ترجمة معاني سورة ص باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

آية رقم 1

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

ص (صاد) سوگند به قرآنی که دارای پند و اندرز است.

آية رقم 2

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

بلکه، کسانی‌که کافر شدند در سرکشی و اختلافند.

آية رقم 3

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

چه بسیار نسل‌های را که پیش از آن‌ها هلاک کردیم، پس (هنگام نزول عذاب) فریاد می‌زدند، اما (آن زمان) وقت نجات نبود.

آية رقم 4

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

و آن‌ها به شگفت آمدند که (پیامبر) هشداردهنده‌ای از میان (خود) ‌شان به سوی‌شان آمده است، و کافران گفتند: «این جادوگری بسیار دروغگو است،

آية رقم 5

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

آیا (همۀ) معبودان را یک معبود قرار داده است؟ بی‌گمان این چیزی عجیبی است».

آية رقم 6

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

و بزرگان (و اشراف) شان، به راه افتادند و گفتند: «بروید و بر (پرستش) معبودان‌تان پایدار باشید، بی‌گمان این (دعوت) چیزی است خواسته شده (که شما را گمراه کنند).

آية رقم 7

ﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

ما (هرگز) این (چنین سخنی) در آیین واپسین نشنیده‌ایم، این جز دروغ (چیزی) نیست.

آية رقم 8

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨ ﮩ ​

آیا از میان (همۀ) ما قرآن بر او نازل شده است؟!» (در حقیقت چنین نیست که آن‌ها می‌گویند) بلکه آن‌ها در (وحی و) قرآن من تردید دارند، بلکه هنوز عذاب را نچشیده‌اند.

آية رقم 9

ﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

یا آنکه گنجینه‌های رحمت پروردگار پیروزمند بخشنده‌ات نزد آن‌هاست؟

آية رقم 10

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

یا فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دوست از آنِ آن‌هاست؟! پس (اگر چنین است) با ریسمان (و هر وسیله‌ای دیگر به آسمان) بالا روند.

آية رقم 11

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

(این‌ها) لشکری شکست خورده از احزاب هستند.

آية رقم 12

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

پیش از آن‌ها قوم نوح و عاد و فرعون صاحب میخ‌ها (و سپاه، نیز پیامبران ما را) تکذیب کردند.

آية رقم 13

ﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

و (نیز) ثمود، و قوم لوط، و اصحاب ایکه (= قوم شعیب) این‌ها احزاب (و گروه‌های) بودند (که پیامبران را تکذیب کردند).

آية رقم 14

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

هر یک (از این‌ها) بودند که پیامبران را تکذیب کردند، پس عقوبت (من) تحقق یافت.

آية رقم 15

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

و این‌ها جز بانگی سهمناک را انتظار نمی‌کشند، که هیچ مهلت بازگشتی ندارد.

آية رقم 16

ﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒ ﰓ ​

و (آن‌ها) گفتند: «پروردگارا! بهرۀ ما را (از عذاب) پیش از فرا رسیدن روز حساب به ما بده».

آية رقم 17

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

بر آنچه می‌گویند، صبر کن، و بندۀ ما داود صاحب (نیرو و) قوت را یاد آور، بی‌گمان او بسیار رجوع کننده بود.

آية رقم 18

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

همانا ما کوه‌ها را با او مسخر (و رام) کردیم، که شامگاهان و صبحگاهان (با او) تسبیح می‌گفتند.

آية رقم 19

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

و پرندگان را (نیز، مسخر او کردیم) که گرد می‌آمدند، همۀ (این‌ها) فرمانبردار (و باز گشت کننده به سوی) او بودند.

آية رقم 20

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

و فرمانروایی او را استوار ومحکم کردیم، و به او حکمت و سخنان فصیح (فیصله کننده) عطا کردیم.

آية رقم 21

ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

و آیا خبر شاکیان هنگامی‌که از (دیوار) عبادتگاه (داود) بالا رفتند، به تو رسیده است؟!

آية رقم 22

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

چون بر داود وارد شدند، پس (او) از آن‌ها وحشت کرد، (آن‌ها) گفتند: «نترس، دو نفر شاکی هستیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده است. پس بین ما به حق داوری کن، و ستم نکن، و ما را به راه راست راهنمایی کن.

آية رقم 23

ﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥ ﮦ ​

بی‌گمان این برادر من است، او نود و نه میش دارد، و من یک میش دارم. پس (او) می‌گوید: آن (یک میش) را به من وا گذار، و در سخن بر من غلبه کرده است».

آية رقم 24

ﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

(داوود) گفت: به راستی او با در خواست یک میش تو که آن را به میش‌هایش بیفزاید بر تو ستم کرده است، و البته بسیاری از شریکان به یکدیگر ستم می‌کنند، مگر کسانی‌که ایمان آورده‌اند و کار‌های شایسته انجام داده‌اند، و اینان (نیز) اندک هستند. و داوود دانست که ما او را آزموده‌ایم، پس از پروردگارش آمرزش خواست، (و فروتنانه) به (رکوع =) سجده افتاد و (به سوی الله) رجوع کرد.

آية رقم 25

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

پس ما او را بخشیدیم، و بی‌گمان برای او نزد ما (قرب و) مقامی و الا و بازگشت نیکوست.

آية رقم 26

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕ ﰖ ​

ای داوود! ما تو را در زمین خلیفه (= فرمانروا) قرار دادیم، پس به حق در میان مردم داوری کن، و از هوای (نفس) پیروی نکن که تو را از راه الله گمراه می‌کند، بی‌گمان کسانی‌که از راه الله گمراه می‌شوند، به خاطر آنکه روز حساب را فراموش کردند، عذاب شدیدی (در پیش) دارند.

آية رقم 27

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

(ما) آسمان و زمین و آنچه میان آن‌هاست بیهوده نیافریده‌ایم، این گمان کسانی است که کافر شدند، پس وای بر کسانی‌که کافر شدند از آتش (دوزخ!).

آية رقم 28

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

آیا کسانی‌که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، مانند مفسدان در زمین قرار می‌دهیم؟! آیا پرهیزگاران را مانند بدکاران قرار می‌دهیم؟

آية رقم 29

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

کتابی است پر برکت، که آن را بر تو نازل کردیم، تا در آیاتش تدبّر کنند، و خردمندان پند گیرند.

آية رقم 30

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

و (ما) سلیمان را به داوود عطا کردیم، چه بندۀ خوبی! بی‌گمان او بسیار رجوع کننده بود.

آية رقم 31

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

(به یاد بیاور) چون عصرگاهان اسبان چابک تیزرو بر او عرضه شد،

آية رقم 32

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

پس گفت: «من این اسبان را به خاطر (فرمان) پروردگارم دوست دارم» (و پیوسته به آن‌ها نگاه می‌کرد) تا از دیدگانش پنهان شدند [ یا: تا اینکه آفتاب در پرده پنهان شد و غروب کرد. (به تفسیر ابن کثیر و طبری رجوع کنید).].

آية رقم 33

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞ ﮟ ​

گفت: «آن اسبان را نزد من باز گردانید». سپس به ساق‌ها و گردن‌های (آن‌ها) دست کشید (و نوازش کرد).

آية رقم 34

ﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨ ﮩ ​

و به راستی (ما) سلیمان را آزمودیم، و بر تخت او جسدی افکندیم، سپس (او) رو (به درگاه الله) آورد (و توبه کرد).

آية رقم 35

ﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

گفت: «پروردگارا! مرا ببخش، و به من فرمانروایی عطا فرما که پس از من کسی را سزاوار نباشد، بی‌گمان تو بخشاینده‌ای».

آية رقم 36

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ ​

پس (ما) باد را برای او مسخر کردیم، تا به فرمانش به نرمی حرکت کند، هر کجا می‌خواست، برود.

آية رقم 37

ﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

و (نیز) دیوان را، هر بنا و غواصی (از آن‌ها را برای او مسخر کردیم).

آية رقم 38

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و (گروه) دیگری (از دیوان) را (که همه) در غل و زنجیر بودند (برایش مسخر کردیم).

آية رقم 39

ﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

این عطای ماست، پس (به هر کس می‌خواهی) ببخش، و یا نگه دار، حسابی بر تو نیست.

آية رقم 40

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

و بی‌گمان برای او (= سلیمان) نزد ما (قرب و) مقامی والا، و بازگشت نیکوست.

آية رقم 41

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

و به یاد بیاور، بندۀ ما ایوب را، هنگامی‌که پروردگارش را ندا داد که: همانا شیطان به من رنج و عذاب رسانده است.

آية رقم 42

ﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

(به او فرمان دادیم:) پای خود را بر زمین بکوب، (چشمه‌ای می‌جوشد) این (چشمه آبی) خنک برای شستشو و آشامیدنی است.

آية رقم 43

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ ​

و خانواده‌اش و همانند آنان همراه‌شان را به او بخشیدیم، که رحمتی از سوی ما و اندرزی برای خردمندان باشد.

آية رقم 44

ﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

و (به او فرمان دادیم که) دسته‌ای از شاخه‌های (باریک) را برگیر، پس با آن (همسرت را) بزن، و سوگند خود را مشکن، بی‌گمان ما او را شکیبا یافتیم، چه بندۀ خوبی، که بسیار رجوع کننده بود.

آية رقم 45

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

و (ای پیامبر) به یاد آور، بندگان ما، ابراهیم، و اسحاق و یعقوب را، صاحبان دست‌های (توانمند) و چشم‌های (بینا).

آية رقم 46

ﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

ما آن‌ها را با خصلت ویژه‌ای که آن یاد سرای آخرت بود، خالص گرداندیم،

آية رقم 47

ﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

و یقیناً آن‌ها نزد ما از بر گزیدگان نیکان بودند.

آية رقم 48

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

و به یاد آور، اسماعیل، و الیسع و ذوالکفل را که همگی از نیکان بودند.

آية رقم 49

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

این (قرآن) پندی است، و بی‌گمان برای پرهیزگاران منزلگاهی نیکوست.

آية رقم 50

ﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

باغ‌های جاویدان (بهشتی) که در‌هایش برای آنان باز است.

آية رقم 51

ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

در آنجا تکیه زده‌اند، و در آن میوۀ فراوان و نوشیدنی را می‌طلبند.

آية رقم 52

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

و نزد آنان (همسرانی) فرو هشته چشم همسال (که تنها به شوهران خود نظر دارند) است.

آية رقم 53

ﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

این است چیزهایی‌که برای روز حساب به شما وعده داده می‌شود.

آية رقم 54

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

بی‌گمان این روزی ماست که آن را هیچ پایانی نیست.

آية رقم 55

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

این (پاداش پرهیزگاران) است، و بی‌گمان برای سرکشان بدترین بازگشتگاه است.

آية رقم 56

ﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

جهنم، که در آن وارد می‌شوند، پس چه بد آرامگاهی است.

آية رقم 57

ﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

این (عذاب) آب جوشان و چرک و خونابه است، که باید آن را بچشند.

آية رقم 58

ﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

و (کیفر‌های) دیگر همانند آن به انواع گوناگون (دارند)

آية رقم 59

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

(به سرداران آن‌ها گفته می‌شود:) این گروهی است که با شما (به جهنم) وارد می‌شوند، (آن‌ها می‌گویند:) خوش آمد (و گشایش) بر آن‌ها مباد. بی‌گمان آن‌ها داخل شدگان به آتش هستند.

آية رقم 60

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

(پیروان) گویند: «بلکه، شما را خوش آمد مباد، که این (عذاب) را پیشاپیش شما برای ما فراهم کرده‌اید، پس چه بد قرارگاهی است».

آية رقم 61

ﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

(سپس) گویند: پروردگارا! هر کس که این (عذاب) را پیشاپیش برای ما فراهم کرده است، پس عذابی دو چنان در آتش بر او بیفزار».

آية رقم 62

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ ​

و گویند: «ما را چه شده است، مردمانی را که ما آن‌ها را اشرار می‌شمردیم، (در جهنم) نمی‌بینیم؟!

آية رقم 63

ﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

آیا آن‌ها را به مسخره گرفتیم یا (اینکه) از نظر‌ها دور مانده‌اند؟!»

آية رقم 64

ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

بی‌گمان این مخاصمه (و گفتگوی) دوزخیان حق (و واقعیت) است.

آية رقم 65

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

(ای پیامبر) بگو: به درستی که من تنها یک هشدار دهنده‌ام، و هیچ معبودی (به حق) جز الله یکتای قهّار نیست.

آية رقم 66

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، (آن) پیروزمند آمرزنده».

آية رقم 67

ﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

(ای پیامبر) بگو: «این خبری بزرگ است،

آية رقم 68

ﮄﮅﮆ ﮇ ​

که شما از آن روی می‌گردانید!

آية رقم 69

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

مـن از سـاکـنان عــالــم بالا (= فرشتگان) چون (دربارۀ آفرینش آدم) با یکدیگر جدال می‌کردند، خبری ندارم [ به سورۀ بقره آیه 30 رجوع کنید.].

آية رقم 70

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

به من وحی نمی‌شود مگر این‌که من هشداردهنده‌ای آشکار هستم».

آية رقم 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

(و به یاد آور) هنگامی‌که پروردگارت به فرشتگان گفت: بی‌تردید من بشری را از گِل می‌آفرینم،

آية رقم 72

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

پس هنگامی‌که درستش کردم، و از روح خود در آن دمیدم، برای او سجده‌کنان بیفتید».

آية رقم 73

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

پس فرشتگان همگی یکپارچه سجده کردند.

آية رقم 74

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

جز ابلیس که تکبّر ورزید و از کافران بود.

آية رقم 75

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

(الله) فرمود: «ای ابلیس! چه چیز مانع تو شد، از آنکه برای آنچه من با دو دست خود آفریده ام، سجده کنی؟ آیا تکبر ورزیدی یا از بلند پایگان هستی؟!»

آية رقم 76

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

گفت: «من از او بهترم، مرا از آتش آفریده‌ای، و او را از گِل آفریده‌ای».

آية رقم 77

ﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

فرمود: «پس از اینجا بیرون شو، که تو رانده شده‌ای.

آية رقم 78

ﯽﯾﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

و همانا لعنت من تا روز قیامت بر تو خواهد بود».

آية رقم 79

ﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

(ابلیس) گفت: «پروردگارا! پس مرا تا روزی‌که (دوباره) برانگیخته می‌شوند، مهلت ده».

آية رقم 80

ﰋﰌﰍﰎ ﰏ ​

(الله) فرمود: «همانا تو از مهلت یافتگانی،

آية رقم 81

ﰐﰑﰒﰓ ﰔ ​

تا آن روز زمان معین».

آية رقم 82

ﰕﰖﰗﰘ ﰙ ​

(ابلیس) گفت: «پس به عزتت سوگند، که همۀ آن‌ها را گمراه خواهم کرد،

آية رقم 83

ﰚﰛﰜﰝ ﰞ ​

مگر بندگان مخلص تو را، از میان آن‌ها».

آية رقم 84

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

(الله) فرمود: «پس (این سخن) حق است، و حق را می‌گویم،

آية رقم 85

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

یقیناً جهنم را از تو و از آنان که از تو پیروی کنند، پر خواهم کرد».

آية رقم 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

(ای پیامبر) بگو: «من بر (رساندن) این (دین) هیچ مزدی از شما در خواست نمی‌کنم، و من از متکلفان نیستم».

آية رقم 87

ﭩﭪﭫﭬﭭ ﭮ ​

این (قرآن) جز پند برای جهانیان نیست.

آية رقم 88

ﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

و قطعاً خبر (صدق) آن را بعد از مدتی خواهید دانست.