Verse 1

ﭑ ﭒ ​

1. Ta. Sin. Mim.

Verse 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

2. Bunlar aydın Kitabın ayə­ləridir.

Verse 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

3. Onların iman gətirmə­di­yinə görə özünü həlakmı edə­cəksən?

Verse 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

4. Biz istəsəydik, göydən on­lara elə bir əlamət göndə­rərdik ki, onun önün­də başları itaət­karlıqla əyilərdi.

Verse 5

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

5. Mərhəmətli Allahdan on­lara elə bir ayə gəlməz ki, on­dan üz çe­virməsinlər.

Verse 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

6. Onlar ayələri uydurma say­dılar. Məs­xərəyə qoyduqla­rı­nın xə­bəri onlara ye­tişəcək.

Verse 7

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

7. Yoxsa, onlar yer üzündə cürbəcür gözəl bitkilər bitirdi­yimizi gör­mür­lər?

Verse 8

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

8. Həqiqətən də, bunda bir əlamət var. Lakin onların ək­sə­riy­yəti mö­min olmadı.

Verse 9

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

9. Bəli, sənin Rəbbin Qüd­rətlidir, Rəhm­lidir.

Verse 10

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

10. Bir zaman Rəbbin Mu­saya de­mişdi: “Get o zalım qöv­mün –

Verse 11

ﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

11. Firon xalqının yanına! Onlar qorx­murlarmı?”

Verse 12

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

12. Musa dedi: “Ey Rəbbim! Qor­xu­ram ki, onlar məni ya­lançı he­sab edə­lər,

Verse 13

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

13. belə olduqda ürəyim sı­xı­lar, dilim də söz tutmaz. Buna görə Ha­runa da vəhy göndər.

Verse 14

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

14. Onların məndən əvəzini çıxmaq istədikləri bir günahım da var. Buna görə məni öl­dü­rə­cəklərindən qorxu­ram”.

Verse 15

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

15. Allah dedi: “Xeyr, bu müm­kün de­yil! İkiniz də möcü­zə­lə­ri­miz­lə onların yanına ge­din! Şübhəsiz ki, Biz də sizin­ləyik, hər şeyi eşi­dirik.

Verse 16

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

16. Fironun yanına gedib de­yin: “Biz aləmlərin Rəbbinin el­çi­lə­ri­yik!

Verse 17

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

17. İsrail oğullarını bizimlə göndər!”

Verse 18

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

18. Firon dedi: “Biz səni kör­pə ikən himayəmizə alıb böyütmə­dik­mi? Sən öm­rünün bəzi illərini bizimlə ya­şamadınmı?

Verse 19

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

19. Elədiyin pis əməli də elə­din. Doğ­rudan da, sən bir nan­kor­san!”

Verse 20

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

20. Musa dedi: “Mən onu edəndə na­dan olmuşam.

Verse 21

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

21. Mən sizdən qorxduğum üçün ya­nı­nızdan qaçıb get­dim. Am­ma son­ra­dan Rəbbim mə­nə hökmranlıq verdi və məni el­çi­lər­dən et­di.

Verse 22

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

22. Başıma qaxdığın o ne­mə­tin də İs­rail oğullarını özünə kölə et­məyindir”.

Verse 23

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

23. Firon dedi: “Aləmlərin Rəbbi nə­dir?”

Verse 24

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

24. Musa dedi: “Əgər yə­qin­liklə ina­nırsınızsa, bilin ki, O, göylə­rin, yerin və onların ara­sında olanların Rəbbidir!”

Verse 25

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

25. Firon ətrafındakılara de­di: “Onun nə danışdığını eşit­mir­si­niz­mi?”

Verse 26

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

26. Musa dedi: “O sizin də, ulu baba­larınızın da Rəbbi­dir!”

Verse 27

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

27. Firon dedi: “Sizə gön­də­rilmiş bu elçi, sözsüz ki, dəli­dir!”

Verse 28

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

28. Musa dedi: “Əgər anla­yır­sınızsa, bilin ki, O, şərqin, qər­bin və bunların arasında olan­ların Rəbbidir!”

Verse 29

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

29. Firon dedi: “Əgər mən­dən baş­qa­sına sitayiş etsən, sə­ni məh­busların ya­nına ata­ram!”

Verse 30

ﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

30. Musa dedi: “Bəs sənə açıq-aşkar bir şey göstərsəm necə?”

Verse 31

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

31. Firon dedi: “Əgər doğru danı­şan­lardansansa, göstər onu!”

Verse 32

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

32. Musa əsasını yerə atınca, o dərhal dönüb açıq-aşkar bir ilana çev­rildi.

Verse 33

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

33. Əlini qoynundan çıxar­dan kimi o, baxanların gözü qa­ba­ğın­da ağap­paq nur saçan bir əl oldu.

Verse 34

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

34. Firon ətrafındakı zadə­ganlara de­di: “Həqiqətən də, bu, bi­lik­li bir sehr­bazdır!

Verse 35

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

35. O öz sehri ilə sizi torpa­ğınızdan çıxartmaq istəyir. Nə təklif edir­siniz?”

Verse 36

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

36. Onlar dedilər: “Onu qar­daşı ilə bir qədər gözlət və şə­hə­r­lə­rə adam yığanlar gön­dər ki,

Verse 37

ﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

37. bütün bilikli sehrbazları sənin yanına gətirsinlər”.

Verse 38

ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

38. Beləliklə, sehrbazlar bəl­li bir gü­nün müəyyən edilmiş vax­tın­da toplan­dı­lar.

Verse 39

ﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ ​

39. Camaata deyildi: “Siz də yığışırsı­nızmı?

Verse 40

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

40. Əgər sehrbazlar qalib gəl­sələr, ola bilsin ki, biz də on­la­ra ta­be olaq”.

Verse 41

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

41. Sehrbazlar gələn kimi Fi­rona de­di­lər: “Əgər qalib gəl­sək, bi­zə mükafat ve­riləcəkmi?”

Verse 42

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

42. Firon dedi: “Bəli! Belə ola­cağı təq­dirdə sizi özümə yaxın adam­lardan edə­cəyəm”.

Verse 43

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

43. Musa onlara dedi: “Nə ata­caqsı­nızsa, atın!”

Verse 44

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

44. Onlar iplərini və əsa­ları­nı ye­rə atıb: “Fironun qüdrə­ti­nə and ol­sun ki, biz qalib gə­lə­cəyik!”– dedilər.

Verse 45

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

45. Sonra Musa əsasını atdı və əsa onların düzəltdikləri şey­ləri ud­du.

Verse 46

ﮈﮉﮊ ﮋ ​

46. Sehrbazlar səcdəyə qa­pan­dılar

Verse 47

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

47. və dedilər: “Biz iman gətirdik aləmlərin Rəbbinə –

Verse 48

ﮑﮒﮓ ﮔ ​

48. Musanın və Harunun Rəb­binə!”

Verse 49

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

49. Firon dedi: “Mən sizə izin vermə­mişdən əvvəl siz ona iman­mı gə­tir­di­niz? Şübhəsiz ki, o sizə sehr öyrədən böyü­yü­nüz­dür. Tez­liklə biləcəksi­niz! Mən sizin əllərinizi və ayaq­la­rınızı çar­paz kəs­dirib ha­mınızı çar­mıxa çəkdi­rə­cəyəm”.

Verse 50

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

50. Onlar dedilər: “Zərər yox, biz on­suz da öz Rəbbi­mizə qa­yı­da­cağıq.

Verse 51

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

51. Biz Firon xalqı arasın­dan ilk iman gətirənlər ol­duğu­mu­za gö­rə Rəbbi­miz­dən günah­la­rımızı bağışlayacağını umu­ruq”.

Verse 52

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

52. Biz Musaya: “Qullarım­la birlikdə gecə yola çıx. Çünki siz tə­qib oluna­caq­sı­nız”– deyə vəhy etdik.

Verse 53

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

53. Firon şəhərlərə əsgər top­layanlar göndərdi.

Verse 54

ﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

54. O dedi: “Bunlar kiçik bir dəstədir.

Verse 55

ﯸﯹﯺ ﯻ ​

55. Onlar bizi qəzəbləndir­mişlər.

Verse 56

ﯼﯽﯾ ﯿ ​

56. Biz hamımız ayıq-sayıq olmalı­yıq”.

Verse 57

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

57. Biz o zalım tay­fanı bağ­lar­dan və çeşmələrdən çıxartdıq;

Verse 58

ﰅﰆﰇ ﰈ ​

58. xəzinələrdən və gözəl yerlərdən də qovduq.

Verse 59

ﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

59. Beləcə, Biz İsrail oğul­la­rını o yer­lərə varis etdik.

Verse 60

ﰏﰐ ﰑ ​

60. Günəş üfüqdən qalxar­kən Firon öz əsgərləri ilə on­ları təqib et­mə­yə başladı­lar.

Verse 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

61. İki dəstə bir-birini gö­rün­cə Musa­nın səhabələri: “Biz ya­­xa­la­nacağıq!”– de­dilər.

Verse 62

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

62. Musa dedi: “Xeyr, Rəb­bim mə­nim­lədir. O mənə doğ­ru yol gös­tərə­cək­!”

Verse 63

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

63. Biz Musaya: “Əsanla də­nizə vur!”– deyə vəhy etdik. Də­niz dər­hal ya­rıldı, on iki yol açıl­dı və hər biri nəhəng bir dağ ki­mi oldu.

Verse 64

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

64. O birilərini də ora ya­xın­laşdır­dıq.

Verse 65

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

65. Musa və onunla birlikdə olan­la­rın hamısını xilas etdik.

Verse 66

ﭻﭼﭽ ﭾ ​

66. O birilərini isə suya qərq etdik.

Verse 67

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

67. Şübhəsiz ki, bu heka­yətdə bir ibrət vardır. Lakin onların çoxu iman gə­tir­mə­di.

Verse 68

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

68. Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrət­lidir, Rəhmlidir.

Verse 69

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

69. Onlara İbrahimin əh­va­latını da oxu.

Verse 70

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

70. Bir zaman o öz atasına və tayfa­sına: “Nəyə ibadət edir­si­niz?”– demiş­di.

Verse 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

71. Onlar dedilər: “Biz büt­lə­rə iba­dət edir və onlara tapın­maq­da davam edi­rik”.

Verse 72

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

72. O dedi: “Onlara yalvar­dığınız za­man sizi eşidirlərmi?

Verse 73

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

73. Yaxud sizə xeyir və ya zərər ve­rirlərmi?”

Verse 74

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

74. Onlar dedilər: “Xeyr, am­ma biz öz atalarımızın belə et­dik­lə­ri­ni gör­dük”.

Verse 75

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

75. O dedi: “Siz nəyə ibadət et­diyi­ni­zi görürsünüzmü –

Verse 76

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

76. həm siz, həm də ulu ba­balarınız?

Verse 77

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

77. Aləmlərin Rəbbindən baş­qa, on­ların hamısı mənim düş­mə­nim­dir.

Verse 78

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

78. O Rəbb ki, məni yarat­mış və mə­ni doğru yola yö­nəlt­miş­dir;

Verse 79

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

79. O Rəbb ki, məni yedirdir və içir­dir;

Verse 80

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

80. O Rəbb ki, xəstələndi­yim zaman mənə şəfa verir;

Verse 81

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

81. O Rəbb ki, məni öldü­rə­cək, son­ra dirildəcəkdir;

Verse 82

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

82. O Rəbb ki, Haqq-hesab günü xə­talarımı bağışlayaca­ğı­nı On­dan umu­ram.

Verse 83

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

83. Ey Rəbbim! Mənə hik­mət ver və məni əməlisalehlə­rə qo­vuş­dur!

Verse 84

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

84. Sonra gələnlər arasında həmişə yad edilim deyə mənə yax­şı ad qis­mət elə!

Verse 85

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

85. Məni Nəim bağının va­rislərin­dən et!

Verse 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

86. Atamı bağışla! Çünki o, azmış­lar­­dandır.

Verse 87

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

87. Onların dirildiləcəyi gün məni rüsvay etmə!

Verse 88

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

88. O gün ki, nə var-dövlət, nə də oğul-uşaq bir fayda ver­ər.

Verse 89

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

89. Ancaq sağlam bir qəlblə Allahın hüzuruna gələnlərdən baş­qa!”

Verse 90

ﭸﭹﭺ ﭻ ​

90. Cənnət müttəqilərə ya­xın­laşdı­rı­lar.

Verse 91

ﭼﭽﭾ ﭿ ​

91. Cəhənnəm də azğınlara göstəri­lər.

Verse 92

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

92. Onlara deyilər: “Hanı si­zin ibadət etdikləriniz –

Verse 93

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

93. Allahdan başqa pənah apar­dıqla­rı­nız? Onlar sizə kö­mək edə bilərlər­mi, ya­xud öz­lərinə köməkləri dəyə bilər­mi?”

Verse 94

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

94. Onlar azğınlarla birlik­də Cəhən­nə­mə atılarlar,

Verse 95

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

95. İblisin bütün əsgərləri də, həmçinin.

Verse 96

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

96. Onlar orada höcətləşə­rək deyər­lər:

Verse 97

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

97. “Allaha and olsun ki, biz açıq-ay­dın azğınlıq içində idik –

Verse 98

ﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

98. o vaxt ki, biz sizi aləm­lərin Rəb­binə tay tuturduq.

Verse 99

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

99. Bizi ancaq günahkarlar azdırdı.

Verse 100

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

100. İndi isə bizim nə şə­fa­ət­çi­ləri­miz,

Verse 101

ﯔﯕﯖ ﯗ ​

101. nə də bizə canıyanan bir dos­tu­muz var!

Verse 102

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

102. Bir də dünyaya qayıda bilsəydik, möminlərdən olar­dıq!”

Verse 103

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

103. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var­dır. Lakin onların ək­sə­riy­yə­ti yenə iman gətirmədi.

Verse 104

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

104. Həqiqətən, sənin Rəb­bin Qüd­rətlidir, Rəhmlidir.

Verse 105

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

105. Nuh tayfası da elçiləri yalançı saydı.

Verse 106

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

106. O vaxt qardaşları Nuh onlara dedi: “Məgər qorx­mur­su­nuz?

Verse 107

ﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

107. Həqiqətən, mən sizin üçün eti­bar edilməli bir el­çi­yəm.

Verse 108

ﰂﰃﰄ ﰅ ​

108. Allahdan qorxun və mə­nə itaət edin.

Verse 109

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

109. Mən bunun əvəzinə siz­dən heç bir mükafat istə­mi­rəm. Mə­nim müka­fa­tım ancaq aləm­lərin Rəbbinə aiddir.

Verse 110

ﰓﰔﰕ ﰖ ​

110. Allahdan qorxun və mə­nə itaət edin!”

Verse 111

ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

111. Onlar dedilər: “Sənə ən rəzil adamlar tabe olduğu hal­da biz sənə ina­narıqmı?”

Verse 112

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

112. Nuh dedi: “Mən on­la­rın nə et­dik­lərini bilmirəm!

Verse 113

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

113. Onların haqq-hesabı yal­nız Rəb­bimə aiddir. Kaş başa dü­şəy­di­niz!

Verse 114

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

114. Mən iman gətirənləri qovan de­yiləm.

Verse 115

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

115. Mən yalnız açıq-aşkar bir qor­xudanam”.

Verse 116

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

116. Onlar dedilər: “Ey Nuh! Əgər də­vətinə son qoymasan, müt­ləq daşqalaq ediləcəksən”.

Verse 117

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

117. Nuh dedi: “Ey Rəbbim! Qöv­müm məni yalançı hesab etdi.

Verse 118

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

118. Mənimlə onların ara­sın­da qəti hökm ver, məni və mə­nimlə bir­lik­də olan möminləri əzabdan qurtar!”

Verse 119

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

119. Biz onu və onunla bir­likdə olan­ları yüklü gəmidə xi­las et­dik.

Verse 120

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

120. Yerdə qalanları isə su­ya qərq et­dik.

Verse 121

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

121. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var­. Lakin onların ək­sə­riy­yə­ti yenə iman gətirmədi.

Verse 122

ﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

122. Həqiqətən, sənin Rəb­bin Qüd­rət­lidir, Rəhmlidir.

Verse 123

ﮡﮢﮣ ﮤ ​

123. Ad tayfası da elçiləri yalançı saydı.

Verse 124

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

124. O vaxt qardaşları Hud onlara dedi: “Məgər qorx­mur­su­nuz?

Verse 125

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

125. Həqiqətən, mən sizin üçün eti­bar etməli olduğunuz bir el­çi­yəm.

Verse 126

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

126. Allahdan qorxun və mə­nə itaət edin!

Verse 127

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

127. Mən bunun əvəzinə siz­dən heç bir mükafat istə­mi­rəm. Mə­nim mü­ka­fa­tım ancaq aləm­lərin Rəbbinə aiddir.

Verse 128

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

128. Əcəba, siz hər təpədə əbəs yerə bir əlamətmi qurur­sunuz (hündür bi­nalarmı tikir­siniz)?

Verse 129

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

129. Sanki əbədi qalacaq­sı­nız deyə qalalarmı tikir­siniz?

Verse 130

ﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

130. Bir kəsi yaxaladığınız za­man qəd­dar hökmdar kimi ya­xa­la­yır­sı­nız?

Verse 131

ﯴﯵﯶ ﯷ ​

131. Allahdan qorxun və mə­nə itaət edin!

Verse 132

ﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

132. Bildiyiniz nemətləri si­zə verən­dən qorxun.

Verse 133

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

133. O sizə heyvanat və oğul-uşaq ver­di,

Verse 134

ﰂﰃ ﰄ ​

134. üstəlik bağlar və çeş­mə­lər də əta etdi.

Verse 135

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

135. Mən sizə üz verəcək bö­yük gü­nün əzabından qor­xu­ram”.

Verse 136

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

136. Onlar dedilər: “Bizə öyüd-nə­si­hət versən də, ver­mə­sən də, bi­zim üçün birdir.

Verse 137

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

137. Bu, yalnız və yalnız əv­vəlkilərin adətidir.

Verse 138

ﭗﭘﭙ ﭚ ​

138. Biz əzaba düçar olan da deyi­lik”.

Verse 139

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

139. Onlar onu yalançı say­dılar. Biz də onları məhv et­dik. Şüb­hə­siz ki, bun­da bir ibrət var. Lakin onların əksə­riy­yəti iman gə­tir­mədi.

Verse 140

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

140. Həqiqətən, sənin Rəb­bin Qüd­rətlidir, Rəhmlidir.

Verse 141

ﭮﭯﭰ ﭱ ​

141. Səmud tayfası da elçi­ləri yalan­çı saydı.

Verse 142

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

142. O vaxt qardaşları Saleh onlara dedi: “Məgər qorxmur­su­nuz?

Verse 143

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

143. Şübhəsiz ki, mən sizin üçün eti­bar edilməli bir elçi­yəm.

Verse 144

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

144. Allahdan qorxun və mə­nə itaət edin.

Verse 145

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

145. Mən bunun əvəzinə siz­dən heç bir mükafat istəmi­rəm. Mə­nim müka­fatım ancaq aləm­lərin Rəbbinə aiddir.

Verse 146

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

146. Məgər siz burada olan­ların için­də sərbəst buraxıla­caq­sı­nız?

Verse 147

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

147. Bağlar və bulaqlar için­də,

Verse 148

ﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

148. əkinlər və yumşaq mey­vəli xur­malıqlar içində arxa­yın­lıqla qa­lacaqsınız?

Verse 149

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

149. Dağlardan məharətlə ev­lər yo­nub düzəldəcəksiniz?

Verse 150

ﮥﮦﮧ ﮨ ​

150. Allahdan qorxun və mə­nə itaət edin!

Verse 151

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

151. Həddi aşanların əmri­nə tabe ol­mayın.

Verse 152

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

152. Onlar yer üzündə fə­sad törədir və özlərini günahdan tə­miz­lə­mirlər”.

Verse 153

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

153. Onlar dedilər: “Sən yal­nız və yal­nız sehrlənmişlər­dən­sən.

Verse 154

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

154. Sən də bizim kimi an­caq bir in­sansan. Əgər doğru da­nı­şan­lar­dan­san­sa, bizə bir möcüzə göstər”.

Verse 155

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

155. Saleh dedi: “Möcüzə bu dişi də­vədir! Onun da, sizin də mü­əy­yən edil­miş vaxtlarda su içmək haqqınız var­dır. (Bir gün o su iç­məli, bir gün də siz su içməlisiniz).

Verse 156

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

156. Ona heç bir pislik et­mə­yin, yox­sa böyük günün əzabı sizi ya­xalayar”.

Verse 157

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

157. Onlar dəvə­nin diz və­tə­rini kəs­dilər, sonra da peş­man ol­du­lar.

Verse 158

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

158. Əzab onları yaxaladı. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var­dır. La­kin onların əksəriy­yəti yenə iman gətirmədi.

Verse 159

ﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

159. Həqiqətən, sənin Rəb­bin Qüd­rət­lidir, Rəhmlidir.

Verse 160

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

160. Lut tayfası da elçiləri yalançı saydı.

Verse 161

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

161. O vaxt qardaşları Lut onlara de­di: “Məgər qorx­mur­sunuz?

Verse 162

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

162. Həqiqətən, mən sizin üçün eti­bar edilməli bir elçi­yəm.

Verse 163

ﭣﭤﭥ ﭦ ​

163. Allahdan qorxun və mə­nə itaət edin!

Verse 164

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

164. Mən bunun əvəzinə siz­dən heç bir mükafat istə­mi­rəm. Mə­nim mü­ka­fa­tım ancaq aləm­lərin Rəbbinə aiddir.

Verse 165

ﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

165. Doğrudanmı siz insan­lar içində ancaq kişilərlə ya­xın­lıq edir

Verse 166

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

166. və Rəbbinizin sizin üçün yarat­dığı qadınlarınızı tərk edir­si­niz? Siz, hə­qiqətən də, həddi aşan adamlarsı­nız”.

Verse 167

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

167. Onlar dedilər: “Ey Lut! Əgər dəvətinə son qoyma­san, müt­ləq qovu­lan­lardan ola­caq­san!”

Verse 168

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

168. O dedi: “Mən sizin əməl­lərinizə nifrət edən­lərdə­nəm.

Verse 169

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

169. Ey Rəbbim! Məni və ailə­mi on­ların tutduqları işdən xi­las et!”

Verse 170

ﮛﮜﮝ ﮞ ​

170. Biz onu və onun bütün ailəsini xilas etdik.

Verse 171

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

171. Geridə qalanlar arasın­dakı yaşlı qadından başqa.

Verse 172

ﮤﮥﮦ ﮧ ​

172. Sonra da o birilərini yerlə yeksan etdik.

Verse 173

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

173. Biz onların üstünə daş­lardan ya­ğış yağdırdıq. Qorxu­dulan­la­rın yağışı nə yaman imiş!

Verse 174

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

174. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var­. Lakin onların ək­sə­riy­yə­ti iman gətir­mədi.

Verse 175

ﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

175. Həqiqətən, sənin Rəb­bin Qüd­rətlidir, Rəhmlidir.

Verse 176

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

176. Əykə əhli də elçiləri ya­lançı saydı.

Verse 177

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

177. O vaxt Şueyb on­lara de­di: “Mə­gər qorxmur­sunuz?

Verse 178

ﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

178. Şübhəsiz ki, mən sizin üçün eti­bar edilməli bir elçi­yəm.

Verse 179

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

179. Allahdan qorxun və mə­nə itaət edin!

Verse 180

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

180. Mən bunun əvəzinə siz­dən heç bir mükafat istəmi­rəm. Mə­nim müka­fa­tım ancaq aləm­lərin Rəbbinə aiddir.

Verse 181

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

181. Ölçüyə tam riayət edin və əksik ölçənlərdən olmayın.

Verse 182

ﰋﰌﰍ ﰎ ​

182. Düz tərəzi ilə çəkin.

Verse 183

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗ ﰘ ​

183. İnsanların əşyalarını ək­sik ver­məyin və yer üzündə fə­sad ya­ya­raq pis işlər gör­mə­yin.

Verse 184

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

184. Sizi və əvvəlki nəsilləri Yara­dan­dan qorxun!”

Verse 185

ﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

185. Onlar dedilər: “Sən yal­nız və yal­nız sehrlənmişlər­dən­sən.

Verse 186

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

186. Sən də bizim kimi an­caq bir in­sansan. Biz səni yalan­çı­lar­dan biri he­sab edirik.

Verse 187

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

187. Əgər doğru danışan­lar­dan­san­sa, göyün bir parça­sını üs­tü­mü­zə en­dir”.

Verse 188

ﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

188. Şueyb dedi: “Rəbbim si­zin nələr etdiyinizi daha yaxşı bi­lir”.

Verse 189

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

189. Onlar isə onu yalançı saydılar və buna görə də köl­gə­li gü­nün əzabı on­ları yaxa­ladı. Həqiqətən, o, böyük bir gü­nün əzabı idi.

Verse 190

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

190. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var­. Lakin onların ək­sə­riy­yə­ti iman gətir­mədi.

Verse 191

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

191. Həqiqətən, sənin Rəb­bin Qüd­rət­lidir, Rəhmlidir.

Verse 192

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

192. Şübhəsiz ki, bu, aləm­lə­rin Rəb­bindən nazil edil­miş­dir.

Verse 193

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

193. Onu sadiq ruh Cəb­rail endir­di –

Verse 194

ﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

194. sənin qəlbinə ki, xəbər­dar edən­lərdən olasan.

Verse 195

ﮣﮤﮥ ﮦ ​

195. Bu Quran açıq-aydın ərəb di­lin­də nazil edildi.

Verse 196

ﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

196. Şübhəsiz ki, o, keçmiş üm­mət­lə­rin kitablarında da xa­tır­la­nır.

Verse 197

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

197. Məgər İsrail oğulların­dan olan alimlərin onu bilmə­lə­ri bun­lar üçün bir dəlil de­yil­mi?

Verse 198

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

198. Əgər Biz onu ərəb ol­ma­yan­lar­dan birinə nazil et­səy­dik

Verse 199

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

199. və o, bunu onlara oxu­saydı, ye­nə də ona iman gətir­məz­di­lər.

Verse 200

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

200. Biz küfrü günahkar­la­rın qəlbinə belə salarıq.

Verse 201

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

201. Onlar ağrılı-acılı əzabı gör­məyə­nə­dək ona inanmaz­lar.

Verse 202

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

202. O əzab onlara özləri də hiss et­mədən qəflətən gələcək­.

Verse 203

ﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

203. Onlar deyəcəklər: “Bi­zə möhlət veriləcəkmi?”

Verse 204

ﯽﯾ ﯿ ​

204. Yenədəmi əzabımızın tez gəl­mə­sini istəyirlər?

Verse 205

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

205. Bilirsənmi, əgər onlara illərcə fi­ravanlıq nəsib etsək,

Verse 206

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

206. sonra vəd olunduqları əzab on­la­ra yetişsə,

Verse 207

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

207. onlara nəsib olmuş fi­ra­vanlıq, əzabımızı onlardan dəf edə bil­məz.

Verse 208

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

208. Biz heç bir kəndi onu xə­bərdar edənlər olmadan məhv et­mə­dik.

Verse 209

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

209. Xəbərdar edənləri də öyüd-nəsihət vermək üçün gön­dər­dik. Biz əsla zalım olma­mışıq!

Verse 210

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

210. Quranı şeytanlar endir­mədi.

Verse 211

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

211. Onlar buna layiq deyil­lər və heç bunu bacarmazlar da.

Verse 212

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

212. Çünki onlar vəhyə qu­laq asmaq­dan kənar edilmiş­dilər.

Verse 213

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

213. Odur ki, Allahla yanaşı başqa bir məbuda ibadət etmə, yox­sa əzaba düçar edilən­lər­dən olarsan.

Verse 214

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

214. Ən yaxın qohumlarını qorxut!

Verse 215

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

215. Sənə tabe olan mömin­ləri qana­dının altına al (onlara qarşı tə­vazö­kar ol)!

Verse 216

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

216. Əgər onlar sənə asi ol­sa­lar, de: “Şüb­­həsiz ki, mən si­zin et­di­yiniz əməl­lərdən uza­ğam!”

Verse 217

ﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

217. Qüdrətli və Rəhmli ola­n Allaha tə­vək­kül et!

Verse 218

ﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

218. O səni namaza du­ran­da da gö­rür,

Verse 219

ﮜﮝﮞ ﮟ ​

219. səcdə edənlər içində hə­rəkət edəndə də.

Verse 220

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

220. Həqiqətən də, O, Eşi­dəndir, Bi­ləndir!

Verse 221

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

221. Şeytanların kimə nazil olduq­la­rını sizə xəbər ve­rim­mi?

Verse 222

ﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

222. Onlar hər bir yalançıya və gü­nahkara nazil olarlar.

Verse 223

ﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

223. Şeytanlar vəhydən eşit­diklərini ka­­­hinlərə təlqin edir­lər. Hal­bu­ki onların ək­səriyyəti ya­lançıdır!

Verse 224

ﯘﯙﯚ ﯛ ​

224. Şairlərə gəldikdə isə, on­lara an­caq azmışlar uyar.

Verse 225

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

225. Məgər görmürsənmi ki, onlar hər vadidə veyl-veyl gə­zir (hər möv­zu­da şer uydurur)

Verse 226

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

226. və etmədikləri şeylərdən danışırlar?

Verse 227

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

227. Təkcə iman sahibi olub saleh əməllər edən, Allahı tez-tez yada salan və haqsız­lığa məruz qaldıqdan sonra İslam dinini müdafiə edənlərdən başqa. Zalım­lar isə qayıdacaqları yeri mütləq bilə­cəklər.