ترجمة معاني سورة المؤمنون باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

آية رقم 1

مؤمنون


به راستی مؤمنان رستگار شدند.
آية رقم 2

همان کسانی که در نمازشان خاشع (و فروتن) هستند.
آية رقم 3

و کسانی که از لغو (و کارهای بیهوده) روی گردانند.
آية رقم 4

و کسانی که زکات را انجام می دهند.
آية رقم 5

و آنها که شرمگاهشان را حفظ می کنند.

جز بر همسران شان یا (بر) کنیزان شان، پس بی گمان اینان (در بهره گیری از آنان) ملامت نمی شوند.
آية رقم 7

پس کسی که فراتر از این بخواهد، آنانند که تجاوز گرند.
آية رقم 8

و کسانی که امانتهای شان و عهد خود را رعایت می کنند.
آية رقم 9

و کسانی که برنمازهای شان مواظبت می نمایند.
آية رقم 10

(آری) اینانند که وارثند.
آية رقم 11

کسانی که (بهشت) فردوس را ارث می برند، و جاودانه در آن خواهند ماند.
آية رقم 13

سپس او را از نطفه ای در قرار گاهی استوار (= رحم) قرار دادیم.

سپس نطفه را (به صورت) علقه (= خون بسته) گرداندیم، آنگاه علقه را (به صورت) مضغه (= پاره گوشتی) در آوردیم، آنگاه مضغه را (به صورت) استخوانهایی گردانیدیم، پس بر استخوانها گوشت پوشاندیم، سپس آن را آفرینشی دیگر بخشیدیم، پس (پر برکت و) بزرگوار است، خدایی که بهترین آفرینندگان است.
آية رقم 15

سپس مسلماً شما بعد از این خواهید مرد.
آية رقم 16

آنگاه یقیناً شما روز قیامت بر انگیخته می شوید.

وبه راستی بر فرازتان هفت آسمان آفریدیم، و (ما هرگز) از آفرینش (خود) غافل نبوده ایم.

و از آسمان آبی به اندازه ی معین نازل کردیم، پس آن را در زمین جای دادیم، و بی گمان ما بر ازبین بردن آن کاملاً قادر هستیم.

پس بوسیله ی آن باغهایی از درختان خرما و انگور برای شما پدید آوردیم، شما را در آن (باغها) میوه های بسیار است، و از آن می خورید.

و (نیز) درختی را که از طور سینا بیرون می آید (= درخت زیتون) که از آن روغن و (نان) خورش برای خورندگان فراهم می شود.

و بی گمان برای شما در چهارپایان عبرتی است، از آنچه درونشان است (= از شیر آنها) شما را سیراب می کنیم ؛ و برای شما در آنها منافع فراوان است، و از (گوشت) آنها می خورید.
آية رقم 22

و بر آنها و بر کشتیها سوار می شوید.

و به راستی (ما) نوح را به سوی قومش فرستادیم، پس (او به آنها) گفت :«ای قوم من! الله را بپرستید، که جز او معبودی برای شما نیست، آیا پرهیز نمی کنید ؟!

پس اشراف قومش، (آن) کسانی که کافر بودند؛ گفتند: «این (مرد) جز بشری همچون شما نیست، که می خواهد بر شما برتری جوید، اگر خدا می خواست، همانا فرشتگانی را نازل می کرد، ما (هرگز) چنین چیزی را در (میان) نیاکان خود نشنیده ایم.
آية رقم 26

(نوح) گفت :« پروردگارا! مرا در برابر تکذیب آنها یاری کن »

پس به او وحی کردیدم که :« به دیدگان ما و به وحی ما کشتی بساز، پس هنگامی که فرمان ما فرا رسد، و آب از تنور بجوشد، آنگاه از هرنوع (حیوان) یک جفت (نر و ماده) در کشتی سوار کن و (نیز) خانواده خود را (سوار کن) جز کسی از آنان را که وعده ی (هلاک) از پیش بر او مقرر شده است. و در (باره ی) کسانی که ستم کردند، با من سخن مگو، که آنان غرق شدنی هستند».
آية رقم 29

و (نیز) بگو :« پروردگارا ! ما را در منزلگاهی پر برکت فرود آور، و تو بهترین فرود آورندگانی».
آية رقم 30

بی گمان در این (ماجرا) نشانه هایی است، و (ما) به راستی آزمایش می کنیم.
آية رقم 31

سپس قوم دیگری را بعد از آنها به وجود آوردیم.

پس از خودشان پیامبری در (میان) آنان فرستایم که :«خدا را بپرستید، که جز او معبودی برای شما نیست، آیا پرهیز نمی کنید ؟! »

و گروهی از اشراف قومش که کافر بودند، و دیدار آخرت را تکذیب می کردند، ودر زندگی دنیا به آنها نعمت و آسایش داده بودیم، گفتند :«این(مرد) بشری همچون شما است، از آنچه که (شما) می خورید، می خورد، واز آنچه که شما می نوشید، می نوشد.
آية رقم 34

و اگر از بشری همچون خود اطاعت کردید، یقیناً شما زیانکار خواهید شد.

آیا (او) به شما وعده می دهد : که همانا شما چون مردید و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدید، (بار دیگر از گور) بیرون آورده می شوید ؟!
آية رقم 36

هیهات، هیهات (= دور است، دور است) آنچه به شما وعده داده می شود.

جز زندگی دنیوی ما چیزی نیست، می میریم و زنده می شویم، و هرگز برانگیخته نخواهیم شد.
آية رقم 39

(پیامبرشان) گفت :«پروردگارا ! مرا در برابر تکذیب آنها یاری کن».
آية رقم 40

(خداوند) فرمود :«به زودی (از کار خود) پشیمان خواهند شد»

پس صیحه (= بانگ مرگبار) آنها را به حق فرو گرفت، آنگاه آنها را (همچون) خاشاکی (بر سیلاب) قرار دادیم، پس قوم ستمکار (از رحمت خدا) دور (و نابود) باد.
آية رقم 42

سپس اقوام دیگری را بعد از آنها پدید آوردیم.
آية رقم 43

هیچ امتی از اجل خود پیشی نمی گیرد، و نه تأخیر می کند.

سپس پیامبران خود را پی در پی فرستادیم، هر زمان پیامبری برای (هدایت) امتی می آمد، او را تکذیب می کردند، پس (ما نیز) آنها (= امتهای کافر) را یکی پس از دیگری هلاک کردیم، و آنها را افسانه هایی (برای آیندگان) قرار دادیم. پس دور باد قومی که ایمان نمی آورند.
آية رقم 45

سپس موسی و برادرش هارون را با آیات خود، و دلایل آشکار فرستادیم،
آية رقم 46

به سوی فرعون و اشراف (قوم) او، پس آنها تکبر کردند، و مردمی (سرکش و) برتری جوی بودند.
آية رقم 47

پس گفتند :«آیا (ما) به دو انسان مانند خود ایمان بیاوریم، در حالی که قوم آنها بردگان (و زیر دستان) ما هستند؟! »
آية رقم 48

پس (آنها) آن دو (پیامبر) را تکذیب کردند، سرانجام (همگی) از هلاک شدگان گشتند.
آية رقم 49

و به راستی به موسی کتاب (تورات) دادیم، باشد که آنان (= بنی اسرائیل) هدایت شوند.

و پسر مریم و مادرش را آیتی قرار دادیم، و آنها را در مکانی بلند و هموار که دارای امنیت و آب جاری بود، جای دادیم.

ای پیامبران ! از (غذاهای) پاکیزه بخورید، و کار شایسته انجام دهید، بی شک من به آنچه انجام می دهید؛ آگاهم.
آية رقم 52

و بی گمان این امت شما، امت واحدی است، و من پروردگار شما هستم، پس از من بترسید.

پس آنها در میان خود در کار (دین) شان فرقه فرقه و پراکنده شدند، و هرگروه به آنچه نزد خود دارند؛ خوشحالند.
آية رقم 54

پس (ای پیامبر!) آنها را تا مدتی در جهل و غفلتشان بگذار.
آية رقم 55

آیا گمان می کنند که آن مال و فرزند که با آنها به آنان یاری می دهیم.
آية رقم 56

برای این است که شتابان خیرات (و نیکیها) به آنها برسانیم ؟! (چنین نیست) بلکه آنها (حقیقت را) درنمی یابند.
آية رقم 58

و کسانی که به آیات پروردگارشان ایمان می آورند.
آية رقم 59

و کسانی که به پروردگارشان شرک نمی آورند.

و کسانی که (در راه خدا) آنچه را باید بدهند، می دهند، و (با این حال) دلهایشان بیم ناک است، که بی گمان آنان به سوی پروردگارشان باز می گردند.
آية رقم 61

(آری) اینانند که در نیکیها شتاب می کنند، و در انجام آن (از دیگران) پیشی می گیرند.

(ما) هیچ کس را جز به اندازه ی توانش تکلیف نمی کنیم، و نزد ما کتابی است که به حق سخن می گوید، و به آنها هیچ ستمی نمی شود.

بلکه دلهای آنها از این (کتاب) در غفلت است، و آنها جز این؛ اعمال (زشت) دیگری (نیز) دارند که پیوسته آن را انجام می دهند.
آية رقم 64

تا زمانی که متنعمان آنها را به عذاب گرفتار کنیم، در این هنگام آنها ناله و فریاد سر می دهند.
آية رقم 65

(به آنها گفته می شود :) امروز فریاد نکنید، یقیناً شما از سوی ما یاری نخواهید شد.

به راستی آیات من پیوسته بر شما خوانده می شد، پس شما (از حق اعراض می کردید و) به عقب باز می گشتید.
آية رقم 67

در حالی که در برابر آن تکبر می کردید، (و در مجالس) شبانه ی (خود) به بدگویی می پرداختید (و افسانه سرایی می کردید)

آیا (آنها) در این گفتار نیندیشیدند، یا (اینکه) چیزی برای آنان آمده که برای نیاکان نخستین شان نیامده است ؟!
آية رقم 69

یا (اینکه) پیامبرشان را نشناخته اند، پس او را انکار می کنند ؟!

یا می گویند او جنون دارد؟ (چنین نیست) بلکه (او) حق را برای آنها آورده است، و بیشترشان از حق کراهت دارند.

و اگر حق از هوسهای آنها پیروی کند، آسمانها و زمین و هرکه در آنهاست، تباه شوند، بلکه (ما) برای آنها پند و اندرزشان آورده ایم، پس آنها از پندشان روی گردانند.

یا (اینکه) تو از آنها مزدی طلب می کنی ؟ پس پاداش پروردگارت بهتر است، و او بهترین روزی دهندگان است.
آية رقم 73

و یقیناً تو آنها را به راه راست دعوت می کنی.
آية رقم 74

و بی گمان کسانی که به آخرت ایمان ندارند از (این) راه (راست) منحرف هستند.

و اگر به آنها رحم کنیم و بلا و رنجی را که بدان گرفتارند، از آنها بر طرف سازیم، در طغیان خود لجاجت (و پافشاری) می کنند (و) سر گردان می مانند.
آية رقم 76

و به راستی (ما) آنها را به عذاب (و بلا) گرفتار ساختیم، (تا بیدار شوند) پس برای پروردگارشان فروتنی ننمودند، و (به درگاهش تضرع و) زاری نکردند.

تا زمانی که دری از عذاب سخت به روی آنها گشودیم، آنگاه آنها در آن بکلی نا امید گردند.
آية رقم 79

و او کسی است که شما را در زمین (آفرید و) پراکنده نمود، و به سوی او گرد آورده می شوید.

و او کسی است که زنده می کند و می میراند، و رفت و آمد شب و روز از آن اوست، آیا نمی اندیشید ؟!
آية رقم 81

(چنین نکردند) بلکه آنها (نیز) مثل آنچه پیشینیان گفته بودند، گفتند.
آية رقم 82

گفتند :« آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوانها (ی پوسیده) شدیم، آیا (دوباره) برانگیخته می شویم،

به راستی این وعده به ما و نیاکان ما از قبل داده شده، این (چیزی) جز افسانه های پیشینیان نیست».
آية رقم 84

(ای پیامبر!) بگو: «اگر می دانید، زمین و هرکه در آن است از آنِ کیست ؟! ».
آية رقم 85

به زودی خواهند گفت :«(همه) از آن خداست» بگو: «آیا پند نمی گیرید؟!».
آية رقم 86

بگو: «چه کسی پروردگار آسمانهای هفتگانه، و پروردگار عرش عظیم است ؟!»
آية رقم 87

خواهند گفت: «(همه) از آنِ الله است» بگو: «آیا (از خدا) نمی ترسید ؟!».

بگو: «اگر می دانید، چه کسی فرمانروایی همه ی موجودات در دست دارد، و او پناه می دهد، و کسی در برابر او پناه داده نمی شود ؟!
آية رقم 89

خواهند گفت: «ازآن خداست» بگو: «پس چگونه جادو می شوید ؟!»
آية رقم 90

(چنین نیست) بلکه حق را برای آنها آوردیم، و بی گمان آنان دروغگو هستند.

خداوند هر گز فرزندی بر نگزیده است، و هیچ معبود (دیگری) با او نیست، (اگر چنین بود) آنگاه هر معبودی آنچه را که آفریده بود؛ می برد، و مسلماً بعضی بر بعضی دیگر برتری می جستند، خداوند منزه (و پاک) است از آنچه آنها توصیف می کنند.
آية رقم 92

دانای نهان و آشکار است، پس برتر است از آنچه شریک او می سازند.
آية رقم 93

(ای پیامبر!) بگو: «پروردگارا ! اگر آنچه را که به آنها وعده داده می شود، به من نشان دهی.
آية رقم 94

پروردگارا ! پس مرا در (زمره ی) قوم ستمگران قرار مده ».
آية رقم 95

و یقیناً ما تواناییم که آنچه را به آنها وعده می دهیم؛ به تو نشان دهیم.

بدی را به روشی که آن بهتر است، دفع کن، ما به آنچه توصیف می کنند؛ داناتریم.
آية رقم 97

و بگو: «پروردگارا ! من از وسوسه های شیطان به تو پناه می برم،
آية رقم 98

و پروردگارا ! از اینکه آنان نزد من حاضر شوند، به تو پناه می برم ».
آية رقم 99

(کافران پیوسته به راه و روش خود ادامه می دهند) تا زمانی که مرگ یکی از آنها فرا رسد، گوید: «پروردگارا ! مرا (به دنیا) باز گردان،

باشد که در آنچه (در دنیا) ترک (و کوتاهی) کرده ام، کار شایسته ای انجام دهم». هرگز چنین نیست، بی گمان این سخنی است که او به زبان می گوید، ( و به فرض محال اگر باز گردد، به کارهای گذشته اش ادامه می دهد) و پشت سر آنها برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند.

پس هنگامی که در صور دمیده شود، در آن روز هیچ گونه پیوندهای خویشاوندی در میان آنها نخواهد بود، و از (حال) یکدیگر نپرسند.
آية رقم 102

و کسانی که (کفه ی) ترازوی (اعمال) شان سنگین شود، پس آنانند که رستگار هستند.

و کسانی که (کفه ی) ترازوی (اعمال) شان سبک باشد، پس آنها کسانی هستند که (وجود خود را از دست داده و) به خود زیان رسانده اند و در جهنم جاودانه خواهند ماند.
آية رقم 104

(شعله های) آتش چهره هایشان را می سوزاند، و آنها درآن ترشرو (و عبوس) هستند.
آية رقم 105

(به آنها گفته می شود:) مگر آیات من بر شما خوانده نمی شد، پس شما آنها را تکذیب می کردید ؟!
آية رقم 106

(در پاسخ) گویند: «پروردگارا ! بدبختی ما بر ما چیره شد، و ما قومی گمراه بودیم.
آية رقم 107

پروردگارا ! ما را از این (جهنم) بیرون کن، پس اگر (به کفر و نافرمانی) باز گردیم، قطعاً ستمکار خواهیم بود ».
آية رقم 108

(خداوند) می فرماید:«در آن گم شوید و با من سخن مگویید.

بی گمان گروهی از بندگانم می گفتند: پروردگارا ! (ما) ایمان آوردیم، پس ما را ببخش و بر ما رحم کن، و تو بهترین رحم کنندگانی.
آية رقم 110

پس شما آنها را به مسخره گرفتید؛ تا یاد مرا فراموش تان کردند، و شما به آنها می خندیدید!
آية رقم 111

همانا من امروز آنها را بخاطر صبری که کرده اند پاداش دادم، قطعاً آنها کامیاب هستند».
آية رقم 112

(خداوند) می فرماید: « (شمار) چند سال در زمین درنگ کردید؟!».
آية رقم 113

گویند:« یک روز، یا قسمتی از یک روز درنگ کرده ایم، پس از حسابگران بپرس».

می فرماید: «(آری) اگر می دانستید، شما جز مقدار اندکی (در دنیا) درنگ نکردید،
آية رقم 115

آیا گمان کردید که ما شما را بیهوده آفریده ایم، و همانا شما به سوی ما باز گردانده نمی شوید ؟!

پس بلند مرتبه (و برتر) است خداوند ی که فرمانروای حق است، هیچ معبودی (به حق) جز او نیست، پروردگار عرش کریم است.

و هر کس که با خداوند معبود دیگری را بخواند، مسلماً هیچ دلیلی بر (حقانیت) آن نخواهد داشت، جز این نیست که حسابش نزد پروردگارش خواهد بود، یقیناً کافران رستگار نمی شوند.
آية رقم 118

و (ای پیامبر) بگو :« پروردگارا ! ببخش و رحم کن! و تو بهترین رحم کنندگانی ».
تقدم القراءة