ترجمة معاني سورة الزخرف باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

آية رقم 1

ﮀ ﮁ ​

حم [حا. میم].

آية رقم 2

ﮂﮃ ﮄ ​

سوگند به کتاب روشنگر.

آية رقم 3

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

ما آن را قرآنى به زبان عربی پدید آوردیم، باشد که خردورزى كنید.

آية رقم 4

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

این كتاب، كه بلندمرتبه و حكمت‌آموز است، در لوح محفوظ نزد ما ثبت شده است [و دستخوش تغییر نخواهد شد].

آية رقم 5

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

آیا به صِرف اینكه شما [مشرکان،] گروهی اسرافکارید [و پیام الهی را انكار مى‏كنید، نزول] قرآن را از شما بازداریم؟

آية رقم 6

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

چه بسیار پیامبرانى كه در میان پیشینیان فرستادیم.

آية رقم 7

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

ولی هر پیامبری به سوی آنان می‌آمد، مسخره‌اش می‌کردند.

آية رقم 8

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

ما افرادی نیرومند‌تر از مشرکان مکه را هلاک کرده‌ایم؛ و داستان [عبرت‌انگیز] پیشینیان گذشت.

آية رقم 9

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

[ای پیامبر] اگر از مشرکان بپرسی: «آسمان‏ها و زمین را چه کسی آفریده است؟»، قطعاً می‌گویند: «[الله] شکست‌ناپذیر دانا».

آية رقم 10

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

همان [پروردگاری] كه زمین را محل آسایش شما قرار داد و راه‏هایی در آن برایتان پدید آورد تا راه یابید.

آية رقم 11

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

و همان ذاتی كه باران را از آسمان به مقدار معینى فرستاد؛ آنگاه سرزمین خزان‌زده و خشک را به وسیلۀ آن حیات بخشیدیم؛ شما نیز همین گونه [از گورها] بیرون آورده مى‏شوید.

آية رقم 12

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

پروردگاری كه تمام مخلوقات را آفرید و از کشتی‏ها و چهارپایان، وسیلۀ سوارى برایتان پدید آورد؛

آية رقم 13

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

تا بر پشت آنها قرار گیرید و آنگاه كه بر آنها قرار گرفتید، نعمت پروردگارتان را یاد كنید و بگویید: «پاک و منزه است کسی كه این [وسیله] را در خدمت ما گماشت و[گرنه] ما خود توان این کار را نداشتیم؛

آية رقم 14

ﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

و ما به پیشگاهِ پروردگار‌مان بازمی‌گردیم».

آية رقم 15

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

مشرکان از میان بندگان الله، سهمى [از فرزند] برایش قرار دادند. به راستى كه انسان آشكارا ناسپاس است.

آية رقم 16

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

آیا [می‌پندارید] الله از میان آفریدگانش، دختران را انتخاب كرده و پسران را به شما اختصاص داده است؟

آية رقم 17

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

اما هر گاه به یكى از آنان، همان چیزی را بشارت دهند که براى الله رحمان قائل هستند [= تولد دختر]، در حالى كه خشم خود را فرومى‌خورد، چهره‌اش [از اندوه] تیره مى‏گردد.

آية رقم 18

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

آیا کسی را که در زیور [و راحتی] پرورش می‌یابد و در [هنگام] جدال [قادر به] تبیین مقصودش نیست [به الله نسبت می‌دهید؟]

آية رقم 19

ﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

مشرکان، فرشتگان را كه بندگانِ [الله] رحمانند، مؤنث پنداشتند. آیا به هنگام آفرینش آنان حضور داشتند؟ سخنانشان ثبت می‌گردد و [در روز قیامت،] بازخواست خواهند شد.

آية رقم 20

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

[آنان برای توجیهِ شرکِ خود] می‌گویند: «اگر [الله] رحمان می‌خواست، ما فرشتگان را عبادت نمی‌کردیم». آنان در مورد این [سخن] بى‌اطلاعند و جز سخن دروغ نمى‏گویند.

آية رقم 21

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

آیا پیش از قرآن كتابى به آنان داده‏ایم كه به آن استدلال كنند؟

آية رقم 22

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

بلکه می‌گویند: «نیاکانمان نیز همین آیین را داشتند و ما [نیز] راه آنان را دنبال می‌کنیم».

آية رقم 23

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

پیش از تو نیز هر [پیامبرِ] هشداردهنده‌ای را به هر شهری فرستادیم، ثروتمندانِ سرکشِ آن شهر می‌گفتند: «نیاکانمان نیز همین آیین را داشتند و ما [نیز] راه آنان را دنبال می‌کنیم».

آية رقم 24

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

[پیامبر‌شان] می‌گفت: «اگر آیینى هدایت‌بخش‏تر از آنچه نیاکانتان داشتند آورده باشم [باز هم از آنان پیروی می‌کنید]؟ آنان [در پاسخ] می‌گفتند: «[آری،] پیامى را كه مأمور [ابلاغ] آن شده‌اید، انكار مى‏كنیم».

آية رقم 25

ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

ما نیز از آنان انتقام گرفتیم؛ پس بنگر که سرانجامِ تكذیب‌كنندگان چگونه بود.

آية رقم 26

ﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

[یاد کن] هنگامی را ‌که ابراهیم به پدر و قومش گفت: «از آنچه شما عبادت می‏کنید، بیزارم؛

آية رقم 27

ﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

مگر از كسى كه مرا آفریده است كه او هدایتم خواهد كرد».

آية رقم 28

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ ​

ابراهیم، یكتاپرستى را در میانِ نسل‏های پس از خود، سخنى ماندگار قرار داد؛ باشد که [به پیشگاه الهی] بازگردند.

آية رقم 29

ﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

بلکه اینان [که در مکه آلوده به شرک هستند] و پدرانشان را [از نعمت‏های دنیا] برخوردار كردم تا آنكه حق [= قرآن] و پیامبری روشنگر به سراغشان آمد؛

آية رقم 30

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

و آنگاه كه حق [= قرآن] به سویشان آمد، گفتند: «این جادوست و آن را انكار مى‏كنیم»؛

آية رقم 31

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗ ﯘ ​

و گفتند: «چرا این قرآن بر مردى بزرگ از دو شهرِ [مکه و طائف] نازل نشده است؟»

آية رقم 32

ﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

آیا آنان رحمت پروردگارت را تقسیم مى‏كنند؟ ماییم كه روزی [و معیشت] آنان را در زندگى دنیا میانشان تقسیم كرده‏ایم و آنان را نسبت به هم، به درجاتى برتری بخشیده‏ایم تا از خدماتِ [متقابلِ] یكدیگر استفاده كنند؛ و رحمت پروردگارت از اموالى كه جمع مى‏كنند بهتر است.

آية رقم 33

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ ​

اگر [نگرانى از آن] نبود كه همۀ مردم [در دنیاطلبى و انكار الله] یك گروه ‏شوند، سقف خانۀ كسانى را كه به الله رحمان ایمان ندارند، از نقره قرار مى‏دادیم و نیز پله‏هایى [در آن می‌نهادیم] كه بتوانند از [طبقاتِ] آن [خانه] بالا روند؛

آية رقم 34

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

و برای خانه‌هایشان در‌هایی [از طلا] می‌گذاشتیم و تخت‏هایی [قرار می‌دادیم] که بر آن تکیه زنند؛

آية رقم 35

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

و تجمل [و زینت‏های] فراوان [برایشان فراهم می‌کردیم] و تمام اینها بهرۀ [ناچیز] زندگی دنیاست؛ و آخرت نزد پروردگارت برای پرهیزگاران است.

آية رقم 36

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

هر کس از یاد [الله] رحمان دل بگرداند، شیطانى بر او مى‏گماریم تا همنشینش باشد [و همواره او را فریب دهد].

آية رقم 37

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

شیاطین، این گروه را از راه [الله] بازمی‌دارند؛ ولی آنان گمان می‌کنند که هدایت‌یافته‌اند.

آية رقم 38

ﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

تا آنگاه كه [در قیامت] نزد ما بیاید، [به شیطانِ همنشینش] می‌گوید: ای كاش میان من و تو، فاصله‏اى به دورى شرق و غرب بود! چه همنشین بدی بودى!».

آية رقم 39

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

[الله می‌فرماید:] «امروز [پشیمانى] سودى به حالتان نخواهد داشت؛ زیرا ستم كرده‏اید و همگی در عذاب شریكید».

آية رقم 40

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

[ای پیامبر،] آیا می‌توانی [پیام خود را] به گوش ناشنوایان برسانى یا نابینایان و گمراهانِ آشكار را [به راه راست] هدایت كنى؟

آية رقم 41

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

پس اگر تو را [پیش از عذاب آنان از دنیا] ببریم، [در هر حال،] از آنان انتقام خواهیم گرفت.

آية رقم 42

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

یا عذابى را كه به آنان وعده داده‏ایم، [در دوران زندگی‏ات] به تو نشان خواهیم داد؛ زیرا ما بر آنان اقتدار [کامل] داریم.

آية رقم 43

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

به آنچه بر تو وحی می‌شود تمسّک بجوی که بی‌گمان، بر راه راست قرار داری.

آية رقم 44

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

تردیدی نیست که قرآن برای تو و قومت مایۀ اندرز [و سربلندی] است و [در روز قیامت، دربارۀ ایمان و عمل به آن] بازخواست خواهید شد.

آية رقم 45

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

از پیامبرانی که پیش از تو فرستادیم بپرس که آیا غیر از [الله] رحمان، معبودانی برای عبادت قرار داده‌ایم [مسلّماً چنین نیست].

آية رقم 46

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

ما موسى را با معجزات خویش به سوى فرعون و سران قومش فرستادیم و به آنان گفت: «من فرستادۀ پروردگار جهانیانم»؛

آية رقم 47

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

و هنگامی که آیات [و معجزات] ما را بر آنان ارائه كرد، همگی به آنها خندیدند.

آية رقم 48

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

هر معجزه‏اى به آنان ارائه دادیم، یكى از دیگرى بزرگ‌تر بود و [چون همه را تكذیب كردند،] آنان را به عذاب گرفتار كردیم؛ باشد که [از کفر] بازگردند.

آية رقم 49

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

[پس هنگامی که گوشه‏ای از عذاب الهی را چشیدند،] گفتند: «اى جادوگر! از پروردگارت ـ بنا به عهدى كه با تو دارد ـ بخواه [تا عذاب را از ما دور كند] كه ما [دیگر] راه‏یافته‏ایم».

آية رقم 50

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

اما هنگامی که عذاب را از آنان برداشتیم، پیمان شكستند.

آية رقم 51

ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

فرعون در میان قوم خود ندا سر داد و گفت: «اى قوم من، آیا فرمانروایىِ مصر در اختیار من نیست و این نهرها از دامنۀ قصرِ من جریان ندارد؟ آیا [قدرت و عظمتم را] نمى‏بینید؟

آية رقم 52

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

من از این مردِ بى‌مقدار که [حتی] نمى‏تواند به روشنى سخن بگوید، شایسته‌ترم.

آية رقم 53

ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

چرا [به نشانۀ سروَرى،] دستبند‏هاى زرین [از آسمان] بر او افكنده نشده است [تا ثابت شود که پیامبر است]؟ یا چرا فرشتگان همراه او نیامده‏اند؟»

آية رقم 54

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

او [= فرعون] قوم خود را به [بی‏خردی و] سبُكسَرى كشاند و همگی مُطیع او شدند. حقا که آنان [نسبت به اوامر الهی] نافرمان بودند.

آية رقم 55

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

پس چون ما را به خشم آوردند، از آنان انتقام گرفتیم و همگی را [در دریا] غرق کردیم.

آية رقم 56

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

آنگاه آنان را در شمارِ پیشگامان [کفر و نافرمانی] و عبرتی [برای آیندگان] قرار دادیم.

آية رقم 57

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

و هنگامی که [داستانِ تولد] پسر مریم مطرح شد، قومِ تو [که گمان ‌کردند می‌توانند مانند نصاری چند معبود داشته باشند] به ناگاه، شادی و هیاهو به راه‏ انداختند.

آية رقم 58

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

و گفتند: «معبودان ما بهترند یا عیسی؟» آنان این سخن را تنها براى جدال با تو عنوان كردند؛ به راستی که گروهى ستیزه‌جو هستند.

آية رقم 59

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

عیسى فقط بنده‏اى است كه نعمت [رسالت] بر او ارزانى داشتیم و او را نمونه‌ای [از قدرت الهی] براى بنی‌اسرائیل قرار دادیم.

آية رقم 60

ﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

اگر مى‏خواستیم، [همۀ شما انسان‏ها را نابود می‌کردیم و] به جای شما، فرشتگانى پدید مى‏آوردیم كه در زمین جانشین [شما] شوند.

آية رقم 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

[تولدِ] عیسى [و معجزۀ حیات بخشیدن او،] دلیلى براى قیامت است؛ پس هرگز در مورد قیامت شک نكنید و پیرو من باشید كه راه راست همین است.

آية رقم 62

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

[آگاه باشید که] شیطان شما را [از راه الله] بازندارد؛ چرا كه او دشمن آشكار شماست.

آية رقم 63

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

و چون عیسى [معجزات و] نشانه‏هاى روشن بر آنان ارائه كرد، گفت: «من حکمت برایتان آورده‌ام تا [به آن راه یابید] و برخى از موارد اختلافتان را روشن كنم؛ پس از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

آية رقم 64

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

الله پروردگار من و شماست؛ پس او را عبادت کنید که راهِ راست همین است».

آية رقم 65

ﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

آنگاه گروه‏های [مختلف] بنی‌اسرائیل میان خود [دربارۀ عیسی] دچار اختلاف شدند؛ پس وای بر ستمکاران از عذاب روز دردناک!

آية رقم 66

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

آیا جز این انتظار دارند كه قیامت ـ در حالی که غافلند ـ ناگهان بر آنان فرا رسد؟

آية رقم 67

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

دوستان [دنیایى،] در آن روز، دشمن یكدیگرند؛ مگر پرهیزگاران.

آية رقم 68

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

[الله به آنان می‌فرماید:] «ای بندگانِ [پرهیزكارِ] من، امروز ترس و ‏اندوهى نخواهید داشت.

آية رقم 69

ﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

همان بندگانى كه به آیات ما ایمان آوردند و تسلیم [فرمانِ ما] بودند.

آية رقم 70

ﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

شما و دیگر مؤمنانی که همچون شما هستند، به بهشت درآیید تا [از نعمت‏های جاودانش بهره‌مند گردید و] شادمان شوید.

آية رقم 71

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

ظرف‏ها و جام‏های زرین پیرامونشان مى‏گردانند؛ و هر چه دل‏ها بخواهد و دیده‌ها از آن لذت بَرَد، در آنجا هست؛ و شما در بهشت جاودانه‏اید.

آية رقم 72

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

این همان بهشتى است كه در برابر رفتارتان به شما داده‏اند.

آية رقم 73

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

میوه‏هاى فراوانی در آنجا در اختیار دارید كه از آنها مى‏خورید.

آية رقم 74

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

بی‌تردید، مجرمان در عذاب دوزخ جاودانند.

آية رقم 75

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

[در حالى كه عذاب] از آنان كاسته نمی‌شود و در یأس و نومیدی فرورفته‏اند.

آية رقم 76

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

ما به آنان ستم نكردیم؛ بلکه آنها خود به خویشتن ستم می‌کردند.

آية رقم 77

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

[دوزخیان، نگهبان آتش را صدا می‌زنند و] فریاد برمی‌آرند: «اى مالک [كاش] پروردگارت كار ما را یكسره كند [و ما را بمیراند]». او می‌گوید: «نه، شما [در این عذاب] ماندگارید».

آية رقم 78

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

به راستی ما حق را برای شما آوردیم؛ ولی بیشتر شما از آن کراهت داشتید.

آية رقم 79

ﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

آنان عزمِ [خود را برای توطئه علیه تو] جزم كردند؛ ما نیز ارادۀ محکمی [بر ناکام گذاشتنِ آنان] داریم.

آية رقم 80

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

آیا مى‏پندارند كه ما سخنان سِرّى و نجوایشان را نمى‏شنویم؟ آرى، فرشتگان ما در كنارشان [هستند و همه چیز را] ثبت مى‏كنند.

آية رقم 81

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

[ای پیامبر، به مشرکان] بگو: «اگر [به فرض محال، الله] رحمان فرزندى داشت، من نخستین عبادت‏کننده [او] بودم».

آية رقم 82

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

[معبود یگانه‏ای كه] پروردگار آسمان‏ها و زمین و عرش است، از توصیفِ [جاهلانه] آنان منزه است.

آية رقم 83

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

پس [ای پیامبر،] آنان را [به حال خود] بگذار تا یاوه‌گویی کنند و به بازى سرگرم باشند تا سرانجام، با روز موعود [= قیامت] مواجه شوند [و سزای اعمالشان را ببینند].

آية رقم 84

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

او تعالی است که در آسمان و زمین معبود است؛ و او حکیم داناست.

آية رقم 85

ﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

پربرکت و بزرگوار است ذاتی که فرمانروایی آسمان‏ها و زمین و آنچه میان آنهاست، از آنِ اوست؛ و آگاهى از [لحظۀ برپایىِ] رستاخیز تنها در اختیار اوست و [همگی] به پیشگاه او بازگردانده مى‏شوید.

آية رقم 86

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

كسانی كه [مشركان] به جاى الله [به نیایش] مى‏خوانند، قادر به شفاعت نیستند؛ مگر افرادى كه به [کلمۀ توحید و] حق گواهى مى‏دهند.

آية رقم 87

ﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

و اگر از مشرکان بپرسی چه کسی آنان را آفریده است، مسلّماً می‌گویند: «الله»؛ پس چگونه [از حق] برمی‌گردند؟

آية رقم 88

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

[شکایت و] سخن پیامبر [این بود:] «پروردگارا، اینان قومی هستند که ایمان نمی‌آورند».

آية رقم 89

ﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

[ای پیامبر،] از آنان درگذر و [برای رهایی از شرّشان] بگو: «سلام بر شما»؛ به زودى خواهند دانست [که عذابشان چگونه است].