ترجمة معاني سورة يس باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation
ﰡ
آية رقم 1
ﭬ
ﭭ
یس
یس (یا. سین)
آية رقم 2
ﭮﭯ
ﭰ
سوگند به قرآن حکیم
آية رقم 3
ﭱﭲﭳ
ﭴ
که تو قطعاً از پیامبران (ما) هستی.
آية رقم 4
ﭵﭶﭷ
ﭸ
بر راه راست (قرار داری).
آية رقم 5
ﭹﭺﭻ
ﭼ
(این قرآن) فرو فرستاده ی (خداوند) پیروزمند مهربان (است).
آية رقم 6
تا گروهی را هشدار دهی که نیاکانشان هشدار نیافته اند، پس آنان غافلند.
آية رقم 7
به راستی فرمان (الهی) بر بیشتر آنان تحقق یافته است، پس آنان ایمان نمی آورند.
آية رقم 8
بی گمان ما در گردنهای آنان غلهایی قرار دادیم پس آن (غلها) تا چانه ها است، لذا سرهایشان را بالا نگاه داشته است.
آية رقم 9
و پیش روی آنان سدی (= دیواری) و از پشت سرشان (نیز) سدی قراردادیم، آنگاه (دیدگان) آنان را پوشاندیم، لذا آنان نمی بینند.
آية رقم 10
و (ای پیامبر) بر آنان یکسان است، چه آنها را هشدار دهی و یا هشدارشان ندهی، ایمان نمی آورند.
آية رقم 11
(ای پیامبر) تو تنها کسی را هشدار می دهی که از (این) پند پیروی کند، و در نهان از (خدای) رحمان بترسد، پس او را به آمرزش و پاداشی گرامی بشارت ده.
آية رقم 12
یقیناً ماییم که مردگان را زنده می کنیم، و آنچه را (از اعمال نیک و بد) که از پیش فرستاده اند، و آثار (و گامهای) شان را می نویسیم، و همه چیز را در کتاب روشنگر (لوح محفوظ) شمار کرده ایم.
آية رقم 13
و (ای پیامبر) برای آنها مثال (و داستان) مردم آن قریه (انطاکیه) را بزن، چون رسولان (ما) بدان جا آمدند.
آية رقم 14
آنگاه که دو نفر (از رسولان) را به سوی آنها فرستادیم، پس آنان را تکذیب کردند، سپس با (فرستادن) سومی (آن دو را) تقویت کردیم، پس گفتند: «همانا ما به سوی شما فرستاده شده ایم».
آية رقم 15
(آنها در پاسخ) گفتند: شما جز بشری همانند ما نیستید، و (خداوند) رحمان چیزی را نازل نکرده است، شما فقط دروغ می گویید.
آية رقم 16
ﭶﭷﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
(پیامبران) گفتند:« پروردگار ما می داند که ما قطعاً به سوی شما فرستاده شده ایم.
آية رقم 17
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
و بر (عهده ی) ما جز رساندن (پیام) آشکار نیست».
آية رقم 18
(آنها) گفتند: «بی گمان ما شما را به فال بد گرفته ایم، اگر دست بر ندارید البته سنگسارتان خواهیم کرد، و ازسوی ما عذاب (و شکنجه) دردناکی به شما خواهد رسید».
آية رقم 19
(پیامبران) گفتند:« شومی (و فال بد) تان با خود شماست، اگر به شما پند داده شود (چنین می گویید، و به فال بد می گیرید؟!) بلکه (حقیقت این است که) شما مردمی اسرافکار هستید».
آية رقم 20
و مرد (مؤمنی) از دورترین نقطه شهر شتابان آمد، (و خطاب به مردم) گفت: «ای قوم من! پیامبران (خدا) را پیروی کنید.
آية رقم 21
کسانی را پیروی کنید که از شما مزدی طلب نمی کنند، و خودشان هدایت یافته اند.
آية رقم 22
و چه شده است مرا که پرستش نکنم کسی را که مرا آفریده است، (همه) به سوی او باز گردانده می شوید؟
آية رقم 23
آیا غیر از او معبودهایی را بر گزینم که اگر (خداوند) رحمان بخواهد به من زیانی برساند، شفاعت آنها چیزی را از من دفع نمی کند (و کمترین فایده ای برایم ندارد) و مرا نجات نخواهند داد؟!
آية رقم 24
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
(اگر چنین کنم) یقیناً آنگاه من در گمراهی آشکاری خواهم بود.
آية رقم 25
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
من به پروردگارتان ایمان آورده ام، پس (سخنان) مرا بشنوید.
آية رقم 26
(پس او را شهید کردند) به او گفته شد: «وارد بهشت شو» گفت: ای کاش قوم من می دانستند( )،
آية رقم 27
که پروردگارم مرا آمرزیده و از گرامی شدگان قرار داده است!
آية رقم 28
و بعد از او بر قومش هیچ لشکری از آسمان فرو نفرستادیم و ما فرو فرستنده نبودیم.
آية رقم 29
(بلکه کیفر آنها) جز یک بانگ مرگبار نبود، پس ناگاه همه خاموش(=هلاك) شدند.
آية رقم 30
ای افسوس بر (این) بندگان، هیچ پیامبری به سوی آنها نمی آمد مگر اینکه او را استهزاء می کردند!
آية رقم 31
آیا ندیدند که پیش از آنها چه بسیار نسلها را نابود کردیم، که آنها هرگز به سوی ایشان باز نمی گردند؟!
آية رقم 32
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
و همه آنها (برای حساب) نزد ما جمع و احضار می شوند.
آية رقم 33
و زمین مرده برای شان نشانه (و عبرتی) است که ما آن را زنده گردانیدیم، و دانه ای (غذایی) که از آن می خورند، بیرون آوردیم.
آية رقم 34
و در آن باغهایی از نخلها و انگورها قرار دادیم، و در آن چشمه های جاری ساختیم.
آية رقم 35
تا از میوه ی آن بخورند در حالی که دست آنان (در تولید آنها) هیچ دخالتی نداشته است( )، آیا سپاس نمی گویند.
آية رقم 36
منزه است کسی که همه ی جفتها را آفرید، از آنچه زمین می رویاند، و از (جنس) خودشان، و از آنچه نمی دانند.
آية رقم 37
و شب (نیز) برای آنها نشانه (و عبرتی) است ما روز را از آن بر می کشیم، پس آنگاه همه در تاریکی فرو می روند.
آية رقم 38
و خورشید(نیز که) پیوسته به سوی قرار گاهش( ) در حرکت است، این تقدیر (خداوند) پیروزمند داناست.
آية رقم 39
و برای ماه منزلگاههای مقدر کرده ایم، تا چون شاخه ی (خشک و) کهنه خرما باز گردد.
آية رقم 40
نه خورشید را سزد که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشی می گیرد، و هر یک در مدار خود شناورند.
آية رقم 41
نشانه ای (دیگر) برای آنان این است که فرزندانشان را بر کشتی( ) پر بار سوار کردیم.
آية رقم 42
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
و(مرکبهای دیگری) همانند آن برای آنها آفریدیم، که سوار می شوند.
آية رقم 43
و اگر بخواهیم آنها را غرق می کنیم، پس آنها را هیچ فریاد رسی نباشد، نه آنها رهایی یابند.
آية رقم 44
ﭫﭬﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
مگر اینکه رحمتی از سوی ما (شامل حال آنها شود) و تا زمان معینی (از دنیا) بهره بگیرند.
آية رقم 45
و هنگامی که به آنها گفته شود: «از آنچه پیش روی شماست، و از آنچه پشت سر شماست، بترسید، شاید مورد رحمت قرار گیرید» (اعراض می کننند).
آية رقم 46
و هیچ آیه ای از آیات پروردگارشان برای آنها نیاید مگر آنان از آن روی بگردانند.
آية رقم 47
و هنگامی که به آنها گفته شود: از آنچه خدا به شما روزی داده است، انفاق کنید، کسانی که کافر شدند، به کسانی که ایمان آوردند می گویند: آیا ما کسی را طعام بدهیم که اگر خداوند می خواست، (خود) به او طعام می داد و شما جز در گمراهی آشکار نیستید.
آية رقم 48
و می گویند: « اگر راست می گویید، این وعده (عذاب) کی خواهد بود؟!»
آية رقم 49
آنها جز انتظار یک بانگ مرگبار نمی کشند، که آنها را فرو گیرد در حالی که سر گرم جدال (و دشمنی) هستند.
آية رقم 50
پس (در آن وقت) نمی توانند وصیتی کنند، و نه به سوی خانواده ی خود باز گردند.
آية رقم 51
و (چون بار دیگر) در صور دمیده شود( )، پس ناگهان آنها از قبرها (بیرون آیند) شتابان به سوی پروردگارشان می روند.
آية رقم 52
گویند:« وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاهمان بر انگیخت؟!» (به آنها گفته شود:) این همان است که (خداوند) رحمان وعده داده بود، و پیامبران (خدا) راست گفتند.
آية رقم 53
(آن) جز یک بانگ مرگبار نخواهد بود، پس ناگهان همه نزد ما جمع و احضار می شوند.
آية رقم 54
پس امروز به هیچ کس ذره ای ستم نخواهند شد، و جز به آنچه عمل می کردید، جزا داده نمی شوید.
آية رقم 55
بی گمان اهل بهشت امروز در کاری (لذت بخش) مشغولند (و) شادمان هستند.
آية رقم 56
آنها و همسرانشان در سایه هایی (گسترده بهشتی) بر تختها تکیه زده اند.
آية رقم 57
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
برای آنها در آن (= بهشت، انواع) میوه است، و هر چه که بخواهند برایشان (فراهم) است.
آية رقم 58
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
(به آنها گفته می شود) سلام (بر شما باد) این سخنی است از جانب پروردگار مهربان.
آية رقم 59
ﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
ای گنهکاران امروز(از نیکان) جدا شوید.
آية رقم 60
ای فرزندان آدم! آیا با شما پیمان نبستم که شیطان را نپرستید، که او برای شما دشمن آشکار است؟!
آية رقم 61
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و اینکه مرا بپرستید، این راه مستقیم است.
آية رقم 62
و به راستی او گروه زیادی از شما را گمراه ساخت آیا اندیشه نکردید؟!
آية رقم 63
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
این (همان) جهنمی است که به شما وعده داده می شد.
آية رقم 64
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
امروز به سزای کفری که ورزیده اید به آن در آیید.
آية رقم 65
امروز بر دهانهایشان مهر می نهیم، و دستهایشان با ما سخن می گویند، و پاهایشان به آنچه می کردند گواهی می دهند.
آية رقم 66
و اگر بخواهیم چشمانشان را محو (ونابود) می کنیم، پس شتابان آهنگ راه می کنند، اما چگونه می توانند ببینند؟!
آية رقم 67
و اگر بخواهیم آنها را در جایگاهشان مسخ(ومیخ کوب) می کنیم، پس نتوانند که به پیش قدم بر دارند، و نه به عقب باز گردند.
آية رقم 68
و هر کس را طول عمر دهیم، در آفرینش دگرگونش کنیم، (و به حالت ناتوانی کودکی بر می گردانیم) آیا اندیشه نمی کنند؟!
آية رقم 69
ما (هرگز) شعر به او (= رسول) نیاموخته ایم و شایسته او نیست، این (کتاب چیزی) جز اندرز، و قرآنی روشنگر نیست.
آية رقم 70
تا هر کس را که زنده (دل) باشد، بیم دهد و سخن حق بر کافران ثابت شود.
آية رقم 71
آیا ندیدند که ما برای آنها از آنچه ساخته ی دست های ماست، چهار پایانی را آفریده ایم، پس آنان مالک آن هستند.
آية رقم 72
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
و آنها را برایشان رام کردیم، پس بر بعضی سوار می شوند، و از (گوشت) بعضی می خورند.
آية رقم 73
و برای آنها بهره های دیگر، و نوشیدنیها در آن (حیوانات) است، آیا سپاس نمی گویند؟!
آية رقم 74
و آنها غیر از خدا معبودانی (برای خود) بر گزیدند، (به این امید) شاید که یاری شوند.
آية رقم 75
آنها قادر به یاری ایشان نیستند، و آنان (= مشرکان) اینها (= معبودان) لشکری احضار شده (و آماده) هستند.
آية رقم 76
پس (ای پیامبر) سخن آنان تو را غمگین نسازد، بی گمان ما آنچه را که پنهان می دارند و آنچه را که آشکار می کنند، می دانیم.
آية رقم 77
آیا انسان ندیده است که ما او را از نطفه ای آفریده ایم، پس او ستیزه جویی آشکار شده است.
آية رقم 78
و برای ما مثلی زد، و آفرینش خود را فراموش کرد، گفت:« چه کسی (این) استخوانها را (دوباره) زنده می کند در حالی که پوسیده است؟!»( ).
آية رقم 79
بگو:« (همان) کسی آن را زنده می کند که نخستین بار آن را پدید آورد، و او به هر آفرینشی داناست،
آية رقم 80
(همان) کسی که از درخت سبز برای شما آتش پدید آورد، پس آنگاه شما از آن (آتش) می افروزید».
آية رقم 81
آیا کسی که آسمانها و زمین را آفریده است، نمی تواند همانند آنها (= انسانها) را بیافریند؟! آری (می تواند) و او آفریننده ی داناست.
آية رقم 82
جز این نیست که فرمان او، چون چیزی را اراده کند، (این است) که به آن می گوید: «موجود شو» پس (بی درنگ) موجود می شود.
آية رقم 83
پس منزه است، کسی که پادشاهی همه چیز در دست اوست، و (همه) به سوی او باز گردانده می شوید.
تقدم القراءة