ترجمة معاني سورة طه باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

آية رقم 1

ﭵ ﭶ ​

طه

طه (طا. ها).

آية رقم 2

ﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

(ای پیامبر! ما) قرآن را برتو نازل نکردیم که به مشقت افتی.

آية رقم 3

ﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

مگر (آن) یاد آوری برای کسی است که (از خدا) می ترسد.

آية رقم 4

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

(این قرآن) فرو فرستاده شده از سوی کسی که زمین و آسمانهای بلند را آفریده است.

آية رقم 5

ﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

(خداوند) رحمان (است که) بر عرش قرار گرفت.

آية رقم 6

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

از آن اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین، و آنچه میان آن دو است، و آنچه زیر خاک (پنهان) است.

آية رقم 7

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

و اگر سخن آشکارا بگویی (یا آن را پنهان داری) بی گمان او (راز) نهان و نهان تر را می داند.

آية رقم 8

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

(او) الله است، که هیچ معبودی جزاو نیست؛ نامهای نیکو از آن اوست.

آية رقم 9

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

و(ای پیامبر!) آیا خبر موسی به تو رسیده است ؟

آية رقم 10

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

هنگامی که آتشی را (ازدور) دید، پس به خانواده ی خود گفت: «(لحظه ای) درنگ کنید، همانا من آتشی را دیده ام شاید شعله ای از آن برای شما بیاورم، یا بر آن آتش راهنمایی بیابم».

آية رقم 11

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

پس چون نزد آن (آتش) آمد، ندا داده شد که :«ای موسی!

آية رقم 12

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

همانا من پروردگار تو هستم، پس کفشهایت را بیرون کن، که تو در وادی مقدس طوی هستی.

آية رقم 13

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

و من تو را (به پیامبری) بر گزیدم، پس به آنچه (بر تو) وحی می شود، گوش فرا ده.

آية رقم 14

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

یقیناً من «الله» هستم، هیچ معبودی (به حق) جز من نیست، پس مرا پرستش کن، و نماز را برای یاد من بر پا دار.

آية رقم 15

ﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

قطعاً قیامت خواهد آمد، می خواهم (وقت) آن را پنهان دارم، تا هر کس در برابر سعی (و اعمالی) که می کند جزا داده شود.

آية رقم 16

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

پس مبادا کسی که به آن ایمان ندارد، و از هوسهای خود پیروی می کند، تو را از آن باز دارد، که هلاک خواهی شد.

آية رقم 17

ﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

و ای موسی ! آن چیست به (دست) راستت؟»

آية رقم 18

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

گفت: «این عصای من است، بر آن تکیه می کنم، و با آن برای گوسفندانم (برگ درختان) فرو می ریزم، و مرا با آن کارهای دیگری (نیز) است (که بر آورده می کنم).

آية رقم 19

ﮌﮍﮎ ﮏ ​

فرمود: «ای موسی! آن را بیفکن»

آية رقم 20

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

پس (موسی) آن (عصا) را افکند، که ناگهان ماری شد که (به هر سو) می دوید.

آية رقم 21

ﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

فرمود :«آن را بگیر و نترس، به زودی آن را به صورت اولش باز می گردانیم.

آية رقم 22

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

و دستت در بغل خود کن، تا سفید (و) بی عیب بیرون آید، (این نیز) معجزه ی دیگری است.

آية رقم 23

ﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

تا آیات (و نشانه های) بزرگ خود را به تو نشان دهیم.

آية رقم 24

ﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

(اینک) به سوی فرعون برو، بی گمان او سرکشی کرده است ».

آية رقم 25

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

(موسی) گفت :«پروردگارا ! سینه ام را برایم بگشا.

آية رقم 26

ﯝﯞﯟ ﯠ ​

و کارم را برایم آسان گردان.

آية رقم 27

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

و گره از زبانم باز کن.

آية رقم 28

ﯦﯧ ﯨ ​

تا سخنانم را بفهمند.

آية رقم 29

ﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و برای من (یاور و) وزیری از خاندانم قرار ده.

آية رقم 30

ﯯﯰ ﯱ ​

برادرم هارون را.

آية رقم 31

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

به (وسیله ی) او پشت مرا محکم کن،

آية رقم 32

ﯶﯷﯸ ﯹ ​

و او را در کار (رسالت) من شریک ساز،

آية رقم 33

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

تا تو را بسیار تسبیح گوییم،

آية رقم 34

ﯾﯿ ﰀ ​

و بسیار تو را یاد کنیم،

آية رقم 35

ﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

بی شک تو به (حال) ما خوب بینایی ».

آية رقم 36

ﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

فرمود :«ای موسی ! هر چه خواستی به تو داده شد.

آية رقم 37

ﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

و به تحقیق ما بار دیگر (نیز) بر تو منت نهاده ایم (و نعمت بخشیده ایم)

آية رقم 38

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

آن هنگام که به مادرت الهام کردیم، آنچه راکه باید الهام می شد،

آية رقم 39

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

که :«او را در صندوقی بگذار، آنگاه آن (صندوق) را به دریا بینداز، تا دریا او را به ساحل افکند، (و) دشمن من و دشمن او، او را برگیرد ». و من محبتی از سوی خود بر تو افکندم و تا در برابر دیدگان من پرورش یابی.

آية رقم 40

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

آنگاه که خواهرت می رفت و می گفت :«آیا کسی به شما نشان دهم که سرپرستی اش را به عهده گیرد ؟! » پس تو را به مادرت باز گرداندیم، تا چشمش (به دیدار تو) روشن شود، و اندوهگین نگردد، و (بعدها) تو یک نفر (قبطی) را کشتی، پس (ما) تو را از اندوه (و گرفتاری) نجات دادیم، و بارها (چنانکه باید) تو را آزمودیم. پس (از آن) سالها در میان مردم مدین ماندی، سپس ای موسی! بر (طبق) تقدیر (الهی به اینجا) آمدی.

آية رقم 41

ﮖﮗ ﮘ ​

و تو را برای خودم خاص ساختم (و پرورش دادم).

آية رقم 42

ﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

(اینک) تو و برادرت با آیات من برو، و در یاد من سستی نکنید.

آية رقم 43

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

به سوی فرعون بروید، بی گمان او سرکشی کرده است.

آية رقم 44

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

پس به نرمی با او سخن بگویید، شاید که او پند گیرد یا (از پروردگارش) بترسد،

آية رقم 45

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

(موسی وهارون) گفتند :«پروردگارا ! به راستی ما می ترسیم که بر ما پیش دستی نماید (و قبل از بیان حق ما را آزار دهد) یا طغیان کند»

آية رقم 46

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

فرمود :«نترسید! بی شک من با شما هستم، می شنوم و می بینم.

آية رقم 47

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

پس به نز د او بروید و بگویید : ما فرستادگان پروردگارت هستیم، بنی اسرائیل را با ما بفرست، و آنها را آزار و شکنجه نکن، به راستی که ما نشانه ى روشنى از سوی پروردگارت برای تو آورده ایم، و سلام بر آن کسی که از هدایت پیروی کند.

آية رقم 48

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇ ﰈ ​

همانا به ما وحی شده که محققاً عذاب (الهی) بر کسی است که (آیات و معجزات را) تکذیب کند، و (از ایمان) روی بگرداند».

آية رقم 49

ﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

(فرعون) گفت :«ای موسی! پروردگار شما کیست ؟»

آية رقم 50

ﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖ ﰗ ​

(موسی) گفت :«پروردگار ما کسی است که آفرینش هر چیزی را به او ارزانی داشته، سپس (آنها را) هدایت کرده است»

آية رقم 51

ﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

(فرعون) گفت :«پس حال (و سرنوشت) نسلهای گذشته چه می شود؟ »

آية رقم 52

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

(موسی) گفت :«علم آن نزد پروردگارم در کتابی (ثبت) است، پروردگارم نه اشتباه می کند و نه فراموش می کند.

آية رقم 53

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

(همان) کسی که زمین را برای شما گهواره (و محل آسایش) قرار داد، و برای شما در آن راههایی ایجاد نمود، و از آسمان آبی فرو فرستاد پس با آن، انواع گوناگون گیاه را (از زمین) بیرون آوردیم.

آية رقم 54

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

بخورید، و (نیز) چهار پایانتان را بچرانید، بی گمان در این (امور) نشانه های برای خردمندان است.

آية رقم 55

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

(ما) شما را از آن (= زمین) آفریدیم، و در آن باز می گردانیم، و بار دیگرشما را از آن بیرون می آوریم.

آية رقم 56

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

و به راستی (ما) همه ی آیات خود را به او نشان دادیم، پس (او همه را) تکذیب کرد و سر باز زد.

آية رقم 57

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

گفت :«ای موسی ! آیا به نزد ما آمده ای که با سحر خود، ما را از سرزمین مان بیرون کنی ؟!

آية رقم 58

ﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

پس یقیناً ما هم سحری مانند آن برای تو می آوریم، پس (هم اکنون) در مکانی هموار (و مقبول همه) موعدی میان ما و خودت قرار بده که نه ما و نه تو از آن تخلف نکنیم،

آية رقم 59

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

(موسی) گفت :«موعد شما روز (عید) زینت است و آن که (همه ی) مردم چاشتگاه گرد آورده شوند»

آية رقم 60

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

آنگاه فرعون باز گشت، پس (همه ی) مکر و حیله خود را جمع کرد، سپس آمد.

آية رقم 61

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥ ﯦ ​

موسی به آنها گفت :«وای بر شما ! برخدا دروغ نبندید، که شما را با عذابی نابود می سازد، و یقیناً کسی که (بر خدا) افترا بندد، نا کام (و نا امید) می شود»

آية رقم 62

ﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

پس آنها در کارشان میان خود اختلاف کردند، و رازشان را پنهان داشتند.

آية رقم 63

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

گفتند :«مسلماً این دو (نفر) جادو گرند، می خواهند شما را با جادوشان از سرزمین تان بیرون کنند، و آیین (و راه و رسم) برتر شما را از بین ببرند.

آية رقم 64

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

پس (همه ی) حیله (و تدبیر) خود را گرد آورید (و به کار بندید) سپس در یک صف (برای مبازه) بیایید، و به راستی امروز کسی رستگار خواهد شد که چیره (و غالب) گردد.

آية رقم 65

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

(ساحران) گفتند :«ای موسی ! یا این است که (اول) تو (عصا را) بیفکنی یا آنکه ما کسانی باشیم که اول بیفکنیم ؟! »

آية رقم 66

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

(موسی) گفت :« بلکه، (شما) بیفکنید» پس نا گهان ریسمانهایشان و عصا هایشان از (اثر) سحرشان چنان به نظرش رسید که حرکت می کند (و می دوند)

آية رقم 67

ﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

پس موسی در دل خود ترسی احساس کرد (مبادا در ایمان مردم خللی ایجاد شود).

آية رقم 68

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

گفتیم :«نترس! مسلماً تو (غالب و) برتری،

آية رقم 69

ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

و آنچه را در دست راست خود داری بیفکن، تا (تمام) آنچه را که ساخته اند، ببلعد، بی شک آنچه ساخته اند، تنها مکر ساحر است، و ساحر هر جا رود رستگار (و موفق) نخواهد شد».

آية رقم 70

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

( پس موسی عصای خود را افکند، ناگهان به مار بزرگی تبدیل شد و همه ی آنها را که ساخته بودند بلعید) آنگاه ساحران (همگی) به سجده افتادند، گفتند: «(ما) به پروردگار هارون و موسی ایمان آوردیم».

آية رقم 71

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

(فرعون) گفت: «آیا پیش از آن که به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! بی تردید او بزرگ شماست که به شما سحر آموخته است، پس یقیناً دستانتان و پاهایتان بر خلاف یکدیگر قطع می کنم، و شما را بر تنه های نخل به دار می آویزم، و بی شک خواهید دانست که عذاب (و شکنجه) کدامیک از ما سخت تر است و پایدارتر است!».

آية رقم 72

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

گفتند: «سوگند به آن که ما را آفریده است، هرگز تو را بر این دلایل روشنی که برای ما آمده، ترجیح نمی دهيم، پس به هر حکمی که می خواهی حکم کن، تو تنها می توانی در این زندگی دنیا حکم کنی.

آية رقم 73

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

همانا ما به پروردگارمان ایمان آورده ایم تا گناهانمان و آنچه را از سحر که ما را به آن وادار کردی، برای مان ببخشاید، و خداوند بهتر و پایدارتر است».

آية رقم 74

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

بی گمان کسی که گناهکار به نزد پروردگارش حاضر شود، پس آتش جهنم برای اوست، در آن جا نه می میرد، و نه زنده می ماند.

آية رقم 75

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

و کسی که مؤمن نزد او آید، در حالی که کارهای شایسته انجام داده باشد، پس اینان برای شان درجات بلند است.

آية رقم 76

ﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗﰘﰙﰚﰛﰜﰝ ﰞ ​

باغهای جاویدان (بهشتی) که نهرها زیر (درختان) آن جاری است، همیشه در آن خواهند بود، و این است پاداش کسی که خود را (از شرک و گناهان) پاک نموده است.

آية رقم 77

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

و به راستی (ما) به موسی وحی کردیم که: «شبانه بندگان مرا (از مصر بیرون) ببر، سپس برای آنها در دریا راهی خشک بگشا، که نه از تعقیب (دشمنان) خواهی ترسید، و نه (از غرق شدن در دریا) هراسی داری.

آية رقم 78

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

پس فرعون با لشکریانش آنان را دنبال کردند، آنگاه دریا چنانکه باید آنان را (بطور کامل در میان امواج خود) فرو پوشانید.

آية رقم 79

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و فرعون قوم خود را گمراه نمود، و هدایت نکرد.

آية رقم 80

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

ای بنی اسرائیل! به راستی (ما) شما را از (دست) دشمنانتان نجات دادیم، و در طرف راست (کوه) طور با شما وعده گذاردیم، (تا تورات را بر شما نازل کنیم) و بر شما «منّ» (= ترنجبین) و «سلوی» (= بلدرچین) نازل کردیم.

آية رقم 81

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

از پاکیزه ها آنچه به شما روزی داده ایم؛ بخورید، و در آن سرکشی نکنید، که خشم من بر شما وارد می شود، وکسی که خشم من بر او وارد شود، قطعاً نابود شده است.

آية رقم 82

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

و همانا من آمرزنده ام برای کسی که توبه کرد و ایمان آورد، و کار شایسته انجام داد، سپس هدایت یافت.

آية رقم 83

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

ای موسی! چه چیز سبب شد که از قوم خود پیشی گیری؟

آية رقم 84

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

(موسی) گفت:«پروردگارا! آنان به دنبال من هستند، و من به سوی تو شتاب کردم، تا(از من) خشنود شوی».

آية رقم 85

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

فرمود:«بی گمان ما قوم تو را بعد از تو، آزمودیم، و سامری آنها را گمراه کرد».

آية رقم 86

ﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

پس موسی خشمگین (و) اندوهناک به سوی قومش بازگشت، (و) گفت:«ای قوم من! مگر پروردگارتان وعده ی نیکو به شما نداده بود؟ آیا مدت (جدایی من از شما) به درازا کشید، یا خواستید خشمی از (سوی) پروردگارتان بر شما نازل شود، که وعده ی مرا خلاف کردید؟».

آية رقم 87

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆ ﰇ ​

گفتند:«(ما) به اختیار خود وعده ی تو را خلاف نکردیم، لیکن بارهای سنگینی از زینت (و زیورهای) قوم (فرعون) که با خود داشتیم، آن را (در آتش) افکندیم» پس بدینسان سامری نیز (آنچه داشت) افکند.

آية رقم 88

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

آنگاه برای آنها مجسمه ی گوساله ای که صدای (چون صدای گوساله) داشت، پدید آورد، پس (سامری و پیروانش به مردم) گفتند:«این معبود شما، و معبود موسی است، که آن را فراموش کرده است».

آية رقم 89

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

آیا نمی بینند که (این گوساله) هیچ پاسخی به آنها نمی دهد، و مالک هیچ سود و زیانی برای آنها نیست؟

آية رقم 90

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

و بی شک هارون پیش از این به آنها گفته بود:« ای قوم من ! یقیناً شما به (وسیله ی) این (گوساله) آزمون شده اید، و بی گمان پروردگار شما (خداوند) رحمان است، پس از من پیروی نمائید و فرمانم را اطاعت کنید».

آية رقم 91

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

(آنها) گفتند:«(ما) پیوسته پیرامون آن (برای پرستش) می نشینیم (و آن را عبادت می کنیم)، تا موسی به سوی ما باز گردد».

آية رقم 92

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

(چون موسی آمد) گفت:«ای هارون! چه چیزی تو را بازداشت، هنگامی که آنها را دیدی گمراه شده اند،

آية رقم 93

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

از من پیروی نکردی؟ آیا فرمان مرا عصیان (و سرپیچی) کردی؟!».

آية رقم 94

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

(هارون) گفت:«ای پسر مادرم! نه ریش مرا بگیر، و نه (موی) سرم را، همانا من ترسیدم که بگویی میان بنی اسرائیل تفرقه انداختی، و سخن (و سفارش) مرا به کار نبستی ».

آية رقم 95

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

(موسی رو به سامری کرد و) گفت:«ای سامری! (این) کار تو چیست؟ (چرا چنین کرده ای؟)».

آية رقم 96

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

گفت:« من چیزی را دیدم که آنها ندیدند، پس مشتی (خاک) از رد پای (اسب) رسول (= جبرئیل) را گرفتم، آنگاه آن را (بر پیکر) افکندم، و این چنین (هوای) نفسم (این کار را) برایم آراسته جلوه داد».

آية رقم 97

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

(موسی) گفت:« پس برو، بی شک بهره ی تو در زندگی دنیا این است که بگویی:«(به من) دست نزنید (و نزدیک نشوید)» و همانا وعده ای (از عذاب) داری، که هرگز تخلف نخواهد شد، و (اکنون) به معبودت بنگر که پیوسته عبادتش می کردی (و آن را رها نمی کردی) آن را خواهیم سوزاند، سپس (خاکستر و ذرات) آن را در دریا پراکنده می سازیم.

آية رقم 98

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

معبود شما تنها الله است که جز او هیچ معبودی نیست؛ و علم او همه چیز را فرا گرفته است».

آية رقم 99

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

(ای پیامبر!) این گونه از خبرهای آنچه گذشته است بر تو باز گو می کنیم، و به راستی (ما) از جانب خود به تو ذکر (= قرآن) داده ایم.

آية رقم 100

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

کسی که از آن (قرآن) روی گردان شود، پس بی گمان او روز قیامت بار سنگینی (از گناه) بر دوش خواهد کشید.

آية رقم 101

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

که در آن (رنج) جاودانه خواهند ماند، و برای آنها روز قیامت بد باری است.

آية رقم 102

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

(همان) روزی که در «صور» دمیده شود، و مجرمان را کبود (چشم) در آن روز گرد آوریم.

آية رقم 103

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

آنها در میان خود آهسته سخن می گویند، (و به یکدیگر می گویند:) «(شما) فقط ده روز (در دنیا) درنگ کرده اید».

آية رقم 104

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

ما به آنچه می گویند؛ داناتریم، چون نیکو روش ترین آنها بگوید :«(شما) تنها یک روز درنگ کرده اید».

آية رقم 105

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

و (ای پیامبر!)از تو درباره ی کوهها می پرسند، پس بگو:«پروردگارم آنها را سخت متلاشی (و پراکنده) خواهد کرد،

آية رقم 106

ﮘﮙﮚ ﮛ ​

پس آنها را (زمینی) صاف و هموار می گرداند،

آية رقم 107

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

که در آن هیچ پستی وبلندی را نبینی».

آية رقم 108

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

(در) آن روز، (همگی) دعوت کننده را پیروی کنند، هیچ راه سرپیچی (و مخالفت) نیست، و همه ی صداها در برابر (خداوند) رحمان خاشع می شود، پس جز صدای آهسته (چیزی) نشنوی.

آية رقم 109

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

آن روز شفاعت (هیچ کس) سود نمی بخشد، جز کسی را که (خداوند) رحمان به او اجازه داده، و گفتار او را پسندیده است.

آية رقم 110

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

آنچه را پیش رو دارند، و آنچه را پشت سرشان است می داند، و آنها به علم او احاطه ندارند.

آية رقم 111

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

و (همه ی) چهره ها در برابر (خداوند) زنده ی پاینده فروتن می شود، و آن که (بار) ستم بر دوش دارد، ناکام (و مأیوس) می گردد.

آية رقم 112

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

و کسی که کارهای شایسته انجام دهد در حالی که او مؤمن باشد، پس نه از ستمی می ترسد و نه از کم و کاستی، (در حقش می هراسد).

آية رقم 113

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

و این گونه آن را قرآنی عربی نازل کردیم، و وعید (و هشدارها) را در آن گوناگون بیان داشتیم، و شاید آنها تقوا پیشه کنند، یا برای آنها پندی پدید آورد.

آية رقم 114

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

پس بلند مرتبه است خداوندی که فرمانروای حق است، به (تلاوت) قرآن شتاب مکن؛ پیش از آن که وحی آن برتو تمام شود، و بگو:«پروردگارا! به علم من بیفزا».

آية رقم 115

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

و به راستی پیش از این به آدم سفارش کردیم (و عهد بستیم) پس او فراموش کرد، و برای او عزمی (استوار) نیافتیم.

آية رقم 116

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

و (به یاد آور) آنگاه که به فرشتگان گفتیم:«برای آدم سجده کنید» پس (همگی) سجده کردند؛ جز ابلیس که سر باز زد.

آية رقم 117

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

پس گفتیم:«ای آدم! بی گمان این (ابلیس) دشمن تو و (دشمن) همسرت است، پس مبادا شما را از بهشت بیرون کند که به رنج (و مشقت) افتی.

آية رقم 118

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

همانا برای تو این است که در آن نه گرسنه می شوی و نه برهنه می مانی.

آية رقم 119

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

و آن که تو در آن نه تشنه می شوی و نه گرما (و سوزش آفتاب) می یابی.

آية رقم 120

ﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

پس شیطان او را به وسوسه انداخت، گفت:«ای آدم! آیا (می خواهی) تو را به درخت جاودانگی و فرمانروایی بی زوال راهنمایی کنم؟!».

آية رقم 121

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

آنگاه (آدم و حوا) از آن (درخت) خوردند، (و لباسهای بهشتی آنها ریخت) پس عورتشان برایشان آشکار گشت، و شروع کردند که از برگ (درختان) بهشت بر خودشان می چسپاندند، و آدم پروردگارش را نافرمانی کرد، پس گمراه شد.

آية رقم 122

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

سپس پروردگارش او را برگزید، پس توبه اش را پذیرفت، و (او را) هدایت کرد.

آية رقم 123

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

فرمود:«(شما دو تن با ابلیس) همگی از آن (بهشت) فرود آیید، در حالی که دشمن یکدیگر خواهید بود، پس اگر از (سوی) من هدایتی برای شما بیاید، هر کس از هدایت من پیروی کند، پس نه گمراه می شود و نه به رنج افتد (و بدبخت شود).

آية رقم 124

ﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

و کسی که از یاد من روی گردان شود، پس بی گمان زندگانی (سخت و) تنگی خواهد داشت، و روز قیامت او را نابینا بر انگیزیم.

آية رقم 125

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇ ﰈ ​

گوید:«پروردگار! چرا مرا نا بینا برانگیختی؟ و حال آنکه من (در دنیا) بینا بودم!».

آية رقم 126

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

فرمود:«همان گونه که آیات ما برای تو آمد پس آنها را فراموش کردی؛ و این گونه امروز (تو در آتش) فراموش خواهی شد».

آية رقم 127

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

و این گونه کسی را که اسراف کند، و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد؛ جزا می دهیم، و یقیناً عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است.

آية رقم 128

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

آیا برای هدایت (و بیداری) آنها کافی نیست که پیش از اینان چه بسیار از نسلها را هلاک کردیم که در مساکن آنها راه می روند؟! بی گمان در این (امر) نشانه های برای خردمندان است.

آية رقم 129

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

و اگر فرمانی که پیش از این از پروردگارت مقرر شده (مبنی بر تأخیر عذاب) و وقت معین، نبود، مسلماً (عذاب الهی) بر آنها محقق می شد.

آية رقم 130

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

پس (ای پیامبر!) بر آنچه می گویند، صبر کن، و پیش از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن به ستایش پروردگارت تسبیح گوی، و (نیز) در ساعاتی از شب و اطراف روز تسبیح گوی، باشد که خشنود شوی.

آية رقم 131

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

و هرگز چشمان خود را به (سوی) آنچه (از نعمتها و متاع دینوی) که گروههایی از آنان را از آن بهره مند ساخته ایم، ندوز، اینها زینت ها (و شکوفه های) زندگی دنیا است، تا، آنان را در آن بیازماییم، و روزی پروردگار تو بهتر و پایدارتر است.

آية رقم 132

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

و خانواده ات را به نماز فرمان بده، و (خود) بر (انجام) آن شکیبا باش، (ما) از تو روزی نمی خواهیم، (بلکه) ما به تو روزی می دهیم، و سرانجام نیک برای پرهیزگاران است.

آية رقم 133

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

و (مشرکان) گفتند:«چرا معجزه ای از جانب پروردگارش برای ما نمی آورد؟!» بگو:«آیا دلایل روشنی که در کتابهای پیشین بوده برای آنها نیامده است؟!

آية رقم 134

ﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

اگر (ما) آنها را پیش از آمدن او (= پیامبر) با عذابی هلاک می کردیم؛ قطعاً (روز قیامت) می گفتند:«پروردگارا! چرا پیامبری به سوی ما نفرستادی، تا پیش از آن که خوار و رسوا شویم از آیات تو پیروی کنیم؟!».

آية رقم 135

ﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

(ای پیامبر!) بگو:« همه منتظرند، شما (نیز) منتظرباشید، پس به زودی خواهید دانست که چه کسی اصحاب راه راست، و چه کسی هدایت یافته اند».