ترجمة معاني سورة الزخرف باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

آية رقم 1

ﮀ ﮁ ​

حم (حا. میم).

آية رقم 2

ﮂﮃ ﮄ ​

سوگند به کتاب روشنگر.

آية رقم 3

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

بی‌گمان ما این (کتاب) را قرآنی عربی قرار دادیم، شاید که شما (آن را) در یابید.

آية رقم 4

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

و به راستی که آن در ام الکتاب (لوح محفوظ) نزد ما بلند مرتبه (و) حکمت آمیز است.

آية رقم 5

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

آیا بدان سبب که شما (مشرکان) گروهی اسراف‌کارید، اعراض کنان این پند (قرآن) را از شما بگیریم؟!.

آية رقم 6

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

و چه بسیار پیامبرانی که (برای هدایت) به میان پیشینیان فردستادیم.

آية رقم 7

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

و هیچ پیامبری به سوی آنان نیامد، مگر این‌که او را مسخره (و استهزاء) می‌کردند.

آية رقم 8

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

پس ما (کافرانی) نیرومند‌تر از این‌ها (= کفار قریش) را هلاک کردیم، و داستان پیشینیان گذشت.

آية رقم 9

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

(ای پیامبر) اگر از آن‌ها (= مشرکان) بپرسی: «چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفریده است؟» یقیناً می‌گویند: «(الله) پیروزمند دانا آن‌ها را آفریده است».

آية رقم 10

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

(همان) کسی‌که زمین را برای شما گهواره (و محل آسایش) قرار داد، و برای شما در آن راه‌هایی قرار داد، باشد که هدایت شوید.

آية رقم 11

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

و (آن) کسی‌که از آسمان آبی به‌اندازۀ (معین) فرو فرستاد، پس با آن (آب) سرزمین مرده را زنده کردیم شما (نیز) این‌گونه (پس از مرگ، از گور‌ها) بیرون آورده می‌شوید.

آية رقم 12

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

و (آن) کسی‌که همۀ اصناف را (جفت) آفرید، و برای شما از کشتی و چهار پایان مرکب‌هایی قرار داد که (بر آن‌ها) سوار شوید.

آية رقم 13

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

تا بر پشت‌شان (درست) قرار گیرید، آنگاه چون بر آن‌ها قرار گرفتید (و سوار شدید) نعمت پروردگار‌تان را یاد کنید، و بگویید: «پاک و منزه است کسی‌که این را برای‌مان مسخر گرداند، و (گرنه) ما توانایی آن را نداشتیم،

آية رقم 14

ﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

و ما به سوی پروردگار‌مان باز می‌گردیم».

آية رقم 15

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

و آن‌ها برای او (الله) از میان بندگانش جزئی (= فرزندی) قرار دادند، بی‌گمان انسان نا سپاس آشکاری است.

آية رقم 16

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

آیا از (میان) آنچه می‌آفریند دختران را (برای خود) انتخاب کرده است، و پسران را برای شما بر گزیده است؟!

آية رقم 17

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

و چون یکی از آن‌ها را به (تولد) همان چیزی‌که برای (الله) رحمان نسبت داده، مژده دهند، (از شدت ناراحتی) چهره‌اش سیاه گردد، و او خشمگین شود.

آية رقم 18

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

آیا کسی را که در زیور (و زینت) پرورده می‌شود، و او در (هنگام) جدال (قادر به) آشکار (و تبین مقصودش) نیست (به الله نسبت می‌دهید؟!).

آية رقم 19

ﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

و آن‌ها فرشتگان را که بندگان (الله) رحمان هستند، مونث پنداشتند، آیا به هنگام آفرینش آن‌ها (آنجا) حاضر بوده‌اند؟ به زودی گواهی آنان نوشته خواهد شد، و (ازآن) باز خواست می‌شوند.

آية رقم 20

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

و گفتند: «اگر (الله) رحمان می‌خواست، ما آن‌ها را پرستش نمی‌کردیم» آنان به این (امر) هیچ گونه علمی ندارند، آنان جز دروغ (چیزی) نمی‌گویند.

آية رقم 21

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

آیا پیش از این (قرآن) کتابی به آنان داده‌ایم پس آنان به آن تمسک می‌جویند؟!

آية رقم 22

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

بلکه می‌گویند: «بی‌گمان ما نیاکان خود را بر آیینی یافتیم، و ما (نیز) از پی آن‌ها (می‌رویم و) هدایت یافته‌ایم».

آية رقم 23

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

و این‌گونه در هیچ (شهر و) قریه‌ای پیش از تو هشداردهنده‌ای نفرستادیم، مگر اینکه متنعمانش گفتند: «ما نیاکان خود را بر آیینی یافتیم، و بی‌گمان ما به (اعمال و) آثار آن‌ها اقتداء می‌کنیم».

آية رقم 24

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

(پیامبر‌شان) گفت: «آیا اگر برای شما چیزی هدایت‌کننده‌تر از آنچه که نیاکانتان را بر آن یافتید، آورده باشم؟! (بازهم به آن‌ها اقتداء می‌کنید؟!) گفتند: «(آری،) ما به آنچه که شما به آن فرستاده شده‌اید، کافریم».

آية رقم 25

ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

بنا براین از آن‌ها انتقام گرفتیم، پس بنگر سرانجام تکذیب کنندگان چگونه بود!

آية رقم 26

ﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

و (به یاد آور) را هنگامی‌که ابراهیم به پدرش و قومش گفت: «بی‌گمان من از آنچه می‌پرستید، بیزارم،

آية رقم 27

ﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

مگر آن کسی‌که مرا آفریده، و او به زودی هدایتم خواهد کرد».

آية رقم 28

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ ​

و (ابراهیم) این کلمۀ (توحید) را (کلمۀ پاینده) در نسل‌های بعد از خود قرار داد، باشد که (به سوی الله) باز گردند.

آية رقم 29

ﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

بلکه، آنان و پدران‌شان را (از زندگی) بهره‌مند ساختیم، تا حق و فرستاده‌ای آشکار برایشان آمد.

آية رقم 30

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

و هنگام‌ که حق برایشان آمد، گفتند: «این سحراست، و ما (نسبت) به آن کافریم».

آية رقم 31

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗ ﯘ ​

و گفتند: «چرا این قرآن بر مرد بزرگ، از (مردم) این دو شهر (مکه و طایف) نازل نشده است؟!».

آية رقم 32

ﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

آیا آن‌ها رحمت پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟! ما روزی (و معیشت) آن‌ها را در زندگی دنیا میان‌شان تقسیم کردیم، و بعضی را بر بعضی (درجات و) برتری دادیم، تا بعضی از آنان بعضی دیگر را به خدمت گیرند، و رحمت پروردگارت از (تمام) آنچه گرد می‌آورند، بهتراست.

آية رقم 33

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ ​

اگر (چنین) نبود که همۀ مردم یک امت می‌شدند، یقیناً ما برای خانه‌های کسانی‌که به (الله) رحمان کافر می‌شدند، سقف‌های از نقره قرار می‌دادیم، و (نیز) نردبان‌هایی که از آن بالا روند.

آية رقم 34

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

و برای خانه‌هایشان در‌ها و تخت‌هایی (نقره‌ای، قرار می‌دادیم) که بر آن تکیه زنند.

آية رقم 35

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

و تجمل (و زینت‌های) فراوان (برایشان قرار می‌دادیم) و تمام این‌ها بهرۀ (ناچیز) زندگی دنیاست، و آخرت نزد پروردگارت برای پرهیزگاران است.

آية رقم 36

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

و هرکس از یاد (الله) رحمان غافل (و روی گردان) شود، برای او شیطانی بر می‌گماریم، پس همواره آن (شیطان) قرین (و همنشین) او باشد.

آية رقم 37

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

و آن‌ها (= شیاطین) این‌ها (=انسان‌ها) را از راه (الله) باز می‌دارند، و گمان می‌کنند که آنان هدایت یافته‌اند.

آية رقم 38

ﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

تا زمانی که (در روز قیامت) نزد ما آید، (به همنشین خود) می‌گوید: «ای کاش میان من و تو مسافت شرق و غرب فاصله بود، پس تو چه بد همنشینی بودی».

آية رقم 39

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

(الله می‌فرماید:) «چون ستم کردید، امروز (این گفته‌ها) هرگز سود‌‌تان ندهد، چرا که (همۀ) شما در عذاب شریک هستید».

آية رقم 40

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

(ای پیامبر) آیا تو می‌توانی به کران (سخنی) بشنوانی، یا کوران، و آن‌هایی را که در گمراهی آشکار هستند، هدایت کنی؟!

آية رقم 41

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

پس اگر تو را (از این دنیا) ببریم، بی‌گمان ما از آن‌ها انتقام خواهیم گرفت.

آية رقم 42

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

یا آنچه را که به آن‌ها وعده داده‌ایم، به تو نشان می‌دهیم، پس یقیناً ما بر آن‌ها توانا هستیم.

آية رقم 43

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

پس به چیزی که به تو وحی شده است تمسک بجوی، که بی‌شک تو بر راه راست هستی.

آية رقم 44

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

و بی‌گمان این (قرآن) برای تو و قومت پند (و سربلندی) است، و به زودی باز خواست خواهید شد.

آية رقم 45

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

و از پیامبرانی که پیش از تو فرستادیم بپرس: آیا غیر از (الله) رحمان، معبودانی برای پرستش قرار دادیم؟!

آية رقم 46

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

و به راستی ما موسی را با نشانه‌های خود به سوی فرعون و درباریان او فرستادیم، پس گفت: «بی‌گمان من فرستادۀ پروردگار جهانیان هستم».

آية رقم 47

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

پس چون با نشانه‌های ما (به سوی) آن‌ها آمد، ناگاه (همه) از آن خندیدند.

آية رقم 48

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

و ما هیچ نشانه (و معجزه‌ای) به آن‌ها نشان نمی‌دادیم، مگر اینکه از دیگری بزرگتر (و مهم‌تر) بود، و آن‌ها را به عذاب گرفتار کردیم، باشد که (توبه کنند و) باز گردند.

آية رقم 49

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

و (به موسی) گفتند: «ای جادوگر! پروردگارت را با عهدی که با تو کرده، برای ما بخوان، بی‌گمان ما هدایت خواهیم یافت».

آية رقم 50

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

پس چون عذاب را از آن‌ها برطرف ساختیم، آنگاه آن‌ها عهد شکنی کردند.

آية رقم 51

ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

و فرعون در (میان) قوم خود ندا داد، گفت: «ای قوم من! آیا فرمانروایی مصر، و این نهر‌ها که زیر (کاخ) من روان است، از آنِ من نیست؟! آیا نمی‌بینید؟!

آية رقم 52

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

بلکه من بهترم، از این مردی که خوار است، و نمی‌تواند درست سخن بگوید.

آية رقم 53

ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

پس چرا بر او دستنبدهای طلا فرو فرستاده نشده، یا (چرا) فرشتگان صف کشیده همراه او نیامده‌اند، (تا او را یاری کنند)؟!».

آية رقم 54

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

پس (فرعون) قوم خود را (بی‌خرد و) سبک شمرد، پس آن‌ها از او اطاعت کردند، بی‌گمان آن‌ها گروهی فاسق بودند.

آية رقم 55

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

پس چون ما را به خشم آوردند از آن‌ها انتقام گرفتیم، و همگی‌شان را (در دریا) غرق کردیم.

آية رقم 56

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

آنگاه آن‌ها را در شمار گذشتگان و عبرتی (برای آیندگان) قرار دادیم.

آية رقم 57

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

و چون (دربارۀ آفرینش) فرزند مریم مَثَلی زده شد، ناگهان قوم تو از آن (شادی کنان) داد و فریاد زدند.

آية رقم 58

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

و گفتند: «آیا معبودان ما بهترند یا او؟». آن‌ها آن (مثل) را جز برای جدال (و لجاجت) با تو نزدند، بلکه آن‌ها گروهی ستیزه جویند.

آية رقم 59

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

او (=عیسی) جز بنده‌ای نبود که ما بر او نعمت بخشیدیم، و او را (مایۀ) عبرت برای بنی اسرائیل گرداندیم.

آية رقم 60

ﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

و اگر می‌خواستیم به جای شما فرشتگانی قرار می‌دادیم که در (روی) زمین جانشین (شما) باشند.

آية رقم 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

و بی‌گمان او (= عیسی) نشانه‌ای برای قیامت است [ یعنی: نزول عیسی علیه السلام از نشانه‌های قیامت است، و روایات نزول حضرت عیسی علیه السلام از آسمان، متواتر می‌باشد.]، پس هرگز در آن (= قیامت) شک نکنید، و از من پیروی کنید، (که) این راه راست است.

آية رقم 62

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

و شیطان شما را (از راه حق) باز ندارد، بی‌گمان او برای شما دشمنی آشکار است.

آية رقم 63

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

و چون عیسی با دلایل (و معجزات) روشن آمد، گفت: «من برای شما حکمت آورده ام، و (آمده ام) تا چیزهایی را که درآن اختلاف دارید، برایتان روشن کنم، پس از الله بترسید، و از من اطاعت کنید.

آية رقم 64

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

بی‌گمان الله پروردگار من، و پروردگار شما ست، پس او را بپرستید، (که) این راه راست است».

آية رقم 65

ﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

آنگاه گرو‌های (مختلف، بنی اسرائیل) میان خود (دربارۀ عیسی) اختلاف کردند، پس وای بر کسانی‌که ستم کردند، از عذاب روز دردناک!

آية رقم 66

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

آیا (چیزی) جز قیامت را انتظار می‌کشند، که ناگهان و در حالی‌که بی‌خبرند به سراغ‌شان بیاید.

آية رقم 67

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

دوستان درآن روز (قیامت) دشمن یکدیگرند، جز پرهیزگاران.

آية رقم 68

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

ای بندگان من! امروز نه ترسی بر شما است، و نه شما اندوهگین می‌شوید.

آية رقم 69

ﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

(همان) کسانی‌که به آیات ما ایمان آوردند و مسلمان بودند.

آية رقم 70

ﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

شما و همسران‌تان با شادمانی (و اکرام) به بهشت وارد شوید.

آية رقم 71

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

بر (گرداگرد) آن‌ها سینی‌هایی زرین (غذا) و (نیز) جام‌های (طلایی، شراب) می‌گردانند، و در آن (بهشت) آنچه دل‌ها تمنا می‌کند، و چشم‌ها از آن لذّت می‌برد، وجود دارد، و شما در آن همیشه خواهید بود.

آية رقم 72

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

و (این) همان بهشتی است، که به (پاداش) آنچه که انجام می‌دادید، آن را به ارث برده‌اید.

آية رقم 73

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

در آن (بهشت) برای شما میوۀ فراوانی است، که از آن می‌خورید.

آية رقم 74

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

بی‌گمان مجرمان در عذاب جهنم جاودانند.

آية رقم 75

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

(عذاب) از آن‌ها کاهش نمی‌یابد، و آن‌ها در آن (از همه چیز) نا امید هستند.

آية رقم 76

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

و (ما) به آن‌ها ستم نکردیم، لیکن آنان خود ستمکار بودند.

آية رقم 77

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

و (آن‌ها) فریاد می‌زنند: «ای مالک، (بخواه) که پروردگارت کار ما را یکسره کند (و بمیراند)». (او) گوید: «بی‌گمان شما (در این جا) ماندنی هستید».

آية رقم 78

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

به راستی ما حق را برای شما آوردیم، و لیکن بیشترتان از حق کراهت داشتید.

آية رقم 79

ﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

آیا آن‌ها (= مشرکان مکه) تصمیم قاطع بر کاری گرفتند، پس ما (نیز) تصمیم (واردۀ) قاطع (دربارۀ آن‌ها) داریم.

آية رقم 80

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

آیا آن‌ها می‌پندارند که ما راز گویی و (سخنان) در گوشی آنان را نمی‌شنویم؟! آری، (می شنویم) و فرستادگان ما (از فرشتگان) نزد آن‌ها (هستند) و می‌نویسند.

آية رقم 81

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

(ای پیامبر، به مشرکان) بگو: «اگر (به فرض محال) برای (الله) رحمان فرزندی بود، پس من نخستین پرستندگانش بودم».

آية رقم 82

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

پاک و منزه است پروردگار آسمان‌ها و زمین، پروردگار عرش، از آنچه آن‌ها توصیف می‌کنند.

آية رقم 83

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

پس (ای پیامبر) آن‌ها را (به حال خود) رها کن، تا (در باطل) غوطه بخورند، و به بازی سرگرم باشند، تا روزی را که به آن‌ها وعده شده است، ملاقات کنند (و سزای اعمال خود را ببینند).

آية رقم 84

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

و او کسی است که در آسمان معبود است، و در زمین (نیز) معبود است، و او حکیم داناست.

آية رقم 85

ﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

و پر برکت و بزرگوار است کسی‌که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آن دواست، از آنِ اوست. و علم (بر‌پا شدن) قیامت نزد اوست، و (همه) به سوی او باز گردانده می‌شوید.

آية رقم 86

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

و کسانی را که به جای او می‌خوانند، اختیار شفاعت ندارند، مگر کسانی‌که به حق گواهی دادند، و آنان (به خوبی) می‌دانند.

آية رقم 87

ﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

و اگر از آن‌ها (= مشرکان) بپرسی، چه کسی آن‌ها را آفریده است، قطعاً می‌گویند: «الله» پس چگونه (از حق) منحرف می‌شوند؟!

آية رقم 88

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

و (شکایت و) گفتار او (= پیامبر) (این بود:) «پروردگارا! بی‌گمان این‌ها قومی هستند که ایمان نمی‌آورند».

آية رقم 89

ﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

پس (ای پیامبر) از آن‌ها در گذر، و بگو: «سلام (بر شما)». پس به زودی خواهند دانست [ این آیات پیش از فرض شدن جهاد نازل شده است. (تفسیر طبری و ابن کثیر).].