'Abasa Suresi Türkçe meali
Abese Suresi · سورة عبس · Ayetler: 42 · Mekki
Meal: Türkçe meal 2 (الترجمة التركية - شعبان بريتش)
-
1
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
(Peygamber) Yüzünü ekşitti ve döndü. -
2
أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
Ona gözleri görmeyen kimse geldi diye… -
3
وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
Ne bilirsin belki o, arınacaktır. -
4
أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
Veya öğüt alacak da öğüt ona fayda verecektir. -
5
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
Ama, kendisini ihtiyaçsız görene. -
6
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
Sen, yöneliyorsun ona. -
7
وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
Arınmamasından sen sorumlu değilsin! -
8
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
Ama, sana koşarak gelen, -
9
وَهُوَ يَخۡشَىٰ
Ve korkarak. -
10
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
Sen ise ilgilenmiyorsun. -
11
كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
Hayır! (Şunu iyi bil ki) şüphesiz bu bir öğüttür. -
12
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Dileyen kimse düşünüp, öğüt alır. -
13
فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
Şerefli sahifelerde. -
14
مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
Yükseltilmiş ve tertemiz. -
15
بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
Elçilerin ellerinde. -
16
كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
Şerefli ve tertemiz/itaatkar. -
17
قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
Kahrolası (kâfir) insan ne de çok kâfirdir! -
18
مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
Allah, onu hangi şeyden yarattı? -
19
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
Bir sperm damlasından onu yaratıp, (aşamalardan geçirerek) biçime koydu. -
20
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
Sonra da ona yolu kolaylaştırdı. -
21
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
Sonra onu öldürüp kabre koydu. -
22
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
Sonra, onu dilediği zaman yeniden diriltecek. -
23
كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
Hayır! Buna rağmen henüz onun emrini yerine getirmedi. -
24
فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
İnsan yemeğine bir baksın. -
25
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّا
Ki, biz suyu döktükçe döktük. -
26
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّا
Sonra yeri yardıkça yardık. -
27
فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّا
Ve orada taneler bitirdik. -
28
وَعِنَبࣰا وَقَضۡبࣰا
Üzümler, yoncalar. -
29
وَزَيۡتُونࣰا وَنَخۡلࣰا
Zeytinler, hurmalar. -
30
وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰا
İri ağaçlı bahçeler. -
31
وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّا
Meyveler ve otlaklar. -
32
مَّتَٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
Sizin ve hayvanlarınız için bir meta olarak. -
33
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
O büyük gürültü geldiği zaman, -
34
يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
O gün kişi kardeşinden kaçar. -
35
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
Anasından, babasından. -
36
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
Eşinden ve evladından. -
37
لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
O gün herkes için kendine yetecek bir işi vardır. -
38
وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
Yüzler vardır o gün apaydınlık. -
39
ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
Güleç ve neşeli. -
40
وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
Yüzler vardır o gün, üzeri tozlu. -
41
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
Karartı bürümüş. -
42
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
İşte onlar, kâfirler ve facirler onlardır.