ترجمة معاني سورة الواقعة باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام

آية رقم 1
هنگامی که واقعۀ قیامت رخ دهد،
آية رقم 2
[خواهید دید كه‌] در وقوع آن دروغى نیست؛
آية رقم 3
[گروهى را] خوار مى‏كند و [گروهى را] رفعتِ مقام مى‏بخشد.
آية رقم 4
آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود
آية رقم 5
و کوه‏ها به شدت متلاشى شوند
آية رقم 6
و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند
آية رقم 7
و شما به سه گروه تقسیم شوید:
آية رقم 8
[گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!
آية رقم 9
و [گروه دیگر:] تیره‌بختان [هستند]؛ چه تیره‌بختانی [و چه بد جایگاهی]!
آية رقم 10
و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکی‏ها] سبقت گرفتند.
آية رقم 11
آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.
آية رقم 12
در باغ‏های پرنعمت [بهشت جای دارند].
آية رقم 13
گروه بسیاری از آنان، در زمرۀ پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امت‏های گذشته]؛
آية رقم 14
و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.
آية رقم 15
كه بر تخت‏های گوهرنشان،
آية رقم 16
روبروى هم تكیه زده‏اند.
آية رقم 17
نوجوانانى همواره شاداب، گردِ آنان [به خدمت] مى‏گردند.
آية رقم 18
با جام‌ها و کوزه‌ها و پیاله‌هایی از شراب جارى؛
آية رقم 19
[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمی‌گیرند و دستخوشِ مستى نمی‌شوند.
آية رقم 20
و از هر میوه‏ای كه بخواهند [در اختیار دارند]؛
آية رقم 21
و از هر گوشتِ پرنده‏ای كه میل داشته باشند؛
آية رقم 22
و [همسرانی از] حور العین؛
آية رقم 23
همچون مروارید پنهان در صدف؛
آية رقم 24
[اینها همه،] پاداش اعمالشان است.
آية رقم 25
در آنجا [سخن] یاوه و گناه‏آلودی نخواهند شنید؛
آية رقم 26
مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].
آية رقم 27
و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!
آية رقم 28
در کنار درختان بی‌خارِ سدر [هستند]؛
آية رقم 29
و درختان موز با خوشه‏هاى برهم‌نشسته
آية رقم 30
با سایه‏اى گسترده
آية رقم 31
و آبِ همواره روان؛
آية رقم 32
و میوه‏هاى فراوان
آية رقم 33
كه نه تمام می‏شود و نه ممنوع می‏گردد،
آية رقم 34
و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]
آية رقم 35
و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛
آية رقم 36
همواره دوشیزه‌اند
آية رقم 37
و شوهردوستانی هم‌سن‌وسال هستند.
آية رقم 38
[همۀ این نعمت‏ها،] براى سعادتمندان است
آية رقم 39
كه برخی از آنان در زمرۀ پیشینیان
آية رقم 40
و برخی دیگر در زمرۀ متأخران هستند.
آية رقم 41
و [اما] تیره‌بختان؛ چه تیره‌بختانی!
آية رقم 42
در میان باد زهرآگین و آب جوشان قرار دارند
آية رقم 43
و سایه‌هایى از دود سیاه
آية رقم 46
و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار می‌ورزیدند؛
و می‌گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟
آية رقم 48
آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»
آية رقم 49
[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بی‌تردید، گذشتگان و آیندگان،
آية رقم 50
همه در وعده‌گاهِ قیامت جمع خواهند شد».
آية رقم 51
آنگاه شما، اى گمراهان تكذیب‌كننده،
آية رقم 52
قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛
آية رقم 53
و شکم‏ها را از آن انباشته مى‏كنید؛
آية رقم 54
آنگاه روی آن، آب جوشان مى‌نوشید؛
آية رقم 55
همچون شترانِ عطش‌زده.
آية رقم 56
این پذیرایىِ آنان در روز جزاست.
آية رقم 57
ماییم كه شما را [از هیچ] آفریده‏ایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟‏
آية رقم 58
آیا به نطفه‌ای که [در رحِم همسرانتان] می‌ریزید، توجه كرده‏اید؟
آية رقم 59
آیا شما آن را مى‏آفرینید یا ما آفریننده‏اش هستیم؟
آية رقم 60
ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم‏
كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونه‏اى كه از آن بى‌خبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.
آية رقم 62
شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شده‏اید، چرا [به یاد آخرت نمی‌افتید و] پند نمی‌گیرید؟
آية رقم 63
آیا به دانه‏هایى كه مى‏كارید، توجه كرده‏اید؟
آية رقم 64
آیا شما هستید كه آن را مى‏رویانید یا ما رویاننده‏ایم؟
آية رقم 65
اگر مى‏خواستیم، آن را خاشاک مى‏كردیم؛ چنان كه شگفت‏زده شوید.
آية رقم 66
[و چنان آن را نابود می‌کردیم که بگویید:] «ما زیان کرده‌ایم؛
آية رقم 67
بلكه همه چیز را از دست داده‏ایم
آية رقم 68
آیا به آبى كه مى‌نوشید توجه كرده‏اید؟
آية رقم 69
آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.
آية رقم 70
اگر مى‏خواستیم، آن را شور و تلخ مى‏کردیم؛ پس چرا شکر به جای نمی‏آورید؟
آية رقم 71
آیا به آتشى كه مى‏افروزید توجه كرده‏اید؟
آية رقم 72
آیا شما درختش را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟
آية رقم 73
ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار داده‏ایم.
آية رقم 74
پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].
آية رقم 77
كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛
آية رقم 78
در لوح محفوظ قرار دارد
آية رقم 79
جز فرشتگان پاک‏سیرت، کسی [آن را نمی‌بیند و] به آن دسترسی ندارد.
آية رقم 80
از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.
آية رقم 81
آیا این سخن را سبک مى‏شمارید؟
آية رقم 82
و به جای شکرِ روزی‏هایی که به شما داده شده است، آن را دروغ می‌پندارید؟
آية رقم 83
آنگاه كه [جان نزدیكانتان] به گلوگاه مى‏رسد
آية رقم 84
و شما در آن هنگام نظاره مى‏كنید
آية رقم 86
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمی‌شوید [و قیامتی نیست]،
آية رقم 87
و اگر راست مى‏گویید، چرا جانش را بازنمى‏گردانید؟
آية رقم 89
در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛
آية رقم 91
[به او گفته می‌شود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛
آية رقم 92
اما اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه [و در زمرۀ تیره‌بختان] باشد،
آية رقم 93
با آب جوشان [از او] پذیرایی می‌شود
آية رقم 94
و به [آتش] دوزخ در‌می‌آید.
آية رقم 95
این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در آن نیست].
آية رقم 96
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.
تقدم القراءة