ترجمهٔ فارسی سورهٔ Al-Haqqah
حاقه · سورة الحاقة · آیهها: 52 · مکی
-
1
ٱلۡحَآقَّةُ
[روزِ] واقعشدنیِ [رستاخیز]
-
2
مَا ٱلۡحَآقَّةُ
آن واقعشدنی چیست؟ -
3
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ
و تو چه دانی آن واقعشدنی چیست [و چگونه است]؟ -
4
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ
[قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهمکوبنده را تکذیب کردند. -
5
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ
و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند. -
6
وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةࣲ
و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند. -
7
سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالࣲ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومࣰاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةࣲ
[الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا بودی،] [آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنههای پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمینافتاده [و هلاکشده] میدیدی. -
8
فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةࣲ
آیا کسی از آنها را میبینی که باقی مانده باشد؟ -
9
وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و [مردم] شهرهای ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند. -
10
فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِيَةً
آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگارشان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب سختی گرفتار کرد. -
11
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ
هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را در کشتی سوار کردیم، -
12
لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِيَهَآ أُذُنࣱ وَٰعِيَةࣱ
تا پندی برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند. -
13
فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
آنگاه که یک بار در صور دمیده شود، -
14
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ
و زمین و کوهها از جا کنده شده و یکباره درهمکوبیده [و متلاشی] شوند. -
15
فَيَوۡمَئِذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع میپیوندد -
16
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذࣲ وَاهِيَةࣱ
و آسمان شکافته میشود و در آن روز، سست میگردد [و فرو میریزد]. -
17
وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ ثَمَٰنِيَةࣱ
و فرشتگان بر کنارههای آن [= آسمان] قرار میگیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل میکنند. -
18
يَوۡمَئِذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةࣱ
در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه میشوید و هیچ چیز از [کارهای] شما پنهان نخواهد ماند. -
19
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ
اما کسی که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، میگوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید. -
20
إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ
من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد». -
21
فَهُوَ فِي عِيشَةࣲ رَّاضِيَةࣲ
پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایتبخش] خواهد بود؛ -
22
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ
در بهشتی برین -
23
قُطُوفُهَا دَانِيَةࣱ
که میوههایش [برای چیدن] در دسترس است. -
24
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ
[و به آنها گفته میشود: «به [خاطر] آنچه در ایام گذشته پیش فرستادهاید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد». -
25
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ
و اما کسی که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، میگوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمیدادند، -
26
وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ
و نمیدانستم حسابم چیست! -
27
يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ
ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام میشد [و پایان کار بود]! -
28
مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ
مال و داراییام مرا بینیاز نکرد [و سودی نبخشید]. -
29
هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ
قدرت و فرمانرواییام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]». -
30
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
[به فرشتگان گفته میشود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید. -
31
ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ
سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید. -
32
ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰا فَٱسۡلُكُوهُ
آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است. -
33
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ
بیگمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمیآورد، -
34
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمیکرد. -
35
فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمࣱ
بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاریاش کند]، -
36
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينࣲ
و غذایی جز چرک و خون ندارد؛ -
37
لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ
[غذایی که] جز گناهکاران آن را نمیخورند». -
38
فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ
سوگند به آنچه میبینید -
39
وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ
و به آنچه نمیبینید. -
40
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ
بیتردید، این [قرآن، سخن الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستادهای بزرگوار [=جبرئیل] است. -
41
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِيلࣰا مَّا تُؤۡمِنُونَ
و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان میآورید. -
42
وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِيلࣰا مَّا تَذَكَّرُونَ
و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند میگیرید. -
43
تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است. -
44
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ
اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما میبست، -
45
لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ
مسلّماً ما دست راست او را میگرفتیم، -
46
ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ
سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع میکردیم، -
47
فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ
و هیچیک از شما نمیتوانست مانع [عذابِ] او گردد. -
48
وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِينَ
یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است. -
49
وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
و ما یقیناً میدانیم که برخی از شما، تکذیبکنندگان [این کلام الهی] هستید. -
50
وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است. -
51
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ
و بیگمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است. -
52
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.