ترجمة معاني سورة يس باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

آية رقم 1

ﭬ ﭭ ​

یس [= یا. سین]

آية رقم 2

ﭮﭯ ﭰ ​

سوگند به قرآن حکیم!

آية رقم 3

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

بی‌تردید، تو از پیامبران [ما] هستی

آية رقم 4

ﭵﭶﭷ ﭸ ​

[و] بر راه راست [اسلام قرار داری]

آية رقم 5

ﭹﭺﭻ ﭼ ​

[این قرآن] فروفرستادۀ [پروردگار] شکست‌ناپذیر مهربان است

آية رقم 6

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

تا مردمی را [دربارۀ عذاب قیامت] بیم دهى كه پدرانشان هشدار نیافته‏اند و [به این سبب] آنها نیز غافلند.

آية رقم 7

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

یقیناً فرمان [عذاب الهی] بر بیشتر آنان تحقق یافته است؛ پس [لجاجت می‌کنند و] ایمان نمی‌آورند.

آية رقم 8

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ ​

[مثال گمراهیِ‌ کافران، چنان است که گویی] ما زنجیرهایی بر گردن‏هایشان نهاده‏ایم که تا زیر چانه‌هایشان [پیچیده شده] است، چنان كه سرهایشان بالا مانده است [و از انجام هر خیری عاجزند و راه هدایت را نمی‌یابند].

آية رقم 9

ﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

و از پیش رویشان دیواری و از پشت سر‌شان نیز دیواری نهاده‌ایم و چشمانشان را با پرده‌ای پوشانده‌ایم؛ از این روست که [حقیقت را] نمی‌بینند.

آية رقم 10

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

[ای پیامبر،] برایشان یکسان است که آنان را بیم دهی یا ندهی؛ [در هر حال،] ایمان نمی‌آورند.

آية رقم 11

ﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

جز این نیست که تو به كسى بیم می‌دهى [و این کار برای کسی سود دارد] كه پیرو قرآن باشد و در نهان از [پروردگار] رحمان بترسد؛ پس او را [که چنین است] به آمرزش و پاداشى ارجمند بشارت بده.

آية رقم 12

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬ ﯭ ​

یقیناً ماییم که مردگان را زنده می‌کنیم و آنچه را که از پیش فرستاده‌اند و آثار [به جای‏مانده از] آنان را می‌نویسیم؛ و همه چیز را در کتابی روشن [= لوح محفوظ] به شمار آورده‌ایم.

آية رقم 13

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

[ای پیامبر، ماجرای] مردم آن شهر را برایشان مثال بزن، آنگاه که پیامبران نزدشان رفتند.

آية رقم 14

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

وقتی دو نفر از پیامبران را به سویشان فرستادیم؛ اما [مردم] آنان را تکذیب کردند؛ سپس آن دو را با فرستادن پیامبر سوم، [تأیید و] تقویت کردیم. آنان [به اهالی شهر] می‌گفتند: «ما رسولان [الهی] به سوی شما هستیم».

آية رقم 15

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

[اهالی شهر در پاسخ] گفتند: «شما جز بشری همانند ما نیستید و [پروردگار] رحمان، چیزی [از وحی] نازل نکرده است. شما جز دروغ نمی‌گویید».

آية رقم 16

ﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

[پیامبران] گفتند: «پروردگارمان می‌داند که قطعاً به سوی شما فرستاده شده‌ایم.

آية رقم 17

ﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

و ما وظیفه‌ای جز رساندن آشکار [وحی] نداریم».

آية رقم 18

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

[مردم] گفتند: «ما شما را به شگون بد گرفته‌ايم. اگر [از تبلیغ] دست برندارید، حتماً سنگسارتان مى‏كنیم و بی‌تردید، عذابی دردناک از [جانب] ما به شما خواهد رسید».

آية رقم 19

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

[پیامبران] گفتند: «شومیِ شما با خودتان [و ناشی از کفر و گناه] است. آیا اگر پندتان دهند [آن را شوم می‌پندارید؟] بلکه [حقیقت این است که شما در ارتکاب گناه،] مردمی اسرافکارید».

آية رقم 20

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

و مردی از دور‌ترین نقطۀ شهر شتابان آمد [و] گفت: «ای قوم من، از این پیامبران پیروی کنید.

آية رقم 21

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

پیرو کسانی باشید که از شما پاداشی نمی‌خواهند و خود هدایت‌یافته‌اند.

آية رقم 22

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

و چرا معبودی را عبادت نکنم که مرا آفریده است و [شما نیز] به سویش بازگردانده می‌شوید؟

آية رقم 23

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

آیا به جاى او معبودانى برگزینم كه اگر [پروردگار] رحمان بخواهد گزندی به من برساند، نه شفاعتشان برایم سودی دارد و نه مى‏توانند مرا [از عذاب الهی] نجات دهند؟

آية رقم 24

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

در آن صورت، یقیناً در گمراهی آشکاری خواهم بود.

آية رقم 25

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

من به پروردگارتان ایمان آورده‌ام [و از مرگ هراسی ندارم؛] پس سخنانم را بشنوید.

آية رقم 26

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

[پس از اینکه آن مرد به دست قومش به شهادت رسید،] به وی گفته شد: «وارد بهشت شو». او گفت: «ای کاش قوم من می‌دانستند

آية رقم 27

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

که پروردگارم مرا آمرزیده و گرامی داشته است».

آية رقم 28

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

پس از [شهادت] او، هیچ سپاهى از آسمان بر قومش نفرستادیم و [پیش از این نیز] فروفرستنده نبودیم.

آية رقم 29

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

[کیفرشان] جز یک بانگ مرگبار نبود؛ به‏ناگاههمگی [مرده و] خاموش گشتند.

آية رقم 30

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

ای افسوس بر این بندگان! هیچ پیامبری به سویشان نیامد، مگر آنکه او را مسخره می‌کردند.

آية رقم 31

ﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

آیا ندیده‏اند [و نمى‌دانند] كه قبل از آنان چه بسیار نسل‏ها را هلاک كرده‌ایم كه دیگر نزد اینها [به دنیا] بازنمى‏گردند؟

آية رقم 32

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

و [روز قیامت] هیچ کس نیست، مگر آنکه همگی نزد ما احضار می‌شوند.

آية رقم 33

ﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

برای آنان [که قیامت را باور ندارند،] زمین خشک نشانه‌ای [عبرت‌آموز] است: ما آن [زمین] را زنده کردیم و از [خاک] آن دانه‏هایی ‌رویاندیم که [مخلوقات الهی] از آن می‌خورند.

آية رقم 34

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

و در آن [زمین] باغ‏هایی از نخل و انگور پدید ‌آوردیم و چشمه‌ها در آن جاری ساختیم.

آية رقم 35

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

تا مردم از میوه‌اش بخورند در حالی که این [محصولات، حاصل تلاش آنها نیست و آنها] را با دستان خود عمل نیاورده‏اند. پس آیا شکر به جای نمی‏آورند؟

آية رقم 36

ﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

پاک و منزه است آن [پروردگاری] که همۀ گونه‌ها را آفریده است؛ از آنچه زمین می‌رویانَد [= گیاهان و درختان] و از خودشان [=انسان‏ها] و از آنچه نمی‌دانند.

آية رقم 37

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

و شب نشانه‌ای [دیگر از قدرت الهی] برایشان است [كه] روز را از آن بركنار مى‏كنیم و ناگهان [همه] در تاریكى فرومى‏روند.

آية رقم 38

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

و خورشید [نیز پیوسته] به سوی قرار‏گاهش در حرکت است. این تقدیرِ [پروردگارِ] شکست‌ناپذیرِ داناست.

آية رقم 39

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

و براى ماه [نیز] منزلگاه‏هایی مقرر نموده‌ایم تا [سرانجام از قرص كامل به هلال و] به شکل شاخۀ خشک خرما بازگردد.

آية رقم 40

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

نه خورشید را سزاوار است که [در سیر خود] به ماه برسد و نه شب بر روز پیشی می‌گیرد؛ و هر یک از [کُرات و سیارات] در مداری شناورند.

آية رقم 41

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

نشانه‏اى [دیگر از قدرت پروردگار] برای آنان، این است كه پدرانشان را در كشتی انباشته [از سرنشین و بار] حمل کردیم.

آية رقم 42

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

همچنین، چیزی همانند آن [كشتى] برایشان آفریده‌ایم که بر آن سوار شوند.

آية رقم 43

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

اگر بخواهیم، غرقشان می‌کنیم؛ در این صورت، نه فریادرسی دارند و نه [از تقدیر الهی] رهایی می‌یابند؛

آية رقم 44

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

مگر اینکه رحمتی از جانب ما [بینند] و بهره‌مندی [از نعمت‏های دنیا] تا زمانی [معیّن شامل حالشان شود].

آية رقم 45

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

و چون به آنان [= مشرکان] گفته می‌شود: «از آنچه [عذاب‌ و سختی دنیا و آخرت] پیش رو و پشت سر دارید، پروا كنید؛ باشد که مورد رحمت قرار گیرید»، [هیچ اعتنا نمی‌کنند].

آية رقم 46

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

هیچ یک از نشانه‌های [قدرت و بزرگی] پروردگارشان‏ بر آنان عرضه نمی‌گردد، مگر اینکه از آن روی می‌گردانند.

آية رقم 47

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

و چون به آنان گفته می‌شود: «از آنچه الله روزی‌تان کرده است انفاق کنید»، کسانی که کفر ورزیده‌اند به کسانی که ایمان آورده‌اند می‌گویند: «آیا به کسی غذا بدهیم که اگر الله می‌خواست، [خود] به او غذا می‌داد؟ شما جز در گمراهی آشکار نیستید».

آية رقم 48

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

و [با تمسخر به مؤمنان] می‌گویند: «اگر راستگویید، این وعده [قیامت] کی خواهد بود؟»

آية رقم 49

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

[این منکران قیامت] جز در انتظار یک بانگ مرگبار نیستند كه ناگهان، در حالی که سرگرم جدال [در امور دنیا] هستند، آنان را فراگیرد.

آية رقم 50

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

[در آن هنگام] نه می‌توانند [به کسی] وصیت کنند و نه به سوی خانوادۀ خود بازگردند.

آية رقم 51

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

و [هنگامی که برای دومین بار] در صور دمیده شود و ناگهان از قبرهایشان [بیرون می‌آیند و] به سوی پروردگارشان می‌شتابند.

آية رقم 52

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

[و با ناباوری] می‌گویند: «وای بر ما! چه کسی ما را از قبرهایمان برانگیخت؟» [به آنان گفته می‌شود:] «این همان [روزی] است که [پروردگار] رحمان وعده داده بود؛ و پیامبران [در این باره] راست می‌گفتند.

آية رقم 53

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

[برانگیختن مردگان از گور،] جز یک بانگ هولناک [= دومین دمیدنِ صور] نیست و ناگهان همه را نزد ما حاضر می‌کنند.

آية رقم 54

ﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

[بدانید که] امروز، به هیچ کس ستمی نمی‌شود و جز در برابرِ آنچه [در دنیا] ‌کرده‌اید، جزا نمی‌بینید.

آية رقم 55

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

بی‌تردید، اهل بهشت امروز با شادمانی سرگرم [نعمت‏های الهی] هستند.

آية رقم 56

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

آنان و همسرانشان در سایه‌ها[ی گستردۀ بهشتی] بر تخت‏ها تکیه زده‌اند.

آية رقم 57

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

در آنجا [هر گونه] میوه و هر چه بخواهند برایشان [فراهم] است.

آية رقم 58

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

[برتر از این نعمت‏ها] سلامی است که سخن پروردگار مهربان است.

آية رقم 59

ﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

[آنگاه به مشرکان خطاب می‌شود:] «ای گناهکاران، امروز [از مؤمنان] جدا شوید.

آية رقم 60

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

ای فرزندان آدم، آیا با شما پیمان نبستم [و فرمان ندادم] که شیطان را عبادت نکنید [که] قطعاً او دشمن آشکارِ شماست؟

آية رقم 61

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

و اینكه [تنها] مرا عبادت کنید [كه] راه راست همین است؟

آية رقم 62

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

و بی‌تردید، شیطان بسیاری از شما را گمراه ساخت. آیا اندیشه نمی‌کردید؟

آية رقم 63

ﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

این [همان] دوزخی است که به شما وعده داده می‌شد.

آية رقم 64

ﮚﮛﮜﮝﮞ ﮟ ​

امروز به سزای آنکه کفر می‌ورزیدید به آن [آتش] وارد شوید».

آية رقم 65

ﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

امروز بر دهان‏هایشان مُهر می‌نهیم و دست‏هایشان با ما سخن می‌گویند و پا‌هایشان به آنچه می‌کردند گواهی می‌دهند.

آية رقم 66

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

و اگر بخواهیم، بى‌تردید چشمانشان را محو مى‌كنیم، آنگاه [با چشم بسته‌] به سوی [پل] صراط [از یکدیگر] پیشی مى‌گیرند [تا به بهشت راه یابند]؛ اما مگر كجا را مى‌بینند؟

آية رقم 67

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

و اگر بخواهیم، [ظاهرشان را تغییر می‌دهیم و چنان] آنان را در جای خود مسخ [و زمینگیر] می‌کنیم که نتوانند گامی به پیش بگذارند یا به عقب بازگردند.

آية رقم 68

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

و ما به هر کس که عمر طولانی بدهیم، در آفرینش دگرگونش می‌کنیم [و او را به ناتوانی ذهنی و بدنیِ دوران کودکی برمی‌گردانیم]. پس آیا [دربارۀ قدرت پروردگار] نمی‌اندیشند؟

آية رقم 69

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

و ما به او [= محمد] شعر نیاموخته‌ایم و [شاعری،] شایستۀ او نیست. این [که آموخته‌ایم، چیزی] نیست مگر اندرز و قرآنی روشن.

آية رقم 70

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

تا هر کس را که زنده[‌دل] باشد، بیم دهد و عذاب بر کافران محقَّق گردد.

آية رقم 71

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

آیا ندیده‌اند که ما از آنچه دست‏هایمان ساخته است، چهارپایان برایشان آفریده‌ایم که مالک آنها هستند؟

آية رقم 72

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

و آنها را در خدمتشان گماشتیم تا بر برخی سوار ‌شوند و از [گوشت] برخی تغدیه کنند.

آية رقم 73

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

و از آن [حیوانات،] بهره‌های دیگر و نوشیدنی‏هایی [= شیر] دارند. پس آیا شکر به جای نمی‏آورند؟

آية رقم 74

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

[با این همه نعمت، مشرکان] به جای الله معبودانی برگزیده‌اند؛ به این امید که [از سوی آنها] یاری شوند.

آية رقم 75

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

آن [معبودهای باطل] قادر به یاری‌شان نیستند و این [مشرکان نیز در قیامت] لشکری برای آنها [= معبودهای باطل] خواهند بود که [همگی به آتش دوزخ] فراخوانده می‌شوند.

آية رقم 76

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

[ای پیامبر،] سخن آنان تو را غمگین نسازد. بی‌تردید، ما آنچه را پنهان می‌کنند و آنچه را آشکار می‌سازند، [به خوبی] می‌دانیم.

آية رقم 77

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

آیا انسان ندیده است که ما او را از نطفه‌ای آفریده‌ایم؛ [آنگاه مراحل رشد را طی کرد و] سپس دشمنی آشکار شد؟

آية رقم 78

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

و برای ما مثالی زد و آفرینش خویش را فراموش کرد [و] گفت: «چه کسی این استخوان‏ها را [دوباره] زنده می‌کند در حالی که پوسیده است؟»

آية رقم 79

ﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

بگو: «همان ذاتی زنده‌اش می‌کند که نخستین بار آن را پدید آورد و او به هر آفرینشی دانا‌ست.

آية رقم 80

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

همان ذاتی که از درخت سبز، آتشی برایتان پدید آورد و شما [در صورت نیاز،] خود از آن [درخت] آتش می‌افروزید».

آية رقم 81

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

آیا ذاتی که آسمان‏ها و زمین را آفریده است، نمی‌تواند همانند اینها را [پس از مرگشان دوباره] بیافریند؟ آری [می‌تواند] و او آفرینندۀ دانا‏ست.

آية رقم 82

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

فرمان او چون چیزی را اراده کند تنها این است که به آن می‌گوید: «موجود شو»؛ پس [بی‌درنگ] موجود می‌شود.

آية رقم 83

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

پس پاک و منزه است پروردگاری که [حاکمیت و] اختیارِ همه چیز به دست اوست و [همگی] به سوی او بازگردانده می‌شوید.