صفحهٔ 587
وَيۡلࣱ لِّلۡمُطَفِّفِينَ ١
وای بر کمفروشان!
ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ ٢
کسانی که چون [برای خود] از مردم پیمانه میکنند، حق خود را کامل میگیرند،
وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ ٣
و هنگامی که [میخواهند] برای آنان پیمانه یا وزن کنند، کم میگذارند.
أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ ٤
آیا آنها گمان نمیکنند که [قیامت فرا میرسد و از قبرها] برانگیخته میشوند،
صفحهٔ 588
لِيَوۡمٍ عَظِيمࣲ ٥
در روزی بزرگ؟
يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٦
[همان] روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان میایستند.
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينࣲ ٧
هرگز چنین نیست [که کافران پنداشتهاند]! به راستی که نامۀ [اعمال] بدکاران در سِجّین است.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينࣱ ٨
و تو چه دانی که سِجّین چیست؟
كِتَٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ ٩
کتابی است که [اعمال بدکاران در آن] نوشته شده است.
وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ١٠
در آن روز، وای بر تکذیبکنندگان!
ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ١١
همان کسانی که روز جزا را [انکار و] تکذیب میکنند؛
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ١٢
و جز ستمکارانِ گنهکار، [کسی] آن [روز] را تکذیب نمیکند.
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٣
هنگامی که آیات ما بر او تلاوت میشود، میگوید: «[این] افسانههای گذشتگان است».
كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ١٤
هرگز چنین نیست [که آنها گمان میکنند]؛ بلکه [به سبب] آنچه کردهاند، بر دلهایشان زنگار بسته است.
كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذࣲ لَّمَحۡجُوبُونَ ١٥
هرگز چنین نیست [که آنها میپندارند]. بیگمان، آنان در آن روز از [دیدار] پروردگارشان محرومند.
ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ١٦
و [بعد از حساب،] مسلماً وارد دوزخ میشوند.
ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ١٧
آنگاه به آنان گفته میشود: «این [آتش،] همان چیزی است که آن را تکذیب میکردید».
كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ١٨
هرگز چنین نیست [که آنها میپندارند]؛ بیگمان، نامۀ [اعمال] نیکوکاران در «عِلّیین» است.
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ١٩
و تو چه دانی که «عِلّیین» چیست؟
كِتَٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ ٢٠
کتابی است که [اعمال نیکوکاران در آن] نوشته شده است،
يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ٢١
که مقرّبان [درگاه الهی] بر آن حاضر میشوند [و گواهی میدهند].
إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ٢٢
همانا نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.
عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ٢٣
بر تختها [تکیه زده و] مینگرند.
تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ ٢٤
خرمی و نشاطِ نعمت را در چهرههایشان [می بینی و] میشناسی.
يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقࣲ مَّخۡتُومٍ ٢٥
آنها از شراب نابِ مُهرشده، [نوشانیده و] سیراب میشوند.
خِتَٰمُهُۥ مِسۡكࣱۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ ٢٦
مُهری که بر آن نهاده شده، از مُشک است، و مشتاقان [رحمت]، در این [شراب و دیگر نعمتهای بهشتی] باید بر یکدیگر پیشی گیرند.
وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ ٢٧
و آمیزهاش از تسنیم است؛
عَيۡنࣰا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ ٢٨
[همان] چشمهای که مقربان [درگاه الهی] از آن مینوشند.
إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ ٢٩
همانا کسانی که جرم و گناه کردند، پیوسته [در دنیا] بر کسانی که ایمان آورده بودند میخندیدند.
وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ ٣٠
و هر گاه [مؤمنان] از کنارشان میگذشتند، با چشم و ابرو به هم اشاره میکردند [و آنان را به سُخره میگرفتند]؛
وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ ٣١
و چون به سوی خانوادۀ خود بازمیگشتند، [به خاطر تمسخرِ مؤمنان] شادمان و خندان بودند؛
وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ٣٢
و هنگامی که مؤمنان را میدیدند میگفتند: «بیگمان، اینان گمراهانند»؛
وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ ٣٣
در حالی که آنان برای مراقبت [و نگهبانی،] بر مؤمنان فرستاده نشده بودند.
صفحهٔ 589
فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ ٣٤
ولی امروز کسانی که ایمان آوردهاند، به کافران میخندند.
عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ٣٥
بر تختهای [آراسته نشسته و به نعمتهای الهی] مینگرند.
هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ ٣٦
آیا کافران [با چشیدن عذاب،] جزای آنچه را که میکردند دریافت نمودهاند؟