ترجمة معاني سورة ق باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي
حسين تاجي كله داري
ﰡ
آية رقم 1
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
ق، سوگند به قرآن مجید (که تو پیامبر الله ای).
آية رقم 2
بلکه آنها تعجب کردند که هشدار دهندهای از (میان) خودشان به سوی آنان آمده، پس کافران گفتند: «این چیزی عجیب است،
آية رقم 3
آیا هنگامیکه مردیم و خاک شدیم، (دوباره برا نگیخته خواهیم شد؟!) این باز گشتی بعید است».
آية رقم 4
به راستی ما میدانیم آنچه را زمین از آنها میکاهد، و کتابی که همه چیز در آن نگهداری شده، نزد ماست.
آية رقم 5
بلکه آنها حق را هنگامیکه به سراغشان آمد تکذیب کردند، پس آنان در کاری سرگردان (و پریشان) هستند.
آية رقم 6
آیا آنها به آسمان بالای سرشان نمینگرند که چگونه آن را بنا کردهایم و آراستهایم، و هیچ شکافی در آن نیست؟!
آية رقم 7
و زمین را گستردیم و در آن کوههای بلند (و استوار) افکندیم، و از هر نوع (گیاه) خوش منظر در آن رویاندیم.
آية رقم 8
ﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
(تا همۀ اینها) بینش و پندی برای هر بندۀ توبه کاری باشد.
آية رقم 9
و از آسمان آبی پر برکت نازل کردیم، پس با آن باغها و دانه (های) درو شدنی رویاندیم،
آية رقم 10
ﮪﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
و نخلهای بلند (قامت) که خوشههای برهم چیده دارند.
آية رقم 11
(همۀ اینها) برای روزی بندگان (رویانیدیم) و با آن (باران) سرزمین مرده را زنده کردیم، بر آمدن (از گور و زنده شدن نیز) چنین است.
آية رقم 12
پیش از آنها قوم نوح و اصحاب رسّ (= چاه، که در یمامه بودند). و (قوم) ثمود (پیامبرانشان را) تکذیب کردند.
آية رقم 13
ﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
و (همچنین قوم) عاد و فرعون و قوم لوط.
آية رقم 14
و اصحاب «ایکه» (= قوم شعیب) و قوم «تبّع» (حمیریها، که در یمن بودند) هر یک (از آنها) رسولان (الهی) را تکذیب کردند، پس وعدۀ عذاب (و بیم) من (بر آنها) تحقّق یافت.
آية رقم 15
آیا ما از آفرینش نخستین عاجز ماندیم؟! (خیر) بلکه آنها (با این همه دلایل) از آفرینش جدید در تردید (و شک) اند.
آية رقم 16
به راستی ما انسان را آفریدهایم و چیزی را که نفسش به او وسوسه میکند میدانیم، و ما از (شاه) رگ گردن به او نزدیکتریم.
آية رقم 17
هنگامیکه دو (فرشتۀ) فراگیرنده بر جانب راست و چپ نشستهاند، (و اعمالش را) فرا میگیرند.
آية رقم 18
هیچ سخنی را بر زبان نمیآورد، مگر اینکه نزدش مراقبی حاضر (و آماده نوشتن) است.
آية رقم 19
و سکرات (و سختی) مرگ به راستی فرا رسید، (و به او گفته میشود: ای انسان،) این همان چیزی است که تو از آن میگریختی.
آية رقم 20
و در «صور» دمیده شود، آن روز، (روز تحقق) وعدۀ (عذاب) است.
آية رقم 21
ﮆﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
و هرکسی (به عرصۀ محشر) میآید در حالیکه همراه او سوق دهنده و گواهی است.
آية رقم 22
(به او گفته میشود (: به راستی تو از این (صحنه) غافل بودی، پس ما پرده را از (چشم) تو برداشتیم، لذا امروز چشمانت تیز بین است.
آية رقم 23
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
و (فرشتۀ) همنشین او میگوید: «این (اعمال اوست) آنچه که نزد من آماده (و حاضر) است».
آية رقم 24
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
(الله به فرشتگان مراقب فرمان میدهد) «هر نا سپاس سرکشی را در جهنم افکنید.
آية رقم 25
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
(همان) باز دارندۀ خیر، تجاوز گر شکّاک را.
آية رقم 26
(همان) کسیکه با الله معبود دیگری قرار داده است، پس او را در عذاب سخت بیفکنید».
آية رقم 27
همنشین او (از شیاطین) گوید: «پروردگارا! (من) اورا به طغیان (و گمراهی) وا دار نکردم، لیکن (او خود) در گمراهی دور و درازی بود».
آية رقم 28
(الله) میفرماید: «نزد من (مجادله و) مخاصمه نکنید، و مسلماً من (پیش از این) برای شما هشدار فرستاده بودم.
آية رقم 29
(آن) سخن نزد من تغییر داده نمى شود، و من هرگز به بندگان ستم نخواهم کرد».
آية رقم 30
(و به یاد آور) روزیکه به جهنم میگوییم: «آیا پرشدهای؟!» و (او) میگوید: «آیا هیچ افزون براین (هم) هست؟!».
آية رقم 31
ﰁﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
(در آن روز) بهشت را برای پرهیزگاران نزدیک آورده شود (تا آنها از آن) دور نباشند.
آية رقم 32
ﰇﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
(به آنها گفته میشود:) این چیزی است که به شما وعده داده میشد، برای هر رجوعکننده (به سوی الله و) نگهدارنده (پیمان و احکام الهی) است.
آية رقم 33
کسیکه در نهان از (الله) رحمان بترسد، و با قلبی توبه کار (در محضر او) آمده باشد.
آية رقم 34
ﰖﰗﰘﰙﰚﰛ
ﰜ
(به آنها گفته میشود:) «به سلامت وارد آن (بهشت) شوید، (که) این روز جاودانگی است».
آية رقم 35
ﰝﰞﰟﰠﰡﰢ
ﰣ
هر چه بخواهند در آنجا برای آنهاست، و در نزد ما افزون (براین) است.
آية رقم 36
و چه بسیار امتهایی را که پیش از آنها هلاک کردیم، که آنها از اینها قویتر بودند، پس در شهرها (سیر و) جستجو کردند، آیا هیچ راه فراری وجود دارد؟!
آية رقم 37
بیگمان در این (سخن) برای صاحب دلان یا آنان که با حضور (خاطر) گوش فرا دهند، پندی است.
آية رقم 38
و به راستی ما آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دوست در شش روز آفریدیم، و هیچ (گونه) خستگی (و رنجی) به ما نرسید.
آية رقم 39
پس بر آنچه آنها میگویند شکیبا باش، و پیش از طلوع خورشید و پیش از غروب (آن) به ستایش پروردگارت تسبیح گوی.
آية رقم 40
ﮊﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
و (نیز) پارهای از شب و بعد از سجدهها او را تسبیح گوی.
آية رقم 41
و (ای پیامبر) گوش فرا ده، روزیکه منادی از مکانی نزدیک ندا میدهد.
آية رقم 42
روزیکه همگان صیحه (= بانگ سهمناک رستاخیز) را بحق میشنوند، آن روز خروج (از گورها) است.
آية رقم 43
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
همانا ماییم که زنده میکنیم و میمیرانیم، و بازگشت (همگان) به سوی ماست.
آية رقم 44
روزیکه زمین از (روی) آنها شکافته شود، (و آنها) شتابان (از گورها بیرون آیند)، این گرد آوری برای ما آسان است.
آية رقم 45
ما به آنچه (مشرکان) میگویند داناتریم، و تو (ای پیامبر) بر آنها زورگو نیستی (که آنها را به ایمان آوردن اجبار کنی) پس کسی را که از عذاب (و هشدار) من میترسد، به (وسیلۀ) قرآن پند (و اندرز) بده.
تقدم القراءة