صفحهٔ 591
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ١
نام پروردگار بلند مرتبهات را به پاکی یاد کن.
ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ٢
[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.
وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ٣
و [همان] ذاتی که اندازهگیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.
وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ٤
و [آن] ذاتی که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ٥
سپس آن را خشک و سیاه گردانید.
سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ٦
ما به زودی [قرآن را] بر تو میخوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ٧
مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را میداند.
وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ٨
و آسانترین [راه] را برایت فراهم مىگردانیم.
فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ٩
اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ١٠
به زودی کسی که [از الله] میترسد، پند میپذیرد.
صفحهٔ 592
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ١١
و بدبختترین [مردم،] از آن دوری میگزیند؛
ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ١٢
[همان] کسی که در آتش بزرگ [جهنم] درخواهد آمد،
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ١٣
و در آن [آتش] نه میمیرد و نه زنده میمانَد.
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ١٤
یقیناً کسی که خود را [از کفرو گناه] پاک کند، رستگار خواهد شد؛
وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ١٥
و [نیز کسی که] نام پروردگارش را یاد کند و نماز بگزارد.
بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ١٦
ولی شما [مردم،] زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح میدهید؛
وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرࣱ وَأَبۡقَىٰٓ ١٧
در حالی که آخرت، بهتر و پایندهتر است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ١٨
به راستی این [پندها] در کتابهای آسمانی پیشین [نیز] بود؛
صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ١٩
کتابهای ابراهیم و موسی.