ترجمة معاني سورة القلم باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

آية رقم 1

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

نون. سوگند به قلم و آنچه می‌نویسند،

آية رقم 2

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

که تو [ای پیامبر،] به نعمت [و فضلِ] پروردگارت، دیوانه نیستی،

آية رقم 3

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

و پاداشی بی‌پایان برای تو [درپیش] است؛

آية رقم 4

ﮛﮜﮝﮞ ﮟ ​

و یقیناً تو اخلاقِ بسیار نیکو و والایی داری.

آية رقم 5

ﮠﮡ ﮢ ​

به زودی خواهی دید و آنها [نیز] خواهند دید

آية رقم 6

ﮣﮤ ﮥ ​

که کدام یک از شما دیوانه است.

آية رقم 7

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

پروردگارت بهتر می‌داند چه کسی از راه او گمراه گشته، و [نیز] او به هدایت‌یافتگان دانا‌تر است.

آية رقم 8

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

پس از تکذیب‌کنندگان اطاعت مکن.

آية رقم 9

ﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

آنها دوست دارند [و می‌خواهند] که نرمی [و مدارا] کنی، تا آنان [نیز] نرمی [و مدارا] کنند.

آية رقم 10

ﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

و از هر فرومایه‌ای که بسیار سوگند [دروغ] یاد می‌کند، اطاعت مکن.

آية رقم 11

ﯢﯣﯤ ﯥ ​

[همان کسی که] بسیار عیبجوست و به سخن‌چینی آمد و شد می‌کند.

آية رقم 12

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

و بسیار مانع کار خیر، و متجاوز و گناهکار است.

آية رقم 13

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

به علاوه، خشن و بی‌تبار و بدنام است.

آية رقم 14

ﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

به خاطر آن که صاحب مال و فرزندان بسیار است.

آية رقم 15

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

هنگامی ‌که آیات ما بر او خوانده می‏شود، می‏گوید: «[اینها] افسانه‌های گذشتگان است».

آية رقم 16

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

به زودی داغ [ننگ و رسوایی] بر بینی او می‌نهیم.

آية رقم 17

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ ​

ما آنها را آزمایش کردیم، همان‌گونه که صاحبان باغ را آزمودیم؛ هنگامی که سوگند یاد کردند که صبحگاهان [که مستمندان نباشند،] میوه‌های باغ را بچینند.

آية رقم 18

ﭜﭝ ﭞ ​

و[لی] «ان شاء الله» نگفتند.

آية رقم 19

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

عذابی [فرا‏گیر] از سوی پروردگارت بر [باغِ] آنها فرود آمد، در حالی ‌که همه در خواب بودند.

آية رقم 20

ﭧﭨ ﭩ ​

و آن باغ [سبز و خرم، پس از آتش‌سوزی] همچون شبِ سیاه شد.

آية رقم 21

ﭪﭫ ﭬ ​

آنگاه صبحگاهان یکدیگر را ندا دادند

آية رقم 22

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

که اگر می‌خواهید درو کنید، به سوی کشتزار [و باغ] خویش بروید.

آية رقم 23

ﭵﭶﭷ ﭸ ​

آنگاه [به سوی کشتزار] حرکت کردند، در حالی ‌که آهسته با هم می‌گفتند:

آية رقم 24

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

«[مراقب باشید] که امروز هیچ [نیازمند و] بینوایی در آن [باغ] وارد نشود!»

آية رقم 25

ﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

و صبحگاهان با تصمیم جدی بر جلوگیری [از ورود مستمندان، به سمتِ باغ] بیرون شدند.

آية رقم 26

ﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

اما هنگامی ‌که آن [باغ] را دیدند، گفتند: «یقیناً ما [اشتباه آمده‌ایم و] راه را گم کرده‌ایم؛

آية رقم 27

ﮋﮌﮍ ﮎ ​

نه؛ بلکه ما [از حاصلِ آن] بی‌بهره و محروم هستیم».

آية رقم 28

ﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

یکی از بهترین [و خردمندترین] آنان گفت: «آیا به شما نگفتم چرا [شکر و] تسبیح [الله را] نمی‌گویید؟».

آية رقم 29

ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ ﮝ ​

گفتند: «پروردگار ما پاک و منزّه است؛ مسلّماً ما ستمکار بودیم».

آية رقم 30

ﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

آنگاه ملامت‌کنان به یکدیگر روی آوردند

آية رقم 31

ﮤﮥﮦﮧﮨ ﮩ ​

[و] گفتند: «وای بر ما که طغیانگر [و سرکش] بودیم!

آية رقم 32

ﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

امید‏‏‏‌واریم که پروردگارمان [ما را ببخشد و] در عوض، چیزی بهتر از آن [باغ] به ما دهد؛ [چرا که] بی‌گمان، ما به سوی پروردگار خود روی آورده‌ایم».

آية رقم 33

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

عذاب [الله در دنیا] اینچنین است؛ و اگر می‌دانستند، عذاب آخرت مسلماً بزرگ‌تر [و بیشتر] است.

آية رقم 34

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

به راستی برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغ‏های پرنعمت است.

آية رقم 35

ﯨﯩﯪ ﯫ ​

آیا ما مسلمانان را همچون مجرمان [و گناهکاران] قرار می‌دهیم؟

آية رقم 36

ﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

شما را چه شده است؟ چگونه داوری می‌کنید؟

آية رقم 37

ﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

آیا شما کتابی [آسمانی] دارید که در آن فرامی‌گیرید؟

آية رقم 38

ﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

و [آیا] آنچه را انتخاب میکنید، در آن [کتاب] برای شما [نوشته شده] است؟

آية رقم 39

ﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

یا اینکه بر [عهدۀ] ما عهد و پیمان استواری تا روز قیامت دارید که هر چه را حکم کنید، [حق] برای شما باشد؟

آية رقم 40

ﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

[ای پیامبر،] از آنها بپرس کدام‌یک از آنان در برابر این [ادعا‌ها] متعهد است؟

آية رقم 41

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖ ﰗ ​

و یا اینکه [معبودان و] شریکانی دارند؟ اگر راست می‌گویند، باید شریکان [و معبودان] خویش را بیاورند.

آية رقم 42

ﰘﰙﰚﰛﰜﰝﰞﰟﰠ ﰡ ​

روزی ‌که [الله متعال برای داوری میان خلایق بیاید،] ساق [که هیچ چیز مانند آن نیست] آشکار می‏‌گردد و [مردم] به سجده فراخوانده می‌شوند؛ ولی [کافران و منافقان] نمی‌توانند [سجده کنند].

آية رقم 43

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

[در حالی‌ که] دیدگانشان [از ترس و ندامت] فرو افتاده و ذلت و خواری وجود‌شان را فراگرفته است؛ و یقیناً پیش از این [در دنیا] در حالی ‌که تندرست بودند، به سجده فراخوانده می‌شدند.

آية رقم 44

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

[ای پیامبر،] مرا با آن کسی ‌که این سخن [= قرآن] را تکذیب می‌کند واگذار. ما آنان را اندک‌اندک [و] به گونه‌ای که درنیابند [و از جایی‌که متوجه نگردند]، به سوی عذاب خواهیم کشاند.

آية رقم 45

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

و به آنها مهلت می‌دهم. بی‌گمان، مکر [و تدبیرِ] من استوار [و محکم] است.

آية رقم 46

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

[ای پیامبر،] مگر تو از آنان مزدی درخواست می‌کنی که [از ادایِ آن در رنجند و] برایشان سنگین است؟

آية رقم 47

ﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

یا [اسرار] غیب نزد آنهاست و آنان [آنچه را می‌گویند از روی آن] می‌نویسند.

آية رقم 48

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

[ای پیامبر،] در برابر فرمان [و حکم] پروردگارت صبر کن، و مانند صاحبِ ماهی [= یونس] مباش ‌که با دلی سرشار از خشم و اندوه، [الله را] ندا داد.

آية رقم 49

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

اگر نعمت [و رحمتی] از سوی پروردگارش به یاری‌ او نیامده بود، یقیناً در حالی ‌که نکوهیده بود، [از شکم ماهی،] به صحرای خشکیده بیرون افکنده می‌شد.

آية رقم 50

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

آنگاه پروردگارش او را برگُزید و از صالحان قرار داد.

آية رقم 51

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

و [ای پیامبر،] نزدیک است کسانی ‌که کافر شدند، هنگامی‌ که آیات قرآن را می‌شنوند، تو را چشمزخم زنند؛ و [به خاطر خشم و حسدشان] می‌گویند: «قطعاً او دیوانه است»؛

آية رقم 52

ﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

در حالی ‌که این [قرآن] جز پندی برای جهانیان نیست.