ترجمة معاني سورة النبأ باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

آية رقم 1

نبأ


(کافران) از چه چیز از یکدیگر سؤال می کنند؟
آية رقم 3

همان (خبری) که آنها در آن اختلاف دارند.
آية رقم 4

چنین نیست (که آنها می اندیشند), بزودی خواهند دانست.
آية رقم 5

باز هم چنین نیست, بزودی خواهند دانست.
آية رقم 6

آیا زمین را بستری (برای آسایش شما) قرار ندادیم؟!
آية رقم 7

وکوهها را میخها (ی آن قرار ندادیم؟!).
آية رقم 8

و شما را جفت (نروماده) آفریدیم.
آية رقم 9

وخواب شما را (مایۀ) آرامش تان قرار دادیم.
آية رقم 10

وشب را پوششی (برای شما) قرار دادیم.
آية رقم 11

وروز را (وسیله ای) برای زندگی ومعاش قرار دادیم.
آية رقم 12

وبر فرار شما هفت (آسمان) اشوار بنا کردیم.
آية رقم 13

و (خورشید را) چراغی درخشان آفریدیم.
آية رقم 14

واز ابرهای باران زا آبی فراوان فروفرشاریم
آية رقم 15

تا بدان دانه وگیاه بسیار برویانیم.
آية رقم 16

و با غهایی پر درخت (با آن آب پرورش دهیم).
آية رقم 17

بی گمان روز داوری (وجدای) میعاد (همگان) است.
آية رقم 18

روزی که در " صور" دمیده می شود, سپس شما گروه گروه (به محشر) می آیید.
آية رقم 19

و آسمان گشوده می شود, پس دروازه, دروازه می گردد.
آية رقم 20

و کوهها به حرکت آنید, پس (چون) سراب گردند.
آية رقم 22

محل بازگشت برای سرکشان است.
آية رقم 23

مدت زمانی دراز در آنجا بمانند.
آية رقم 24

ودر آنجا نه (چیز) خنکی می چشند ونه آشامیدنی (گوارایی خواهند داشت).
آية رقم 25

جز آبی سوزان, و(مایعی که) جرک وخون (است).
آية رقم 26

(این) کیفری است مناسب ودر خور (اعمالشان)
آية رقم 27

زیرا که آنها هیج امیدی به (روز) حساب نداشتند.
آية رقم 28

و آیات ما را بشدّت تکذیب کردند.
آية رقم 29

وما همه جیز را (در کتاب لوح محفوظ) بشما رش نوشتیم.
آية رقم 30

پس (کیفر اعمال خودرا) بچشید, که چیزی جز عذاب بر شما نمی افزاییم!
آية رقم 31

بی گمان برای پر هیزگاران کامیابی است.
آية رقم 32

با غها (ی میوه) و تاکستانها.
آية رقم 33

وحوریانی جوان وهم سن وسال.
آية رقم 34

وجامهایی لبریز وپیاپی (از شراب پاکیزه بهشت).
آية رقم 35

در آنجا نه سخن بیهوده ای می شنوند ونه دروغی.
آية رقم 36

(این) پاداش از جانب پروردگارتوانیست وبختشی بنده (ودر خور آنهاست).

(همان) پروردگار آسمانها وزمین, وآنجه در میان آنهاست, (همان خدای) رحمان هیچ کس (درآن روز) یارای سخن گفتن با اوندارد.

روزی که روح (= جبرییل) وفرشتگان به صف ایستند, هیچ کس سخن نگویید, جز کسی که خدای رحمان به او اجازه داده, و(او) سخن درست (وصواب) گوید.

آن روز حق است, پس هر کس که بخواهد بازگشتگاهی به سوی پروردگارش بر گزنید.

به راستی ما شما را از عذابی نزدیکی بیم دادیم, روزی که انسان آنچه را از قبل با رستهای خود فرستاده است می بیند, وکافر می گوید: «ای کاش من خاک بود». (وبرای حساب بر انگیخته نمی شد).
تقدم القراءة