ترجمة معاني سورة الأنبياء باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation
ﰡ
آية رقم 1
أنبیاء
حساب مردم به آنها نزدیک شده است، در حالی که آنها در غفلت روی گردانند.
آية رقم 2
هیچ پند تازه ای از جانب پروردگارشان برای آنها نمی آید، مگر آنکه بازی کنان به آن گوش می دهند.
آية رقم 3
(در حالی که) دلهایشان غافل (و در لهو سرگرم) است. و کسانی که ستمکار بودند پنهانی نجوی کردند (و گفتند:) «آیا جز این است که او بشری مانند شماست ؟! آیا به جادو روی می آورید، در حالی که (حقیقت را) می بینید ؟!»
آية رقم 4
(پیامبر) گفت :«پروردگارم هر سخنی را که در آسمان و زمین باشد، می داند، و او شنوای داناست».
آية رقم 5
بلکه (آنها) گفتند :«(آنچه او آورده) خوابهای آشفته است، بلکه آن را به دروغ (به خدا) افترا بسته است، (نه) بلکه اوشاعر است، پس (اگر راست می گوید) برای ما معجزه ای بیاورد، چنانکه پیامبران پیشین (با معجزات) فرستاده شدند».
آية رقم 6
پیش از آنها هیچ (آبادی و) قریه ای که آن را هلاک کردیم؛ ایمان نیاورده بودند، آیا اینها ایمان می آورند؟!
آية رقم 7
و (ای پیامبر!) پیش از تو، جز مردانی را که به آنها وحی می کردیم؛ نفرستادیم، پس (ای مردم!) اگر نمی دانید از اهل کتاب بپرسید.
آية رقم 8
و (ما) آنها را پیکرهایی که غذا نخورند، قرار ندادیم، و (در دنیا) جاوید هم نبودند.
آية رقم 9
سپس وعده ای را که به آنها داده بودیم راست گردانیدیم (و وفا کردیم) پس آنها و هر که را خواستیم (از دشمنانشان) نجات دادیم، و مسرفان را هلاک کردیم.
آية رقم 10
به راستی به سوی شما کتابی نازل کردیم که آوازه (و عزت) شما در آن است، آیا خرد نمی ورزید ؟
آية رقم 11
چه بسیار شهرهایی را که (ساکنانش) ستمکار بودند؛ درهم شکستیم، و بعد از آنها قوم دیگری را پدید آوردیم.
آية رقم 12
پس چون عذاب ما را احساس کردند، ناگهان آنها ازآنجا می گریختند.
آية رقم 13
(گفتیم :) فرار نکنید، به سوی خانه هایتان و نعمتهای که در آن آسوده بودید، باز گردید، باشد که باز خواست شوید.
آية رقم 14
ﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
گفتند :«وای بر ما، یقیناً ما ستمکار بودیم».
آية رقم 15
پس پیوسته فریاد شان این بود، تا آنکه آنها را (چون کشت) درو شده خاموش ساختیم.
آية رقم 16
و (ما) آسمان و زمین، و آنچه را که در میان آن دو است به بازیچه نیافریدیم.
آية رقم 17
(به فرض محال) اگر می خواستیم که سر گرمی بگیریم، همانا آن را از نزد خودمان بر می گرفتیم، اگر (چنین کاری) می کردیم.
آية رقم 18
بلکه ما حق را بر باطل می افکنیم، پس آن را درهم می شکند و ناگاه آن (باطل) نابود می شود، و وای بر شما (ای کافران) از آنچه توصیف می کنید.
آية رقم 19
و هرکس که در آسمانها و زمین است، از آن اوست، و آنان که نزد او هستند، (هیچ گاه) از عبادتش سرکشی نمی کنند، و (هرگز) خسته نمی شوند.
آية رقم 20
ﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
شب وروز تسبیح می گویند، سستی نمی ورزند.
آية رقم 21
آیا آنها معبودانی از زمین برگزیده اند، که آنها (مردگان را) بر می انگیزند.
آية رقم 22
اگر در این دو (= آسمان و زمین) معبودانی جز «الله» بود، مسلماً هر دو (= آسمان و زمین) تباه می شدند (و نظام هستی به هم می خورد) پس منزه است خداوند، پروردگار عرش، از آنچه آنها توصیف می کنند.
آية رقم 23
ﯮﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
(او) از آنچه می کند، باز خواست نمی شود، و آنان باز خواست می شوند.
آية رقم 24
آیا به جز او معبودانی را بر گزیده اند ؟! بگو :«دلیل تان را بیاورید، این پند کسانی است که با من هستند، وپند آنان که پیش از من بودند » بلکه بیشتر آنها حق را نمی دانند، لذا آنها (از آن) روی گردانند.
آية رقم 25
و (ما) پیش از توهیچ پیامبری را نفرستادیم، مگر آنکه به او وحی کردیم که :«معبودی جز من نیست، پس تنها مرا عبادت کنید».
آية رقم 26
و گفتند :«(خداوند) رحمان فززندی برگزیده است » او منزه است، بلکه آنان (= فرشتگان) بندگان گرامی (او) هستند،
آية رقم 27
ﭬﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
(هرگز) در سخن بر او پیشی نمی گیرند، و به فرمان او کار می کنند.
آية رقم 28
(خداوند) آنچه که در پیش روی آنها است، و آنچه که پشت سر آنهاست می داند، و آنها جز برای کسی که (خداوند از او خشنود باشد و) بپسندد، شفاعت نمی کنند، و آنها از ترس او بیمناکند.
آية رقم 29
و هر کس از آنها بگوید :«همانا من به جای او معبود هستم » پس سزای چنین کسی را جهنم می دهیم، وستمکاران را این گونه سزا می دهیم.
آية رقم 30
آیا کسانی که کافر شدند؛ ندیدند که آسمانها و زمین به هم پیوسته بودند، پس (ما) آنها را از یکدیگر باز کردیم، و هر چیز زنده ای را از آب پدید آوردیم ؟! آیا ایمان نمی آورند ؟!
آية رقم 31
و در زمین، کوهها (ی استوار) قرار دادیم، که (مبادا) آنها را بلرزاند، و در آن راههایی گشاده قرار دادیم؛ باشد که آنان راه یابند.
آية رقم 32
و آسمان را سقفی محفوظ قرار دادیم، و آنها از آیات آن روی گردانند.
آية رقم 33
و او کسی است که شب و روز، و خورشید و ماه را آفرید، هر یک در مداری شناورند.
آية رقم 34
و پیش از تو (ای پیامبر!) برای هیچ بشری جاودانگی قرار ندادیم، آیا اگرتو بمیری، پس آنها جاوید خواهند بود ؟!
آية رقم 35
هر کسی چشنده ی مرگ است، و شما را به بدی و نیکی (کاملاٌ) آزمایش می کنیم، و به سوی ما باز گردانده می شوید.
آية رقم 36
و کسانی که کافر شدند؛ هنگامی که تو را ببینند، فقط تو را به ریشخند می گیرند، (ومی گویند :) «آیا این همان کسی است که معبودان شما را (به بدی) یاد می کند؟! » در حالی که خودشان یاد (خداوند) رحمان را انکار می کنند.
آية رقم 37
انسان از شتاب آفریده شده، به زودی آیات خود را به شما نشان خواهیم داد، پس شتاب نکنید.
آية رقم 38
و می گویند :«اگر راست می گویید، این وعده ی (قیامت) کی خواهد بود ؟!».
آية رقم 39
اگر کسانی که کافر شدند؛ می دانستند زمانی که (قیامت فرا رسد) نمی توانند (شعله ها ی) آتش را از چهره هایشان و نه از پشتهایشان باز دارند، و نه کسی آنها را یاری می کند، (چنین نمی گفتند).
آية رقم 40
بلکه (حق این است که آن) ناگهانی به سراغشان می آید، پس مبهوتشان می کند، آنگاه نمی توانند آن را دفع کنند، و نه به آنها مهلت داده شود.
آية رقم 41
و به راستی به پیامبران پیش از تو (نیز) استهزاء شد (و مورد تمسخر قرار گرفتند)، پس آنچه را مسخره می کردند، (از عذاب الهی) دامان کسانی از آنها را که مسخره می کردند گرفت (و هلاک شدند).
آية رقم 42
(ای پیامبر!) بگو :« چه کسی شما را در شب و روز از (عذاب خداوند) رحمان نگاه می دارد ؟ بلکه (حق این است که) آنها از یاد پروردگارشان روی گردانند.
آية رقم 43
آیا آنها معبودانی دارند که (می توانند) آنها را در برابر (عذاب) ما (حفظ کنند و ) باز دارند. (آنها) نمی توانند خودشان را یاری دهند، و نه آنها از (عذاب) ما محفوظ هستند.
آية رقم 44
بلکه، (ما) آنها و پدرانشان را (از نعمتهای دنیوی) بهرمند ساختیم، تا اینکه عمرشان به درازا کشید (و مغرور شدند) آیا نمی بینند که ما پیوسته به سراغ (سر) زمین (کفر) می آییم، که آن را از اطراف (و دامنه هایش) می کاهیم ؟! آیا آنها پیروزند، (یا ما) ؟!
آية رقم 45
(ای پیامبر!) بگو :«من تنها شما را به وحی هشدار می دهم » و کران هنگامی که هشدار می شوند، ندا را نمی شنوند.
آية رقم 46
اگر شمّه ای از عذاب پروردگارت به آنها برسد، قطعاً خواهند گفت :«ای وای بر ما ! بی گمان ما (همگی) ستمکار بودیم ».
آية رقم 47
و (ما) در روز قیامت ترازوهای عدل را می نهیم، پس به هیچ کس، هیچ ستمی نمی شود، و اگر (عملی) به مقدار سنگینی یک دانه ی خردل باشد، آن را (به حساب) می آوریم، و حسابرسی ما کافی است.
آية رقم 48
و به راستی به موسی و هارون فرقان (= جدا کننده ی حق از باطل) و روشنی و پندی برای پرهیزگاران، دادیم.
آية رقم 49
(همانا) کسانی که در نهان از پروردگارشان می ترسند، و آنان از قیامت بیم دارند.
آية رقم 50
و این (قرآن) پند مبارکی است که آن را نازل کردیم، آیا شما آن را انکار می کنید ؟!
آية رقم 51
به راستی (ما) پیش از این به ابراهیم رشد (و راه یابی اش) را دادیم، و به (حال) او آگاه بودیم.
آية رقم 52
چون به پدرش و قومش گفت :«این مجسمه ها چیست که شما به (پرستش) آنها دل نهاده اید ؟!
آية رقم 53
ﯔﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
گفتند: «ما پدران خود را پرستش کنند گان آنها یافته ایم».
آية رقم 54
(ابراهیم) گفت :«به راستی شما وپدرانتان، در گمراهی آشکار بوده اید ».
آية رقم 55
گفتند :«آیا برای ما (سخن) حق را آورده ای، یا تو از بازی کنندگانی (و شوخی می کنی) ؟! »
آية رقم 56
گفت :« بلکه پروردگار شما، پروردگار آسمانها و زمین است، آن که آنها را پدید آورد، و من بر این (سخن) از گواهانم.
آية رقم 57
و (آهسته گفت :) به خدا سوگند، بعد از آن که پشت کنان روی بگردانید برای (نابودی) بتهای شما تدبیری خواهم اندیشید.
آية رقم 58
پس (در غیاب بت پرستان) همه ی آنها - جز (بت) بزرگشان - را قطعه قطعه کرد، باشد که به سوی او باز گردند.
آية رقم 59
(و هنگامی که به بت خانه آمدند و دیدند) گفتند :«هر کسی که با خدایان ما چنین کرده است، مسلماً او از ستمکاران است».
آية رقم 60
(عده ای) گفتند :«شنیدیم جوانی که او را ابراهیم می گویند، آنها (= بتها) را (به بدی) یاد می کرد».
آية رقم 61
گفتند :« پس او را در برابر دیدگان مردم بیاورید، باشد که آنها گواهی دهند».
آية رقم 62
ﭴﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
(هنگامی که ابراهیم را حاضر کردند) گفتند :«ای ابراهیم ! آیا تو این (کار) را با خدایان ما کرده ای؟! »
آية رقم 63
گفت :«بلکه این بزرگشان این (کار) را کرده است، پس از آنها بپرسید اگر سخن می گویند!».
آية رقم 64
آنگاه (آنها) به خود باز گشتند، پس گفتند :«بی گمان شما خود ستمکار هستید».
آية رقم 65
سپس (با شرمندگی) سر به زیر انداختند (و گفتند :) « مسلماً تو می دانی که اینها سخن نمی گویند».
آية رقم 66
(ابراهیم) گفت :«آیا به جای الله چیزی را می پرستید که هیچ نفعی برای شما ندارد، و نه زیانی به شما می رساند؟!
آية رقم 67
اف برشما، و بر آنچه به جای الله می پرستید، آیا نمی اندیشید؟!»
آية رقم 68
گفتند :«او را بسوزانید، و معبودان خود را یاری کنید، اگر کننده ی (کاری) هستید».
آية رقم 69
(سر انجا م آنها او را به آتش انداختند، ولی ما) گفتیم :«ای آتش ! بر ابراهیم سرد و سلامت باش».
آية رقم 70
ﯟﯠﯡﯢﯣ
ﯤ
و آنها خواستند برای (نابودی) او نیرنگ (خطرناکی) ورزند، پس آنها را زیانکارترین (مردم) قرار دادیم.
آية رقم 71
و او ولوط را به سرزمینی که در آن برای جهانیان برکت داده ایم، نجات دادیم.
آية رقم 72
و اسحاق، و افزون (بر او نوه اش) یعقوب را به او بخشیدیم، وهمه ی آنان را شایسته قرار دادیم.
آية رقم 73
و (نیز) آنها را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما (مردم را) هدایت می کردند، و انجام کارهای نیک و بر پاداشتن نماز و ادای زکات را به آنها وحی کردیم، و آنها (همه) عبادتگزار ما بودند.
آية رقم 74
و لوط را حکمت (= نبوت) و دانش دادیم، و او را از شهری که (مردمانش) اعمال زشت (و پلید) انجام می دادند، نجات دادیم، بی شک آنها مردم بدِ فاسقی بودند.
آية رقم 75
و او را در رحمت خود داخل کردیم، بی گمان او از صالحان بود.
آية رقم 76
و (ای پیامبر!) نوح را (به یاد آور) هنگامی که پیش از آن (ما را) ندا داد، پس ما (دعایش) برای او اجابت کردیم، آنگاه او و خاندانش را از اندوه بزرگ نجات دادیم.
آية رقم 77
و او را بر قومی که آیات ما را تکذیب کرده بودند؛ یاری دادیم، بی گمان آنها قوم بدی بودند، پس همه ی آنها را غرق کردیم.
آية رقم 78
و داود و سلیمان را(به یاد آور) هنگامی که در (باره ی) کشتزاری که گوسفندان قوم، شبانه در آن چریده بودند، داوری می کردند، و ما بر حکم (و قضاوت) آنها شاهد بودیم.
آية رقم 79
پس آن (شیوه ی قضاوت عادلانه و درست) را به سلیمان فهماندیم، و به هر یک از آنان حکمت (= داوری) و دانش عطا کردیم، و کوهها و پرندگان را با داود مسخر ساختیم که (همراه او) تسبیح می گفتند، و ما این (همه) را انجام دادیم.
آية رقم 80
و ساختن زره را بخاطر شما به او آموختیم، تا شما را از (آسیب) جنگ های تان محفوظ دارد، پس آیا شکر گزار هستید؟!.
آية رقم 81
و تند باد را مسخر (و مطیع) سلیمان کردیم، که به فرمان او به سوی سرزمینی که در آن برکت دادیم، حرکت می کرد، و ما بر هر چیز آگاهیم.
آية رقم 82
و(نیز) از شیاطین کسانی را (مسخر کردیم) که برایش غواصی می کردند، و کارهایی غیر از این (نیز) انجام می دادند، و (ما) حافظ آنها بودیم.
آية رقم 83
و (ای پیامبر!) ایوب را (به یاد آور) هنگامی که پروردگارش را ندا داد:« رنج و بیماری به من رسیده است، و تو مهربانترین مهربانانی».
آية رقم 84
پس (ما) دعای او را اجابت کردیم، و رنج و ناراحتی که داشت بر طرف ساختیم، و خانواده اش و (نیز) همانندشان را با آنها به او بازگرداندیم، (تا) رحمتی از جانب ما، و پندی برای عبادت کنندگان باشد.
آية رقم 85
و اسماعیل و ادریس و ذوالکفل را (به یاد آور) که همگی از صابران بودند.
آية رقم 86
و (ما) آنها را در رحمت خود وارد کردیم، بی گمان آنها از صالحان بودند.
آية رقم 87
و ذوالنون (= یونس) را (به یاد آور) هنگامی که خشمگین (از میان قومش) رفت، پس چنین پنداشت که ما هرگز بر او تنگ نمی گیریم، پس (وقتی که در شکم ماهی فرو رفت) در تاریکیها ندا داد که:«(خداوندا !) هیچ معبودی جز تو نیست، تو منزهی! بی گمان من از ستمکاران بودم».
آية رقم 88
پس دعای او را اجابت کردیم، و از اندوه نجاتش دادیم، و این گونه مؤمنان را نجات می دهیم.
آية رقم 89
و زکریا را (به یاد آور) هنگامی که پروردگارش را ندا داد:«پروردگارا! مرا تنها مگذار، و تو بهترین وارثانی».
آية رقم 90
پس دعای او را اجابت کردیم، و یحیی را به او بخشیدیم، و همسرش را (بعد از آن که نازا بود) برایش شایسته (و آماده بار داری) گردانیدیم. بی گمان آنها همواره در کارهای خیر می شتافتند، و در حال بیم و امید ما را می خواندند، و پیوسته برای ما (خاشع و) فروتن بودند.
آية رقم 91
و (ای پیامبر! به یاد آور) زنی را که شرمگاهش را پاک نگاه داشت، پس (ما) از روح خود در آن دمیدیم، و او و فرزندنش را نشانه ای برای جهانیان قرار دادیم.
آية رقم 92
بی تردید این است آیین شما که آیینی یگانه است، و من پروردگار شما هستم، پس مرا پرستش کنید.
آية رقم 93
و (گروهی از پیروان انبیا) در میان خود در امر(دین) شان فرقه فرقه شدند، همگی به سوی ما باز می گردند.
آية رقم 94
پس کسی که از کارهای شایسته انجام دهد در حالی که مؤمن باشد، کوشش او ناسپاسی نخواهد شد، و بی گمان ما (اعمالش را) برایش می نویسیم.
آية رقم 95
و (مردم)هر شهری را که (بر اثر کفر و گناه) آن را هلاک کردیم، محال است که (به دنیا) بازگردند.
آية رقم 96
تا وقتی که (سد) یأجوج و مأجوج گشوده شود، و آنها از هر (تبه و) بلندی شتابان سرازیر گردند.
آية رقم 97
و وعده ی حق (= قیامت) نزدیک شود، پس در آن هنگام چشمهای کسانی که کافر شدند (از وحشت) خیره ماند (گویند:) ای وای برما که از این (واقعه) در غفلت بودیم، بلکه ما ستمکار بودیم!
آية رقم 98
یقیناً شما و آنچه به جای خدا می پرستید، هیزم جهنم هستید، شما در آن وارد خواهید شد.
آية رقم 99
اگر اینها (= بتها) معبودانی (برحق) بودند، هرگز وارد آن نمی شدند، و (آنها) همگی در آن جاودان خواهند ماند.
آية رقم 100
برای آنها در آن (= جهنم) ناله ها (ی دردناکی) است، و آنها در آن (چیزی) نمی شنوند.
آية رقم 101
به راستی کسانی که پیشتر از سوی ما (وعده ی) نیکوی برای آنها مقرر شده است، آنها از آن (= جهنم) دور نگاه داشته می شوند.
آية رقم 102
آنها (حتی) صدایش را نمی شنوند، و در آنچه دلشان بخواهد جاودانه (متنعم) هستند.
آية رقم 103
وحشت بزرگ (قیامت) آنها را اندوهگین نسازد، و فرشتگان به استقبالشان آیند (گویند:) « این همان روز تان است که به شما وعده داده می شد».
آية رقم 104
روزی که آسمان را چون طوماری نوشته شده درهم می پیچیم، همانگونه که نخستین آفرینش را آغاز کردیم، (دیگر بار) آن را باز می گردانیم، (این) وعده ای بر ما است، قطعاً آن را انجام خواهیم داد.
آية رقم 105
و به راستی بعد از ذکر (= تورات) در زبور نوشتیم که:« زمین را بندگان صالح من به ارث خواهند برد».
آية رقم 106
ﮉﮊﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
بی گمان در این (امر) برای گروه عبادت کنند گان پیام روشنی است.
آية رقم 107
ﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
و (ای پیامبر!) تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم.
آية رقم 108
بگو:«تنها به سوی من وحی می شود که همانا معبود شما، معبود یگانه است، پس آیا شما تسلیم می شوید؟!».
آية رقم 109
پس اگر (باز) روی گردان شوند، بگو:« من شما را یکسان آگاه کردم (و اعلام خطر می کنم) و نمی دانم آنچه که به شما وعده داده می شود؛ نزدیک است یا دور؟!
آية رقم 110
بی شک او سخن آشکار را می داند، و (نیز) آنچه را (در دل خود) کتمان می کنید؛ می داند.
آية رقم 111
و من نمی دانم، شاید این (تأخیر عذاب) برای شما آزمایشی، و بهره مندی تا مدتی (معین) باشد».
آية رقم 112
(و پیامبر) گفت:«ای پروردگارا! به حق داوری کن، و پروردگار ما (خداوند) رحمان است، که از او استمداد می شود در برابر آنچه شما بیان می کنید».
تقدم القراءة