ترجمة معاني سورة ص باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

آية رقم 1

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

ص

ص (صاد) سوگند به قرآنی که دارای پند و اندرز است.

آية رقم 2

ﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

بلکه، کسانی که کافر شدند در سر کشی و اختلافند.

آية رقم 3

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

چه بسیار نسلهای را که پیش از آنها هلاک کردیم، پس (هنگام نزول عذاب) فریاد می زدند، اما (آن زمان) وقت نجات نبود.

آية رقم 4

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

و آنها به شگفت آمدند که (پیامبر) هشدار دهنده ای از میان (خود) شان به سوی شان آمده است، و کافران گفتند: «این جادوگری بسیار دروغگو است،

آية رقم 5

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

آیا (همه ی) معبودان را یک معبود قرار داده است؟ بی گمان این چیز عجیبی است».

آية رقم 6

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

و بزرگان (و اشراف) شان، به راه افتادند و گفتند: « بروید و بر (پرستش) خدایانتان پایدار باشید، بی گمان این (دعوت) چیزی است خواسته شده (که شما را گمراه کنند).

آية رقم 7

ﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

ما (هرگز) این (چنین سخنی) در آیین واپسین نشنیده ایم، این جز دروغ (چیزی) نیست.

آية رقم 8

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨ ﮩ ​

آیا از میان (همه ی) ما قرآن بر او نازل شده است؟!» (در حقیقت چنین نیست که آنها می گویند) بلکه آنها در (وحی و) قرآن من تردید دارند، بلکه هنوز عذاب را نچشیده اند.

آية رقم 9

ﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

یا آنکه گنجینه های رحمت پروردگار پیروزمند بخشنده ات نزد آنهاست؟

آية رقم 10

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

یا فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه میان آن دوست از آن آنهاست؟! پس (اگر چنین است) با ریسمان (و هر وسیله ای دیگر به آسمان) بالا روند.

آية رقم 11

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

(اینها) لشکری شکست خورده ی از احزاب هستند.

آية رقم 12

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

پیش از آنها قوم نوح و عاد و فرعون صاحب میخها (و سپاه، نیز پیامبران ما را) تکذیب کردند.

آية رقم 13

ﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

و (نیز) ثمود، و قوم لوط، و اصحاب ایکه (= قوم شعیب) اینها احزاب (و گروههای) بودند (که پیامبران را تکذیب کردند).

آية رقم 14

ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

هر یک (از اینها) بودند که پیامبران را تکذیب کردند، پس عقوبت (من) تحقق یافت.

آية رقم 15

ﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

و اینها جز بانگی سهمناک را انتظار نمی کشند، که هیچ مهلت بازگشتی ندارد.

آية رقم 16

ﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒ ﰓ ​

و (آنها) گفتند:« پروردگارا! بهره ی ما را (از عذاب) پیش از فرا رسیدن روز حساب به ما بده».

آية رقم 17

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

بر آنچه می گویند، صبر کن، و بنده ی ما داود صاحب (نیرو و) قوت را یاد آور، بی گمان او بسیار رجوع کننده بود.

آية رقم 18

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

همانا ما کوهها را با او مسخر (و رام) کردیم، که شامگاهان و صبحگاهان (با او) تسبیح می گفتند.

آية رقم 19

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

و پرندگان را (نیز، مسخر او کردیم) که گرد می آمدند، همه ی (اینها) فرمانبردار (و باز گشت کننده به سوی) او بودند.

آية رقم 20

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

و فرمانروایی او را استوار کردیم، و به او حکمت و سخنان فصیح (فیصله کننده) عطا کردیم.

آية رقم 21

ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

و آیا خبر شاکیان هنگامی که از (دیوار) عبادتگاه (داود) بالا رفتند، به تو رسیده است؟!

آية رقم 22

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

چون بر داود وارد شدند، پس (او) از آنها وحشت کرد، (آنها) گفتند: «نترس، دو نفر شاکی هستیم که یکی به دیگران ستم کرده است. پس بین ما به حق داوری کن، و ستم نکن، و ما را به راه راست راهنمایی کن.

آية رقم 23

ﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥ ﮦ ​

بی گمان این برادر من است، او نود و نه میش دارد، و من یک میش دارم. پس (او) می گوید: آن (یک میش) را به من واگذار، و در سخن بر من غلبه کرده است».

آية رقم 24

ﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

(داوود) گفت: به راستی او با در خواست یک میش تو که آن را به میشهایش بیفزاید بر تو ستم کرده است، و البته بسیاری از شریکان به یکدیگر ستم می کنند، مگر کسانی که ایمان آورده اند و کارهای شایسته انجام داده اند، و اینان (نیز) اندک هستند. و داوود دانست که ما او را آزموده ایم، پس از پروردگارش آمرزش خواست، (و فرو تنانه) به (رکوع =) سجده افتاد( ) و (به سوی خدا) رجوع کرد.

آية رقم 25

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

پس ما او را بخشیدیم، و بی گمان برای او نزد ما (قرب و) مقامی والا و باز گشت نیکوست.

آية رقم 26

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕ ﰖ ​

ای داوود! ما تو را در زمین خلیفه (= فرمانروا) قرار دادیم، پس به حق در میان مردم داوری کن، و از هوای (نفس) پیروی نکن که تو را از راه خدا گمراه می کند، بی گمان کسانی که از راه خدا گمراه می شوند، به خاطر آنکه روز حساب را فراموش کردند، عذاب شدیدی (در پیش) دارند.

آية رقم 27

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

(ما) آسمان و زمین و آنچه میان آنهاست بیهوده نیافریده ایم، این گمان کسانی است که کافر شدند، پس وای بر کسانی که کافر شدند از آتش (دوزخ).

آية رقم 28

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

آیا کسانی که ایمان آورده اند و کارهای شایسته انجام داده اند، مانند مفسدان در زمین قرار می دهیم؟! آیا پرهیزگاران را مانند بدکاران قرار می دهیم؟

آية رقم 29

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

کتابی است پر برکت، که آن را بر تو نازل کردیم، تا در آیاتش تدبّر کنند، و خردمندان پند گیرند.

آية رقم 30

ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

و (ما) سلیمان را به داود عطا کردیم، چه بنده ی خوبی! بی گمان او بسیار رجوع کننده بود.

آية رقم 31

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

(به یاد بیاور) چون عصرگاهان اسبان چابک تیزرو بر او عرضه شد،

آية رقم 32

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

پس گفت:« من این اسبان را به خاطر (فرمان) پروردگارم دوست دارم» (و پیوسته به آنها نگاه می کرد) تا از دیدگانش پنهان شدند( ).

آية رقم 33

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞ ﮟ ​

گفت: «آن اسبان را نزد من باز گردانید». سپس به ساقها و گردنها (ی آنها) دست کشید (و نوازش کرد)( ).

آية رقم 34

ﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨ ﮩ ​

و به راستی (ما) سلیمان را آزمودیم، و بر تخت او جسدی افکندیم، سپس (او) رو (به درگاه خداوند) آورد (و توبه کرد).

آية رقم 35

ﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

گفت: «پروردگارا! مرا ببخش، و به من فرمانروایی عطا فرما که پس از من کسی را سزاوار نباشد، بی گمان تو بخشاینده ای»( ).

آية رقم 36

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ ​

پس (ما) باد را برای او مسخر کردیم، تا به فرمانش به نرمی حرکت کند، هر کجا می خواست، برود.

آية رقم 37

ﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

و (نیز) دیوان را، هر بنا و غواصی (از آنها برای او مسخر کردیم).

آية رقم 38

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و (گروه) دیگری (از دیوان) را (که همه) در غل و زنجیر بودند (برایش مسخر کردیم).

آية رقم 39

ﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

این عطای ماست، پس (به هر کس می خواهی) ببخش، و یا نگه دار، حسابی بر تو نیست.

آية رقم 40

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

و بی گمان برای او (= سلیمان) نزد ما (قرب و) مقامی والا، و بازگشت نیکوست.

آية رقم 41

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

و به یاد بیاور، بنده ی ما ایوب را، هنگامی که پروردگارش را ندا داد که: همانا شیطان به من رنج و عذاب رسانده است.

آية رقم 42

ﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

(به او فرمان دادیم:) پای خود را بر زمین بکوب، (چشمه ای می جوشد) این (چشمه آبی) خنک برای شستشو و آشامیدنی است.

آية رقم 43

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ ​

و خانواده اش و همانند آنان همراهشان را به او بخشیدیم، که رحمتی از سوی ما و اندرزی برای خردمندان باشد.

آية رقم 44

ﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

و (به او فرمان دادیم) دسته ای از شاخه ها (ی باریک) را برگیر، پس با آن (همسرت را) بزن، و سوگند خود را مشکن( )، بی گمان ما او را شکیبا یافتیم، چه بنده ی خوبی، که بسیار رجوع کننده بود.

آية رقم 45

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

و (ای پیامبر) به یاد آور، بندگان ما، ابراهیم، و اسحاق و یعقوب را، صاحبان دستها (ی توانمند) و چشمها (ی بینا).

آية رقم 46

ﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

ما آنها را با خصلت ویژه ای، که آن یاد سرای آخرت بود، خالص گرداندیم،

آية رقم 47

ﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

و یقیناً آنها نزد ما از بر گزیدگان نیکان بودند.

آية رقم 48

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

و به یاد آور، اسماعیل، و الیسع و ذوالکفل را که همگی از نیکان بودند.

آية رقم 49

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

این (قرآن) پندی است، و بی گمان برای پرهیزگاران منزلگاهی نیکوست.

آية رقم 50

ﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

باغهای جاویدان (بهشتی) که درهایش برای آنان باز است.

آية رقم 51

ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

در آنجا تکیه زده اند، و در آن میوه ی فراوان و نوشیدنی را می طلبند.

آية رقم 52

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

و نزد آنان (همسرانی) فرو هشته چشم همسال (که تنها به شوهران خود نظر دارند) است.

آية رقم 53

ﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

این است چیزهایی که برای روز حساب به شما وعده داده می شود.

آية رقم 54

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

بی گمان این روزی ماست که آن را هیچ پایانی نیست.

آية رقم 55

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

این (پاداش پرهیزگاران) است، و بی گمان برای سرکشان بدترین بازگشتهاست.

آية رقم 56

ﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

جهنم، که در آن وارد می شوند، پس چه بد آرامگاهی است.

آية رقم 57

ﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

این(عذاب) آب جوشان و چرک و خونابه است، که باید آن را بچشند.

آية رقم 58

ﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

و (کیفرهای) دیگر همانند آن به انواع گوناگون (دارند)

آية رقم 59

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

(به سرداران آنها گفته می شود:) این گروهی است که با شما (به جهنم) وارد می شوند، (آنها می گویند:) خوش آمد (و گشایش) بر آنها مباد. بی گمان آنها داخل شدگان به آتش هستند.

آية رقم 60

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

(پیروان) گویند: «بلکه، شما را خوشامد مباد، که این (عذاب) را پیشاپیش شما برای ما فراهم کرده اید، پس چه بد قرار گاهی است».

آية رقم 61

ﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

(سپس) گویند: پروردگارا! هر کس که این (عذاب) را پیشاپیش برای ما فراهم کرده است، پس عذابی دو چنان در آتش بر او بیفزار».

آية رقم 62

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ ​

و گویند: «ما را چه شده است، مردمانی را که ما آنها را اشرار می شمردیم، (در جهنم) نمی بینیم؟!

آية رقم 63

ﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

آیا آنها را به مسخره گرفتیم یا (اینکه) از نظرها دور مانده اند؟!»

آية رقم 64

ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

بی گمان این مخاصمه (و گفتگوی) دوزخیان حق (و واقعیت) است.

آية رقم 65

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

(ای پیامبر) بگو: من تنها یک هشدار دهنده ام، و هیچ معبودی (به حق) جز خداوند یکتای قهّار نیست.

آية رقم 66

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دواست، (آن) پیروزمند آمرزنده».

آية رقم 67

ﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

(ای پیامبر) بگو:«این خبری بزرگ است،

آية رقم 68

ﮄﮅﮆ ﮇ ​

که شما از آن روی گردانید!

آية رقم 69

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

مـن از سـاکـنان عــالــم بالا (= فرشتگان) چون (درباره ی آفرینش آدم) با یکدیگر جدال می کردند، خبری ندارم( ).

آية رقم 70

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

به من وحی نمی شود مگر این که من هشدار دهنده ای آشکار هستم».

آية رقم 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

(و به یاد آور) هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت: بی تردید من بشری را از گل می آفرینم،

آية رقم 72

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

پس هنگامی که درستش کردم، و از روح خود در آن دمیدم، برای او سجده کنان بیفتید».

آية رقم 73

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

پس فرشتگان همگی یکپارچه سجده کردند.

آية رقم 74

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

جز ابلیس که تکبّر ورزید و از کافران بود.

آية رقم 75

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

(خداوند) فرمود:« ای ابلیس! چه چیز مانع تو شد، از آنکه برای آنچه من با دو دست خود آفریده ام، سجده کنی؟ آیا تکبر ورزیدی یا از بلند پایگان هستی؟!»

آية رقم 76

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

گفت: « من از او بهترم، مرا از آتش آفریده ای، و او را از گل آفریده ای».

آية رقم 77

ﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

فرمود: «پس از اینجا بیرون شو، که تو رانده شدی.

آية رقم 78

ﯽﯾﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

و همانا لعنت من تا روز قیامت بر تو خواهد بود».

آية رقم 79

ﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

(ابلیس) گفت: «پروردگارا! پس مرا تا روزی که (دوباره) برانگیخته می شوند، مهلت ده».

آية رقم 80

ﰋﰌﰍﰎ ﰏ ​

(خداوند) فرمود: «همانا تو از مهلت یافتگانی،

آية رقم 81

ﰐﰑﰒﰓ ﰔ ​

تا آن روز زمان معین».

آية رقم 82

ﰕﰖﰗﰘ ﰙ ​

(ابلیس) گفت: «پس به عزتت سوگند، که همه ی آنها را گمراه خواهم کرد،

آية رقم 83

ﰚﰛﰜﰝ ﰞ ​

مگر بندگان مخلص تو را، از میان آنها».

آية رقم 84

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

(خداوند) فرمود: «پس (این سخن) حق است، و حق را می گویم،

آية رقم 85

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

یقیناً جهنم را از تو و از آنان که از تو پیروی کنند، پر خواهم کرد».

آية رقم 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

(ای پیامبر) بگو: «من بر (رساندن) این (دین) هیچ مزدی از شما در خواست نمی کنم، و من از متکلفان نیستم ».

آية رقم 87

ﭩﭪﭫﭬﭭ ﭮ ​

این (قرآن) جزپند برای جهانیان نیست.

آية رقم 88

ﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

و قطعاً خبر (صدق) آن را بعد از مدتی خواهید دانست.