ترجمة معاني سورة فصّلت باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

الذهاب لصفحة الكتاب

ﰡ

آية رقم 1

ﭑ ﭒ

حم [حا. میم]

آية رقم 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ

[این قرآن،] از سوی الله بخشندۀ مهربان نازل شده است.

آية رقم 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ

کتابی است که آیاتش به زبان عربی، برای مردمی که می‌دانند، به شیوایی و روشنی بیان شده است.

آية رقم 4

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ

[کتابی] بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده است؛ ولی بیشتر مردم رویگردانند و [حقایق را] نمی‌شنوند.

آية رقم 5

ﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ

مشرکان گفتند: «دل‏های ما نسبت به آنچه ما را دعوت می‌کنی در پوششی [از بى‌تفاوتى] قرار دارد و در گوش‌هایمان سنگینی است و میان ما و تو فاصله است؛ پس تو به کارِ خود مشغول باش و ما نیز به کارِ خود».

آية رقم 6

ﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ

[ای پیامبر، به آنان] بگو: «من فقط بشرى همچون شما هستم [با این تفاوت] كه به من وحى مى‏شود: «معبودِ شما، معبودى است یگانه؛ پس به او روى آورید و از او آمرزش بخواهید؛ و واى به حال مشركان!»

آية رقم 7

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ

همان کسی که زكات نمى‏پردازند و آخرت را انكار مى‏كنند.

آية رقم 8

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ

[ولى] مؤمنانِ نیكوكار پاداشى بى‌پایان دارند.

آية رقم 9

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ

بگو: آیا آن [خالقِ توانمندی] كه زمین را در دو روز آفرید، انكار مى‏كنید و همتایانى برایش قائل مى‏شوید؟ این [آفریدگار یکتاست که] پروردگار جهانیان است.

آية رقم 10

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ

او طى چهار روز، کوه‏های استواری بر روى زمین پدید آورد و خیر و بركتِ فراوان در آن نهاد و رزق و روزیِ آن را درست به ‏اندازۀ نیازِ تقاضا‌كنندگان مقدّر نمود.

آية رقم 11

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ

آنگاه به آسمان پرداخت، در حالى كه [هنوز] به صورت گاز بود؛ و به آسمان و زمین گفت: «خواه و ناخواه، از درِ تسلیم درآیید». آن دو گفتند: «با میل، از درِ تسلیم درآمدیم».

آية رقم 12

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ

سپس آن تودۀ گاز را به صورت هفت آسمان، در دو روز آفرید و به هر آسمانى برنامه‏اش را وحى كرد؛ و آسمان دنیا را با چراغ‌هایى [از ستارگان] آراستیم و [آن را از شرِ شیاطین] حفظ نمودیم؛ این است تقدیر [پروردگارِ] شکست‌ناپذیرِ دانا.

آية رقم 13

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ

[ای پیامبر،] اگر آنان [از پذیرشِ اسلام] روی گرداندند، بگو: «من شما را از صاعقه‏اى مانند صاعقه [هلاک قوم] عاد و ثمود هشدار مى‏دهم».

آية رقم 14

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ

آنگاه كه پیامبران الهی پیاپی به سراغشان می‌آمدند [با این پیام] كه: «جز الله را عبادت نکنید»، آنان [در پاسخ] می‌گفتند: «اگر پروردگارمان مى‏خواست [پیامِ هدایتگری بفرستد،] فرشتگانى نازل مى‏كرد. ما پیامى را كه شما مأمور [ابلاغ] آن هستید باور نمى‏كنیم».

آية رقم 15

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ

اما [قوم] عاد به ناحق در زمین تکبر می‌ورزیدند و می‌گفتند: «چه كسى نیرومندتر از ماست؟» آیا نمى‏دانستند الله [آن خالق یکتایی] كه آنان را آفریده، نیرومندتر از آنان است؟ ولى [با لجاجت] آیات ما را انكار مى‏كردند.

آية رقم 16

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ

سرانجام تندبادى سرد و سخت در روزهایى شوم بر آنان فرستادیم تا عذابِ رسوایى [و خفت] را در زندگى دنیا به آنان بچشانیم؛ ولى عذاب آخرت رسواكننده‏تر است و [از هیچ سو] یارى نخواهند شد.

آية رقم 17

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ

و اما قوم ثمود را نیز هدایت كردیم؛ ولى آنان كوردلى را به هدایت ترجیح دادند و به [سزاى] دستاوردشان، صاعقۀ عذابِ خفت‌بار، آنان را فراگرفت؛

آية رقم 18

ﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ

و كسانى را كه ایمان آورده و [از گناه و نافرمانی] پروا مى‏كردند، نجات دادیم.

آية رقم 19

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ

[ای پیامبر، یاد کن از] روزى كه دشمنان الله را به سوى آتشِ دوزخ احضار مى‏كنند و [از پراكندگى] بازمی‌دارند،

آية رقم 20

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ

تا هنگامی که به دوزخ می‌رسند، گوش و چشم و پوستشان به کارهایی که انجام می‏داده‏اند گواهى می‌دهند.

آية رقم 21

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ

آنان به پوست خود می‌گویند: «چرا علیه ما گواهی دادید؟» [در جواب] می‌گویند: «الله [همان خالق توانمندی] كه همه موجودات را گویا كرده، ما را نیز به سخن درآورده است؛ و اوست كه نخستین بار شما را آفرید و [سرانجام، همگی] به پیشگاه او بازگردانده مى‏شوید».

آية رقم 22

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ

شما كه [گناهانتان را] پنهان نمى‏كردید، نه از آن بابت بود كه تصور مى‏كردید گوش و چشم‌ و پوستتان علیه شما گواهى نمى‏دهند؛ بلكه گمان می‌کردید الله بر بسیارى از اعمالى كه مى‏كنید، آگاه نیست.

آية رقم 23

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ

این پندار شما دربارۀ پروردگارتان بود كه موجب هلاكت شما گردید و [سرانجام] زیانكار شدید.

آية رقم 24

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ

اگر شكیبایى و تحمل كنند [یا نكنند]، آتش جایگاهشان است؛ و اگر طلب رضایت كنند، پذیرفته نخواهد شد.

آية رقم 25

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ

ما همنشینانى [از شیاطین] بر آنان گماشتیم که [کارهای] گذشته و [آرزوهاى] آینده را در نظرشان آراستند؛ و [این‏گونه،] فرمان مجازات در مورد آنان تحقق یافت و به عذاب اقوام گمراهی از جن و انس که پیش از آنان بودند گرفتار شدند. بى‌گمان، آنان زیانكار بودند.

آية رقم 26

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ

کافران [که در برابر حق عاجز گشته بودند] گفتند: «به این قرآن گوش نکنید و در [هنگام تلاوت] آن، جنجال کنید [و سخنان بیهوده بگویید]؛ باشد که پیروز گردید».

آية رقم 27

ﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ

یقیناً عذاب سختی به کافران می‌چشانیم و آنان را بر اساس [جزای] بدترین کارهایشان کیفر می‌دهیم.

آية رقم 28

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ

این است سزاى دشمنان الله: آتشی كه در آن سكونتِ جاودان دارند؛ به كیفر آنكه آیات ما را انكار مى‏كردند.

آية رقم 29

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ

کافران [به هنگام عذاب] می‌گویند: «پروردگارا، [افرادى] از دو گروه جن و انس را كه عامل گمراهى‌مان بودند، به ما نشان بده که لگدمالشان كنیم تا از همه ذلیل‏تر شوند».

آية رقم 30

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ

[اما] كسانى كه گفتند: «پروردگار ما الله است» سپس [از عبادت و بندگى غیر او سر باز زدند و بر اعتقاد خود] پایداری کردند، [هنگام فرا رسیدن مرگشان] فرشتگان بر آنان فرود مى‏آیند، [و مى‏گویند:] «نترسید و ‏اندوه نداشته باشید؛ و شما را بشارت باد بر بهشتی که به آن وعده داده می‌شدید!

آية رقم 31

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ

ما در زندگى دنیا و آخرت دوستدار شماییم، و در بهشت هرچه دلتان بخواهد و درخواست كنید، در اختیار شماست.

آية رقم 32

ﭷﭸﭹﭺ ﭻ

به عنوان پذیرایى از جانب آمرزگارى مهربان».

آية رقم 33

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ

کیست خوش‌گفتارتر از آن کس كه به سوى الله دعوت كند و به شایستگى عمل می‌نماید و می‌گوید: «تسلیم [اوامر الهی] هستم؟»

آية رقم 34

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ

[هرگز] نیکی و بدی یکسان نیست. همواره به شیوه‏اى كه بهتر است، پاسخ بده كه در آن صورت، [خواهی دید] همان كسى كه بین تو و او دشمنى بود، همچون دوستى مهربان گشته است.

آية رقم 35

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ

تنها شكیبایان و کسانی كه بهرۀ بزرگی [از ایمان و اخلاق] دارند، به چنین مقامى مى‏رسند.

آية رقم 36

ﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ

و هر گاه وسوسه‏ای از جانب شیطان تو را فراگرفت، به الله پناه ببر كه یقیناً او شنوای داناست.

آية رقم 37

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ

از نشانه‏هاى [توان و تدبیر] او، شب و روز و خورشید و ماه است. در برابر خورشید و ماه سجده نكنید؛ بلكه اگر تنها او را عبادت می‏کنید، بر الله كه آنها را آفریده است سجده کنید.

آية رقم 38

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ

و اگر [گروه‏هایی از نیایش او تعالی] تكبر ورزیدند، [فرشتگان و] مقربان درگاه پروردگارت، شب و روز، بدون خستگى او را به پاکی می‌ستایند.

آية رقم 39

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨ ﭩ

از جمله نشانه‏هاى [قدرت] الهى این است كه زمین خشک و فرسوده را مى‏بینى که چون باران بر آن فرومی‌ریزیم، به جنبش درمی‌آید و [گیاهانش] رشد می‌كند؛ آن [پروردگار توانمندی] كه زمین را زنده مى‏كند، مردگان را نیز زنده خواهد كرد. به راستی كه او تعالی بر هر كارى تواناست.

آية رقم 40

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ

[گفتار و رفتارِ] كسانى كه در مورد آیات ما كجروى [و آن را تحریف] مى‏كنند بر ما پوشیده نخواهند بود. آیا كسی كه به آتش [دوزخ] ‏می‌افتد بهتر است یا کسی كه در روز رستاخیز [از عذاب] ایمن است؟ هر چه مى‏خواهید انجام دهید كه بی‌تردید، الله به آنچه مى‏كنید بیناست.

آية رقم 41

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ

کسانی كه این قرآن را كه براى [هدایت]شان آمده است، انكار كرده‏اند، [در قیامت عذاب خواهند شد]. این [کلامِ الهی،] كتابى است شكست‌ناپذیر.

آية رقم 42

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ

سخن باطل، نه از پیش رو و نه از پشت سرش [= از هیچ جهت و از هیچ نظری] به آن راه نمی‌یابد و از جانب [پروردگارِ] حکیمِ ستوده نازل شده است.

آية رقم 43

ﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ

[ای پیامبر، کافران] همان [سخنان باطلی] را به تو می‌گویند که به پیامبران پیش از تو نیز می‌گفتند. بى‏گمان، پروردگارت آمرزش و [در عین حال،] كیفرى دردناک دارد.

آية رقم 44

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ

اگر قرآن را [به زبانِ] غیرعربی نازل كرده بودیم، کافران مى‏گفتند: «چرا آیاتش [عربی نیست و] به روشنی بیان نشده است؟ کتابی غیرعربی و پیامبری عرب؟» [ای پیامبر، به آنان] بگو: «این كتاب، براى مؤمنان مایۀ هدایت و شفاست و کسانی كه ایمان نمی‌آورند، در گوش‏هایشان سنگینى است و قرآن برایشان نامفهوم است؛ [گویى] آنان را از راهى دور صدا می‌زنند».

آية رقم 45

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ

ما به موسى كتاب [تورات] دادیم؛ اما در [مورد] آن اختلاف[نظر] پدید آمد؛ و اگر فرمانى از پروردگارت [در موردِ مهلت و آزمایش] از پیش مقرر نشده بود، [بى‌درنگ] میانشان داورى مى‏شد. کافران [نیز] در موردِ قرآن در تردید و بدگمانى‏اند.

آية رقم 46

ﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗﰘﰙ ﰚ

هر کس به شایستگى عمل كند، به سود خودِ اوست؛ و هر کس بدى كند، به زیان خویش بد كرده است؛ و پروردگار تو هرگز به بندگان ستم نمی‌کند.

آية رقم 47

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ

آگاهى از [لحظۀ وقوع] قیامت، تنها به الله مربوط است؛ و خروجِ هر میوه‏اى از شكوفه‏اش و باردارى و وضع حملِ هر ماده‏اى، با آگاهىِ اوست؛ و روزی كه الله به مشركان ندا مى‏دهد: «افرادى كه [در قدرت،] شریک من تصور مى‏كردید [و به آنان توسل می‌جستید] كجا هستند؟» آنان می‌گویند: «اکنون در برابر تو اعتراف مى‏كنیم كه هیچ یک از ما [بر درستىِ اعتقاد مشرکانۀ خود] گواه نیست».

آية رقم 48

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ

آنچه در گذشته [تكیه‌گاه خود] مى‏خواندند، از نظرشان ناپدید می‌شود و درمى‌یابند كه هیچ راه گریزی [از آتش عذاب الهی] نخواهند داشت.

آية رقم 49

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ

انسان در تمناى خیر، خستگی‌ناپذیر است، و[لى] اگر بدى به او برسد، مأیوس و دلسرد خواهد شد.

آية رقم 50

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ

و اگر پس از رنجی كه به انسان مى‏رسد، رحمتى از جانب خویش به او برسانیم، [مغرورانه] مى‏گوید: «این حق من است، و گمان نمى‏كنم قیامت برپا شود، و اگر [هم واقع شود و] به سوى پروردگارم بازگردانده شوم، [ثروت و پاداش‏های] نیکویی نزدش خواهم داشت». مسلّماً کافران را از عملكردشان آگاه خواهیم ساخت و عذابى سخت به آنان می‌چشانیم.

آية رقم 51

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ

هرگاه نعمتی به انسان می‌بخشیم، [با سرمستى] روى مى‏گرداند و متکبرانه [از حق] دور می‌شود؛ و هنگامى كه رنجی [همچون فقر و بیماری] به سراغش می‌آید، [به درگاه الهی] دعا و درخواست فراوان دارد.

آية رقم 52

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬ ﯭ

[ای پیامبر، به کافران] بگو: «به من بگویید اگر [قرآن] از جانب الله باشد و شما به آن کافر شوید، کیست گمراه‏تر از کسی كه [با وجود آشکار بودنِ حق،] در ستیزی بى‌پایان [با آن] قرار دارد؟»

آية رقم 53

ﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ

[در این دنیا و در هنگامۀ قیامت،] نشانه‏هاى [توان و تدبیر] خود را در آفاق [جهان] و در [وجود] خودشان به آنان نشان خواهیم داد تا برایشان روشن شود كه قرآن حق است. آیا كافى نیست كه پروردگارت بر هر چیزی گواه است؟

آية رقم 54

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ

آگاه باشید كه آنان در مورد دیدار پروردگارشان [در قیامت] تردید دارند! [و] آگاه باشید كه الله بر هر چیزى احاطه دارد!

تقدم القراءة