ترجمة معاني سورة الزخرف باللغة الطاجيكية من كتاب Tajik - Tajik translation
ﰡ
آية رقم 1
ﮀ
ﮁ
ЗУХРУФ
Ҳо, мим.
آية رقم 2
ﮂﮃ
ﮄ
Савганд ба ин китоби равшангар!
آية رقم 3
ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
Мо ин китобро Қуръоне арабӣ қарор додем, бошад, ки ба ақл дарёбед.
آية رقم 4
Ва он дар уммулкитоб аст дар назди Мо: китобе арҷманду ҳикматомез.
آية رقم 5
Оё ба он сабаб, ки мардуме аз ҳад гузашта ҳастед, аз шумо рӯй гардонем ва Қуръонро аз шумо дареғ дорем?
آية رقم 6
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Ба миёни пешиниён паёмбарони бисёре фиристодем.
آية رقم 7
Ва ҳеҷ паёмбаре бар онҳо фиристода намешуд, ки масхарааш накарда бошанд.
آية رقم 8
Онҳоро, ки аз онҳо боқувваттар буданд, ҳалок кардем. Ва достони пешиниён гузашт.
آية رقم 9
Агар аз онҳо бипурсӣ: «Чӣ касе осмонҳову заминро офаридааст?» Мегӯянд: «Онҳоро он ғолиби доно офаридааст!»
آية رقم 10
Он ки заминро бисоти шумо сохт ва бароятон роҳҳо дар он падид овард, бошад, ки ҳидоят шавед.
آية رقم 11
Ва он ки аз осмон об фиристод ба миқдор. Ва ба он сарзамини мурдаро зинда кардем. Шумо низ инчунин аз гӯрҳо берун оварда шавед
آية رقم 12
ва он ки ҳамаи ҷуфтҳоро биёфарид. Ва бароятон аз киштиҳо ва чорпоён маркабҳо сохт, ки савор шавед.
آية رقم 13
Ва чун бар пушти онҳо қарор гирифтед, неъмати Парвардигоратонро ёд кунед ва бигӯед: «Пок аст он кас, ки инҳоро роми мо кард, вагарна моро тавони он набуд.
آية رقم 14
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
Ва мо ба сӯи Парвардигорамон бозмегардем».
آية رقم 15
Ва барон Ӯ аз миёни бандагонаш фарзанде қоил шуданд. Одамӣ ба ошкоро носипос (ношукр) аст!
آية رقم 16
Оё Ӯ аз миёни махлуқонаш барои Худ духтарон баргирифта ва писаронро хоси шумо кардааст?
آية رقم 17
Ва чун ба яке аз онҳо муждаи таваллуди ҳамон чизеро диҳанд, ки ба Худои раҳмон нисбат дода, рӯяш сиёҳ гардад ва пур аз хашм шавад.
آية رقم 18
Оё он ки ба ороиш парвариш ёфта (яъне духтар) ва дар ҳангоми ҷидол ошкор намегардад, аз они Худост?
آية رقم 19
Ва фариштагонро, ки бандагони Худоянд, зан пиндоштанд. Оё ба ҳангоми офаринишашон он ҷо ҳозир будаанд? Ба зудӣ ин шоҳидиашонро менависанд ва аз онҳо бозхост мешавад.
آية رقم 20
Гуфтанд: «Агар Худои раҳмон мехост, мо фариштагонро намепарастидем». Он чӣ мегӯянд, аз рӯи нодонист ва ғайри ба дурӯғ сухан намегӯянд.
آية رقم 21
Оё пеш аз Қуръон китобе барояшон нозил кардаем, ки акнун ба он ҷанг мезананд? (пайравӣ мекунанд).
آية رقم 22
На, мегӯянд: «Падаронамонро бар дине ёфтем ва мо аз паи онҳо меравем».
آية رقم 23
Ва он тавр пеш аз ту ба кадом деҳае бимдиҳандае фиристодем, мутанаъимонаш (соҳибнеъматонаш) гуфтанд: «Падаронамонро бар дине ёфтем ва мо ба амалҳои онҳо иқтидо (панравӣ) мекунем».
آية رقم 24
Гуфт: «Ҳатто агар барои шумо чизе биёварам, ки аз он чӣ падаронатонро бар он ёфта будед, ҳидояткунандатар бошад?» Гуфтанд: «Мо ба дине, ки шуморо ба он фиристодаанд, беимонем».
آية رقم 25
Пас аз онҳо интиқом гирифтем. Ва бингар, ки оқибати дурӯғбарорандагон чӣ гуна будааст?
آية رقم 26
Ва Иброҳим ба падару қавмаш гуфт: «Ман аз он чӣ шумо мепарастед, безорам,
آية رقم 27
ﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
ғайри он ки маро офарида, ки Ӯ роҳнамоиям хоҳад кард».
آية رقم 28
Ва ин суханро дар фарзандони худ сухане поянда кард, бошад, ки ба Худо бозгарданд.
آية رقم 29
Ва Ман инҳову падаронашонро аз зиндагӣ баҳраманд кардам, то он гоҳ ки ҳақ ва паёмбаре равшангар ба сӯяшон омад.
آية رقم 30
Чун ҳақ бар онҳо ошкор шуд, гуфтанд: «Ин ҷодуст ва мо ба он имон намеоварем».
آية رقم 31
Гуфтанд: «Чаро ин Қуръон бар марде аз бузургмардони он ду деҳа нозил нашудааст?»
آية رقم 32
Оё онон раҳмати Парвардигоратро тақсим мекунанд? Хол он ки мо рузии онҳоро дар ин зиндагии дунё миёнашон тақсим мекунем. Ва баъзеро ба мартаба болотар аз баъзе дигар қарор додаем, то баъзе баъзи дигарро ба хидмат гиранд. Ва раҳмати Парвардигорат аз он чӣ онҳо ҷамъ меоваранд, беҳтар аст.
آية رقم 33
Ва агар на он буд, ки ҳамаи мардум як уммат намешуданд, сақфҳои хонаҳои касонеро, ки Худои раҳмонро бовар надоранд, аз нуқра мекардем ва бар онҳо нардбонҳое, мениҳодем, то бар он боло раванд.
آية رقم 34
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Ва барои хонаҳояшон низ дарҳое аз нуқра мекардем ва тахтҳое, ки бар онҳо такя зананд
آية رقم 35
ва аз ҳар гуна зинат. Ва ҳамаи инҳо баҳрамандии ночизи дунявист, ҳол он ки охират дар назди Парвардигори ту барои парҳезгорон аст.
آية رقم 36
Ҳар кас, ки аз ёди Худои раҳмон рӯй гардонад, шайтоне бар ӯ обаста мекунем,, ки ҳамеоша ҳамроҳаш бошад.
آية رقم 37
Ва он шайтонҳо ононро аз роҳи Худо бозмегардонанд, вале пиндоранд, ки ҳидоятёфтагонанд.
آية رقم 38
То он гоҳ ки назди Мо ояд, мегӯяд: «Эй кош, дурии ману ту (мисли) дурии машриқу мағриб буд. Ва ту чӣ ҳамроҳи баде буди».
آية رقم 39
Чун ситам кардед, он рӯз пушаймонӣ фоида накунад ва ҳар ду дар азоб шарик бошед.
آية رقم 40
Оё ту мехоҳӣ ба карон сухан бишунавонӣ ё курон ва онҳоеро, ки дар гумроҳии ошкор ҳастанд, роҳ нишон диҳӣ?
آية رقم 41
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
Ва агар туро бибарем, аз онҳо интиқом мегирем.
آية رقم 42
Ё он азоберо, ки ба онҳо ваъда додаем, ба ту нишон медиҳем, ки Мо бар онҳо тавоно ҳастем.
آية رقم 43
Пас дар он чӣ ба ту ваҳй шудааст, ҷанг бизан, (пайравӣ кун), ки ту бар роҳи рост ҳастӣ.
آية رقم 44
Ва Қуръон сабаби баландовоза гаштани ту ва қавми туст ва ба зудӣ бозхост шавед.
آية رقم 45
Аз паёмбарони Мо, ки пеш аз ту фиристодаем, бипурс: «Оё ғайри Худои раҳмон дигареро барои парастиши онҳо қарор дода будем?»
آية رقم 46
Ва албатта Мӯсоро ҳамроҳ бо оёти Худ бар Фиръавн ва раисони қавмаш фиристодем ва гуфт: «Ман фиристодаи Парвардигори ҷаҳониёнам!»
آية رقم 47
Чун оёти Моро бар онон арза дошт, ба ногоҳ ҳама аз он ба ханда афтоданд.
آية رقم 48
Ва ҳар мӯъҷизае, ки ба онҳо нишон додем, аз мӯъҷизаи дигар азимтар буд. Он гоҳ ҳамаро ба азоб гирифтор кардем, бошад, ки бозгарданд.
آية رقم 49
Гуфтанд: «Эй ҷодугар, Парвардигоратро бо он номҳое, ки бо ту ваҳй кардааст, баром мо бихон, ки мо ҳидоятшудагонем».
آية رقم 50
Чун азобро аз онҳо бардоштем, паймони худро шикастанд.
آية رقم 51
Фиръавн дар миёни мардумаш нидо дод, ки эй қавми ман, оё подшоҳии Мисру ин ҷӯйборон, ки аз зери пои ман ҷорӣ ҳастанд, аз они ман нестанд? Оё намебинед?
آية رقم 52
Оё ман беҳтарам ё ин марди хори залил, ки дуруст сухан гуфтан натавонад?
آية رقم 53
Чаро дастҳояшро ба дастбандҳои тилло наёростаанд? Ва чаро гурӯҳе аз фариштагон ҳамроҳаш наёмадаанд?
آية رقم 54
Пас Фиръавн қавми худро гумроҳ сохт, то ба ӯ итоъат карданд, ки мардуме табаҳ кор буданд!
آية رقم 55
ﮨﮩﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
Чун Моро ба хашм оварданд, аз онҳо интиқом гирифтем ва ҳамагонро ғарқ сохтем.
آية رقم 56
ﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
Ононро дар шумори гузаштагон ва достон барои ояндагон кардем.
آية رقم 57
Ва чун достони писари Марям оварда шуд, қавми ту ба шодмонӣ фарёд заданд
آية رقم 58
ва гуфтан, д: «Оё худоёни мо беҳтаранд ё Ӯ?» Ва ин суханро фақат барои ҷидол бо ту гуфтаанд, ки мардуме хусумат кунандаанд,
آية رقم 59
Ӯ фақат бандае буд, ки Мо неъматаш ато кардем ва мояи ибрати банӣ- Исроилаш гардонидем.
آية رقم 60
Агар мехостем, ба ҷои шумо фариштагоне падид меовардем, то дар рӯи замин ҷонишини шумо гарданд.
آية رقم 61
Ва бешубҳа ӯ (Исо) нишонаи фаро расидани қиёмат аст. Дар ин шак макунед ва ба Ман пайравӣ кунед! Ин аст роҳи рост.
آية رقم 62
Шайтон шуморо аз роҳ бознагардонад, зеро ӯ душмани ошкори шумост.
آية رقم 63
Ва чун Исо бо далелҳои равшани худ омад, гуфт: «Бароятон ҳикмат овардаам ва омадаам, то чизҳоеро, ки дар он ихтилоф мекунед, баён кунам. Пас аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед.
آية رقم 64
Худои якто Парвардигори ману Парвардигори шумост. Ӯро бипарастед. Роҳи рост ин аст».
آية رقم 65
Гурӯҳҳо бо ҳам ихтилоф карданд. Пас вой бар ситамкорон аз азоби дардовари қиёмат!
آية رقم 66
Оё чашм ба роҳи чизе ҷуз қиёматанд, ки ногоҳ ва бехабар бар онҳо биёяд?.
آية رقم 67
Дар он рӯз дӯстон, — ғайр аз парҳезгорон, — душмани якдигаранд.
آية رقم 68
Эй бандагони Ман, дар он рӯз биме бар шумо нест ва шумо ғамгин намешавед.
آية رقم 69
ﮭﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
Он касон, ки ба оёти Мо имон овардаанд ва таслими амри Мо шудаанд,
آية رقم 70
ﯔﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
шумо ва ҷуфтҳоятон бо шодкомӣ ба биҳишт дохил шавед.
آية رقم 71
Қадаҳҳои заррин ва кӯзаҳоро дар миёнашон ба гардиш меоваранд. Дар он ҷост ҳар чи нафс орзу кунад ва дида аз он лаззат бибарад. Ва дар он ҷо ҷовидона хоҳед буд!
آية رقم 72
Ин биҳиштест, ки ба ивази корҳое, ки кардаед, ба меросаш мебаред.
آية رقم 73
ﯴﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
Дар он ҷо бароятон меваҳои бисёр ҳаст, ки аз онҳо мехӯред.
آية رقم 74
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Гунаҳкорон дар азоби ҷаҳаннам ҷовидонанд!
آية رقم 75
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
Азобашон кам намешавад ва онҳо аз ноумедӣ хомуш бошанд.
آية رقم 76
ﭟﭠﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
Мо ба онҳо зулме накардаем, онҳо худ ба худашон ситам кардаанд.
آية رقم 77
Фарёд бароваранд, ки эй молики дӯзах кош Парвардигори ту моро бимиронад. Мегӯяд: «На, шумо дар ин ҷо монданӣ ҳастед».
آية رقم 78
Мо шуморо бо ҳақ ошно кардем, вале бештаратон ҳақро бад дидед.
آية رقم 79
ﭸﭹﭺﭻﭼ
ﭽ
Оё онҳо дар эътиқоди худ пой фишурдаанд? Мо ҳам пой фишурдаем.
آية رقم 80
Оё мепиндоранд, Мо розу наҷво (суханони пинҳониашонро) намешунавем? Оре, расулони Мо назди онҳо ҳастанд ва менависанд.
آية رقم 81
Бигӯ: «Агар Худои раҳмонро фарзанде мебуд, ман аз нахустин парастандагон мебудам.
آية رقم 82
Пок аст Парвардигори осмонҳову замин ва Парвардигори арш аз он нисбатҳо, ки ба Ӯ медиҳенд.
آية رقم 83
Пас бигузорашон, то ба ҳамон суханони ботил машғул бошанд ва ба бозича саргарм, то он рӯзе, ки онҳоро ваъда додаанд, бирасад.
آية رقم 84
Ӯст, ки ҳам дар осмон Худост ва ҳам дар замин Худост ва ҳакиму доност!
آية رقم 85
Бартару бузургвортар аст он кас, ки фармонравоии осмонҳову замин ва ҳар чӣ дар миёни онҳост, аз они Ӯст ва илми фаро расидани қиёмат хоси Ӯст ва ба Ӯ бозгардонида мешавед.
آية رقم 86
Касоне ғайри Ӯро, ки ба худоӣ мехонанд, қодир ба шафоъати касе нестанд. Ғайри касоне, ки аз рӯи илм ба ҳақ шоҳидӣ дода бошанд.
آية رقم 87
Агар аз онҳо бипурсӣ, ки чӣ касе онҳоро офаридааст, мегӯянд: «Оллоҳ». Пас чаро аз ҳақ рӯй мегардонанд?
آية رقم 88
Гуфтори пайёмбар ин буд: «Эй Парвардигори ман, инҳо мардуме ҳастанд, ки имон намеоваранд!
آية رقم 89
Пас, аз онҳо даргузар ва бигӯ: «Саломат бошед!» Оре, ба зуди хоҳанд донист.
تقدم القراءة