ترجمة معاني سورة يس باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

آية رقم 1

ﭬ ﭭ ​

یس (یا. سین)

آية رقم 2

ﭮﭯ ﭰ ​

سوگند به قرآن حکیم

آية رقم 3

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

که تو قطعاً از پیامبران (ما) هستی.

آية رقم 4

ﭵﭶﭷ ﭸ ​

بر راه راست (قرار داری).

آية رقم 5

ﭹﭺﭻ ﭼ ​

(این قرآن) فرو فرستادۀ (الله) پیروزمند مهربان (است).

آية رقم 6

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

تا گروهی را هشدار دهی که نیاکان‌شان هشدار نیافته‌اند، پس آنان غافلند.

آية رقم 7

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

به راستی فرمان (الهی) بر بیشتر آنان تحقق یافته است، پس آنان ایمان نمی‌آورند.

آية رقم 8

ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ ​

بی‌گمان ما در گردن‌های آنان غل‌هایی قرار دادیم پس آن (غل‌ها) تا چانه‌ها است، لذا سر‌‌های‌شان را بالا نگاه داشته است.

آية رقم 9

ﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

و پیش روی آنان سدی (= دیواری) و از پشت سر‌شان (نیز) سدی قراردادیم، آنگاه (دیدگان) آنان را پوشاندیم، لذا آنان نمی‌بینند.

آية رقم 10

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

و (ای پیامبر) بر آنان یکسان است، چه آن‌ها را هشدار دهی و یا هشدار‌شان ندهی، ایمان نمی‌آورند.

آية رقم 11

ﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

(ای پیامبر) تو تنها کسی را هشدار می‌دهی که از (این) پند پیروی کند، و در نهان از (الله) رحمان بترسد، پس او را به آمرزش و پاداشی گرامی بشارت ده.

آية رقم 12

ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬ ﯭ ​

یقیناً ماییم که مردگان را زنده می‌کنیم، و آنچه را (از اعمال نیک و بد) که از پیش فرستاده‌اند، و آثار (و گام‌های) شان را می‌نویسیم، و همه چیز را در کتاب روشنگر (لوح محفوظ) شمار کرده‌ایم.

آية رقم 13

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

و (ای پیامبر) برای آن‌ها مثال (و داستان) مردم آن قریه (انطاکیه) را بزن، چون رسولان (ما) بدان جا آمدند.

آية رقم 14

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

آنگاه که دو نفر (از رسولان) را به سوی آن‌ها فرستادیم، پس آنان را تکذیب کردند، سپس با (فرستادن) سومی (آن دو را) تقویت کردیم، پس گفتند: «همانا ما به سوی شما فرستاده شده‌ایم».

آية رقم 15

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

(آن‌ها در پاسخ) گفتند: شما جز بشری همانند ما نیستید، و (الله) رحمان چیزی را نازل نکرده است، شما فقط دروغ می‌گویید.

آية رقم 16

ﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

(پیامبران) گفتند: «پروردگار ما می‌داند که ما قطعاً به سوی شما فرستاده شده‌ایم.

آية رقم 17

ﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

و بر (عهدۀ) ما جز رساندن (پیام) آشکار نیست».

آية رقم 18

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

(آن‌ها) گفتند: «بی‌گمان ما شما را به فال بد گرفته‌ایم، اگر دست بر ندارید البته سنگسارتان خواهیم کرد، و ازسوی ما عذاب (و شکنجۀ) درد‌ناکی به شما خواهد رسید».

آية رقم 19

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

(پیامبران) گفتند: «شومی (و فال بد) تان با خود شماست، اگر به شما پند داده شود (چنین می‌گویید، و به فال بد می‌گیرید؟!) بلکه (حقیقت این است که) شما مردمی اسراف‌کار هستید».

آية رقم 20

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

و مرد (مؤمنی) از دور‌ترین نقطۀ شهر شتابان آمد، (و خطاب به مردم) گفت: «ای قوم من! پیامبران (الله) را پیروی کنید.

آية رقم 21

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

کسانی را پیروی کنید که از شما مزدی طلب نمی‌کنند، و خود‌شان هدایت یافته‌اند.

آية رقم 22

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

و چه شده است مرا که پرستش نکنم کسی را که مرا آفریده است، (همه) به سوی او باز گردانده می‌شوید؟

آية رقم 23

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

آیا غیر از او معبود‌هایی را بر گزینم که اگر (الله) رحمان بخواهد به من زیانی برساند، شفاعت آن‌ها چیزی را از من دفع نمی‌کند (و کمترین فایده‌ای برایم ندارد) و مرا نجات نخواهند داد؟!

آية رقم 24

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

(اگر چنین کنم) یقیناً آنگاه من در گمراهی آشکاری خواهم بود.

آية رقم 25

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

من به پروردگارتان ایمان آورده‌ام، پس (سخنان) مرا بشنوید.

آية رقم 26

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

(پس او را شهید کردند) به او گفته شد: «وارد بهشت شو» گفت: ای کاش قوم من می‌دانستند،

آية رقم 27

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

که پروردگارم مرا آمرزیده و از گرامی شدگان قرار داده است!

آية رقم 28

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

و بعد از او بر قومش هیچ لشکری از آسمان فرو نفرستادیم و ما فرو فرستنده نبودیم.

آية رقم 29

ﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

(بلکه کیفر آن‌ها) جز یک بانگ مرگبار نبود، پس ناگاه همه خاموش (=هلاک) شدند.

آية رقم 30

ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

ای افسوس بر (این) بندگان، هیچ پیامبری به سوی آن‌ها نمی‌آمد مگر اینکه او را استهزاء می‌کردند!

آية رقم 31

ﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

آیا ندیدند که پیش از آن‌ها چه بسیار نسل‌ها را نابود کردیم، که آن‌ها هرگز به سوی ایشان باز نمی‌گردند؟!

آية رقم 32

ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

و همۀ آن‌ها (برای حساب) نزد ما جمع و احضار می‌شوند.

آية رقم 33

ﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

و زمین مرده برایشان نشانه (و عبرتی) است که ما آن را زنده گردانیدیم، و دانۀ (غذایی) که از آن می‌خورند، بیرون آوردیم.

آية رقم 34

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

و در آن باغ‌هایی از نخل‌ها و انگور‌‌ها قرار دادیم، و در آن چشمه‌های جاری ساختیم.

آية رقم 35

ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

تا از میوۀ آن بخورند در حالی‌که دست آنان (در تولید آن‌ها) هیچ دخالتی نداشته است [ و یا: «از دست آورد خود (و آنچه که با دست خود ساخته اند) بخورند».]، آیا سپاس نمی‌گویند.

آية رقم 36

ﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

منزه است کسی‌که همۀ جفت‌ها را آفرید، از آنچه زمین می‌رویاند، و از (جنس) خودشان، و از آنچه نمی‌دانند.

آية رقم 37

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

و شب (نیز) برای آن‌ها نشانه (و عبرتی) است ما روز را از آن بر می‌کشیم، پس آنگاه همه در تاریکی فرو می‌روند.

آية رقم 38

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

و خورشید (نیز که) پیوسته به سوی قرار‌‌گاهش در حرکت است، این تقدیر (الله) پیروزمند داناست.

آية رقم 39

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

و برای ماه منزلگاه‌های مقدر کرده‌ایم، تا چون شاخۀ (خشک و) کهنۀ خرما باز گردد.

آية رقم 40

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

نه خورشید را سزد که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشی می‌گیرد، و هر یک در مدار خود شناورند.

آية رقم 41

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

نشانه‌ای (دیگر) برای آنان این است که فرزندان‌شان را بر کشتی پر بار سوار کردیم.

آية رقم 42

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

و (مرکب‌های دیگری) همانند آن برای آن‌ها آفریدیم، که سوار می‌شوند.

آية رقم 43

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

و اگر بخواهیم آن‌ها را غرق می‌کنیم، پس آن‌ها را هیچ فریاد رسی نباشد، و نه آن‌ها رهایی یابند.

آية رقم 44

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

مگر اینکه رحمتی از سوی ما (شامل حال آن‌ها شود) و تا زمان معینی (از دنیا) بهره بگیرند.

آية رقم 45

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

و هنگامی‌که به آن‌ها گفته شود: «از آنچه پیش روی شماست، و از آنچه پشت سر شماست، بترسید، شاید مورد رحمت قرار گیرید» (اعراض می‌کنند).

آية رقم 46

ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

و هیچ آیه‌ای از آیات پروردگار‌‌‌شان برای آن‌ها نیاید مگر آنکه از آن روی بگردانند.

آية رقم 47

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

و هنگامی‌که به آن‌ها گفته شود: از آنچه الله به شما روزی داده، انفاق کنید، کسانی‌که کافر شدند، به کسانی‌که ایمان آوردند می‌گویند: آیا ما کسی را طعام بدهیم که اگر الله می‌خواست، (خود) به او طعام می‌داد و شما جز در گمراهی آشکار نیستید.

آية رقم 48

ﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

و می‌گویند: «اگر راست می‌گویید، این وعده (عذاب) کی خواهد بود؟!»

آية رقم 49

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

آن‌ها جز انتظار یک بانگ مرگبار نمی‌کشند، که آن‌ها را فرو گیرد در حالی‌که سرگرم جدال (و دشمنی) هستند.

آية رقم 50

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

پس (در آن وقت) نمی‌توانند وصیتی کنند، و نه به سوی خانوادۀ خود باز گردند.

آية رقم 51

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

و (چون بار دیگر) در صور دمیده شود، پس ناگهان آن‌ها از قبرها (بیرون آیند) شتابان به سوی پروردگارشان می‌روند.

آية رقم 52

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

گویند: «وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاه‌مان بر انگیخت؟!» (به آن‌ها گفته شود:) این همان است که (الله) رحمان وعده داده بود، و پیامبران (الله) راست گفتند.

آية رقم 53

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

(آن) جز یک بانگ مرگبار نخواهد بود، پس ناگهان همه نزد ما جمع و احضار می‌شوند.

آية رقم 54

ﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

پس امروز به هیچ کس ذره‌ای ستم نخواهند شد، و جز به آنچه عمل می‌کردید، جزا داده نمی‌شوید.

آية رقم 55

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

بی گمان اهل بهشت امروز در کاری (لذت بخش) مشغولند (و) شادمان هستند.

آية رقم 56

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

آن‌ها و همسران‌شان در سایه‌های (گستردۀ بهشتی) بر تخت‌ها تکیه زده‌اند.

آية رقم 57

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

برای آن‌ها در آن (= بهشت، انواع) میوه است، و هر چه که بخواهند برایشان (فراهم) است.

آية رقم 58

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

(به آن‌ها گفته می‌شود) سلام (بر شما باد) این سخنی است از جانب پروردگار مهربان.

آية رقم 59

ﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

ای گنهکاران امروز (از نیکان) جدا شوید.

آية رقم 60

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

ای فرزندان آدم! آیا با شما پیمان نبستم که شیطان را نپرستید، که او برای شما دشمن آشکار است؟!

آية رقم 61

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

و اینکه مرا بپرستید، این راه مستقیم است.

آية رقم 62

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

و به راستی او گروه زیادی از شما را گمراه ساخت آیا اندیشه نکردید؟!

آية رقم 63

ﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

این (همان) جهنمی است که به شما وعده داده می‌شد.

آية رقم 64

ﮚﮛﮜﮝﮞ ﮟ ​

امروز به سزای کفری که ورزیده‌اید به آن در آیید.

آية رقم 65

ﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

امروز بر دهآن‌ها یشان مُهر می‌نهیم، و دست‌هایشان با ما سخن می‌گویند، و پا‌هایشان به آنچه می‌کردند گواهی می‌دهند.

آية رقم 66

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

و اگر بخواهیم چشمان‌شان را محو (و نابود) می‌کنیم، پس شتابان قصد راه می‌کنند، اما چگونه می‌توانند ببینند؟!

آية رقم 67

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

و اگر بخواهیم آن‌ها را در جایگاه‌شان مسخ (و میخ کوب) می‌کنیم، پس نتوانند که به پیش قدم بردارند، و نه به عقب باز گردند.

آية رقم 68

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

و هر کس را طول عمر دهیم، در آفرینش دگرگونش کنیم، (و به حالت ناتوانی کودکی بر می‌گردانیم) آیا اندیشه نمی‌کنند؟!

آية رقم 69

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

ما (هرگز) شعر به او (= رسول) نیاموخته‌ایم و شایستۀ او نیست، این (کتاب چیزی) جز اندرز، و قرآنی روشنگر نیست.

آية رقم 70

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

تا هر کس را که زنده (دل) باشد، بیم دهد و سخن حق بر کافران ثابت شود.

آية رقم 71

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

آیا ندیدند که ما برای آن‌ها از آنچه ساختۀ دست‌های ماست، چهار پایانی را آفریده‌ایم، پس آنان مالک آن هستند.

آية رقم 72

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

و آن‌ها را برایشان رام کردیم، پس بر بعضی سوار می‌شوند، و از (گوشت) بعضی می‌خورند.

آية رقم 73

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

و برای آن‌ها بهره‌های دیگر، و نوشیدنی‌ها در آن (حیوانات) است، آیا سپاس نمی‌گویند؟!

آية رقم 74

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

و آن‌ها غیر از الله معبودانی (برای خود) بر گزیدند، (به این امید) شاید که یاری شوند.

آية رقم 75

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

آن‌ها قادر به یاری ایشان نیستند، و آنان (= مشرکان) برای این‌ها (= معبودان) لشکری احضار شده (و آماده) هستند.

آية رقم 76

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

پس (ای پیامبر) سخن آنان تو را غمگین نسازد، بی‌گمان ما آنچه را که پنهان می‌دارند و آنچه را که آشکار می‌کنند، می‌دانیم.

آية رقم 77

ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

آیا انسان ندیده است که ما او را از نطفه‌ای آفریده‌ایم، پس او ستیزه جویی آشکار شده است.

آية رقم 78

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

و برای ما مَثَلی زد، و آفرینش خود را فراموش کرد، گفت: «چه کسی (این) استخوان‌ها را (دوباره) زنده می‌کند در حالی‌که پوسیده است؟!».

آية رقم 79

ﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

بگو: «(همان) کسی آن را زنده می‌کند که نخستین بار آن را پدید آورد، و او به هر آفرینشی دانا‌ست،

آية رقم 80

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

(همان) کسی‌که از درخت سبز برای شما آتش پدید آورد، پس آنگاه شما از آن (آتش) می‌افروزید».

آية رقم 81

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

آیا کسی‌که آسمان‌ها و زمین را آفریده است، نمی‌تواند همانند آن‌ها (= انسان‌ها) را بیافریند؟! آری (می‌تواند) و او آفرینندۀ دانا‌‌ست.

آية رقم 82

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

جز این نیست که فرمان او، چون چیزی را اراده کند، (این است) که به آن می‌گوید: «موجود شو» پس (بی درنگ) موجود می‌شود.

آية رقم 83

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

پس منزه است، کسی‌که پادشاهی همه چیز در دست اوست، و (همه) به سوی او باز گردانده می‌شوید.