ترجمة معاني سورة الحجر باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

آية رقم 1

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

الر (الف. لام. را) این آیات کتاب و قرآن روشنگر است.

آية رقم 2

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

چه بسا کسانی‌که کافر شدند دوست دارند (و آرزو می‌کنند) که ای کاش مسلمان بودند.

آية رقم 3

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

بگذار آن‌ها بخورند، و بهره گیرند، و آرزوها (ی دراز) سرگرم (و غافل) شان سازد، پس بزودی خواهند دانست.

آية رقم 4

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و ما (اهل) هیچ دیار (و شهر) ی را هلاک نکردیم؛ مگر اینکه (مهلت و) اجلی معین (و معلوم) داشت.

آية رقم 5

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

هیچ امتی بر اجل خود پیش نمی‌گیرد، و از آن عقب نخواهد افتاد.

آية رقم 6

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

و (کافران) گفتند: «ای کسی‌که قرآن بر تو نازل شده است، بی‌تردید تو دیوانه‌ای!

آية رقم 7

ﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

اگر از راستگویانی چرا فرشتگان را برای ما نمی‌آوری؟».

آية رقم 8

ﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

ما فرشتگان را جز به حق نازل نمی‌کنیم، و (هر گاه نازل شوند) آنگاه به آن‌ها مهلت داده نمی‌شود، (و کارشان یکسره می‌شود).

آية رقم 9

ﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

همانا ما قرآن را نازل کردیم و قطعاً ما نگهبان آن هستیم.

آية رقم 10

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥ ﮦ ​

و یقیناً ما پیش از تو (پیامبرانی) در (میان) گروها (و امت‌ها) ی نخستین فرستاده‌ایم.

آية رقم 11

ﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

هیچ پیامبری به (سوی) آن‌ها نمی‌آمد مگر آن که مسخره‌اش می‌کردند.

آية رقم 12

ﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

این چنین آن (تکذیب و استهزاء) را در دل‌های مجرمان راه می‌دهیم.

آية رقم 13

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

آن‌ها به آن (قرآن) ایمان نمی‌آورند، و به راستی سنت (و روش) پیشینیان (نیز چنین) گذشته است.

آية رقم 14

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧ ﯨ ​

و اگر دری از آسمان به روی آن‌ها بگشاییم که پیوسته در آن بالا روند،

آية رقم 15

ﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

باز هم می‌گویند: «یقیناً ما را چشم بندی کرده‌اند، بلکه ما گروهی سحر شده‌ایم!».

آية رقم 16

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

و به راستی ما در آسمان برج‌هایی قرار دادیم، و آن‌ها را برای بینندگان آراستیم.

آية رقم 17

ﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

و آن را از هر شیطان رانده شده‌ای حفظ کردیم.

آية رقم 18

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

مگر آن کسی‌که دزدانه گوش فرا دهد، پس (در آن صورت) شهابی آشکار دنبالش کند.

آية رقم 19

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و زمین را گستردیم، و در آن کوه‌های استواری افکندیم، و از هر چیز سنجیده (و مناسب) در آن رویاندیم.

آية رقم 20

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

و برای شما (انواع) وسایل زندگی، و (همچنین برای) کسانی‌که روزی دهندۀ آن‌ها نیستید، در آن قرار دادیم.

آية رقم 21

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

و هیچ چیز نیست مگر آنکه گنجینه‌هایش نزد ماست، و ما جز به‌اندازه‌ای معین آن را نازل نمی‌کنیم.

آية رقم 22

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

و ما بادها را بارورکنندۀ (ابرها و گیاهان) فرستادیم، پس از آسمان‌ها آبی نازل کردیم و با آن (آب) شما را سیراب ساختیم، در حالی‌که شما خازن (و نگهدارندۀ) آن نیستید.

آية رقم 23

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

و یقیناً ماییم که زنده می‌کنیم و می‌میرانیم، و ما وارث (همۀ جهانیان) هستیم.

آية رقم 24

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

و به یقین (حال) گذشتگان شما را دانسته‌ایم، و به یقین (حال) آیندگان را (هم به خوبی) دانسته‌ایم.

آية رقم 25

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

و (ای پیامبر!) بی‌گمان پروردگار تو، (همۀ) آن‌ها را (در قیامت) محشور می‌کند، همانا او حکیم داناست.

آية رقم 26

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

و به راستی ما انسان را از گِل خشکیده‌ای، که از گِل بویناک تیره‌ای (گرفته شده) بود آفریدیم.

آية رقم 27

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

و جن را پیش از آن از آتش سوزان آفریدیم.

آية رقم 28

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

و (به یاد آور) هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: «همانا من آفرینندۀ بشری از گِل خشکیده‌ای که از گِل بویناک تیره‌ای (گرفته شده)، هستم.

آية رقم 29

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

پس چون (او را آفریدم و) به او سامان دادم، و از روح خود در آن دمیدم، (همگی) برای او سجده کنید».

آية رقم 30

ﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

پس همۀ فرشتگان با همدیگر سجده کردند.

آية رقم 31

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

جز ابلیس، که سر پیچی کرد از آنکه با سجده‌کنندگان باشد.

آية رقم 32

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

(الله) فرمود: «ای ابلیس! تو را چه شده که با سجده‌کنندگان (همراه) نیستی؟!»

آية رقم 33

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

گفت: «من هرگز برای بشری که او را از گِل خشکیده‌ای که از گِل بویناک تیره‌ای (گرفته شده) آفریده‌ای، سجده نخواهم کرد».

آية رقم 34

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

(الله) فرمود: «از آن (بهشت) بیرون شو، بی‌گمان تو رانده شده‌ای،

آية رقم 35

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و همانا تا روز قیامت بر تو لعنت خواهد بود».

آية رقم 36

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

(ابلیس) گفت: «پروردگارا! مرا تا روزی‌که (مردم) برانگیخته می‌شوند مهلت ده».

آية رقم 37

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

(الله) فرمود: «یقیناً تو از مهلت یافتگانی،

آية رقم 38

ﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

تا (آن) روز وقت مقرر (و معین شده)».

آية رقم 39

ﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

گفت: «پروردگارا! به سبب اینکه مرا گمراه ساختی، قطعاً من (گناه و بدی‌ها) در زمین در نظرشان زینت می‌دهم، و همگی آن‌ها را گمراه خواهم کرد،

آية رقم 40

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

مگر بندگان مخلص تو را از (میان) آن‌ها ».

آية رقم 41

ﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

(الله) فرمود: «این (اخلاص) راه مستقیم است که به من می‌رسد.

آية رقم 42

ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

یقیناً تو را بر بندگانم تسلطی نیست، مگر (بر آن) گمراهانی که از تو پیروی می‌کنند.

آية رقم 43

ﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

و بی‌گمان جهنم میعادگاه برای همۀ آن‌هاست.

آية رقم 44

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

برای آن هفت در هست، برای هر دری گروهی از آن‌ها تقسیم (و معین) شده‌اند».

آية رقم 45

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

یقیناً پرهیزگاران در باغ‌ها (ی بهشت) و در (کنار) چشمه‌ها هستند.

آية رقم 46

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

(به آن‌ها گفته می‌شود:) به سلامت و ایمنی به آن (باغ‌ها) وارد شوید.

آية رقم 47

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

آنچه در دل‌های شان از کینه (و حسد) بود، بیرون کشیدیم، برادرانه بر تخت‌ها رو بروی یکدیگر قرار دارند.

آية رقم 48

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

در آنجا هیچ خستگی و رنجی به آن‌ها نمی‌رسد، و هیچ گاه از آنجا بیرون‌شان نرانند.

آية رقم 49

ﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

(ای پیامبر!) بندگانم را خبر ده که یقیناً من آمرزندۀ مهربانم.

آية رقم 50

ﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

و آنکه عذاب من همان عذاب دردناک است!

آية رقم 51

ﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

و آن‌ها را از مهمانان ابراهیم خبر ده.

آية رقم 52

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

چون بر او وارد شدند، و سلام گفتند. (ابراهیم) گفت: «همانا ما از شما می‌ترسیم»

آية رقم 53

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

گفتند: «نترس، بی‌گمان ما تو را به پسری دانا بشارت می‌دهیم»

آية رقم 54

ﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

(ابراهیم) گفت: «آیا به من (این) بشارت می‌دهید با اینکه پیری به من رسیده است؟ پس به چه چیز بشارت می‌دهید؟!».

آية رقم 55

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

گفتند: «تو را به حق بشارت دادیم، پس از نا امیدان نباش».

آية رقم 56

ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

(ابراهیم) گفت: «و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش نا امید می‌شود؟!».

آية رقم 57

ﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

(آنگاه) گفت: «پس ای فرستادگان (الله) مقصود شما چیست؟».

آية رقم 58

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

گفتند: «همانا ما به سوی قوم گنهکار فرستاده شده‌ایم (تا آن‌ها را هلاک کنیم).

آية رقم 59

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

جز خاندان لوط که ما حتماً همۀ آن‌ها را نجات خواهیم داد.

آية رقم 60

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

مگر همسر او که مقدر داشتیم او قطعاً از بازماندگان (و هلاکت شوندگان) باشد».

آية رقم 61

ﮘﮙﮚﮛﮜ ﮝ ​

پس هنگامی‌که که فرستادگان (الله) نزد خاندان لوط آمدند.

آية رقم 62

ﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

(لوط) گفت: «همانا شما گروهی ناشناس هستید!»

آية رقم 63

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

(فرشتگان) گفتند: «بلکه، ما (همان) چیزی را برای تو آورده‌ایم که آن‌ها در آن تردید داشتند.

آية رقم 64

ﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

و ما حق را برای تو آورده‌ایم، و ما قطعاً راستگویانیم.

آية رقم 65

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

پس پاسی از شب گذشته خانواده‌ات را با خود بردار، (و از این جا) ببر، و (خودت) به دنبال آن‌ها برو، و کسی از شما پشت سرش ننگرد، و به آن جایی که فرمان یافته‌اید بروید.

آية رقم 66

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

و ما این امر را به او (= لوط) وحی کردیم که همانا صبحگاهان همۀ آن‌ها ریشه کن خواهند شد.

آية رقم 67

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و اهل شهر شادی‌کنان (به طرف خانۀ لوط) آمدند.

آية رقم 68

ﯯﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

(لوط) گفت: «به راستی این‌ها مهمانان من هستند، پس مرا رسوا (و شرمنده) نکنید،

آية رقم 69

ﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

و از الله بترسید و مرا خوار نسازید».

آية رقم 70

ﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

(آن‌ها) گفتند: «مگر ما تو را از (مهمانی و حمایت) مردمان نهی نکرده بودیم؟!»

آية رقم 71

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

(لوط) گفت: «این‌ها دختران (قوم) من هستند، (با آن‌ها ازدواج کنید) اگر انجام دهندۀ کاری (مشروع) هستید».

آية رقم 72

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

سوگند به جان تو (ای پیامبر) که آن‌ها در مستی خود سر گردانند.

آية رقم 73

ﭞﭟﭠ ﭡ ​

پس هنگام طلوع آفتاب صیحه (= بانگ مرگبار) آن‌ها را فرو گرفت.

آية رقم 74

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

آنگاه بالای آن (آبادی‌ها) را پایین قرار دادیم. (و زیر رو کردیم) و بر (سر) آنان سنگ‌های از سنگ گل بارانیدیم.

آية رقم 75

ﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

بی‌گمان در این (سر گذشت) نشانه‌های برای هوشیاران است.

آية رقم 76

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

و همانا آن (شهرهای ویرانه) بر سر راه (کاروانیان) پا برجاست.

آية رقم 77

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

بی‌گمان در این نشانه‌ای برای مؤمنان است.

آية رقم 78

ﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

و بی‌شک اصحاب أیکه (= قوم شعیب) ستمکار بودند.

آية رقم 79

ﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

پس (ما) از آن‌ها انتقام گرفتیم، و (شهرهای ویرانه شده) این دو (قوم) بر سر راه آشکار است.

آية رقم 80

ﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

و به راستی اصحاب حجر (= قوم ثمود) پیامبران را تکذیب کردند.

آية رقم 81

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

و (ما) آیات خود را به آن‌ها دادیم، پس آن‌ها از آنان روی گردان بودند.

آية رقم 82

ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

آن‌ها با خاطری مطمئن و آسوده از کوه‌ها خانه‌هایی (برای خود) می‌تراشیدند.

آية رقم 83

ﮚﮛﮜ ﮝ ​

پس صبحگاهان صیحه (= بانگ مرگبار) آن‌ها را فرو گرفت.

آية رقم 84

ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

و آنچه را به دست آورده بودند (عذاب الهی را) از آن‌ها دفع نکرد.

آية رقم 85

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

و (ما) آسمان‌ها و زمین و آنچه را که میان آن دو است، جز به حق نیافریدیم، و قیامت قطعاً خواهد آمد، پس (ای پیامبر) به طرز شایسته‌ای گذشت کن (و از آن‌ها صرف نظر فرما)

آية رقم 86

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

بی‌گمان پروردگار تو، همان آفرینندۀ داناست.

آية رقم 87

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ ​

و به راستی (ما) به تو سبع المثانی (= سورۀ فاتحه) و قرآن عظیم دادیم.

آية رقم 88

ﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

(پس) هرگز چشم خود را به (سوی) آنچه (از نعمت‌ها و متاع دنیوی) که گروه‌هایی از آنان را از آن بهرمند ساخته‌ایم، نیندوز، و بر آن‌ها غمگین نباش، و بال (شفقت) خود را برای مؤمنان فرود آر (و نسبت به آن‌ها فروتن باش).

آية رقم 89

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

و بگو: «همانا من هشدار دهندۀ آشکارم».

آية رقم 90

ﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

(و آن‌ها را از عذابی بترسان) همان‌گونه که بر تقسیم‌کنندگان (آیات الهی) نازل کردیم.

آية رقم 91

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

(همان) کسانی‌که قرآن را تقسیم (و بخش، بخش) کردند.

آية رقم 92

ﭖﭗﭘ ﭙ ​

پس سوگند به پروردگارت، قطعاً (در قیامت) از همه آن‌ها سوال خواهیم کرد.

آية رقم 93

ﭚﭛﭜ ﭝ ​

از آنچه می‌کردند.

آية رقم 94

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

پس (ای پیامبر!) به آنچه مأمور شده‌ای آشکارا ابلاغ کن، و از مشرکان روی بگردان.

آية رقم 95

ﭥﭦﭧ ﭨ ​

بی‌گمان ما (شر) مسخره کنندگان را از تو دفع خواهیم کرد.

آية رقم 96

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

کسانی‌که معبود دیگری با الله قرار می‌دهند، پس بزودی خواهند دانست.

آية رقم 97

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

و به راستی ما می‌دانیم که سینه تو (ای پیامبر) از آنچه آن‌ها می‌گویند تنگ می‌شود (و تو را آزرده و نا راحت می‌کند).

آية رقم 98

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده‌کنندگان باش.

آية رقم 99

ﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

و پروردگارت را عبادت کن تا هنگامی‌که یقین (= مرگ) به سراغت آید.