ترجمهٔ فارسی سورهٔ Al-Waqi'ah
واقعه · سورة الواقعة · آیهها: 96 · مکی
-
1
إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
هنگامی که واقعۀ قیامت رخ دهد، -
2
لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ
[خواهید دید كه] در وقوع آن دروغى نیست؛ -
3
خَافِضَةࣱ رَّافِعَةٌ
[گروهى را] خوار مىكند و [گروهى را] رفعتِ مقام مىبخشد. -
4
إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجࣰّا
آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود -
5
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسࣰّا
و کوهها به شدت متلاشى شوند -
6
فَكَانَتۡ هَبَآءࣰ مُّنۢبَثࣰّا
و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند -
7
وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجࣰا ثَلَٰثَةࣰ
و شما به سه گروه تقسیم شوید: -
8
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
[گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]! -
9
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
و [گروه دیگر:] تیرهبختان [هستند]؛ چه تیرهبختانی [و چه بد جایگاهی]! -
10
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ
و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکیها] سبقت گرفتند. -
11
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند. -
12
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
در باغهای پرنعمت [بهشت جای دارند]. -
13
ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
گروه بسیاری از آنان، در زمرۀ پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امتهای گذشته]؛ -
14
وَقَلِيلࣱ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ
و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند. -
15
عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّوۡضُونَةࣲ
كه بر تختهای گوهرنشان، -
16
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ
روبروى هم تكیه زدهاند. -
17
يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنࣱ مُّخَلَّدُونَ
نوجوانانى همواره شاداب، گردِ آنان [به خدمت] مىگردند. -
18
بِأَكۡوَابࣲ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينࣲ
با جامها و کوزهها و پیالههایی از شراب جارى؛ -
19
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ
[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمیگیرند و دستخوشِ مستى نمیشوند. -
20
وَفَٰكِهَةࣲ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ
و از هر میوهای كه بخواهند [در اختیار دارند]؛ -
21
وَلَحۡمِ طَيۡرࣲ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ
و از هر گوشتِ پرندهای كه میل داشته باشند؛ -
22
وَحُورٌ عِينࣱ
و [همسرانی از] حور العین؛ -
23
كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ
همچون مروارید پنهان در صدف؛ -
24
جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
[اینها همه،] پاداش اعمالشان است. -
25
لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰا وَلَا تَأۡثِيمًا
در آنجا [سخن] یاوه و گناهآلودی نخواهند شنید؛ -
26
إِلَّا قِيلࣰا سَلَٰمࣰا سَلَٰمࣰا
مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان]. -
27
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ
و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی! -
28
فِي سِدۡرࣲ مَّخۡضُودࣲ
در کنار درختان بیخارِ سدر [هستند]؛ -
29
وَطَلۡحࣲ مَّنضُودࣲ
و درختان موز با خوشههاى برهمنشسته -
30
وَظِلࣲّ مَّمۡدُودࣲ
با سایهاى گسترده -
31
وَمَآءࣲ مَّسۡكُوبࣲ
و آبِ همواره روان؛ -
32
وَفَٰكِهَةࣲ كَثِيرَةࣲ
و میوههاى فراوان -
33
لَّا مَقۡطُوعَةࣲ وَلَا مَمۡنُوعَةࣲ
كه نه تمام میشود و نه ممنوع میگردد، -
34
وَفُرُشࣲ مَّرۡفُوعَةٍ
و بسترهای برافراشته [و ارزشمند] -
35
إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءࣰ
و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛ -
36
فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا
همواره دوشیزهاند -
37
عُرُبًا أَتۡرَابࣰا
و شوهردوستانی همسنوسال هستند. -
38
لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
[همۀ این نعمتها،] براى سعادتمندان است -
39
ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
كه برخی از آنان در زمرۀ پیشینیان -
40
وَثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ
و برخی دیگر در زمرۀ متأخران هستند. -
41
وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ
و [اما] تیرهبختان؛ چه تیرهبختانی! -
42
فِي سَمُومࣲ وَحَمِيمࣲ
در میان باد زهرآگین و آب جوشان قرار دارند -
43
وَظِلࣲّ مِّن يَحۡمُومࣲ
و سایههایى از دود سیاه -
44
لَّا بَارِدࣲ وَلَا كَرِيمٍ
كه نه خنک است و نه خوش. -
45
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ
آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند -
46
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ
و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار میورزیدند؛ -
47
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
و میگفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟ -
48
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته میشوند]؟» -
49
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ
[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بیتردید، گذشتگان و آیندگان، -
50
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ
همه در وعدهگاهِ قیامت جمع خواهند شد». -
51
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ
آنگاه شما، اى گمراهان تكذیبكننده، -
52
لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرࣲ مِّن زَقُّومࣲ
قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛ -
53
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
و شکمها را از آن انباشته مىكنید؛ -
54
فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ
آنگاه روی آن، آب جوشان مىنوشید؛ -
55
فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ
همچون شترانِ عطشزده. -
56
هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ
این پذیرایىِ آنان در روز جزاست. -
57
نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ
ماییم كه شما را [از هیچ] آفریدهایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟ -
58
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ
آیا به نطفهای که [در رحِم همسرانتان] میریزید، توجه كردهاید؟ -
59
ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ
آیا شما آن را مىآفرینید یا ما آفرینندهاش هستیم؟ -
60
نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ
ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم -
61
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ
كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونهاى كه از آن بىخبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم. -
62
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ
شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شدهاید، چرا [به یاد آخرت نمیافتید و] پند نمیگیرید؟ -
63
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ
آیا به دانههایى كه مىكارید، توجه كردهاید؟ -
64
ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ
آیا شما هستید كه آن را مىرویانید یا ما رویانندهایم؟ -
65
لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمࣰا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ
اگر مىخواستیم، آن را خاشاک مىكردیم؛ چنان كه شگفتزده شوید. -
66
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ
[و چنان آن را نابود میکردیم که بگویید:] «ما زیان کردهایم؛ -
67
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
بلكه همه چیز را از دست دادهایم -
68
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ
آیا به آبى كه مىنوشید توجه كردهاید؟ -
69
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ
آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم. -
70
لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجࣰا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ
اگر مىخواستیم، آن را شور و تلخ مىکردیم؛ پس چرا شکر به جای نمیآورید؟ -
71
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ
آیا به آتشى كه مىافروزید توجه كردهاید؟ -
72
ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ
آیا شما درختش را آفریدهاید یا ما آفریدهایم؟ -
73
نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةࣰ وَمَتَٰعࣰا لِّلۡمُقۡوِينَ
ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار دادهایم. -
74
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن]. -
75
۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
سوگند به جایگاه ستارگان -
76
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمࣱ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ
که اگر بدانید، سوگند بزرگی است. -
77
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانࣱ كَرِيمࣱ
كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛ -
78
فِي كِتَٰبࣲ مَّكۡنُونࣲ
در لوح محفوظ قرار دارد -
79
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ
جز فرشتگان پاکسیرت، کسی [آن را نمیبیند و] به آن دسترسی ندارد. -
80
تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است. -
81
أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ
آیا این سخن را سبک مىشمارید؟ -
82
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ
و به جای شکرِ روزیهایی که به شما داده شده است، آن را دروغ میپندارید؟ -
83
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ
آنگاه كه [جان نزدیكانتان] به گلوگاه مىرسد -
84
وَأَنتُمۡ حِينَئِذࣲ تَنظُرُونَ
و شما در آن هنگام نظاره مىكنید -
85
وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ
و ما از شما به او نزدیکتریم؛ ولى نمىبینید. -
86
فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمیشوید [و قیامتی نیست]، -
87
تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
و اگر راست مىگویید، چرا جانش را بازنمىگردانید؟ -
88
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
اما اگر او در زمرۀ مقرّبان باشد، -
89
فَرَوۡحࣱ وَرَيۡحَانࣱ وَجَنَّتُ نَعِيمࣲ
در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛ -
90
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
و اگر در زمرۀ سعادتمندان باشد، -
91
فَسَلَٰمࣱ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
[به او گفته میشود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛ -
92
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ
اما اگر از تکذیبکنندگان گمراه [و در زمرۀ تیرهبختان] باشد، -
93
فَنُزُلࣱ مِّنۡ حَمِيمࣲ
با آب جوشان [از او] پذیرایی میشود -
94
وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ
و به [آتش] دوزخ درمیآید. -
95
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ
این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در آن نیست]. -
96
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.