ترجمة معاني سورة مريم باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

آية رقم 1

ﭑ ﭒ ​

کهیعص (کاف. ها. یا. عین. صاد).

آية رقم 2

ﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

(این) بیان رحمت پروردگارت (نسبت) به بنده‌اش زکریا است.

آية رقم 3

ﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

چون پروردگارش را به ندایی پنهان (به دعا) خواند.

آية رقم 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

گفت: «پروردگارا! به‌راستی که استخوانم سست شده، و شعلۀ پیری سرم را فرا گرفته (و موهایم سفید گشته است) و من (هرگز) در دعای تو، ای پروردگارم! محروم نبوده‌ام.

آية رقم 5

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

و به‌راستی که من بعد از (مرگ) خودم از وارثانم بیمناکم، و همسرم نازا (و عقیم) است، پس از نزد خویش وارثی به من عطا فرما.

آية رقم 6

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

که وارث من و (نیز) وارث آل یعقوب باشد، و پروردگارا! او را پسندیده قرار ده».

آية رقم 7

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

(الله فرمود:) «ای زکریا! همانا ما تو را به پسری بشارت می‌دهیم که نامش یحیی است، (که) پیش از این همنامی برای او قرار نداده‌ایم».

آية رقم 8

ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

(زکریا) گفت: «پروردگارا! چگونه برای من پسری خواهد بود؟! درحالی‌که همسرم نازا است، و من (نیز) از شدت پیری به ناتوانی رسیده‌ام!»

آية رقم 9

ﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

(فرشته) گفت: «این گونه است، پروردگارت فرموده است: این بر من آسان است، و به‌راستی پیش از این تو را آفریدم در حالی‌که چیزی نبودی».

آية رقم 10

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

(زکریا) گفت: «پروردگارا! برای من نشانه‌ای قرار ده» فرمود: «نشانۀ تو این است که سه شبانه (روز) در حالی‌که (تندرست و) سالمی؛ نتوانی با مردم سخن بگویی».

آية رقم 11

ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

پس (او) از محراب (= جایگاه عبادتش) بر قومش بیرون آمد، آنگاه به آن‌ها اشاره کرد که: صبح و شام (الله را) تسبیح گویید».

آية رقم 12

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

(الله فرمود:) ای یحیی! کتاب (تورات) را با قوت (و جدیت) بگیر، و در کودکی به او دانش (و نبوت) دادیم.

آية رقم 13

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

و (نیز به او) شفقت و پاکیزگی از جانب خود (عطا کردیم). و (او) پرهیزگار بود.

آية رقم 14

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

و (او) نسبت به پدر و مادرش نیکو کار بود، و سرکش (و) نافرمان نبود.

آية رقم 15

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و سلام بر او باد، روزی‌که متولد شد، و روزی‌که می‌میرد، و روزی‌که زنده برانگیخته می‌شود.

آية رقم 16

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

و در (این) کتاب (قرآن) مریم را یاد کن، هنگامی‌که از خانواده‌اش کناره گرفت، (و در) ناحیۀ شرقی (بیت المقدس) مستقر شد.

آية رقم 17

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

پس میان خود و آن‌ها پرده‌ای کشید، آنگاه (ما) روح خود (= جبر ئیل) را به سوی او فرستادیم، پس به هیئت انسانی کامل بر او ظاهر شد.

آية رقم 18

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

(مریم) گفت: «همانا من از (شر) تو، به (الله) رحمان پناه می‌برم، اگر تو پرهیزگار هستی».

آية رقم 19

ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

(فرشته) گفت: «یقیناً من فرستادۀ پروردگار تو هستم، تا پسر پاکیزه‌ای به تو ببخشم».

آية رقم 20

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

(مریم) گفت: «چگونه ممکن است مرا پسری باشد در حالی‌که تاکنون انسانی با من تماس نداشته است، و هرگز (زن) بدکاره‌ای (هم) نبوده‌ام؟!».

آية رقم 21

ﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

(فرشته) گفت: «این گونه است، پروردگارت فرموده است: این (کار) بر من آسان است، و او را برای مردم نشانه‌ای قرار می‌دهیم، و (نیز) رحمتی از سوی ماست، و این امری است انجام یافته».

آية رقم 22

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

پس (مریم) به او باردار شد، آنگاه با او به جایی دور دستی (رفت و از مردم) کناره گرفت.

آية رقم 23

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

پس درد زایمان او را به سوی تنۀ (درخت) خرمایی کشاند، گفت: «ای کاش پیش از این مرده بودم، و به‌کلی از یادها رفته (و فراموش شده) بودم».

آية رقم 24

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

ناگهان از (سمت) پایینش (فرشته یا عیسی) او را صدا زد که: «غمگین مباش، به راستی پروردگارت زیر (پای) تو چشمه‌ای (جاری) قرار داده است.

آية رقم 25

ﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

و (این) تنۀ (درخت) خرما را به طرف خود تکان بده، (که) رطب تازه‌ای بر تو فرو می‌ریزد.

آية رقم 26

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

پس (از آن) بخور و (از آب چشمه) بنوش، و دیدگان را (به این مولود) روشن دار، پس اگر کسی از انسان‌ها را دیدی (با اشاره) بگو: «همانا من برای (الله) رحمان روزه (سکوت) نذر کرده‌ام، لذا امروز با هیچ بشری سخن نمی‌گویم».

آية رقم 27

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

پس (مریم) در حالی‌که او (= عیسی) را برداشته بود، نزد قومش آمد، گفتند: «ای مریم! به راستی کاری (بسیار) زشت (و شگفت انگیزی) انجام داده‌ای!

آية رقم 28

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

ای خواهر هارون! پدرت مرد بدی نبود، و مادرت (نیز) زن بدکاره‌ای نبود!».

آية رقم 29

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

پس (مریم) به او (=عیسی) اشاره کرد، گفتند: «چگونه با کسی‌که کودکی است در گهواره، سخن بگوییم؟!»

آية رقم 30

ﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

(عیسی) گفت: «من بندۀ الله هستم، به من کتاب داده، و مرا پیامبر قرار داده است.

آية رقم 31

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜ ﮝ ​

و مرا هر جا که باشم پر برکت و فرخنده قرار داده، و تا زنده‌ام مرا به نماز و زکات سفارش کرده است.

آية رقم 32

ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

و (مرا) نسبت به مادرم نیکو کار (قرار داده) و مرا سرکش (و) بدبخت قرار نداده است.

آية رقم 33

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

و سلام بر من، روزی‌که متولد شدم، و روزی‌که می‌میرم، و روزی‌که زنده برانگیخته شوم»

آية رقم 34

ﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

این است (حکایت) عیسی پسر مریم، گفتار راستی که در آن تردید (و اختلاف) می‌کنند.

آية رقم 35

ﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬ ﯭ ​

(هرگز) شایسته الله نیست که فرزندی برگیرد، او منزه است، هرگاه کاری را فرمان دهد (و بخواهد)، فقط به آن می‌گوید: «موجود شو» پس (بی‌درنگ) موجود می‌شود.

آية رقم 36

ﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

و (عیسی به قومش گفت:) «یقیناً الله پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را پرستش کنید، (که) راه راست این است».

آية رقم 37

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

آنگاه گروه‌های (یهود و نصاری) در میان خود اختلاف کردند، پس وای بر کسانی‌که کافر شدند، از حضور (در آن) روز بزرگ (قیامت).

آية رقم 38

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

(آن) روزی‌که نزد ما می‌آیند، چه خوب شنوا و چه خوب بینا هستند، لیکن ستمکاران امروز در گمراهی آشکارند.

آية رقم 39

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

و (ای پیامبر!) آن‌ها را از روز حسرت بترسان، آنگاه که کار پایان پذیرد، و آن‌ها (همچنان) در غفلت‌اند و ایمان نمی‌آورند.

آية رقم 40

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

همانا ماییم که زمین و کسانی را که بر آن هستند، به ارث می‌بریم، و (همگی) به‌سوی ما باز گردانده می‌شوند.

آية رقم 41

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

و (ای پیامبر!) در (این) کتاب ابراهیم را یاد کن، بی‌گمان او پیامبری راستگو بود.

آية رقم 42

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

هنگامی‌که به پدرش گفت: «ای پدر جان! چرا چیزی را پرستش می‌کنی که نه می‌شنود و نه می‌بیند، و نه هیچ نیازی از تو برآورده می‌سازد؟!

آية رقم 43

ﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

ای پدر جان! یقیناً (از جانب الله) دانشی برای من آمده که برای تو نیامده است، پس از من پیروی کن، تا تو را به راه راست هدایت کنم.

آية رقم 44

ﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

ای پدر جان! شیطان را پرستش نکن، زیرا که شیطان نسبت به (الله) رحمان نافرمان بود.

آية رقم 45

ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

ای پدر جان! من از این می‌ترسم که از (سوی الله) رحمان عذابی به تو برسد، آنگاه از دوستان شیطان (و هم‌نشینان او در آتش) باشی».

آية رقم 46

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

(پدرش) گفت: «ای ابراهیم! آیا تو از معبود‌های من روی گردانی؟ اگر باز نیایی، قطعاً تو را سنگسار می‌کنم، و برای مدت طولانی از من دور شو».

آية رقم 47

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

(ابراهیم) گفت: «سلام بر تو! به‌زودی از پروردگارم برای تو طلب آمرزش خواهم کرد، بی‌گمان او نسبت به من مهربان است.

آية رقم 48

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

و از شما و آنچه به جای الله می‌خوانید، کناره‌گیری می‌کنم، و پروردگارم را می‌خوانم، امید است که در خواندن پروردگارم محروم نباشم».

آية رقم 49

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

پس چون از آن‌ها و آنچه به جای الله می‌پرستیدند کناره‌گیری کرد، اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم، و هر یک (از آنان) را پیامبر گردانیدیم.

آية رقم 50

ﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

و از رحمت خود به آن‌ها عطا کردیم، و برایشان (در میان امت‌ها) ذکر خیر بلند آوازه‌ای قرار دادیم.

آية رقم 51

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖ ﰗ ​

و (ای پیامبر!) در (این) کتاب موسی را یاد کن، به‌راستی او مخلص بود، و فرستاده‌ای پیامبر بود.

آية رقم 52

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

و (ما) او را از طرف راست (کوه) طور نِدا دادیم، و رازگویان او را (به خود) نزدیک ساختیم.

آية رقم 53

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

و (ما) از رحمت خود برادرش هارون را - که پیامبر بود - به او عطا کردیم.

آية رقم 54

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

و در (این) کتاب اسماعیل را یاد کن، بی‌گمان او راست وعده، و فرستاده‌ای پیامبر بود.

آية رقم 55

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

و (او همواره) خانواده‌اش را به نماز و زکات فرمان می‌داد، و نزد پروردگارش پسندیده بود.

آية رقم 56

ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

و در (این) کتاب ادریس را یاد کن بی‌شک او پیامبری راستگو بود.

آية رقم 57

ﮂﮃﮄ ﮅ ​

و (ما) او را به جایگاهی بلند فرا بردیم.

آية رقم 58

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

اینان کسانی از پیامبران بودند که الله بر آنان انعام کرده بود، از فرزندان آدم و از کسانی‌که با نوح (بر کشتی) سوار کردیم، و از فرزندان ابراهیم و اسرائیل (= یعقوب) و از کسانی‌که آن‌ها را هدایت کردیم و بر گزیدیم. چون آیات (الله) رحمان بر آن‌ها تلاوت می‌شد، سجده‌کنان و گریان (به خاک) می‌افتادند.

آية رقم 59

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

آنگاه پس از آنان (فرزندان) ناخلفانی جانشین شدند که نماز را (ضایع و) ترک کردند و از شهوات پیروی کردند، پس به‌زودی (کیفر) گمراهی (خود) را خواهند یافت.

آية رقم 60

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

مگر آن که توبه کرد و ایمان آورد، و کار شایسته انجام داد، پس اینان به بهشت داخل می‌شوند، و بر آنان هیچ ستمی نخواهد شد.

آية رقم 61

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

باغ‌های (بهشتی) جاودانی است که (الله) رحمان به غیب (= نادیده) بندگانش را به آن وعده داده است، مسلماً وعدۀ او فرا خواهد رسید.

آية رقم 62

ﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

در آنجا سخن بیهوده نمی‌شنوند، جز سلام (می‌شنوند) و برای آن‌ها (هر) صبح و شام روزی‌شان (در بهشت آماده) است.

آية رقم 63

ﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

این همان بهشتی است که از (میان) بندگانمان (به) آن کسی‌که (در دنیا) پرهیزگار بوده به ارث می‌دهیم.

آية رقم 64

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗﰘﰙ ﰚ ​

و (جبرئیل به پیامبر عرض کرد:) (ما فرشتگان) جز به فرمان پروردگارت نازل نمی‌شویم، (آگاهی از) آنچه پیش روی ما، و آنچه پشت سرما، و آنچه میان این دو است، (همه) از آنِ اوست، و پروردگارت هرگز فراموش‌کار نیست.

آية رقم 65

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

(همان) پروردگار آسمان‌ها و زمین، و آنچه میان آن دو است، پس او را پرستش کن، و بر عبادتش شکیبا (و پایدار) باش. آیا (مانند و) هم‌نامی برای او می‌شناسی؟

آية رقم 66

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

و انسان (کافر) می‌گوید: «آیا زمانی که بمیریم، زنده (از گور) بیرون آورده خواهم شد؟!»

آية رقم 67

ﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

آیا انسان به یاد نمی‌آورد که ما پیش از این او را آفریدیم در حالی‌که هیچ چیز نبود؟!

آية رقم 68

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

پس سوگند به پروردگارت که محققاً (همۀ) آن‌ها را با شیاطین محشور خواهیم کرد، سپس (همۀ) آن‌ها را به زانو در آمده پیرامون جهنم حاضر می‌سازیم.

آية رقم 69

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

آنگاه از هر گروه، کسانی را که در برابر (فرمان الله) رحمان (از همه) سرکش‌تر (و پرجرأت‌تر) بوده‌اند، جدا خواهیم کرد.

آية رقم 70

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

سپس ما به (حال) کسانی‌که (برای سوختن) در آتش (جهنم) سزاوارترند؛ دانا‌تریم.

آية رقم 71

ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

و هیچ یک از شما نیست؛ مگر آن که وارد آن (= جهنم) شود، این (وعده) بر پروردگارت فرمانی حتمی (و شدنی) است.

آية رقم 72

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

سپس کسانی را که تقوا پیشه کردند از آن رهایی می‌بخشیم، و ستمکاران را به زانو در آمده در آن رها می‌کنیم.

آية رقم 73

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

و هنگامی‌که آیات روشن ما بر آن‌ها تلاوت شود، کسانی‌که کافر شدند به کسانی‌که ایمان آوردند؛ می‌گویند: «کدام‌یک از دو گروه (ما و شما) در جایگاه (و مقام) بهتر، و از لحاظ محفل، (محفل‌شان) نیکو‌تر است».

آية رقم 74

ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

چه بسیار نسل‌ها را پیش از آنان نابود کردیم که آن‌ها از لحاظ ثروت از این‌ها بهتر بودند و ظاهرشان (نیز) آراسته‌تر بود.

آية رقم 75

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

(ای پیامبر!) بگو: «کسی‌که در گمراهی است، پس (الله) رحمان (از روی استدراج) او را به فزونی مهلت دهد، تا زمانی‌که آنچه را به آن وعده داده شده‌اند؛ یا عذاب و یا قیامت را ببینند، آنگاه به زودی خواهند دانست چه کسی جایگاهش بدتر، و سپاهش ناتوان‌تر است.

آية رقم 76

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

و کسانی‌که هدایت یافته‌اند، الله بر هدایت‌شان می‌افزاید، و (آثار و) نیکی‌های شایسته‌ای ماندگار در نزد پروردگارت پاداش بهتر، و عاقبت خوب‌تر دارد.

آية رقم 77

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

آیا کسی را دیده‌ای به آیات ما کافر شد، و گفت: «قطعاً مال و فرزند (فراوانی) به من داده خواهد شد»؟!

آية رقم 78

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

آیا بر غیب آگاهی یافته است، یا نزد (الله) رحمان عهدی گرفته است؟!

آية رقم 79

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

(هرگز) چنین نیست، (ما) به‌زودی آنچه را می‌گوید خواهیم نوشت، و بر عذاب او بسیار می‌افزاییم.

آية رقم 80

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و آنچه را می‌گوید از او می‌گیریم، و تنها نزد ما می‌آید.

آية رقم 81

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

و (آن‌ها) به جای الله معبودانی را (برای خود) بر گزیدند، تا سبب عزت‌شان باشد.

آية رقم 82

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

چنین نیست، (بلکه) به زودی (معبودها) عبادت آنان را انکار خواهند کرد، و بر ضدشان برخیزند.

آية رقم 83

ﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

(ای پیامبر!) آیا ندیدی که ما شیاطین را بر کافران فرستادیم (و مسلط نبودیم) تا آن‌ها را سخت بر انگیزند.

آية رقم 84

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

پس (ای پیامبر!) دربارۀ آن‌ها شتاب نکن، ما با دقت (اجل و اعمال) آن‌ها را می‌شماریم.

آية رقم 85

ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ ﮝ ​

روزی‌که پرهیزگاران را (دسته‌جمعی) - به صورت مهمان - به سوی (الله) رحمان گرد آوریم.

آية رقم 86

ﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

و مجرمان را تشنه‌کام به سوی جهنم برانیم.

آية رقم 87

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

آن‌ها مالک شفاعت نیستند؛ مگر کسی‌که نزد (الله) رحمان عهدی گرفته باشد.

آية رقم 88

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

و (مشرکان) گفتند: «(الله) رحمان فرزندی (برای خود) برگزیده است».

آية رقم 89

ﯔﯕﯖﯗ ﯘ ​

به راستی چیزی بسیار زشت (و زننده‌ای، در میان) آوردید.

آية رقم 90

ﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

نزدیک است آسمان‌ها از این (سخن) از هم متلاشی گردد، و زمین شکافته شود، و کوه‌ها درهم شکافته فرو ریزند.

آية رقم 91

ﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

(از این رو) که برای (الله) رحمان فرزندی ادعا کرده‌اند.

آية رقم 92

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و هرگز برای (الله) رحمان سزاوار نیست که فرزندی برگزیند.

آية رقم 93

ﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

هیچ چیز در آسمان‌ها و زمین نیست؛ مگر این‌که به بندگی سوی (الله) رحمان بیاید.

آية رقم 94

ﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

یقیناً (الله همۀ) آن‌ها را سر‌شماری کرده، و به دقت شمرده است،

آية رقم 95

ﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

و همۀ آن‌ها روز قیامت، تنها نزد او حاضر می‌شوند.

آية رقم 96

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

بی‌گمان کسانی‌که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، (الله) رحمان برای آن‌ها محبتی (در دل‌ها) قرار می‌دهد.

آية رقم 97

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

پس همانا (ای پیامبر!) ما آن (= قرآن) به زبان تو آسان نمودیم، تا پرهیزگاران را با آن بشارت دهی، و گروه ستیزه‌گران (سرسخت) را با آن هشدار دهی.

آية رقم 98

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

و چه بسیار نسل‌ها که پیش از آن‌ها بودند هلاک کردیم، آیا کسی از آن‌ها را احساس می‌کنی، یا کمترین صدایی از آن‌ها می‌شنوی؟!