ترجمة معاني سورة المؤمنون باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

آية رقم 1

ﭑﭒﭓ ﭔ ​

به راستی که مؤمنان رستگار شدند؛

آية رقم 2

ﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

همان کسانی ‌که در نمازشان فروتن هستند؛

آية رقم 3

ﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

و آنان ‌که از [گفتار و رفتار] بیهوده رویگردانند؛

آية رقم 4

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

و آنان ‌که زکات می‌پردازند؛

آية رقم 5

ﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

و آنان که شرمگاهشان را حفظ می‌کنند؛

آية رقم 6

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

مگر در مورد همسران‌ یا‏ کنیزانشان که [در بهره‌گیری جنسی از آنها] نکوهشی بر آنان نیست.

آية رقم 7

ﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

اما کسانی که فراتر از این بخواهند، آنان کسانی هستند که از حد درگذشته‌اند.

آية رقم 8

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

و [در زمرۀ مؤمنانند] کسانی‌ که امانت‏ها و عهد خود را رعایت می‌کنند،

آية رقم 9

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

و کسانی‌ که بر [ادای] نمازهایشان مراقبت می‌کنند.

آية رقم 10

ﮊﮋﮌ ﮍ ​

اینانند که وارثان هستند.

آية رقم 11

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

[همان] کسانی‌ که بهشت برین را به ارث می‌برند [و] در آن جاودانند.

آية رقم 12

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

و در حقیقت، انسان را از چکیده‌ای از گِل آفریدیم.

آية رقم 13

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

سپس او را به شکل نطفه‌ای در قرارگاهی استوار [= رحِم] نهادیم.

آية رقم 14

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

سپس نطفه را [به شکل] خونِ بسته ساختیم و آنگاه خونِ بسته را [به صورت] پاره‌گوشتی ساختیم؛ سپس پاره‌گوشت را [به شکل] استخوان درآوردیم و آنگاه بر استخوان‏ها گوشت پوشاندیم؛ سپس آن [جنین] را آفرینشی دیگر بخشیدیم. [پربرکت و] بزرگوار است الله که نیکوترین آفریننده است.

آية رقم 15

ﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

سپس شما [پس از طی مراحل زندگی] قطعاً خواهید مُرد.

آية رقم 16

ﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

آنگاه بی‌تردید، در روز قیامت برانگیخته می‌شوید.

آية رقم 17

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

و به یقین، ما بر فرازتان هفت آسمان آفریدیم و [هرگز] از آفرینش غافل نبوده‌ایم.

آية رقم 18

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

و از آسمان به ‌اندازه‌ای معیّن [برای نیاز مخلوقات] آبی فرستادیم و آن را در زمین جای دادیم؛ و قطعاً برای از بین بردنش [نیز] کاملاً تواناییم.

آية رقم 19

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

سپس توسط آن [آب] باغ‏هایی از درختان خرما و انگور برایتان پدید آوردیم که در آن [باغ‏ها،] میوه‌های بسیاری برای شماست و از آن [محصولات] می‌خورید.

آية رقم 20

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

و درختى [آفریدیم] كه از طور سینا برمى‌آید و روغن [زیتون‌] مى‌دهد و خورشى براى خورندگان است.

آية رقم 21

ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

و بی‌تردید، در [وجود] چهارپایان عبرتى [از قدرت الله] برایتان است: از آنچه در شكم آنهاست به شما [شیر] مى‌نوشانیم و در [وجود] آنها سودهای بسیاری برایتان وجود دارد و از [گوشت] آنها مى‌خورید.

آية رقم 22

ﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

[در خشكى] بر آنها و [در آب] بر کشتی‏ها سوار می‏شوید.

آية رقم 23

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞ ﮟ ​

و بی‌تردید، ما نوح را به سوی قومش فرستادیم؛ [به آنان] گفت: «ای قوم من، الله را عبادت کنید [که] جز او معبودی [به‏حق] ندارید. آیا پروا نمی‌کنید؟»

آية رقم 24

ﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

اما اشراف و بزرگان قومش ‌که کفر ورزیده بودند گفتند: «این [مرد کسی] نیست مگر بشری همچون شما [که] می‌خواهد بر شما برتری جوید. اگر الله می‌خواست، فرشتگانی [به سویتان] نازل می‌کرد. ما این را [که نوح می‌گوید] در میان نیاکان خود نشنیده‌ایم.

آية رقم 25

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥ ﯦ ​

او مرد دیوانه‌ای بیش نیست؛ پس تا مدتی منتظر باشید [که یا دروغش آشکار گردد و دست از دعوتش بردارد یا مرگش فرارسد].

آية رقم 26

ﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

[نوح] گفت: «پروردگارا، مرا در برابر تکذیب آنان یاری کن».

آية رقم 27

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

به او وحی کردیدم: «کشتی را تحت نظرِ ما و به وحی ما بساز و هنگامی‌ که فرمان [عذاب] ما فرارسید و [به نشانۀ رسیدنِ طوفان، آب از] تنور جوشید، از هر نوع [حیوان،] یک جفت [نر و ماده] در کشتی سوار کن و خانواده‌ات را [نیز همراه خود ببر] مگر کسانی که پیشتر وعده[ی هلاک] بر آنان مقرر شده است و دربارۀ [نجاتِ] کسانی ‌که ستم کرده‌اند با من سخن نگو؛ [چرا که] آنان حتماً غرق خواهند شد.

آية رقم 28

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

هنگامی ‌که تو و همراهانت بر کشتی سوار شدید بگو: «سپاس مخصوص الله است که ما را از [چنگ] گروه ستمکار نجات داد».

آية رقم 29

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

و [نیز] بگو: «پروردگارا، ما را در منزل‏گاهی پربرکت فرود آور که تو بهترین فرودآورنده‌ای».

آية رقم 30

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

بی‌تردید در این [ماجرا] نشانه‌هایی [از قدرت الله در نجات مؤمنان و عذاب کافران] است و یقیناً ما آزمایشگر [ایمان و کفرِ مردم] بوده‌ایم؛

آية رقم 31

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

آنگاه گروه دیگری را پس از آنان پدید آوردیم؛

آية رقم 32

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

و پیامبری از خودشان در [میان] آنان فرستادیم [تا بگوید]: «الله را عبادت کنید [که] جز او معبودی [به‏حق] ندارید. آیا پروا نمی‌کنید؟»

آية رقم 33

ﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

گروهی از اشراف و بزرگان قومش که کفر ورزیده بودند و دیدار آخرت را دروغ می‌انگاشتند و در زندگی دنیا نعمت و آسایش به آنان داده بودیم، گفتند: «این [مرد کسی] نیست مگر بشری همچون شما؛ از آنچه [شما] می‌خورید [او نیز] می‌خورد و از آنچه که شما می‌نوشید [او نیز] می‌نوشد [پس مزیّتی ندارد که پیامبر باشد].

آية رقم 34

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

و اگر از بشری همچون خود اطاعت کنید، در آن صورت، یقیناً زیانکارید.

آية رقم 35

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

آیا او به شما وعده می‌دهد که وقتی مردید و خاک و استخوان شدید، [در قیامت از گور] بیرون آورده می‌شوید؟

آية رقم 36

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

آنچه به شما وعده می‌دهد، چه دور است، چه دور!

آية رقم 37

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥ ﯦ ​

[زندگانی] جز همین زندگی دنیای ما نیست؛ [گروهى‌] مى‌میریم و [و گروهى به جاى آنها] زنده مى‌شویم و هرگز [پس از مرگ] برانگیخته نخواهیم شد.

آية رقم 38

ﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

او [کسی] نیست مگر مردی که بر الله دروغ می‌بندد و ما به او ایمان نمی‌آوریم».

آية رقم 39

ﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

[پیامبرشان] گفت: «پروردگارا، مرا در برابر تکذیب آنان یاری کن».

آية رقم 40

ﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

[الله] فرمود: «پس از اندک زمانی، [از کار خود] سخت پشیمان می‌شوند».

آية رقم 41

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

بانگی [مرگبار] آنان را به‏حق فروگرفت و آنان را [همچون] خوار و خاشاک نمودیم؛ پس قوم ستمکار [از رحمت الله] دور باد!

آية رقم 42

ﰊﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

سپس بعد از آنان نسل‏هایی دیگر پدید آوردیم.

آية رقم 43

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

هیچ امتی نه از اجل خود پیشی می‌گیرد و نه تأخیر می‌کند.

آية رقم 44

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

سپس پیامبران خود را پیاپی فرستادیم. هر گاه پیامبری برای [هدایت] امتی می‌آمد، او را دروغگو می‌انگاشتند؛ [ما نیز] آنان را یکی پس از دیگری هلاک کردیم و آنان را داستان‏ها[ی عبرت‌آموزی برای آیندگان] قرار دادیم. پس نابود باد قومی که ایمان نمی‌آورند!

آية رقم 45

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

سپس موسی و برادرش هارون را با آیات [نُه‌گانۀ] خویش و دلایل آشکار فرستادیم.

آية رقم 46

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

به سوی فرعون و اشراف [قوم] او؛ ولی آنان گردنکشی کردند و گروهی برتری‌خواه بودند.

آية رقم 47

ﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

و گفتند: «آیا به دو انسان مانند خود ایمان بیاوریم، حال‌ آنکه قومشان بردگان ما هستند؟»

آية رقم 48

ﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

پس آن دو را دروغگو انگاشتند [و] سرانجام هلاک شدند.

آية رقم 49

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

و بی‌تردید، به موسی کتاب [تورات] دادیم؛ باشد که [بنی‌اسرائیل] هدایت شوند.

آية رقم 50

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

و پسر مریم و مادرش را نشانه‌ای [از قدرت الهی] قرار دادیم و آنان را در مکان بلند و همواری که دارای امنیت و آبی [زلال و] جاری بود جای دادیم.

آية رقم 51

ﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

ای پیامبران، از [غذاهای] پاکیزه بخورید و کار شایسته انجام دهید. یقیناً من از آنچه انجام می‏دهید آگاهم.

آية رقم 52

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

و در حقیقت، این دین شما، دینی واحد [به نام اسلام] است و من پروردگارتان هستم؛ پس از من پروا کنید.

آية رقم 53

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

اما [پیروانشان اختلاف کردند و] در کار دینشان میان خود فرقه‌فرقه و پراکنده گشتند و هر گروهی به آنچه نزدشان است دلخوشند [چرا که خود را بر حق می‌دانند].

آية رقم 54

ﯣﯤﯥﯦﯧ ﯨ ​

[ای پیامبر،] آنان را تا وقتی [که عذاب فرامی‌رسد] در جهل و نادانی‏شان رها کن.

آية رقم 55

ﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

آیا گمان می‌کنند اموال و فرزندانی که به آنان می‌دهیم [برای این است که،]

آية رقم 56

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

شتابان نیکی‏ها را به آنان برسانیم؟ [نه، هرگز چنین نیست؛] بلکه آنان نمی‌فهمند [که این وسیله امتحانشان است].

آية رقم 57

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

کسانی ‌که از بیم پروردگارشان ترسانند

آية رقم 58

ﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ ​

و کسانی‌ که به آیات پروردگارشان ایمان می‌آورند

آية رقم 59

ﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

و کسانی‌ که به پروردگارشان شرک نمی‌ورزند

آية رقم 60

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ ​

و کسانی ‌که در انجام کارهای خیر می‌کوشند و از اینکه به سوی پروردگار‌ خویش بازمی‌گردند دل‏هایشان هراسان است [و می‏ترسند که نکند کارهای نیکشان قبول نشود].

آية رقم 61

ﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

اینان در نیکی‏ها شتاب می‌کنند و در انجام آن [از یکدیگر] پیشی می‌گیرند.

آية رقم 62

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

و [ما] به هیچ کس جز به ‌اندازۀ توانش تکلیف نمی‌کنیم و نزد ما کتابی است که [دربارۀ اعمال بندگان] به‏حق سخن می‌گوید و به آنان ستم نمی‌شود.

آية رقم 63

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

[نه،] بلكه دل‏هایشان از این [کتاب‌] در غفلت است و آنان جز این [گناه کفر،] کارهایی [دیگر نیز] انجام مى‌دهند.

آية رقم 64

ﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

تا هنگامی ‌که ثروتمندانشان را به عذاب گرفتار کنیم، ناگهان فریادِ زاری سر می‌دهند.

آية رقم 65

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

[به آنان گفته می‌شود:] «امروز ناله و زاری نکنید [که] هرگز از سوی ما یاری نخواهید شد.

آية رقم 66

ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

بی‌تردید، آیات من پیوسته بر شما خوانده می‌شد؛ ولی [از حق] روی می‌گرداندید.

آية رقم 67

ﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

در حالی‌ که در برابرش تکبر می‌کردید [و در مجالس شبانۀ خود] به بدگویی می‌پرداختید.

آية رقم 68

ﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

آیا آنان در این گفتار [= قرآن] نیندیشیده‌اند یا [مگر] چیزی برایشان آمده که برای نیاکانشان نیامده است؟

آية رقم 69

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

یا پیامبر‏شان را نشناخته‌اند و [از این روست که] او را انکار می‌کنند؟

آية رقم 70

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

یا می‌گویند او جنون دارد؟ [نه، چنین نیست؛] بلکه [او دینِ] حق را برایشان آورده است؛ ولی بیشتر آنان [روی حسادت و تعصبی که به باطل خویش دارند] حق را نمی‏پسندند [و از آن به خشم می‏آیند].

آية رقم 71

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

اگر الله از هوس‏های آنان پیروی کند [و امورِ هستی به میلِ کافران اداره شود]، آسمان‏ها و زمین و هر ‌کس در آنهاست تباه می‌گردد؛ بلکه پندشان [= قرآن] را برای آنان آورده‌ایم [که مایۀ عزت و شرفشان است]؛ ولی آنان از پندشان رویگردانند.

آية رقم 72

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

[ای پیامبر،] آیا تو از آنان [برای تبلیغ دین] پاداشی می‌طلبی؟ و حال آنکه پاداش پروردگارت [بسی] بهتر است و او بهترین روزی‌دهنده است.

آية رقم 73

ﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

و بی‌تردید، تو آنان را به راهی راست دعوت می‌کنی.

آية رقم 74

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

کسانی ‌که به آخرت ایمان ندارند قطعاً از این راه [راست،] منحرف شده‌اند.

آية رقم 75

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

اگر به آنان رحم کنیم و بلا و رنجی را که [از قحطی و گرسنگی] دیده‌اند از آنان بر‌طرف سازیم، بر‏ سرکشی [و گمراهیِ] خویش پا‏‌فشاری می‌کنند [و همچنان] به بیراهه می‌روند.

آية رقم 76

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

در حقیقت، [ما] آنان را به عذاب [و بلا] گرفتار ساختیم [تا بیدار شوند]؛ اما در برابر پروردگارشان فروتنی ننمودند و [به درگاهش تضرع و] زاری نکردند.

آية رقم 77

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

[آنان پیوسته چنین هستند] تا آنگاه‌ که دری از عذابِ سخت بر آنان می‌گشاییم [و چنان گرفتار ‌شوند] که [از همه جا] مأیوس گردند.

آية رقم 78

ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

[ای منکرانِ قیامت،] الله ذاتی است که گوش و چشم و دل برایتان پدید آورد. چه اندک سپاس می‌گزارید!

آية رقم 79

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

و او تعالی است که شما را در زمین [آفرید و] پراکنده کرد و [روز قیامت] به سوی او جمع می‌شوید.

آية رقم 80

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

و اوست که زنده می‌کند و می‌میراند و اختلافِ شب و روز از [تدبیرِ] اوست. آیا نمی‌اندیشید؟

آية رقم 81

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

[چنین نکردند؛] بلكه آنان نیز همان [سخنانی را] گفتند كه پیشینیان مى‌گفتند.

آية رقم 82

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟

آية رقم 83

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

بی‌تردید، این وعده را پیش از این نیز به ما و نیاکانمان داده‌اند. این [سخن، چیزی] نیست مگر [دروغ‏ها و] افسانه‌های پیشینیان».

آية رقم 84

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

[ای پیامبر، به منکرانِ معاد] بگو: «اگر می‌دانید، [بگویید] زمین و هر ‌کس در آن است از آنِ کیست؟»

آية رقم 85

ﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

خواهند گفت: «[همه] از آنِ الله است». بگو: «پس آیا پند نمی‌گیرید؟»

آية رقم 86

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

بگو: «پروردگارِ هفت ‌آسمان و پروردگار عرش بزرگ کیست؟»

آية رقم 87

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

خواهند گفت: «[همه] از آنِ الله است». بگو: «پس آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟»

آية رقم 88

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

بگو: «اگر می‌دانید، [بگویید] فرمانرواییِ همه چیز به دست کیست؟ و [کیست که] پناه می‌دهد و کسی در برابر [عذابِ] او پناه‏داده نمی‏شود؟

آية رقم 89

ﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ ​

خواهند گفت: «[فرمانرواییِ همه چیز،] از آنِ الله است». بگو: «پس چگونه افسون می‌شوید [و نمی‌اندیشید]؟»

آية رقم 90

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

[چنین نیست که کافران گمان می‌کنند] بلکه ما حق را برایشان آوردیم و یقیناً آنان دروغگو هستند.

آية رقم 91

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

الله هرگز فرزندی برنگزیده است و هیچ معبودی با او نیست. [اگر چنین بود،] آنگاه هر معبودی آنچه را آفریده بود [با خود] می‌بُرد و مسلماً برخی بر برخی دیگر برتری می‌جستند [و نظامِ هستی تباه می‌گشت]. الله از آنچه [مشرکان] توصیف می‌کنند، منزّه است.

آية رقم 92

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

او دانای نهان و آشکار است و از چیزهایی که با وی شریک می‌سازند برتر است.

آية رقم 93

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

بگو: «پروردگارا، اگر آن [عذابی] را که به آنان وعده داده می‌شود به من نشان می‌دهی [که شاهدش باشم]،

آية رقم 94

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

مرا در این [عذاب‌ها، در کنارِ این] گروه ستمکار قرار نده».

آية رقم 95

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

و قطعاً ما تواناییم که آنچه را به آنان وعده می‌دهیم، به تو نشان دهیم.

آية رقم 96

ﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

[ای پیامبر،] بدی را به شیوه‌ای که بهتر است، دفع کن [و ببخش و شکیبا باش]. ما به آنچه [مشرکان دربارۀ تو] توصیف می‌کنند، داناتریم.

آية رقم 97

ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

و بگو: «پروردگارا، من از وسوسه‌های شیاطین به تو پناه می‌برم.

آية رقم 98

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

و پروردگارا، از اینکه آنها نزد من حاضر شوند [نیز] به تو پناه می‌برم».

آية رقم 99

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

[کافران پیوسته بر عقیدۀ باطلشان هستند] تا هنگامی ‌که مرگ یکی از آنان فرارسد [آنگاه در حالی که] نزد پروردگار [خود ناله و زاری می‌کند، به فرشتگان] می‌گوید: «مرا [به دنیا] بازگردانید.

آية رقم 100

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

شاید در آنچه‏ [کوتاهی نموده و] ترک کرده‌ام، کار شایسته‌ای انجام دهم». هرگز چنین نیست. بی‌تردید، این فقط سخنی است که او به زبان می‌گوید [و هرگز رفتارش تغییر نمی‌کند]؛ و تا روزی ‌که برانگیخته شوند، پشت سرشان برزخی است.

آية رقم 101

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

روزی که در صور دمیده می‌شود، هیچ ‌یک از [افتخارات خانوادگی و] پیوندهای خویشاوندی میانشان [برقرار] نخواهد بود و [از وحشتِ عذاب] از [حال] یکدیگر نمی‌پرسند.

آية رقم 102

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

و هر کس وزنۀ اعمالش سنگین باشد، آنان رستگارانند.

آية رقم 103

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

و هر ‌کس وزنۀ اعمالش سبک باشد، آنانند که به خویش زیان زده‌اند و در دوزخ جاودانند.

آية رقم 104

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

آتش چهره‌هایشان را می‌سوزانَد و در آنجا عبوس و زشت‌منظرند.

آية رقم 105

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

[به آنان گفته می‌شود:] «مگر نه این بود كه آیاتم بر شما خوانده مى‏شد و آنها را دروغ می‌انگاشتید؟»

آية رقم 106

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

[در پاسخ] می‌گویند: «پروردگارا، بدبختی بر ما چیره شد و گروهی گمراه بودیم.

آية رقم 107

ﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

پروردگارا، ما را از این [دوزخ] بیرون آور. اگر [به کفر و نافرمانی] بازگشتیم، قطعاً ستمکاریم».

آية رقم 108

ﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

[الله] می‌فرماید: «در آن [آتش] گم شوید و با من سخن نگویید.

آية رقم 109

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

گروهی از بندگانم می‌گفتند: "پروردگارا، ایمان آوردیم؛ پس ما را ببخشای و بر ما رحم کن [که] بی‌تردید، تو بهترین بخشاینده‌ای"؛

آية رقم 110

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

ولی شما آنان را مسخره می‌کردید تا جایی که [سرگرم‏شدن به تمسخرِ آنان] ذکر [و عبادتِ] مرا از یادتان برد و همچنان به آنان می‌خندیدید.

آية رقم 111

ﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

امروز من آنان را از آن رو كه شكیبایى كردند پاداش مى‌دهم. آرى، ایشانند كه رستگارانند».

آية رقم 112

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

[الله به دوزخیان] می‏فرماید: «چند سال در زمین به سر بردید؟»

آية رقم 113

ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

می‌گویند: «یک روز، یا بخشی از یک روز را به سر بردیم. از حسابگران [که حساب روز و سال را نگه می‌دارند] بپرس».

آية رقم 114

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

[الله] می‏فرماید: «[آری،] اگر می‌دانستید، جز اندکی [در دنیا] به سر نبردید.

آية رقم 115

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

آیا پنداشته‌اید که شما را بیهوده آفریده‌ایم و به سوی ما بازگردانده نمی‌شوید؟

آية رقم 116

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ ​

بلندمرتبه [و بزرگ] است الله [که] فرمانروای حق است. هیچ معبودی [به‏حق] جز او نیست [و] پروردگارِ عرشِ گرانقدر است.

آية رقم 117

ﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

و هرکس معبود دیگری با الله بخواند، یقیناً هیچ دلیلی بر [حقانیتِ] آن نخواهد داشت؛ و حسابِ او با پروردگارش خواهد بود. بی‌تردید، کافران رستگار نمی‌شوند.

آية رقم 118

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

و [ای پیامبر،] بگو: «پروردگارا، [گناهانم را] ببخشای و رحم کن و تو بهترین بخشنده‌ای».