] نفسم [این کار را] اینچنین برایم آراست».

آية رقم 97

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

[موسی] گفت: «پس برو. بی‌تردید، بهرۀ تو در زندگى این است كه [چنان مطرود شوی که به مردم] بگویى: "[به من‌] دست نزنید"؛ و وعده‌گاهی [برای عذاب] خواهی داشت كه هرگز از آن تخلف نخواهد شد؛ و [اکنون‌] به آن معبودی كه پیوسته در عبادتش بودی بنگر؛ آن را مى‌سوزانیم، آنگاه [که کاملاً خاكستر شد،] در دریا پراکنده‌اش می‌سازیم».

آية رقم 98

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

[ای مردم،] معبود شما الله است که هیچ معبودی [به‏حق] جز او نیست و علمش همه چیز را فراگرفته است.

آية رقم 99

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

[ای پیامبر،] این گونه از اخبار [و داستان‏های پیامبران] گذشته بر تو حکایت می‌کنیم؛ و به راستی که [ما] از جانب خویش به تو قرآنی [پندآموز] داده‌ایم.

آية رقم 100

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

هر‌کس از آن رویگردان شود، یقیناً روز قیامت بارِ سنگینی [از گناه] بر دوش خواهد کشید.

آية رقم 101

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

جاودانه در آن [عذاب] خواهند ماند؛ و چه بد است باری که [کافران] در قیامت خواهند کشید!

آية رقم 102

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

روزی ‌که در «صور» دمیده می‌شود و در آن روز، مجرمان را [که بسیار ترسیده‌اند، با چشم و بدنِ] کبود جمع می‌کنیم.

آية رقم 103

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

بین خود آهسته سخن می‌گویند: «[شما] بیش از ده روز [در دنیا] به سر نبرده‌اید».

آية رقم 104

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

ما به آنچه آنان می‌گویند داناتریم؛ آنگاه که خردمندترینشان می‌گوید: «[شما] تنها یک روز به سر برده‌اید».

آية رقم 105

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

و [ای پیامبر،] از تو دربارۀ کوه‏ها [در قیامت] می‌پرسند؛ بگو: «پروردگارم آنان را سخت متلاشی [و پراکنده] می‌کند؛

آية رقم 106

ﮘﮙﮚ ﮛ ​

و آنها را صاف و هموار خواهد ‌نمود؛

آية رقم 107

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

[همچون زمینی] که در آن هیچ پستی و بلندی‌ای نمی‌بینی».

آية رقم 108

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

در آن روز، [همۀ مردم‌] بدون هیچ مخالفتی از دعوت‌کنندۀ [الهى‌] پیروی می‌کنند و صداها در مقابل [الله] رحمان به خاموشی می‌گراید و جز صدایی آهسته [و زیر لب،‌ چیزى] نمى‌شنوى.

آية رقم 109

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

در آن روز، شفاعت [هیچ کس] سودی ندارد، مگر کسی ‌که [الله] رحمان به او اجازه دهد و سخنش را بپسندد.

آية رقم 110

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

[الله] آنچه را که انسان‏ها [در آخرت] در پیش دارند و آنچه را که [در دنیا] پشت سر گذاشته‌اند [همه را] مى‌داند؛ ولی دانش آنان او را فرانمی‌گیرد.

آية رقم 111

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

و چهره‌ها در برابر [پروردگارِ] زندۀ پایدار، خوار می‌گردد و هرکس [بارِ] ستم برداشت، زیان دید.

آية رقم 112

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

و کسی که از كارهاى شایسته انجام دهد، و مؤمن باشد، نه از هیچ ستمى مى‌هراسد و نه از كاستن [پاداشش‌].

آية رقم 113

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

و اینچنین آن را قرآنی [به زبان] عربی نازل کردیم و هشدارهای گوناگون در آن بیان نمودیم؛ باشد که [از عذاب الهی] بپرهیزند یا [این کتاب] برایشان پندی پدید آورَد.

آية رقم 114

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

پس بلند‏مرتبه است الله که فرمانروای حق است. و در [خواندنِ‌] قرآن ـ پیش از آنكه وحىِ آن بر تو پایان یابد ـ شتاب مكن؛ و بگو: «پروردگارا، بر دانشم بیفزاى».

آية رقم 115

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

به راستی، پیش از این با آدم پیمان بستیم [که از میوۀ درخت ممنوعه نخورَد]؛ ولی [پیمانش را] فراموش کرد و عزمی [استوار] در او نیافتیم.

آية رقم 116

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

و [یاد کن از] هنگامی که به فرشتگان گفتیم: «برای آدم سجده کنید»؛ پس [همگی] سجده کردند، مگر ابلیس که سرپیچی نمود.

آية رقم 117

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

گفتیم: «ای آدم، این [ابلیس] دشمنی برای تو و همسرت است؛ مبادا شما را از بهشت بیرون کند که به سختی می‌افتی.

آية رقم 118

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

در حقیقت، تو این [نعمت را در بهشت] داری که نه گرسنه می‌شوی و نه برهنه می‌مانی.

آية رقم 119

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

و اینكه در آنجا نه تشنه مى‌شوى و نه آفتاب‌زده.

آية رقم 120

ﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

اما شیطان او را وسوسه کرد [و] گفت: «ای آدم، آیا [می‌خواهی] درخت جاودانگی و فرمانرواییِ فناناپذیر را به تو نشان دهم؟»

آية رقم 121

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

آنگاه از آن [درخت ممنوعه] خوردند و شرمگاهشان بر آنان نمایان شد و به قرار‏دادن برگ [درختان] بهشت بر خود شروع کردند [تا عورتشان را بپوشانند]؛ و [اینچنین بود که] آدم از پروردگارش سرپیچی كرد و به بیراهه رفت.

آية رقم 122

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

سپس پروردگارش او را برگزید و توبه‌اش را پذیرفت و هدایتش کرد.

آية رقم 123

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

فرمود: «[شما دو تن همراه ابلیس] همگی از بهشت فرود آیید، در حالی‌ که دشمن یکدیگرید. اگر از [جانب] من رهنمودی برایتان رسید، [بدانید] هرکس از هدایتم پیروی کند، نه گمراه می‌شود و نه [از عذابِ دوزخ] به رنج می‌افتد.

آية رقم 124

ﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

و کسی‌ که از یاد من رویگردان شود، یقیناً زندگی سختی خواهد داشت و روز قیامت او را نابینا برمی‌انگیزیم.

آية رقم 125

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇ ﰈ ​

وی می‌گوید: «پروردگارا، چرا مرا نابینا برانگیختی؛ حال آنکه [در دنیا] بینا بودم؟»

آية رقم 126

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

[الله] می‌فرماید: «همان طور كه آیات ما بر تو آمد و آنها را به فراموشى سپردى، امروز تو [نیز] به همان صورت فراموش مى‌شوى».

آية رقم 127

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

و کسی را که [در گمراهی و گناه] زیاده‌روی کند و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد، این گونه کیفر می‌دهیم؛ و قطعاً عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است.

آية رقم 128

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

آیا براى هدایتشان كافى نیست كه [بدانند] چه نسل‏هایی را پیش از آنان نابود كردیم كه [اکنون این مشرکان] در خانه‌های آنان [= نسل‏های گذشته] راه مى‌روند؟ به راستى در این [نکته،] نشانه‌هایى [عبرت‌انگیز] برای خردمندان است.

آية رقم 129

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

و اگر از سوی پروردگارت سخنى [دربارۀ اتمام حجت با مردم] نگذشته بود و سررسیدى معین در كار نبود، قطعاً [عذاب الهی در همین دنیا بر آنان] لازم مى‌شد.

آية رقم 130

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

پس [ای پیامبر،] بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و پروردگارت را پیش از طلوع آفتاب [در نماز صبح] و‏ پیش از غروب [در نماز عصر] به پاکی ستایش کن و ساعاتی از شب [در نماز عشاء] و کناره‏های روز [در نماز ظهر و مغرب نیز به نیایش بپرداز]؛ باشد که [از پاداش الهی] راضی شوی.

آية رقم 131

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

و هرگز به [نعمت‏های دنیوی و] آنچه که گروه‏هایی از آنان [= مشرکان] را از آنها بهره‌مند ساخته‌ایم چشم ندوز. اینها زینتِ زندگی دنیاست تا آنان را به آن بیازماییم؛ و روزیِ پروردگارت بهتر و پایدارتر است.

آية رقم 132

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

و خانواده‌ات را به نماز فرمان بده و [خود] بر [انجام] آن شکیبا باش. [ما] از تو روزی نمی‌خواهیم، [بلکه] خود به تو روزی می‌دهیم؛ و سرانجامِ نیک، برای [اهل] پرهیز است.

آية رقم 133

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

[مشرکان] گفتند: «چرا [محمد] معجزه‌ای از جانب پروردگارش برای ما نمی‌آورد؟» بگو: «آیا [قرآن به عنوان] دلیل روشن [و تصدیق‏کننده] آنچه در کتاب‏های پیشین است برایشان نیامده است؟»

آية رقم 134

ﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

اگر ما آنان را پیش از آن [که پیامبر و کتاب آسمانی بیاید] با عذابی هلاک می‌کردیم، قطعاً [روز قیامت مشرکان] می‌گفتند: «پروردگارا، چرا پیامبری به سویمان نفرستادی تا پیش از آنکه خوار و رسوا شویم از آیات تو پیروی کنیم؟»

آية رقم 135

ﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

[ای پیامبر، به آنان] بگو: «همه منتظرند؛ پس شما [نیز] منتظر باشید. به زودی خواهید دانست که رهروانِ راه راست چه کسانی هستند و هدایت‌یافته کیست».