ترجمة معاني سورة الزخرف باللغة الطاجيكية من كتاب الترجمة الطاجيكية - عارفي

آية رقم 1

ﮀ ﮁ ​

Ҳо, мим

آية رقم 2

ﮂﮃ ﮄ ​

Савганд ба китоби равшангар

آية رقم 3

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Мо онро Қуръоне ба забони арабӣ падид овардем, бошад, ки хирадварзӣ кунед

آية رقم 4

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

Ин китоб, ки баландмартаба ва ҳикматомӯз аст, дар Лавхи маҳфуз назди Мо сабт шудааст [ва дастхуши тағйир нахоҳад шуд]

آية رقم 5

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Оё ба сирфи ин ки шумо [мушрикон] гурӯҳе исрофкоред [ва паёми илоҳиро инкор мекунед, нузули] Қуръонро аз шумо боздорем?

آية رقم 6

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

Чи бисёр паёмбароне, ки дар миёни пешиниён фиристодем

آية رقم 7

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Вале ҳар паёмбаре ба сӯйи онон меомад, масхарааш мекарданд

آية رقم 8

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

Мо афроди нерумандтар аз мушрикони Маккаро ҳалок кардаем ва достони [ибратангези] пешиниён гузашт

آية رقم 9

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

[Эй паёмбар] Агар аз мушрикон бипурсӣ: «Осмонҳо ва заминро чи касе офардиааст?» Ҳатман, мегӯянд: «[Аллоҳи] Шикастнопазири доно»

آية رقم 10

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Ҳамон [Парвардигоре] ки заминро маҳалли озмоиши шумо қарор дод ва бароятон дар он роҳҳое падид овард, то роҳ ёбед

آية رقم 11

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

Ва ҳамон касе, ки аз осмон боронро ба миқдори муайяне фиристод, он гоҳ сарзамини хазонзада ва хушкро ба василаи он ҳаёт бахшидем. Шумо низ ҳамин гуна [аз гӯрҳо] берун оварда мешавед

آية رقم 12

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

Парвардигоре, ки тамоми махлуқотро офарид ва бароятон аз киштиҳо ва чаҳорпоён василаи саворӣ падид овард

آية رقم 13

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

То бар пушти онҳо қарор гиред ва он гоҳ ки бар онҳо қарор гирифтед, неъмати Парвардигоратонро ёд кунед ва бигӯед: «Поку муназзаҳ аст касе, ки ин [васила]-ро дар хидмати мо гумошт ва мо худ тавони ин корро надоштем

آية رقم 14

ﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

Ва мо ба пешгоҳи Парвардигорамон бозмегардем»

آية رقم 15

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

Мушрикон аз миёни бандагони Аллоҳ таоло барояш саҳме [аз фарзанд] қарор доданд. Ба ростӣ, ки инсон ошкоро носипос аст

آية رقم 16

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

Оё [мепиндоред] Аллоҳ таоло аз миёни офаридагонаш духтаронро интихоб карда ва писаронро ба шумо ихтисос додааст?

آية رقم 17

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Аммо ҳар гоҳ ба яке аз онон ҳамон чизеро, ки башорат диҳанд, ки барои Аллоҳи раҳмон қоил ҳастанд [таваллуди духтар], дар ҳоле ки хашми худро фурӯ мехӯрад, чеҳрааш [аз андуҳ] тира мегардад

آية رقم 18

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

Оё касеро, ки дар зевар [ва роҳатӣ] парвариш меёбад ва дар [ҳангоми] ҷидол [қодир ба] баёни мақсудаш нест [ба Аллоҳ таоло нисбат медиҳед]?

آية رقم 19

ﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

Мушрикон фариштагонро, ки бандагони [Аллоҳи] Раҳмонанд, муаннас [зан] пиндоштанд. Оё ба ҳангоми офариниши онон ҳузур доштанд? Суханонашон сабт мегардад ва [дар рӯзи қиёмат] бозхост хоҳанд шуд

آية رقم 20

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

[Онон барои тавҷеҳи ширки худ] мегӯянд: «Агар [Аллоҳи] Раҳмон мехост, мо фариштагонро парастиш намекардем». Онон дар мавриди ин [сухан] беиттилоанд ва ҷуз сухани дурӯғ намегӯянд

آية رقم 21

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Оё пеш аз Қуръон китобе ба онон додаем, ки бад-он истидлол кунанд?

آية رقم 22

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

Балки мегӯянд: «Ниёгонамон низ ҳамин оинро доштанд ва мо [низ] роҳи ононро дунбол мекунем»

آية رقم 23

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

Пеш аз ту низ ҳар [паёмбари] ҳушдордиҳандаеро ба ҳар шаҳре фиристодем, сарватмандони саркаши он шаҳр мегуфтанд: «Ниёгонамон низ ҳамин оинро доштанд ва мо [низ] роҳи ононро дунбол мекунем»

آية رقم 24

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

[Паёмбарашон] Мегуфт: «Агар оине ҳидоятбахштар аз он чи ниёгонатон доштанд, оварда бошам [боз ҳам аз онон пайравӣ мекунед]? Онон [дар посух] мегуфтанд: «[Оре] паёмеро, ки маъмури [иблоғи] он шудаед, инкор мекунем»

آية رقم 25

ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

Мо низ аз онон интиқом гирифтем, пас, бингар, ки саранҷоми такзибкунандагон чи гуна буд

آية رقم 26

ﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

[Ёд кун] Ҳангомеро, ки Иброҳим ба падар ва қавмаш гуфт: «Аз он чи шумо мепарастед, безорам

آية رقم 27

ﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

Магар аз касе, ки маро офаридааст, ки Ӯ ҳидоятам хоҳад кард»

آية رقم 28

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ ​

Иброҳим, яктопарастиро дар миёни наслҳои пас аз худ сухане мондагор қарор дод, бошад, ки [ба пешгоҳи илоҳӣ] бозгарданд

آية رقم 29

ﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

Ин мушрикони Макка ва падаронашонро [аз неъматҳои дунё] бархӯрдор кардам, то ин ки Қуръон ва паёмбаре равшангар ба суроғашон омад

آية رقم 30

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Ва он гоҳ ки Қуръон бар онон ироа шуд, гуфтанд: «Ин ҷодуст ва онро инкор мекунем»

آية رقم 31

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗ ﯘ ​

Ва гуфтанд: «Чаро ин Қуръон бар марде бузург аз ду шаҳр [Макка ва Тоиф] нозил нашудааст?»

آية رقم 32

ﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

Оё онон раҳмати Парвардигоратро тақсим мекунанд? Моем, ки рӯзӣ [ва маишати] ононро дар зиндагии дунё миёнашон тақсим кардаем ва ононро нисбат ба ҳам ба дараҷоте бартарӣ бахшидаем, то аз хадамоти [мутақобили] якдигар истифода кунанд ва раҳмати Парвардигорат аз амволе, ки ҷамъ мекунанд, беҳтар аст

آية رقم 33

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ ​

Агар [нигаронӣ аз онон] набуд, ки ҳама мардум [дар дунёталабӣ ва инкори Аллоҳ таоло] як гурӯҳ шаванд, сақфи хонаи касонеро, ки ба Аллоҳи раҳмон имон надоранд, аз нуқра қарор медодем ва низ паллаҳое [дар он мениҳодем], ки битавонанд аз [табақоти] он [хона] боло раванд

آية رقم 34

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Ва барои хонаҳояшон дарҳое [аз тилло] мегузоштем ва тахтҳое [қарор медодем], ки бар он такя зананд

آية رقم 35

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Ва таҷаммул [ва зинатҳое] фаровон [барояшон фароҳам мекардем] ва тамоми инҳо баҳраи [ночизи] зиндагии дунёст ва охират назди Парвардигорат барои парҳезкорон аст

آية رقم 36

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

Ҳар ки аз ёди [Аллоҳи] раҳмон дил бигардонад, шайтоне бар ӯ мегуморем, то ҳамнишинаш бошад [ва ҳамвора фиребаш диҳад]

آية رقم 37

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

Шаётин ин гурӯҳро аз роҳи [Аллоҳ таоло] бозмедоранд, вале онон гумон мекунанд, ки ҳидоят ёфтаанд

آية رقم 38

ﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

То он гоҳ ки [дар қиёмат] назди Мо биёяд, [ба шайтони ҳамнишинаш] мегӯяд: Эй кош, миёни ману ту фосилае ба дурии шарқу ғарб буд! Чи ҳамнишини баде будӣ!»

آية رقم 39

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

[Аллоҳ таоло мефармояд] «Имрӯз [пушаймонӣ] суде ба ҳолатон нахоҳад дошт; зеро ситам кардаед ва ҳамагӣ дар азоб шарикед»

آية رقم 40

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

[Эй Паёмбар] Оё метавонӣ [паёми худро] ба гӯши ношунавоён бирасонӣ ё нобиноён ва гумроҳони ошкорро [ба роҳи рост] ҳидоят кунӣ?

آية رقم 41

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

Агар ҳам туро пеш аз азоби онон аз дунё [бибарем] дар ҳар ҳол [аз эшон интиқом хоҳем гирифт

آية رقم 42

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

Ё азоберо, ки ба онон ваъда додаем, [дар даврони ҳаётат] ба ту менамоем. Бе тардид, Мо бар онон иқтидор [-и комил] дорем

آية رقم 43

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

Пас, ба он чи ба ту ваҳй мешавад, тамассук биҷӯ, ки бе гумон, бар роҳи рост қарор дорӣ

آية رقم 44

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

Тардиде нест, ки Қуръон барои ту ва қавмат мояи андарз [ ва сарбаландӣ] аст ва [дар рӯзи қиёмат дар бораи имону амал ба он] бозхост хоҳед шуд

آية رقم 45

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

Аз паёмбароне, ки пеш аз ту фиристодем, бипурс, ки оё ғайр аз [Аллоҳи] Раҳмон маъбудоне барои парастиш қарор додаем [мусалламан, чунин нест]

آية رقم 46

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

Мо Мӯсоро бо муъҷизоти хеш ба сӯи Фиръавн ва сарони қавмаш фиристодем ва ба онон гуфт: «Ман фиристодаи Парвардигори ҷаҳониёнам»

آية رقم 47

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

Ва чун оёт [ва муъҷизоти] Моро бар онон ироа кард, ҳамагӣ ба онҳо хандиданд

آية رقم 48

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

Ҳар муъҷизае ба онон ироа додем, яке аз дигаре бузургтар буд ва [чун ҳамаро такзиб карданд] ба азоб гирифторашон кардем, бошад, ки [аз куфр] бозгарданд

آية رقم 49

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

[Пас, ҳангоме ки гӯшаҳое аз азоби илоҳиро чашиданд] гуфтанд: «Эй ҷодугар, аз Парвардигорат бинобар аҳде, ки бо ту дорад, бихоҳ [то азобро аз мо дур кунад], ки мо [дигар] роҳёфтаем»

آية رقم 50

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

Ва чун азобро аз онон бардоштем, паймон шикастанд

آية رقم 51

ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

Фиръавн дар миёни қавми худ нидо сар дод ва гуфт: «Эй қавми ман, оё фармонравоии Миср дар ихтиёри ман нест ва ин наҳрҳо аз доманаи қасри ман ҷараён надорад? Оё [қудрату азаматамро] намебинед?

آية رقم 52

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

Ман аз ин марди бемиқдор, ки [ҳатто] наметавонад ба равшанӣ сухан бигӯяд, шоистатарам

آية رقم 53

ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

Чаро [ба нишонаи сарварӣ] дастбандҳои зарин [аз осмон] бар ӯ афканда нашудааст [то собит шавад, ки паёмбар аст]? Ё чаро фариштагон ҳамроҳаш наёмадаанд?»

آية رقم 54

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

Ӯ қавми худро ба [бехирадӣ ва] сабуксарӣ кашонд ва ҳамагӣ мутеаш шуданд. Ҳаққо, ки онон [нисбат ба авомири илоҳӣ] нофармон буданд

آية رقم 55

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

Пас, чун моро ба хашм оварданд, аз онон интиқом гирифтем ва ҳамагиро [дар дарё] ғарқ кардем

آية رقم 56

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

Он гоҳ ононро дар шумори пешгомони [куфру нофармонӣ] ва ибрате [барои ояндагон] қарор додем

آية رقم 57

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

Ва чун достони [таваллуди] писари Марям матраҳ шуд, қавми ту [ки гумон карданд, метавонанд монанди масеҳиён чанд маъбуд дошта бошанд] ба ногоҳ шодӣ ва ҳаёҳу ба роҳ андохтанд

آية رقم 58

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

Ва гуфтанд: «Маъбудони мо беҳтаранд ё Исо»? Онон ин суханро танҳо барои ҷидол бо ту унвон кардаанд. Ба ростӣ, ки гурӯҳе ситезаҷӯ ҳастанд

آية رقم 59

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

Исо фақат бандаест, ки бар ӯ неъмат [-и рисолат] арзонӣ доштем ва ӯро намунае [аз қудрати илоҳӣ] барои Бани Исроил қарор додем

آية رقم 60

ﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Агар мехостем, [ҳамаи шумо инсонҳоро нобуд мекардем ва] ба ҷоятон фариштагоне падид меовардем, ки дар замин ҷонишин [-и шумо] шаванд

آية رقم 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

[Таваллуди] Исо [ба муъҷизаи ҳаёт бахшиданаш] далеле барои қиёмат аст. Пас, ҳаргиз дар мавриди қиёмат шак накунед ва пайрави ман бошед, ки роҳи рост ҳамин аст

آية رقم 62

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

[Огоҳ бошед, ки] Шайтон шуморо [аз роҳи Аллоҳ таоло] бознадорад, чаро ки ӯ душмани ошкори шумост

آية رقم 63

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

Ва чун Исо [муъҷизоту] нишонаҳои равшан бар онон ироа кард, гуфт: «Ман барои шумо ҳикмат овардаам, то [бад-он роҳ ёбед] ва бархе аз мавориди ихтилофатонро равшан кунам, пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеъи [дастурҳои] ман бошед

آية رقم 64

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

Аллоҳ таоло Парвардигори ман ва шумост, пас, Ӯро бипарастед, ки роҳи рост ҳамин аст»

آية رقم 65

ﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

Он гоҳ гурӯҳҳои [мухталифи] Бани Исроил миёни худ [дар бораи Исо] дучори ихтилоф шуданд, пас, вой бар ситамгорон аз азоби рӯзи дарднок!

آية رقم 66

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

Оё ҷуз ин интизор доранд, ки қиёмат, дар ҳоле ки ғофиланд, ногаҳон бар онон фаро расад?

آية رقم 67

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

Дӯстон [-и дунёӣ] дар он рӯз душмани якдигаранд, магар парҳезкорон

آية رقم 68

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

[Аллоҳ таоло ба онон мефармояд] «Эй бандагони [парҳезкори] Ман имрӯз тарсу андуҳе нахоҳед дошт

آية رقم 69

ﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

Ҳамон бандагоне, ки ба оёти Мо имон овардаанд ва таслим [-и фармони Мо] буданд

آية رقم 70

ﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

Шумо ва дигар муъминоне, ки ҳамчун шумо ҳастанд, ба биҳишт дароед, то [аз неъматҳои ҷовидонаш баҳраманд гардед ва] шодмон шавед

آية رقم 71

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

Зарфҳо ва ҷомҳои зарин перомунашон мегардонанд ва ҳар чи дилҳо бихоҳад ва дидаҳо лаззат барад, дар он ҷо ҳаст ва шумо дар биҳишт ҷовидонаед

آية رقم 72

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

Ин ҳамон биҳиштест, ки дар барорбари рафторатон ба шумо додаанд

آية رقم 73

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

Дар онҷо меваҳои фаровоне дар ихтиёр доред, ки аз онҳо мехӯред

آية رقم 74

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Бе тардид, муҷримон дар азоби дузах ҷовидонанд

آية رقم 75

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

[Дар ҳоле ки азоб] аз онон коста намешавад ва дар яъсу ноумедӣ фурӯ рафтаанд

آية رقم 76

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Мо ба онон ситам накардаем, балки онҳо худ ба хештан ситам мекарданд

آية رقم 77

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

[Дузахиён] Нигаҳбони оташро садо мезананд ва фарёд бар меоранд: «Эй Молик [кош] Парвардигорат кори моро яксара кунад [ва бимиронад]» Ӯ мегӯяд: «На, шумо [дар ин азоб] мондагоред»

آية رقم 78

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

Ба ростӣ, ҳақро барои шумо овардем, вале бештаратон аз он кароҳат доштед

آية رقم 79

ﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

Онон азми [худро барои тавтеа алайҳи ту] ҷазм карданд, Мо низ иродаи муҳкаме [бар ноком гузоштани эшон] дорем

آية رقم 80

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

Оё мепиндоранд, ки Мо суханони сиррӣ ва наҷвояшонро намешунавем? Оре, фариштагони Мо дар канорашон [ҳастанд ва ҳама чизро] сабт мекунанд

آية رقم 81

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

[Эй паёмбар, ба мушрикон] бигӯ: «Агар [ба фарзи маҳол Аллоҳи] Раҳмон фарзанде дошт, ман нахустин парастишгар [-и Ӯ] будам»

آية رقم 82

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

[Маъбуди яктое, ки] Парвардигори осмонҳо ва замин ва Арш аст, аз тавсифи [ҷоҳилонаи] онон муназзаҳ аст

آية رقم 83

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

Пас, [эй паёмбар] ононро [ба ҳоли худ] бигузор, то ёвагӯӣ кунанд ва ба бозӣ саргарм бошанд, то саранҷом бо рӯзи мавъуд [қиёмат] мувоҷеҳ шаванд [ва сазои аъмолашонро бубинанд]

آية رقم 84

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

Ӯст, ки дар осмон ва замин маъбуд аст ва Ӯ ҳакими доност

آية رقم 85

ﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

Пурбаракат ва бузургвор аст касе, ки фармонравоии осмонҳову замин ва он чи миёни онҳост, аз они Ӯст ва огоҳӣ аз [лаҳзаи барпоии] растохез танҳо дар ихтиёри Ӯст ва [ҳамагӣ] ба пешгоҳи Ӯ бозгардонда мешавед

آية رقم 86

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

Касоне, ки [мушрикон] ба ҷойи Аллоҳ таоло [ба ниёиш] мехонанд, қодир ба шафоат нестанд, магар афроде, ки ба [калимаи тавҳид ва] ҳақ аз руи илм гувоҳӣ медиҳанд

آية رقم 87

ﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Агар аз мушрикон бипурсӣ, чи касе ононро офаридааст, мусалламан, мегӯянд: «Аллоҳ таоло». Пас, чи гуна [аз ҳақ] бар мегарданд?

آية رقم 88

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

[Шикоят ва] Сухани паёмбар [ин буд]: «Парвардигоро, инон қавме ҳастанд, ки имон намеоваранд»

آية رقم 89

ﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

Пас, [эй паёмбар] аз онон даргузар ва [барои раҳоӣ аз шаррашон] бигӯ: «Салом бар Шумо»! Ба зудӣ хоҳанд донист [ки азобашон чи гуна аст]