ترجمة معاني سورة الشعراء باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation
ﰡ
آية رقم 1
ﭑ
ﭒ
شعراء
طسم (طا. سین. میم)
آية رقم 2
ﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
این آیات کتاب روشن است.
آية رقم 3
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
گویی می خواهی از (شدت غم واندوه) این که آنها ایمان نمی آورند؛ خود را هلاک کنی !
آية رقم 4
اگر بخواهیم از آسمان بر آنها نشانه ای نازل می کنیم که گردنهایشان در برابر آن تسلیم (و خاضع) گردد.
آية رقم 5
و هیچ پند تازه ای از سوی (خداوند) رحمان برای آنها نمی آید؛ مگر این که از آن روی گردان هستند.
آية رقم 6
به راستی آنها تکذیب کردند، پس به زودی اخبار آنچه را که به آن استهزاء (و تمسخر) می کردند؛ به آنها خواهد رسید.
آية رقم 7
آیا به زمین ننگریسته اند که چه قدر از هر گونه گیاهان (نیکو و) پر ارزش در آن رویانده ایم ؟!
آية رقم 8
بی گمان در این نشانه ی (بزرگی) است، و بیشتر آنها مؤمن نیستند.
آية رقم 9
ﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
و به راستی پروردگارتو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 10
و (به یاد بیاور) هنگامی را که پروردگارت موسی را ندا داد که به سوی قوم ستمکار برو،
آية رقم 11
ﮥﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
قوم فرعون، آیا آنها نمی ترسند ؟!
آية رقم 12
ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
(موسی) گفت :« پروردگارا ! من می ترسم که مرا تکذیب کنند !
آية رقم 13
و سینه ام تنگ گردد و زبانم باز نشود، پس (برادرم) هارون را (نیز) رسالت ده (تا مرا یاری کند).
آية رقم 14
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
و آنها بر (گردن) من (ادعای) گناهی دارند، پس می ترسم که مرا بکشند».
آية رقم 15
(خداوند) فرمود:«چنین نیست، پس شما هر دو با آیات ما بروید، یقیناً ما با شما شنوندگان هستیم.
آية رقم 16
پس (به نزد) فرعون بروید، و بگویید:«ما فرستاده ی پروردگار جهانیان هستیم،
آية رقم 17
ﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
که بنی اسرائیل را با ما بفرست».
آية رقم 18
(فرعون) گفت :«آیا ما تو را در کوکی نزد خود پرورش ندادیم، و سالهایی از عمرت را در میان ما نگذراندی؟!
آية رقم 19
و (بالآخره) آن کارت را (که نبایست انجام می دادی) انجام دادی، و تو از ناسپاسانی».
آية رقم 20
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
(موسی) گفت :«(من) آن (کار) را آنگاه انجام دادم که من از بی خبران بودم.
آية رقم 21
پس چون از شما ترسیدم از شما فرار کردم، آنگاه پروردگارم به من دانش (و نبوت) بخشید و مرا از پیامبران قرار داد.
آية رقم 22
و آیا این نعمتی است که تو بر من منت می گذاری که بنی اسرائیل را برده ی خود ساخته ای؟!»
آية رقم 23
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
فرعون گفت :«پروردگار جهانیان چیست؟!»
آية رقم 24
(موسی) گفت :« پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر اهل یقین هستید».
آية رقم 25
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
(فرعون) به آنهای که در اطرافش بودند؛ گفت :«آیا نمی شنوید ؟»
آية رقم 26
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
(موسی) گفت :«( او) پروردگار شما و پروردگار نیاکان پیشین شماست.
آية رقم 27
(فرعون) گفت :« بی تردید پیامبرتان که به سوی شما فرستاده شده دیوانه است».
آية رقم 28
(موسی) گفت :«(او) پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است، اگر بیندیشید».
آية رقم 29
(فرعون) گفت :«اگر معبودی جز من برگزینی، البته تو را از زندانیان قرار خواهم داد».
آية رقم 30
ﮦﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
(موسی) گفت :« حتی اگر معجزه ای روشنی برای تو آورده باشم ؟!»
آية رقم 31
(فرعون) گفت :« پس اگر از راستگویانی، آن را بیاور».
آية رقم 32
ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
پس (موسی) عصای خود را افکند، که ناگهان آن اژدهایی آشکار شد.
آية رقم 33
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
و دست خود را (در گریبان فرو برد و) بیرون آورد که ناگهان در برابر بینندگان سفید (و روشن) بود.
آية رقم 34
(فرعون) به اشرافی که اطراف او بودند؛ گفت :« بی گمان این (مرد) جادوگر دانایی است.
آية رقم 35
(او) می خواهد با سحرش شما را از سرزمینتان بیرون کند، پس شما چه نظر می دهید ؟!»
آية رقم 36
گفتند :«(کار) او و برادرش را به تأخیر انداز، و جمع آوری کنندگان را در (همه ی) شهرها بفرست».
آية رقم 37
ﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
تا هر جادوگر ماهر (و) دانایی را نزد تو آورند».
آية رقم 38
ﰁﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
پس (سرانجام) جادوگران برای وعده گاه روز معینی گرد آورده شدند.
آية رقم 39
ﰇﰈﰉﰊﰋ
ﰌ
و به مردم گفته شد :«آیا شما (نیز) جمع می شوید،
آية رقم 40
تا اگر ساحران پیروز شدند، ما از آنها پیروی کنیم؟!»
آية رقم 41
پس هنگامی که ساحران آمدند، به فرعون گفتند :«اگر ما پیروز شویم، آیا ما پاداشی خواهیم داشت ؟!»
آية رقم 42
ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
گفت :«آری، و بی گمان آنگاه شما از مقربان خواهید بود».
آية رقم 43
موسی به آنها گفت :«هر چه می خواهید بیفکنید، بیفکنید»
آية رقم 44
پس آنها ریسمانها و عصاهای خود را افکندند، و گفتند:« به عزت فرعون، قطعاً ما پیروزیم».
آية رقم 45
پس موسی عصایش را افکند، ناگهان آنچه را به دروغ بر ساخته بودند، بلعید.
آية رقم 46
ﮈﮉﮊ
ﮋ
پس ساحران سجده کنان (به زمین) افتادند.
آية رقم 47
ﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
گفتند :« ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم،
آية رقم 48
ﮑﮒﮓ
ﮔ
پروردگار موسی و هارون».
آية رقم 49
(فرعون) گفت:«آیا پیش از آن که به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید ؟! مسلماً او بزرگتر شماست که سحر را به شما یاد داده است، پس به زودی خواهید دانست ! دستانتان و پاهایتان را به عکس یکدیگر قطع می کنم، و همه ی شما را به دار می آویزم».
آية رقم 50
گفتند :« با کی نیست، ما به سوی پروردگار مان باز می گردیم.
آية رقم 51
ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، که ما از نخستین ایمان آورندگان بودیم».
آية رقم 52
و به موسی وحی کردیم که :« شبانه بندگانم را (از مصر) بیرون ببر، بی گمان شما تعقیب می شوید».
آية رقم 53
ﯭﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
پس فرعون (چون از ماجرا آگاه گردید) گرد آورندگان (نیرو) را به شهرها فرستاد.
آية رقم 54
ﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
(و گفت:) اینها (= بنی اسرائیل) گروهی اندک (و ناچیز) هستند،
آية رقم 55
ﯸﯹﯺ
ﯻ
و اینها ما را به خشم آورده اند،
آية رقم 56
ﯼﯽﯾ
ﯿ
و ما همگی آماده (و بیدار) هستیم».
آية رقم 57
ﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
پس آنها را از باغها و چشمه ها بیرون کردیم.
آية رقم 58
ﰅﰆﰇ
ﰈ
و (نیز) از گنجها و منزلگاه نیکو (و قصرهای مجلل بیرون راندیم).
آية رقم 59
ﰉﰊﰋﰌﰍ
ﰎ
(آری) این چنین (کردیم) و بنی اسرائیل را وارث آنها ساختیم.
آية رقم 60
ﰏﰐ
ﰑ
پس آنها (صبحگاهان به) هنگام طلوع آفتاب به تعقیبشان پرداختند.
آية رقم 61
پس چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: « یقیناً ما (در چنگال فرعونیان) گرفتار شدیم».
آية رقم 62
(موسی) گفت :« چنین نیست، بی گمان پروردگارم با من است، به زودی مرا هدایت خواهد کرد»
آية رقم 63
پس به موسی وحی کردیم :«عصایت به دریا بزن» آنگاه (دریا) شکافته شد، پس هر بخشی (از آن) همچون کوه عظیمی شد.
آية رقم 64
ﭱﭲﭳ
ﭴ
و دیگران (= فرعون و فرعونیان) را (نیز) به آنجا نزدیک ساختیم.
آية رقم 65
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
و موسی و همراهانش را همگی نجات دادیم.
آية رقم 66
ﭻﭼﭽ
ﭾ
سپس دیگران را غرق کردیم.
آية رقم 67
بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای (روشن) است.
آية رقم 68
ﮉﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
و بی تردید پرورگارتو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 69
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
و خبر ابراهیم را بر آنها بخوان.
آية رقم 70
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
هنگامی که به پدرو قومش گفت :«چه چیز را می پرستید ؟!».
آية رقم 71
ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
گفتند :« بتهایی را می پرستیم، و پیوسته برای (عبادت) آنها معتکف هستیم.
آية رقم 72
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
(ابراهیم) گفت :«آیا هنگامی که آنها را می خوانید (صدای) شما را می شنوند ؟!
آية رقم 73
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
یا سود وزیانی به شما می رسانند؟!».
آية رقم 74
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
گفتند :«(نه) بلکه ما نیاکان خود را یافتیم که چنین می کردند».
آية رقم 75
ﯕﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
(ابراهیم) گفت :«آیا دیدید چیزهایی را که پیوسته عبادت می کردید،
آية رقم 76
ﯛﯜﯝ
ﯞ
شما و نیاکان پیشین شما.
آية رقم 77
ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
پس همه آنها دشمن من هستند، جز پروردگار جهانیان.
آية رقم 78
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
(همان) کسی که مرا آفرید، پس او مرا هدایت می کند.
آية رقم 79
ﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
و کسی که او به من غذای می دهد و سیراب می نماید.
آية رقم 80
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
و هنگامی که بیمار شوم پس او مرا شفا می دهد.
آية رقم 81
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
و کسی که مرا می میراند؛ سپس زنده می کند.
آية رقم 82
و کسی که امیدوارم گناهانم را در روز جزا برایم ببخشد.
آية رقم 83
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
پروردگارا! به من (دانش و) حکمت ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن.
آية رقم 84
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
و برای من در میان آیندگان آوازه نیک (و ذکر خیر) قرار بده.
آية رقم 85
ﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
و مرا از وارثان بهشت پر نعمت بگردان.
آية رقم 86
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
و پدرم را بیامرز، بی گمان او از گمراهان بود.
آية رقم 87
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
و در روزی که (همه ی مردم) برانگیخته می شوند، مرا رسوا (و شرمنده ) مکن.
آية رقم 88
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
روزی که مال و فرزندان سودی نبخشد.
آية رقم 89
ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ
ﭷ
مگر کسی که با قلب سلیم (خالی از شرک و کفر و نفاق) به پیشگاه خداوند بیاید».
آية رقم 90
ﭸﭹﭺ
ﭻ
و (در آن روز) بهشت برای پرهیزگاران نزدیک آورده شود.
آية رقم 91
ﭼﭽﭾ
ﭿ
و دوزخ برای گمراهان آشکار کنند.
آية رقم 92
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
و به آنها گفته می شود:« کجا هستند آنچه که به جای خدا پرستش می کردید ؟!
آية رقم 93
آیا آنها شما را یاری می کنند، یا (خود) انتقام می گیرند ؟!
آية رقم 94
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
پس آنها و گمراهان (به رو) در آن افکنده می شوند.
آية رقم 95
ﮔﮕﮖ
ﮗ
و(نیز) همه ی لشکریان ابلیس.
آية رقم 96
ﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
آنها در آنجا در حالی که با یکدیگر مخاصمه می کنند، گویند:
آية رقم 97
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
« به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکار بودیم.
آية رقم 98
ﮤﮥﮦﮧ
ﮨ
چون شما را با پروردگار جهانیان برابر می دانستیم.
آية رقم 99
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
و کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد.
آية رقم 100
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
پس (اکنون) هیچ شفاعت کنندگانی برای ما نیست.
آية رقم 101
ﯔﯕﯖ
ﯗ
و نه هیچ دوست (مخلص و) مهربانی.
آية رقم 102
پس ای کاش بار دیگر (به دنیا) باز گردیم، تا از مؤمنان باشیم ».
آية رقم 103
بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای (روشن) است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 104
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 105
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند.
آية رقم 106
هنگامی که برادرشان نوح به آنها گفت :« آیا (از خدا) نمی ترسید؟!».
آية رقم 107
ﯽﯾﯿﰀ
ﰁ
مسلماً من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 108
ﰂﰃﰄ
ﰅ
پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید.
آية رقم 109
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 110
ﰓﰔﰕ
ﰖ
پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید».
آية رقم 111
ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ
ﰝ
گفتند:« آیا به تو ایمان بیاوریم در حالی که فرومایگان از تو پیروی کرده اند ؟!»
آية رقم 112
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
(نوح) گفت :« من چه می دانم آنها چه کارها کرده اند !
آية رقم 113
اگر می فهمید، حساب آنها تنها با پروردگار من است.
آية رقم 114
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
و من (هرگز) مؤمنان را طرد نخواهم کرد.
آية رقم 115
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
من جز بیم دهنده ای آشکار نیستم».
آية رقم 116
گفتند :«ای نوح ! اگر (از دعوتت) دست بر نداری، حتماً سنگسار خواهی شد».
آية رقم 117
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
(نوح) گفت :«پروردگارا ! همانا قوم من، مرا تکذیب کردند.
آية رقم 118
پس میان من وآنها داوری کن، و مرا و مؤمنانی را که با من هستند؛ نجات بده».
آية رقم 119
ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
پس او و کسانی را که همراه او بودند، در (آن) کشتی پر (و انباشته) نجات دادیم.
آية رقم 120
ﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
سپس بقیه را غرق کردیم.
آية رقم 121
بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای (روشن) است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 122
ﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 123
ﮡﮢﮣ
ﮤ
(قوم) عاد (نیز) پیامبران (خدا) را تکذیب کردند.
آية رقم 124
هنگامی که برادرشان هود به آنها گفت :«آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!»
آية رقم 125
ﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
به راستی من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 126
ﯓﯔﯕ
ﯖ
پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید.
آية رقم 127
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پرودگار جهانیان است.
آية رقم 128
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
آیا بر هر مکان مرتفعی نشانه ای (از روی هوا و هوس و) بیهوده می سازید ؟!
آية رقم 129
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
و قصرها (و قلعه ها) محکم و استوار بنا می کنید، گویی که (در دنیا) جاودانه می مانید.
آية رقم 130
ﯯﯰﯱﯲ
ﯳ
و چون (کسی را) کیفر دهید، همچون جباران کیفر می دهید.
آية رقم 131
ﯴﯵﯶ
ﯷ
پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید.
آية رقم 132
ﯸﯹﯺﯻﯼ
ﯽ
و از کسی بترسید که شما را به آنچه می دانید مدد کرده است.
آية رقم 133
ﯾﯿﰀ
ﰁ
شما را به چهارپایان و فرزندان مدد (و یاری) فرموده است.
آية رقم 134
ﰂﰃ
ﰄ
و (همچنین به) باغها و چشمه ها.
آية رقم 135
ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ
ﰋ
همانا من از عذاب روزی بزرگ بر شما می ترسم! »
آية رقم 136
گفتند :« برای ما یکسان است، چه ما را پند دهی یا پند ندهی.
آية رقم 137
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
این جز (همان) روش پیشینیان نیست.
آية رقم 138
ﭗﭘﭙ
ﭚ
و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد».
آية رقم 139
پس او (= هود) را تکذیب کردند، در نتیجه ما آنها را هلاک کردیم، بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 140
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 141
ﭮﭯﭰ
ﭱ
(قوم) ثمود پیامبران (خدا) را تکذیب کردند.
آية رقم 142
هنگامی که برادرشان صالح به آنها گفت :«آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!
آية رقم 143
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
بی گمان من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 144
ﭿﮀﮁ
ﮂ
پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید.
آية رقم 145
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 146
ﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
آیا (می پندارید که) شما در (نعمتهایی) اینجا ایمن رها می کنند ؟!
آية رقم 147
ﮖﮗﮘ
ﮙ
در (این) باغها و چشمه ها.
آية رقم 148
ﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
و (در این) زراعتها و نخلهایی که شکوفه هایش (نرم و) رسیده است ؟!
آية رقم 149
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و شادمانه از کوهها خانه هایی می تراشید؟
آية رقم 150
ﮥﮦﮧ
ﮨ
پس از خدا بترسید و مرا اطاعت نکنید.
آية رقم 151
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
و فرمان اسراف کاران را اطاعت نکنید.
آية رقم 152
ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
(همان) کسانی که در زمین فساد می کنند و اصلاح نمی کنند».
آية رقم 153
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
گفتند :«(ای صالح) جز این نیست که تو از جادوشدگانی.
آية رقم 154
تو جز بشری همانند ما نیستی، پس اگر از راستگویانی نشانه ای بیاور».
آية رقم 155
(صالح) گفت :«این ماده شتری است، که برای او یک نوبت آب خوردن، و برای شما (نیز) نوبت روز معینی است.
آية رقم 156
و (کمترین) آزاری به آن نرسانید، که عذاب روزی بزرگ شما را فرو می گیرد».
آية رقم 157
ﯺﯻﯼ
ﯽ
پس آن را پی کردند، آنگاه (از کرده ی خود) پشیمان شدند.
آية رقم 158
پس عذاب (الهی) آنها را فرو گرفت، بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 159
ﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 160
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
قوم لوط (نیز) پیامبران (خدا) را تکذیب کردند.
آية رقم 161
هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت :«آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!
آية رقم 162
ﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
بی گمان من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 163
ﭣﭤﭥ
ﭦ
پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید.
آية رقم 164
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 165
ﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
آیا در میان جهانیان شما به سراغ مردان می روید ؟!
آية رقم 166
و همسرانی که خدا برای شما آفریده است؛ رها می کنید، بلکه شما قومی متجاوز هستید.
آية رقم 167
گفتند :«ای لوط، اگر دست بر نداری، یقیناً از اخراج شدگان خواهی بود».
آية رقم 168
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
(لوط) گفت :«من دشمن سر سخت عمل شما هستم.
آية رقم 169
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
پروردگارا ! من و خانواده ام را از (عاقبت) آنچه (اینها) انجام می دهند، نجات بده».
آية رقم 170
ﮛﮜﮝ
ﮞ
پس او وخانواده اش را همگی نجات دادیم.
آية رقم 171
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
مگر پیرزنی که در میان بازماندگان بود.
آية رقم 172
ﮤﮥﮦ
ﮧ
سپس دیگران را نابود ساختیم.
آية رقم 173
و بر آنها بارانی (از سنگ) بارانیدیم، پس باران بیم داده شدگان چه بد بود.
آية رقم 174
بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 175
ﯛﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 176
ﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
اصحاب ایکه (= قوم شعیب) پیامبران (خدا) را تکذیب کردند.
آية رقم 177
ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
هنگامی که شعیب به آنها گفت :«آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!
آية رقم 178
ﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
همانا من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 179
ﯲﯳﯴ
ﯵ
پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید.
آية رقم 180
و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 181
پیمانه را تمام بدهید، و از کاهندگان (و کم فروشان) نباشید.
آية رقم 182
ﰋﰌﰍ
ﰎ
و با ترازوی درست وزن کنید.
آية رقم 183
و چیزهای مردم را کم ندهید (و حق آنها را ضایع نکنید) و در زمین به فساد نکوشید.
آية رقم 184
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
و از کسی که شما و آفریدگان نخستین را آفرید بترسید.
آية رقم 185
ﭗﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
گفتند :«(ای شعیب!) جز این نیست که تو از جادو شدگانی،
آية رقم 186
تو جز بشری همانند ما نیستی، و تو را از دروغگویان می پنداریم.
آية رقم 187
پس اگر از راستگویانی، پاره ی از آسمان را بر (سر) ما بینداز»
آية رقم 188
ﭱﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
(شعیب) گفت :«پروردگارم ! به آنچه انجام می دهید؛ داناتر است.
آية رقم 189
پس او را تکذیب کردند، آنگاه عذاب روز سایه آنها را فرو گرفت، بی گمان آن عذاب روز بزرگی بود.
آية رقم 190
بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 191
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 192
ﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
و همانا این (قرآن) نازل شده (از جانب) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 193
ﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
روح الامین (= جبرئیل) آن را فرود آورده است.
آية رقم 194
ﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
بر قلب تو، تا از هشدار دهندگان باشی.
آية رقم 195
ﮣﮤﮥ
ﮦ
(آن را) به زبان عربی روشن (نازل کرد).
آية رقم 196
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
و همانا (توصیف) آن در کتابهای پیشینیان (نیز آمده) است.
آية رقم 197
آیا همین نشانه برای آنها کافی نیست که علمای بنی اسرائیل از آن آگاهند؟!
آية رقم 198
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
و اگر آن را بر بعضی از عجمیان (= غیر عربها) نازل می کردیم.
آية رقم 199
ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
پس او آن را برایشان می خواند، به آن ایمان نمی آورند.
آية رقم 200
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
(آری) این گونه آن (تکذیب) را در دلهای مجرمان در آوردیم.
آية رقم 201
به آن ایمان نمی آورند تا عذاب دردناک را (با چشم خود) ببینند.
آية رقم 202
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
پس ناگهان در حالی که بی خبرند به سراغ آنها می آید.
آية رقم 203
ﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
آنگاه می گویند:«آیا مهلتی به ما داده خواهد شد؟!»
آية رقم 204
ﯽﯾ
ﯿ
آیا برای عذاب ما شتاب می کنند؟!
آية رقم 205
ﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
آیا دیدی که اگر سالیانی آنها را (از این زندگی دنیا) بهره مند سازیم.
آية رقم 206
ﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
سپس آنچه که به آنها وعده داده شده است به سراغشان بیاید.
آية رقم 207
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
این بهره مندیشان (از دنیا) سودی برای آنها نخواهد داشت.
آية رقم 208
و هیچ قریه ای را هلاک نکردیم؛ مگراین که هشدار دهندگانی (از پیامبران) داشتند.
آية رقم 209
ﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
برای پند دادن، و ما هرگز ستمکار نبودیم.
آية رقم 210
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
و شیطانها (هرگز) این (قرآن) را نازل نکرده اند.
آية رقم 211
ﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
و برای آنها سزاوار نیست؛ و نمی توانند.
آية رقم 212
ﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
بی گمان آنها از شنیدن (وحی، و استراق سمع) برکنارند.
آية رقم 213
پس (ای پیامبر!) هیچ معبودی را با الله مخوان، که از عذاب شدگان خواهی بود.
آية رقم 214
ﭿﮀﮁ
ﮂ
و خویشاوندان نزدیکت را هشدار بده.
آية رقم 215
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و بال (رحمت و فروتنی) خود را برای مؤمنانی که از تو پیروی می کنند؛ بگستر.
آية رقم 216
پس اگر از (فرمان) تو سرپیچی کردند، بگو :«همانا من از آنچه انجام می دهید؛ بیزارم».
آية رقم 217
ﮒﮓﮔﮕ
ﮖ
و بر خداوند پیروزمند مهربان توکل کن.
آية رقم 218
ﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
(همان) کسی که تو را به هنگامی که (برای عبادت) بر می خیزی می بیند.
آية رقم 219
ﮜﮝﮞ
ﮟ
و (نیز) حرکت (و نشست و بر خاست) تو را میان سجده کنندگان (را می بیند).
آية رقم 220
ﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
همانا او شنوای داناست.
آية رقم 221
ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
آیا به شما خبردهم که شیاطین بر چه کسی نازل می شوند؟!
آية رقم 222
ﮬﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
بر هر دروغگوی گنهکار نازل می گردند.
آية رقم 223
ﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
(به شیاطین) گوش فرا می دهند و بیشترشان دروغگو هستند.
آية رقم 224
ﯘﯙﯚ
ﯛ
و شاعران (کسانی) هستند که گمراهان از آنها پیروی می کنند.
آية رقم 225
آیا ندیدی که آنها درهر وادیی سرگشته (و حیران) هستند ؟!
آية رقم 226
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
و بی گمان آنها چیزی می گویند که (خود به آن) عمل نمی کنند ؟!
آية رقم 227
مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند و خدا را بسیار یاد کردند، و بعد از آن که ستم دیدند، انتقام گرفتند،(و با شعر خود از اسلام و مسلمین دفاع نمودند)، و کسانی که ستم کردند؛ به زودی خواهند دانست به چه بازگشتگاهی باز می گردند.
تقدم القراءة