ترجمة معاني سورة الشعراء باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

آية رقم 1

شعراء


طسم (طا. سین. میم)
آية رقم 3

گویی می خواهی از (شدت غم واندوه) این که آنها ایمان نمی آورند؛ خود را هلاک کنی !

اگر بخواهیم از آسمان بر آنها نشانه ای نازل می کنیم که گردنهایشان در برابر آن تسلیم (و خاضع) گردد.

و هیچ پند تازه ای از سوی (خداوند) رحمان برای آنها نمی آید؛ مگر این که از آن روی گردان هستند.
آية رقم 6

به راستی آنها تکذیب کردند، پس به زودی اخبار آنچه را که به آن استهزاء (و تمسخر) می کردند؛ به آنها خواهد رسید.

آیا به زمین ننگریسته اند که چه قدر از هر گونه گیاهان (نیکو و) پر ارزش در آن رویانده ایم ؟!
آية رقم 9

و به راستی پروردگارتو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 10

و (به یاد بیاور) هنگامی را که پروردگارت موسی را ندا داد که به سوی قوم ستمکار برو،
آية رقم 12

(موسی) گفت :« پروردگارا ! من می ترسم که مرا تکذیب کنند !
آية رقم 13

و سینه ام تنگ گردد و زبانم باز نشود، پس (برادرم) هارون را (نیز) رسالت ده (تا مرا یاری کند).
آية رقم 14

و آنها بر (گردن) من (ادعای) گناهی دارند، پس می ترسم که مرا بکشند».

(خداوند) فرمود:«چنین نیست، پس شما هر دو با آیات ما بروید، یقیناً ما با شما شنوندگان هستیم.
آية رقم 16

پس (به نزد) فرعون بروید، و بگویید:«ما فرستاده ی پروردگار جهانیان هستیم،

(فرعون) گفت :«آیا ما تو را در کوکی نزد خود پرورش ندادیم، و سالهایی از عمرت را در میان ما نگذراندی؟!
آية رقم 19

و (بالآخره) آن کارت را (که نبایست انجام می دادی) انجام دادی، و تو از ناسپاسانی».
آية رقم 20

(موسی) گفت :«(من) آن (کار) را آنگاه انجام دادم که من از بی خبران بودم.

پس چون از شما ترسیدم از شما فرار کردم، آنگاه پروردگارم به من دانش (و نبوت) بخشید و مرا از پیامبران قرار داد.
آية رقم 22

و آیا این نعمتی است که تو بر من منت می گذاری که بنی اسرائیل را برده ی خود ساخته ای؟!»
آية رقم 23

فرعون گفت :«پروردگار جهانیان چیست؟!»

(موسی) گفت :« پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر اهل یقین هستید».
آية رقم 25

(فرعون) به آنهای که در اطرافش بودند؛ گفت :«آیا نمی شنوید ؟»
آية رقم 26

(موسی) گفت :«( او) پروردگار شما و پروردگار نیاکان پیشین شماست.
آية رقم 27

(فرعون) گفت :« بی تردید پیامبرتان که به سوی شما فرستاده شده دیوانه است».

(موسی) گفت :«(او) پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است، اگر بیندیشید».
آية رقم 29

(فرعون) گفت :«اگر معبودی جز من برگزینی، البته تو را از زندانیان قرار خواهم داد».
آية رقم 30

(موسی) گفت :« حتی اگر معجزه ای روشنی برای تو آورده باشم ؟!»
آية رقم 31

(فرعون) گفت :« پس اگر از راستگویانی، آن را بیاور».
آية رقم 32

پس (موسی) عصای خود را افکند، که ناگهان آن اژدهایی آشکار شد.
آية رقم 33

و دست خود را (در گریبان فرو برد و) بیرون آورد که ناگهان در برابر بینندگان سفید (و روشن) بود.
آية رقم 34

(فرعون) به اشرافی که اطراف او بودند؛ گفت :« بی گمان این (مرد) جادوگر دانایی است.
آية رقم 35

(او) می خواهد با سحرش شما را از سرزمینتان بیرون کند، پس شما چه نظر می دهید ؟!»
آية رقم 36

گفتند :«(کار) او و برادرش را به تأخیر انداز، و جمع آوری کنندگان را در (همه ی) شهرها بفرست».
آية رقم 37

تا هر جادوگر ماهر (و) دانایی را نزد تو آورند».
آية رقم 38

پس (سرانجام) جادوگران برای وعده گاه روز معینی گرد آورده شدند.
آية رقم 39

و به مردم گفته شد :«آیا شما (نیز) جمع می شوید،
آية رقم 40

تا اگر ساحران پیروز شدند، ما از آنها پیروی کنیم؟!»

پس هنگامی که ساحران آمدند، به فرعون گفتند :«اگر ما پیروز شویم، آیا ما پاداشی خواهیم داشت ؟!»
آية رقم 42

گفت :«آری، و بی گمان آنگاه شما از مقربان خواهید بود».
آية رقم 43

موسی به آنها گفت :«هر چه می خواهید بیفکنید، بیفکنید»

پس آنها ریسمانها و عصاهای خود را افکندند، و گفتند:« به عزت فرعون، قطعاً ما پیروزیم».
آية رقم 45

پس موسی عصایش را افکند، ناگهان آنچه را به دروغ بر ساخته بودند، بلعید.
آية رقم 46

پس ساحران سجده کنان (به زمین) افتادند.
آية رقم 47

گفتند :« ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم،
آية رقم 48

پروردگار موسی و هارون».

(فرعون) گفت:«آیا پیش از آن که به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید ؟! مسلماً او بزرگتر شماست که سحر را به شما یاد داده است، پس به زودی خواهید دانست ! دستانتان و پاهایتان را به عکس یکدیگر قطع می کنم، و همه ی شما را به دار می آویزم».
آية رقم 50

گفتند :« با کی نیست، ما به سوی پروردگار مان باز می گردیم.

ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، که ما از نخستین ایمان آورندگان بودیم».

و به موسی وحی کردیم که :« شبانه بندگانم را (از مصر) بیرون ببر، بی گمان شما تعقیب می شوید».
آية رقم 53

پس فرعون (چون از ماجرا آگاه گردید) گرد آورندگان (نیرو) را به شهرها فرستاد.
آية رقم 54

(و گفت:) اینها (= بنی اسرائیل) گروهی اندک (و ناچیز) هستند،
آية رقم 55

و اینها ما را به خشم آورده اند،
آية رقم 56

و ما همگی آماده (و بیدار) هستیم».
آية رقم 57

پس آنها را از باغها و چشمه ها بیرون کردیم.
آية رقم 58

و (نیز) از گنجها و منزلگاه نیکو (و قصرهای مجلل بیرون راندیم).
آية رقم 59

(آری) این چنین (کردیم) و بنی اسرائیل را وارث آنها ساختیم.
آية رقم 60

پس آنها (صبحگاهان به) هنگام طلوع آفتاب به تعقیبشان پرداختند.
آية رقم 61

پس چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: « یقیناً ما (در چنگال فرعونیان) گرفتار شدیم».
آية رقم 62

(موسی) گفت :« چنین نیست، بی گمان پروردگارم با من است، به زودی مرا هدایت خواهد کرد»

پس به موسی وحی کردیم :«عصایت به دریا بزن» آنگاه (دریا) شکافته شد، پس هر بخشی (از آن) همچون کوه عظیمی شد.
آية رقم 64

و دیگران (= فرعون و فرعونیان) را (نیز) به آنجا نزدیک ساختیم.
آية رقم 65

و موسی و همراهانش را همگی نجات دادیم.
آية رقم 66

سپس دیگران را غرق کردیم.
آية رقم 68

و بی تردید پرورگارتو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 69

و خبر ابراهیم را بر آنها بخوان.
آية رقم 70

هنگامی که به پدرو قومش گفت :«چه چیز را می پرستید ؟!».
آية رقم 71

گفتند :« بتهایی را می پرستیم، و پیوسته برای (عبادت) آنها معتکف هستیم.
آية رقم 72

(ابراهیم) گفت :«آیا هنگامی که آنها را می خوانید (صدای) شما را می شنوند ؟!
آية رقم 73

یا سود وزیانی به شما می رسانند؟!».
آية رقم 74

گفتند :«(نه) بلکه ما نیاکان خود را یافتیم که چنین می کردند».
آية رقم 75

(ابراهیم) گفت :«آیا دیدید چیزهایی را که پیوسته عبادت می کردید،
آية رقم 76

شما و نیاکان پیشین شما.
آية رقم 77

پس همه آنها دشمن من هستند، جز پروردگار جهانیان.
آية رقم 78

(همان) کسی که مرا آفرید، پس او مرا هدایت می کند.
آية رقم 79

و کسی که او به من غذای می دهد و سیراب می نماید.
آية رقم 80

و هنگامی که بیمار شوم پس او مرا شفا می دهد.
آية رقم 81

و کسی که مرا می میراند؛ سپس زنده می کند.
آية رقم 83

پروردگارا! به من (دانش و) حکمت ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن.
آية رقم 84

و برای من در میان آیندگان آوازه نیک (و ذکر خیر) قرار بده.
آية رقم 85

و مرا از وارثان بهشت پر نعمت بگردان.
آية رقم 86

و پدرم را بیامرز، بی گمان او از گمراهان بود.
آية رقم 87

و در روزی که (همه ی مردم) برانگیخته می شوند، مرا رسوا (و شرمنده ) مکن.
آية رقم 89

مگر کسی که با قلب سلیم (خالی از شرک و کفر و نفاق) به پیشگاه خداوند بیاید».
آية رقم 90

و (در آن روز) بهشت برای پرهیزگاران نزدیک آورده شود.
آية رقم 91

و دوزخ برای گمراهان آشکار کنند.
آية رقم 92

و به آنها گفته می شود:« کجا هستند آنچه که به جای خدا پرستش می کردید ؟!
آية رقم 93

آیا آنها شما را یاری می کنند، یا (خود) انتقام می گیرند ؟!
آية رقم 94

پس آنها و گمراهان (به رو) در آن افکنده می شوند.
آية رقم 95

و(نیز) همه ی لشکریان ابلیس.
آية رقم 96

آنها در آنجا در حالی که با یکدیگر مخاصمه می کنند، گویند:
آية رقم 97

« به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکار بودیم.
آية رقم 98

چون شما را با پروردگار جهانیان برابر می دانستیم.
آية رقم 99

و کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد.
آية رقم 100

پس (اکنون) هیچ شفاعت کنندگانی برای ما نیست.
آية رقم 101

و نه هیچ دوست (مخلص و) مهربانی.
آية رقم 102

پس ای کاش بار دیگر (به دنیا) باز گردیم، تا از مؤمنان باشیم ».
آية رقم 103

بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای (روشن) است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 104

و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 105

قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند.
آية رقم 106

هنگامی که برادرشان نوح به آنها گفت :« آیا (از خدا) نمی ترسید؟!».
آية رقم 107

مسلماً من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 108

پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 110

پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید».
آية رقم 111

گفتند:« آیا به تو ایمان بیاوریم در حالی که فرومایگان از تو پیروی کرده اند ؟!»
آية رقم 112

(نوح) گفت :« من چه می دانم آنها چه کارها کرده اند !
آية رقم 114

و من (هرگز) مؤمنان را طرد نخواهم کرد.
آية رقم 116

گفتند :«ای نوح ! اگر (از دعوتت) دست بر نداری، حتماً سنگسار خواهی شد».
آية رقم 117

(نوح) گفت :«پروردگارا ! همانا قوم من، مرا تکذیب کردند.
آية رقم 118

پس میان من وآنها داوری کن، و مرا و مؤمنانی را که با من هستند؛ نجات بده».
آية رقم 119

پس او و کسانی را که همراه او بودند، در (آن) کشتی پر (و انباشته) نجات دادیم.
آية رقم 121

بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای (روشن) است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 122

و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 123

(قوم) عاد (نیز) پیامبران (خدا) را تکذیب کردند.
آية رقم 124

هنگامی که برادرشان هود به آنها گفت :«آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!»
آية رقم 125

به راستی من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 126

پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پرودگار جهانیان است.
آية رقم 128

آیا بر هر مکان مرتفعی نشانه ای (از روی هوا و هوس و) بیهوده می سازید ؟!
آية رقم 129

و قصرها (و قلعه ها) محکم و استوار بنا می کنید، گویی که (در دنیا) جاودانه می مانید.
آية رقم 130

و چون (کسی را) کیفر دهید، همچون جباران کیفر می دهید.
آية رقم 131

پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید.
آية رقم 132

و از کسی بترسید که شما را به آنچه می دانید مدد کرده است.
آية رقم 133

شما را به چهارپایان و فرزندان مدد (و یاری) فرموده است.
آية رقم 134

و (همچنین به) باغها و چشمه ها.
آية رقم 135

همانا من از عذاب روزی بزرگ بر شما می ترسم! »
آية رقم 138

و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد».

پس او (= هود) را تکذیب کردند، در نتیجه ما آنها را هلاک کردیم، بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 140

و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 141

(قوم) ثمود پیامبران (خدا) را تکذیب کردند.
آية رقم 142

هنگامی که برادرشان صالح به آنها گفت :«آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!
آية رقم 143

بی گمان من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 144

پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 146

آیا (می پندارید که) شما در (نعمتهایی) اینجا ایمن رها می کنند ؟!
آية رقم 147

در (این) باغها و چشمه ها.
آية رقم 148

و (در این) زراعتها و نخلهایی که شکوفه هایش (نرم و) رسیده است ؟!
آية رقم 149

و شادمانه از کوهها خانه هایی می تراشید؟
آية رقم 150

پس از خدا بترسید و مرا اطاعت نکنید.
آية رقم 151

و فرمان اسراف کاران را اطاعت نکنید.
آية رقم 152

(همان) کسانی که در زمین فساد می کنند و اصلاح نمی کنند».
آية رقم 153

گفتند :«(ای صالح) جز این نیست که تو از جادوشدگانی.
آية رقم 155

(صالح) گفت :«این ماده شتری است، که برای او یک نوبت آب خوردن، و برای شما (نیز) نوبت روز معینی است.
آية رقم 156

و (کمترین) آزاری به آن نرسانید، که عذاب روزی بزرگ شما را فرو می گیرد».
آية رقم 157

پس آن را پی کردند، آنگاه (از کرده ی خود) پشیمان شدند.

پس عذاب (الهی) آنها را فرو گرفت، بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 159

و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 160

قوم لوط (نیز) پیامبران (خدا) را تکذیب کردند.
آية رقم 161

هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت :«آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!
آية رقم 162

بی گمان من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 163

پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 165

آیا در میان جهانیان شما به سراغ مردان می روید ؟!
آية رقم 167

گفتند :«ای لوط، اگر دست بر نداری، یقیناً از اخراج شدگان خواهی بود».
آية رقم 168

(لوط) گفت :«من دشمن سر سخت عمل شما هستم.
آية رقم 169

پروردگارا ! من و خانواده ام را از (عاقبت) آنچه (اینها) انجام می دهند، نجات بده».
آية رقم 170

پس او وخانواده اش را همگی نجات دادیم.
آية رقم 171

مگر پیرزنی که در میان بازماندگان بود.
آية رقم 172

سپس دیگران را نابود ساختیم.
آية رقم 173

و بر آنها بارانی (از سنگ) بارانیدیم، پس باران بیم داده شدگان چه بد بود.
آية رقم 174

بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 175

و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 176

اصحاب ایکه (= قوم شعیب) پیامبران (خدا) را تکذیب کردند.
آية رقم 177

هنگامی که شعیب به آنها گفت :«آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!
آية رقم 178

همانا من برای شما پیامبری امین هستم.
آية رقم 179

پس از خدا بترسید، و مرا اطاعت کنید.

و من بر (رساندن) این (دعوت) هیچ مزدی از شما نمی طلبم، مزد من تنها بر (عهده ی) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 181

پیمانه را تمام بدهید، و از کاهندگان (و کم فروشان) نباشید.
آية رقم 182

و با ترازوی درست وزن کنید.
آية رقم 183

و چیزهای مردم را کم ندهید (و حق آنها را ضایع نکنید) و در زمین به فساد نکوشید.
آية رقم 184

و از کسی که شما و آفریدگان نخستین را آفرید بترسید.
آية رقم 185

گفتند :«(ای شعیب!) جز این نیست که تو از جادو شدگانی،
آية رقم 188

(شعیب) گفت :«پروردگارم ! به آنچه انجام می دهید؛ داناتر است.

پس او را تکذیب کردند، آنگاه عذاب روز سایه آنها را فرو گرفت، بی گمان آن عذاب روز بزرگی بود.
آية رقم 190

بی گمان در این (ماجرا) نشانه ای است، و بیشتر آنها مؤمن نبودند.
آية رقم 191

و بی تردید پروردگار تو پیروزمند مهربان است.
آية رقم 192

و همانا این (قرآن) نازل شده (از جانب) پروردگار جهانیان است.
آية رقم 193

روح الامین (= جبرئیل) آن را فرود آورده است.
آية رقم 194

بر قلب تو، تا از هشدار دهندگان باشی.
آية رقم 195

(آن را) به زبان عربی روشن (نازل کرد).
آية رقم 196

و همانا (توصیف) آن در کتابهای پیشینیان (نیز آمده) است.
آية رقم 197

آیا همین نشانه برای آنها کافی نیست که علمای بنی اسرائیل از آن آگاهند؟!
آية رقم 198

و اگر آن را بر بعضی از عجمیان (= غیر عربها) نازل می کردیم.
آية رقم 199

پس او آن را برایشان می خواند، به آن ایمان نمی آورند.
آية رقم 200

(آری) این گونه آن (تکذیب) را در دلهای مجرمان در آوردیم.
آية رقم 201

به آن ایمان نمی آورند تا عذاب دردناک را (با چشم خود) ببینند.
آية رقم 202

پس ناگهان در حالی که بی خبرند به سراغ آنها می آید.
آية رقم 203

آنگاه می گویند:«آیا مهلتی به ما داده خواهد شد؟!»
آية رقم 204

آیا برای عذاب ما شتاب می کنند؟!
آية رقم 205

آیا دیدی که اگر سالیانی آنها را (از این زندگی دنیا) بهره مند سازیم.
آية رقم 206

سپس آنچه که به آنها وعده داده شده است به سراغشان بیاید.
آية رقم 207

این بهره مندیشان (از دنیا) سودی برای آنها نخواهد داشت.
آية رقم 208

و هیچ قریه ای را هلاک نکردیم؛ مگراین که هشدار دهندگانی (از پیامبران) داشتند.
آية رقم 209

برای پند دادن، و ما هرگز ستمکار نبودیم.
آية رقم 210

و شیطانها (هرگز) این (قرآن) را نازل نکرده اند.
آية رقم 211

و برای آنها سزاوار نیست؛ و نمی توانند.
آية رقم 212

بی گمان آنها از شنیدن (وحی، و استراق سمع) برکنارند.
آية رقم 213

پس (ای پیامبر!) هیچ معبودی را با الله مخوان، که از عذاب شدگان خواهی بود.
آية رقم 214

و خویشاوندان نزدیکت را هشدار بده.
آية رقم 215

و بال (رحمت و فروتنی) خود را برای مؤمنانی که از تو پیروی می کنند؛ بگستر.
آية رقم 216

پس اگر از (فرمان) تو سرپیچی کردند، بگو :«همانا من از آنچه انجام می دهید؛ بیزارم».
آية رقم 217

و بر خداوند پیروزمند مهربان توکل کن.
آية رقم 218

(همان) کسی که تو را به هنگامی که (برای عبادت) بر می خیزی می بیند.
آية رقم 219

و (نیز) حرکت (و نشست و بر خاست) تو را میان سجده کنندگان (را می بیند).
آية رقم 221

آیا به شما خبردهم که شیاطین بر چه کسی نازل می شوند؟!
آية رقم 222

بر هر دروغگوی گنهکار نازل می گردند.
آية رقم 223

(به شیاطین) گوش فرا می دهند و بیشترشان دروغگو هستند.
آية رقم 224

و شاعران (کسانی) هستند که گمراهان از آنها پیروی می کنند.
آية رقم 225

آیا ندیدی که آنها درهر وادیی سرگشته (و حیران) هستند ؟!
آية رقم 226

و بی گمان آنها چیزی می گویند که (خود به آن) عمل نمی کنند ؟!

مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند و خدا را بسیار یاد کردند، و بعد از آن که ستم دیدند، انتقام گرفتند،(و با شعر خود از اسلام و مسلمین دفاع نمودند)، و کسانی که ستم کردند؛ به زودی خواهند دانست به چه بازگشتگاهی باز می گردند.
تقدم القراءة