صفحهٔ 583
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰا ١
سوگند به فرشتگانی که جان [کافران] را به شدت بیرون میکشند.
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰا ٢
و سوگند به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به نرمی و آسانی میگیرند.
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰا ٣
و سوگند به فرشتگانی که [به امرِ الله، از آسمان به سوی زمین] شناورند.
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰا ٤
و سوگند به فرشتگانی که [در اجرای اوامر الهی] بر یکدیگر سبقت میگیرند.
فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰا ٥
و سوگند به فرشتگانی [که به امر الهی] کارها را تدبیر میکنند.
يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ٦
روزی که [پس از اولین دمیدن در صور] زمین [و کوهها و همه چیز] به لرزه درآید
تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ٧
[و] در پی آن، [دمیدن دوم حشر] بیاید،
قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ ٨
در آن روز، دلهایی سخت مضطرب [و ترسان] هستند.
أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ ٩
و چشمهای آنان [از ترس و شرمساری] فرو افتاده است.
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ١٠
[کافران در دنیا] میگفتند: «آیا ما [پس از مرگ، دوباره] به حال اول خود بازگردانده میشویم؟
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰا نَّخِرَةࣰ ١١
آیا هنگامی که استخوانهایی پوسیده شدیم [و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده میشویم]»؟
قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ ١٢
میگفتند: «[اگر چنین وعدهای درست باشد،] آنگاه آن بازگشتی زیانبار است».
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ ١٣
آن [بازگشت،] تنها با یک بانگِ مهیب است.
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ١٤
و ناگهان همگی بر عرصۀ زمین [محشر] ظاهر میشوند.
هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ١٥
[ای پیامبر،] آیا داستان موسی به تو رسیده است؟
إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ١٦
آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدس «طُوی» ندا داد [و فرمود:]
صفحهٔ 584
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ١٧
«به سوی فرعون برو که او طغیان کرده است،
فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ١٨
و به او بگو: «آیا میخواهی [از کفر و گناه] پاک شوی؟
وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ١٩
و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا [از او] بترسی [و فرمانبردار شوی]؟
فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٢٠
پس [موسی] معجزۀ بزرگ را به او نشان داد.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ٢١
اما او تکذیب و سرکشی کرد.
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ٢٢
سپس پشت کرد و به کوشش و تلاش [علیه او] پرداخت.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ٢٣
آنگاه [قومش را] جمع کرد و ندا داد
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٢٤
و گفت: «من پروردگارِ برتر شما هستم».
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ٢٥
الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ٢٦
بیگمان، در این [واقعه،] برای هر کس که [از الله] میترسد، عبرتی است.
ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ٢٧
آیا آفرینش شما [بعد از مرگ] سختتر است یا آسمانی که [الله] آن را بنا کرد؟
رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ٢٨
سقف آن را بر افراشت و به آن شکل و نظم داد،
وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ٢٩
و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید،
وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ٣٠
و زمین را بعد از آن گسترانید،
أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ٣١
و از آن، آب [چشمهها و چاهها و] چراگاهش را بیرون آورد،
وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ٣٢
و کوهها را محکم و استوار [بر روی زمین] قرار داد.
مَتَٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ٣٣
[همۀ اینها] برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان است.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٣٤
هنگامی که [آن] حادثۀ بزرگ [قیامت] فرا رسد،
يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ٣٥
در آن روز، انسان [تمام اعمال و] تلاشهای خود را به یاد میآورد.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ٣٦
و جهنم برای هر بینندهای آشکار میشود.
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ٣٧
اما آن کس که طغیان [و سرکشی] کرده باشد
وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ٣٨
و زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح داده باشد،
فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٣٩
بیتردید، جهنم جایگاه اوست.
وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ٤٠
و اما کسی که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده و نفس را از هوی [و هوس] بازداشته باشد،
فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٤١
قطعاً بهشت جایگاه اوست.
يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ٤٢
[ای پیامبر،] دربارۀ قیامت از تو میپرسند که در چه زمانی واقع میشود؟
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ٤٣
تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ٤٤
[سرانجام و] منتهای [علمِ] آن، نزد پروردگار توست.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ٤٥
تو فقط بیمدهندۀ کسانی هستی که از آن [= قیامت] میترسند.
كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ٤٦
روزی که [کافران قیامت را] ببیند، [چنین احساس میکنند که] گویی [در دنیا] جز یک شامگاه یا بامداد به سر نبردهاند.