ترجمة معاني سورة القلم باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

آية رقم 1

قلم


نون, سوگند به قلم وآنچه می نویسند.
آية رقم 2

که تو (ای پیامبر) به نعمت (وفضل) پروردگارت دیوانه نیستی.
آية رقم 3

وبی گمان برای تو (ای پیامبر) پاداشی بی پایان (وعظیم) است.
آية رقم 4

و یقیناَ تو (ای محمد) بر اخلاق وخوی بسیار عظیم و والایی هستی.
آية رقم 5

پس تو بزودی خواهی دید و آنها (نیز) خواهند دید.
آية رقم 6

که کدام یک از شما دیوانه است!

همانا پروردگارت بهتر می داند چه کسی از راه او گمراه گشته است, و (نیز) او به هدایت یافتگان دانا تراست.
آية رقم 8

پس از تکذیب کنندگان اطاعت مکن.
آية رقم 9

آنها دوست دارند (و می خواهند) که نرمی (ومدارا) کنی, پس آنها (نیز) نرمی (ومدارا) کنند.
آية رقم 10

و از هر فرمایه ای که بسیار سوگند (دروغ) یاد می کند, اطاعت مکن.
آية رقم 11

(آن) بسیار عیبجوی که به سخن چینی آمد و رفت می کند.
آية رقم 12

وبسیار بازدارنده (کار) خیر, ومتجاوز وگنا هکار است.
آية رقم 13

خشن (و کینه توز) و(بدتر) از آن (بی نسب و) حرام زاده است.
آية رقم 14

بدان خاطر که صاحب مال و فرزندان بسیار است (مبادا از او اطاعت کنی!).
آية رقم 15

هنگامی که آیات ما براو خواند شود, گوید: «(اینها) افسانه های گذشتگان است.
آية رقم 16

به زودی بر بینی او داغ گذاریم.

ما آنها را آز مایش کردیم, همانگونه که صاحبان باغ را آز مودیم, هنگامی که سوگند یاد کردند که صبحگاهان (که مستندان نباشند) میوه های باغ را بچینند.
آية رقم 18

و ان شاء الله (گر خدا بخواهد) نگفتند.
آية رقم 19

پس عذابی (فراگیر) از سوی پروردگارت بر (باغ) آنها فرو آمد, در حالی که همه در خواب بودند.
آية رقم 20

پس آن باغ (سبز وخرم) همچون شب سیاه شد.
آية رقم 21

آنگاه صبحگاهان یکدیگر را ندا دادند.
آية رقم 22

که اگر می خواهید درو کنید, به سوی کشتزار (وباغ) خویش بروید.
آية رقم 23

پس آنها (به سوی کشتزار) حرکت کردند. در حالی که آهسته باهم می گفتند:
آية رقم 24

«(مراقب باشید) که امروز هیچ بینوا (ومسکینی) در آن (باغ) وارد نشود».
آية رقم 25

وصبحگاهان با تصمیم جدی بر منع و جلوگیری (از مستنمدان) بیرون شدند.
آية رقم 26

پس هنگامی که آن (باغ) را دیدند, گفتند: «یقیناً ما راه گم کرده ایم,
آية رقم 27

نه, بلکه ما (از حاصلان) بی بهره ومحروم هستیم».
آية رقم 28

یکی از بهترین آنها گفت: «آیا به شما نگفتم, چرا (شکر و) تسبیح (خدا را) نمی گوئید ؟!».
آية رقم 29

گفتند: «پروردگار ما پاک ومنزه است, مسلّماً ما ستمکار بودیم».
آية رقم 30

آنگاه ملامت کنان به یکدیگر رو آوردند.
آية رقم 31

گفتند: «وای بر ما که طغیانگر (وسرکش) بودیم,

امیدواریم که پروردگارمان (مارا ببخشد و) در عوض چیزی بهتر از آن (باغ) به ما بدهد, بی گمان ما به سوی پروردگار خود روی آورده ایم».

عذاب (خدا در دنیا) این چنین است, وعذاب آخرت مسلماً بزرگتر (وبشیتر) است, اگر آنها می دانستند.
آية رقم 34

به راستی برای پر هیزگاران نزد پروردگارشان با غهای پر نعمت است.
آية رقم 35

آیا ما مسلمانان را همچون مجرمان (وگناهکاران) قرار می دهیم؟!.
آية رقم 36

شما را چه شده است, چگونه داوری می کنید؟!
آية رقم 37

آیا شما کتابی (آسمانی) دارید که در آن می خوانید؟!
آية رقم 38

و در آن (کتاب) آنچه را انتخاب کنید, برای شما (نوشته شده) است؟!

یا اینکه شما بر (عهدۀ) ما عهد وبیمان استواری تا روز قیامت دارید, که هر چه را حکم کنید, (حق) برای شما باشد؟!
آية رقم 40

(ای پیامبر) از آنها بیرس, کدامیک از آنان در برابر این (ادعاها) متعهد است؟!
آية رقم 41

ویا اینکه آنها (معبودان و) شریکانی دارند, پس اگر است می گویند باید شریکان (ومعبودان) خویش را بیاورند.

روزی که (کار بالا گیرد وخداوند متعال برای داوری میان خلائق بیاید) ساق برهنه ومکشوف گردد, و(شرکان) دعوت به سجود می شوند, ولی نمی توانند (سجده کنند).

(در حالی که) دید گانشان (از ندامت وخجالت) فرو افتاده وذلّت وخواری وجودشان را در بر گرفته است, ویقیناً که پیش از آن (در دنیا) در حالی که سالم بودند به سجود فرا خوانده می شدند.

پس (ای پیامبر) مرا با آن کسی که این سخن (قرآن) را تکذیب می کند واگذار, ما آنان را از آنجای که نمی دانند بتدریج خواهیم گرفت.
آية رقم 45

وبه آنها مهلت می دهم, بی گمان مکر (وتربیر) من استوار (و محکم) است.
آية رقم 46

(ای پیامبر) آیا تو از آنها مزدی درخواست می کنی, که (آنها از ادای آن در رنجند, و) برایشان سنگین است؟!
آية رقم 47

یا (اسرار) غیب نزد آنهاست, پس آنان (از آن) می نویسند.

پس (ای پیامبر) برای فرمان (وحکم) پروردگارت صبر کن, ومانند صاحب ماهی (= یونس بن متی) مباش, هنگامی که سرشار از غم واندوه بود (خدا را) نداد کرد.

اگر نعمت (ورحمتی) از سوی پروردگارش اورا در نمی یافت, یقیناً (از شکم ماهی) به صحرای بی آب وعلف بیرون افکنده می شد, در حالی که او بدحال (ونکوهیده) بود.
آية رقم 50

پس پروردگارش اورا برگزید, و اورا از صالحان قرار داد.

و(ای پیامبر) نزدیک است کسانی که کافر شدند, هنگامی که آیات قرآن را می شنوند, با چشمهای خود تو را چشم زخم بزنند (وبلغزانند) ومی گویند: «قطعاً او دیوانه است».
آية رقم 52

در حالی که این (قرآن) جز پندی برای جهانیان نیست.
تقدم القراءة