ترجمة معاني سورة الحجر باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation
ﰡ
آية رقم 1
حجر
الر (الف. لام. را) این آیات کتاب و قرآن روشنگر است.
آية رقم 2
چه بسا کسانی که کافر شدند دوست دارند (و آرزو می کنند) که ای کاش مسلمان بودند.
آية رقم 3
بگذار آنها بخورند، و بهره گیرند، و آرزوها (ی دراز) سرگرم (وغافل) شان سازد، پس بزودی خواهند دانست.
آية رقم 4
و ما (اهل) هیچ دیار (و شهر) ی را هلاک نکردیم؛ مگر اینکه (مهلت و) اجلی معین (و معلوم) داشت.
آية رقم 5
هیچ امتی براجل خود پیش نمی گیرد، و از آن عقب نخواهد افتاد.
آية رقم 6
و (کافران) گفتند:« ای کسی که قرآن بر تو نازل شده است، بی تردید تو دیوانه ای!
آية رقم 7
اگر از راستگویانی چرا فرشتگان را برای ما نمی آوری ؟».
آية رقم 8
ما فرشتگان را جز به حق نازل نمی کنیم، و (هر گاه نازل شوند) آنگاه به آنها مهلت داده نمی شود، (و کارشان یکسره می شود).
آية رقم 9
همانا ما قرآن را نازل کردیم و قطعاً ما نگهبان آن هستیم.
آية رقم 10
و یقیناً ما پیش از تو (پیامبرانی) در (میان) گروها (و امتها) ی نخستین فرستاده ایم.
آية رقم 11
هیچ پیامبری به (سوی) آنها نمی آمد مگر آن که مسخره اش می کردند.
آية رقم 12
ﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
این چنین آن (تکذیب و استهزاء) را در دلهای مجرمان راه می دهیم.
آية رقم 13
آنها به آن (قرآن) ایمان نمی آورند، و به راستی سنت (و روش) پیشینیان (نیز چنین) گذشته است.
آية رقم 14
و اگر دری از آسمان به روی آنها بگشاییم که پیوسته در آن بالا روند،
آية رقم 15
باز هم می گویند: « یقیناً ما را چشم بندی کرده اند، بلکه ما گروهی سحر شده ایم ! ».
آية رقم 16
و به راستی ما در آسمان برجهایی قرار دادیم، و آنها را برای بینندگان آراستیم.
آية رقم 17
ﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
وآن را از هر شیطان رانده شده ای حفظ کردیم.
آية رقم 18
مگر آن کسی که دزدانه گوش فرا دهد، پس (در آن صورت) شهابی آشکار دنبالش کند.
آية رقم 19
و زمین را گستردیم، و در آن کوههای استواری افکندیم، و از هر چیز سنجیده (و مناسب) در آن رویاندیم.
آية رقم 20
و برای شما (انواع) وسایل زندگی، و (همچنین برای) کسانی که روزی دهنده ی آنها نیستید، در آن قرار دادیم.
آية رقم 21
و هیچ چیز نیست مگر آنکه گنجینه هایش نزد ماست، و ما جز به اندازه ای معین آن را نازل نمی کنیم.
آية رقم 22
و ما بادها را بارور کننده ی (ابر ها و گیاهان) فرستادیم، پس از آسمانها آبی نازل کردیم و با آن (آب) شما را سیراب ساختیم، در حالی که شما خازن (و نگهدارنده ی) آن نیستید.
آية رقم 23
ﮕﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
و یقیناً ماییم که زنده می کنیم و می میرانیم، و ما وارث (همه ی جهانیان) هستیم.
آية رقم 24
و به یقین (حال) گذشتگان شما را دانسته ایم، و به یقین (حال) آیندگان را (هم به خوبی) دانسته ایم.
آية رقم 25
و (ای پیامبر!) بی گمان پروردگار تو، (همه ی) آنها را (در قیامت) محشور می کند، همانا او حکیم داناست.
آية رقم 26
و به راستی ما انسان را از گِل خشکیده ای، که از گِل بویناک تیره ای (گرفته شده) بود آفریدیم.
آية رقم 27
و جن را پیش از آن از آتش سوزان آفریدیم.
آية رقم 28
و (به یاد آور) هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: « همانا من آفریننده ی بشری از گِل خشکیده ای که از گِل بویناک تیره ای (گرفته شده)، هستم.
آية رقم 29
پس چون (او را آفریدم و) به او سامان دادم، و از روح خود در آن دمیدم، (همگی) برای او سجده کنید ».
آية رقم 30
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
پس همه ی فرشتگان با همدیگر سجده کردند.
آية رقم 31
جز ابلیس، که سر پیچی کرد از آنکه با سجده کنندگان باشد.
آية رقم 32
(خداوند) فرمود :« ای ابلیس! تو را چه شده که با سجده کنندگان (همراه) نیستی؟!»
آية رقم 33
گفت :«من هرگز برای بشری که او را از گِل خشکیده ای که از گل بویناک تیره ای (گرفته شده) آفریده ای، سجده نخواهم کرد ».
آية رقم 34
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
(خداوند) فرمود:« از آن (بهشت) بیرون شو، بی گمان تو رانده شده ای،
آية رقم 35
ﭬﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
و همانا تا روز قیامت بر تو لعنت خواهد بود ».
آية رقم 36
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
(ابلیس) گفت :«پروردگارا ! مرا تا روزی که (مردم) برانگیخته می شوند مهلت ده ».
آية رقم 37
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
(خداوند) فرمود:« یقیناً تو از مهلت یافتگانی،
آية رقم 38
ﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
تا (آن) روز وقت مقرر (ومعین شده) ».
آية رقم 39
گفت :« پروردگارا ! به سبب اینکه مرا گمراه ساختی، قطعاً من (گناه و بدیها) در زمین در نظرشان زینت می دهم، و همگی آنها را گمراه خواهم کرد،
آية رقم 40
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
مگر بندگان مخلص تو را از (میان) آنها ».
آية رقم 41
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
(خداوند) فرمود: « این (اخلاص) راه مستقیم است که به من می رسد.
آية رقم 42
یقیناً تو را بر بندگانم تسلطی نیست، مگر (بر آن) گمراهانی که از تو پیروی می کنند.
آية رقم 43
ﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
و بی گمان جهنم میعاد گاه برای همه ی آنهاست.
آية رقم 44
برای آن هفت در هست، برای هر دری گروهی از آنها تقسیم (ومعین) شده اند».
آية رقم 45
ﯕﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
یقیناً پرهیز گاران درباغها (ی بهشت) و در(کنار) چشمه ها هستند.
آية رقم 46
ﯛﯜﯝ
ﯞ
(به آنها گفته می شود:) به سلامت و ایمنی به آن (باغها) وارد شوید.
آية رقم 47
آنچه در دلهایشان از کینه (و حسد) بود، بیرون کشیدیم، برادرانه بر تختها روبرروی یکدیگر قرار دارند.
آية رقم 48
در آنجا هیچ خستگی و رنجی به آنها نمی رسد، و هیچ گاه از آنجا بیرونشان نرانند.
آية رقم 49
(ای پیامبر!) بندگانم را خبر ده که یقیناً من آمرزنده ی مهربانم.
آية رقم 50
ﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
و آنکه عذاب من همان عذاب درد ناک است !
آية رقم 51
ﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
و آنها را از مهمانان ابراهیم خبر ده.
آية رقم 52
چون بر او وارد شدند، و سلام گفتند. (ابراهیم) گفت: « همانا ما از شما می ترسیم »
آية رقم 53
گفتند:« نترس، بی گمان ما تو را به پسری دانا بشارت می دهیم »
آية رقم 54
(ابراهیم) گفت: « آیا به من (این) بشارت می دهید با اینکه پیری به من رسیده است ؟ پس به چه چیز بشارت می دهید ؟! ».
آية رقم 55
گفتند :« تو را به حق بشارت دادیم، پس از نا امیدان نباش ».
آية رقم 56
(ابراهیم) گفت: «و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش نا امید می شود؟! ».
آية رقم 57
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
(آنگاه) گفت :«پس ای فرستادگان (خدا) مقصود شما چیست ؟ ».
آية رقم 58
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
گفتند:« همانا ما به سوی قوم گنهکار فرستاده شده ایم (تا آنها را هلاک کنیم).
آية رقم 59
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
جز خاندان لوط که ما حتماً همه ی آنها را نجات خواهیم داد.
آية رقم 60
ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
مگر همسر او که مقدر داشتیم او قطعاً از بازماندگان (و هلاکت شوند گان) باشد ».
آية رقم 61
ﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
پس هنگامی که که فرستادگان (خدا) نزد خاندان لوط آمدند.
آية رقم 62
ﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
(لوط) گفت:«همانا شما گروهی نا شناس هستید ! »
آية رقم 63
(فرشتگان) گفتند :« بلکه، ما (همان) چیزی را برای تو آورده ایم که آنها در آن تردید داشتند.
آية رقم 64
ﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
و ما حق را برای تو آورده ایم، و ما قطعاً راستگویانیم.
آية رقم 65
پس پاسی از شب گذشته خانواده ات با خود بردار، (و از این جا) ببر، و (خودت) به دنبال آنها برو، و کسی از شما پشت سرش ننگرد، و به آن جایی که فرمان یافته اید بروید.
آية رقم 66
و ما این امر را به او(= لوط) وحی کردیم که همانا صبحگاهان همه ی آنها ریشه کن خواهند شد.
آية رقم 67
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
و اهل شهر شادی کنان (به طرف خانه ی لوط) آمدند.
آية رقم 68
ﯯﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
(لوط) گفت:« به راستی اینها میهمانان من هستند، پس مرا رسوا (و شرمنده) نکنید،
آية رقم 69
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
و از خدا بترسید و مرا خوار نسازید ».
آية رقم 70
ﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
(آنها ) گفتند:«مگر ما تو را از (مهمانی وحمایت) مردمان نهی نکرده بودیم ؟!»
آية رقم 71
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
(لوط) گفت:«اینها دختران(قوم) من هستند، (با آنها ازدواج کنید) اگر انجام دهنده ی کاری (مشروع) هستید».
آية رقم 72
ﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
سوگند به جان تو (ای پیامبر) که آنها در مستی خود سر گردانند.
آية رقم 73
ﭞﭟﭠ
ﭡ
پس هنگام طلوع آفتاب صیحه (= بانگ مرگبار) آنها را فرو گرفت.
آية رقم 74
آنگاه بالای آن (آبادیها) را پایین قرار دادیم. (و زیررو کردیم) و بر(سر) آنان سنگهای از سنگ گل بارانیدیم.
آية رقم 75
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
بی گمان در این (سر گذشت) نشانه های برای هوشیاران است.
آية رقم 76
ﭱﭲﭳ
ﭴ
و همانا آن (شهرهای ویرانه) بر سر راه (کاروانیان) پا برجاست.
آية رقم 77
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
بی گمان در این نشانه ای برای مؤمنان است.
آية رقم 78
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
و بی شک اصحاب أیکه (= قوم شعیب) ستمکار بودند.
آية رقم 79
ﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
پس (ما) از آنها انتقام گرفتیم، و (شهرهای ویرانه شده) این دو (قوم) بر سر راه آشکار است.
آية رقم 80
ﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
و به راستی اصحاب حجر (= قوم ثمود) پیامبران را تکذیب کردند.
آية رقم 81
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
و (ما) آیات خود را به آنها دادیم، پس آنها از آنان روی گردان بودند.
آية رقم 82
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
آنها با خاطری مطمئن و آسوده از کوهها خانه هایی (برای خود) می تراشیدند.
آية رقم 83
ﮚﮛﮜ
ﮝ
پس صبحگاهان صیحه(= بانگ مرگبار) آنها را فرو گرفت.
آية رقم 84
ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و آنچه را به دست آورده بودند (عذاب الهی را) از آنها دفع نکرد.
آية رقم 85
و (ما) آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است، جز به حق نیافریدیم، و قیامت قطعاً خواهد آمد، پس (ای پیامبر) بطرز شایسته ای گذشت کن (و از آنها صرف نظر فرما)
آية رقم 86
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
بی گمان پروردگار تو، همان آفریننده ی داناست.
آية رقم 87
و به راستی (ما) به تو سبع المثانی (= سوره ی فاتحه) و قرآن عظیم دادیم.
آية رقم 88
(پس) هرگز چشم خود را به (سوی) آنچه (از نعمتها ومتاع دنیوی) که گروههایی از آنان را از آن بهرمند ساخته ایم، ندوز، وبر آنها غمگین نباش، و بال (شفقت) خود را برای مؤمنان فرود آر (و نسبت به آنها فروتن باش).
آية رقم 89
ﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
و بگو: «همانا من هشدار دهند ه ی آشکارم ».
آية رقم 90
ﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
(و آنها را از عذابی بترسان) همانگونه که برتقسیم کنندگان (آیات الهی) نازل کردیم.
آية رقم 91
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
(همان) کسانی که قرآن را تقسیم (و بخش، بخش) کردند.
آية رقم 92
ﭖﭗﭘ
ﭙ
پس سوگند به پروردگارت، قطعاً (در قیامت) از همه آنها سؤال خواهیم کرد.
آية رقم 93
ﭚﭛﭜ
ﭝ
از آنچه می کردند.
آية رقم 94
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
پس (ای پیامبر!) به آنچه مأمور شده ای آشکارا ابلاغ کن، و از مشرکان روی بگردان.
آية رقم 95
ﭥﭦﭧ
ﭨ
بی گمان ما (شر) مسخره کنندگان را از تو دفع خواهیم کرد.
آية رقم 96
کسانی که معبود دیگری با خدا قرار می دهند، پس بزودی خواهند دانست.
آية رقم 97
و به راستی ما می دانیم که سینه تو (ای پیامبر) از آنچه آنها می گویند تنگ می شود (و تو را آزرده و نا راحت می کند).
آية رقم 98
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده کنندگان باش.
آية رقم 99
ﮂﮃﮄﮅﮆ
ﮇ
و پروردگارت را عبادت کن تا هنگامی که یقین (= مرگ) به سراغت آید.
تقدم القراءة