ترجمة معاني سورة الفجر باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - دار الإسلام

آية رقم 1

ﭤ ﭥ ​

سوگند به صبح

آية رقم 2

ﭦﭧ ﭨ ​

و به شب‏های دهگانه [آغاز ذی‏حجه]

آية رقم 3

ﭩﭪ ﭫ ​

و به زوج و فرد [اشیاء]

آية رقم 4

ﭬﭭﭮ ﭯ ​

و سوگند به شب، هنگامی‌ که [حرکت می‌کند و] می‌رود.

آية رقم 5

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

آیا در این [چیزها] سوگندی برای صاحب‌خرد نیست [که او را قانع نماید]؟

آية رقم 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

[ای پیامبر،] آیا ندیدی که پروردگارت با [قوم] عاد چه کرد؟

آية رقم 7

ﭾﭿﮀ ﮁ ​

[همان قبیلۀ] اِرَم که دارای [کاخ‏هایی با] ستونهای بلند بودند

آية رقم 8

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود؟

آية رقم 9

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخره‌های سخت را از [کنار] وادی می‌تراشیدند [و خانه برای خودشان می‌ساختند]؟

آية رقم 10

ﮏﮐﮑ ﮒ ​

و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].

آية رقم 11

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

[همان] کسانی که در شهر‌ها طغیان [و سرکشی] کردند

آية رقم 12

ﮘﮙﮚ ﮛ ​

و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.

آية رقم 13

ﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.

آية رقم 14

ﮢﮣﮤ ﮥ ​

یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.

آية رقم 15

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور می‌گردد و گمان می‏کند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد و] می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛

آية رقم 16

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

و اما هنگامی که او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ گیرد، [دلسرد ‌شده و گمان می‏کند که این امر به خاطر خواری است که نزد الله دارد و] می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».

آية رقم 17

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ ​

هرگز چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید

آية رقم 18

ﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمی‌کنید

آية رقم 19

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

و میراث را حریصانه می‌خورید [و حق ضعیفان را نمی‌دهید]

آية رقم 20

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.

آية رقم 21

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ هنگامی ‌که زمین سخت در هم کوبیده شود [و هموار گردد]

آية رقم 22

ﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

و پروردگارت [برای دادرسی] بیاید و [نیز] فرشتگان صف‌درصف [بایستند]

آية رقم 23

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ ​

و در آن روز جهنم آورده شود، در آن روز است که انسان [کافر] پند می‌گیرد [و توبه می‌کند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟

آية رقم 24

ﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

وی می‌گوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگی‌ام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!

آية رقم 25

ﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمی‌کند،

آية رقم 26

ﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمی‏کشد.

آية رقم 27

ﭬﭭﭮ ﭯ ​

[اما به مؤمن ندا می‌شود:] «ای روحِ آرام‌یافته،

آية رقم 28

ﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.

آية رقم 29

ﭶﭷﭸ ﭹ ​

پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی

آية رقم 30

ﭺﭻ ﭼ ​

و به بهشت من وارد شو».