ترجمة معاني سورة الصافات باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

آية رقم 1

صافات


سوگند به (فرشتگان) صف کشیده( ).
آية رقم 2

پس سوگند به (فرشتگان) باز دارنده،
آية رقم 3

و به تلاوت کنندگان ذکر (= قرآن)،
آية رقم 4

که همانا معبود شما یکی است.
آية رقم 5

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرقها.
آية رقم 6

بی گمان ما آسمان دنیا(= پایین) را به زیور ستارگان بیاراستیم.

(تا) به (سخنان) عالم بالا گوش فرا ندهند، و از هر سوء (بوسیله شهاب) زده (ورانده) می شوند.
آية رقم 9

(آنها به سختی) عقب رانده می شوند، و برای آنها عذاب دایمی است.
آية رقم 10

مگر کسی که ناگهان چیزی را برباید، پس شهابی درخشان او را دنبال می کند.

پس (ای پیامبر) از آنها بپرس که آیا آفرینش آنها سخت تر است، یا (آفرینش) آنچه ما آفریده ایم، ما آنها را از گل چسپنده ای آفریدیم.
آية رقم 12

بلکه تو (از انکار آنها) در شگفت شدی، و آنها مسخره می کنند.
آية رقم 13

و هنگامی که پند داده شوند، پند نمی پذیرند.
آية رقم 14

و هنگامی که معجزه ای ببینند (آن را) مسخره می کنند.
آية رقم 16

آیا هنگامی که مردیم و به خاک و استخوانها (ی پوسیده، مبدل) شدیم، (دوباره) بر انگیخته خواهیم شد؟!
آية رقم 17

آیا نیاکان نخستین ما(نیز بر انگیخته می شوند؟!)»
آية رقم 18

بگو:« آری، و شما خوار و زبون (زنده) می شوید».
آية رقم 19

پس آن تنها یک بانگ (سهمناک) است، ناگهان آنها (از قبرها بیرون می آیند و) می نگرند.
آية رقم 20

و گویند:« وای بر ما این (همان) روز جزا است!»
آية رقم 21

(آری) این (همان) روز داوری است، که شما آن را تکذیب می کردید.
آية رقم 22

(به فرشتگان فرمان داده می شود) گرد آورید کسانی را که ستم کردند، و (همپایگان و) همراهانشان و آنچه را می پرستیدند.
آية رقم 23

به جای خدا، پس (همه ی) آنها را به راه دوزخ هدایت کنید.
آية رقم 24

و آنها را نگاهدارید که يقينا باز خواست خواهند شد.
آية رقم 25

شما را چه شده است که یکدیگر را یاری نمی دهید؟!
آية رقم 26

بلکه آنها امروز (همه) تسلیم (و فرمانبردار) هستند.
آية رقم 28

(به سردمداران) گویند:« به راستی که شما (برای گمراه کردن ما) از (راه) خیر خواهی به نزد ما می آمدید».
آية رقم 29

(سرد مداران در پاسخ) گویند:« بلکه، شما خودتان مؤمن نبودید (تقصیر ما چیست؟!)
آية رقم 31

پس فرمان پروردگارمان بر ما ثابت شد، البته ما چشنده ی (عذاب) خواهیم بود.
آية رقم 32

پس شما را گمراه کردیم، بی گمان ما(نیز) خود گمراه بودیم».
آية رقم 33

پس مسلماً در آن روز همه آنها (= پیروان و سردمداران) در عذاب شریک خواهند بود.
آية رقم 34

بی شک ما با مجرمان این گونه رفتار می کنیم!

آنها (در دنیا چنان) بودند که چون به آنها گفته می شد: «معبودی (به حق) جز الله نیست» سر کشی (و تکبر) می کردند.
آية رقم 36

و می گفتند: « آیا ما معبودانمان را به خاطر (سخن) شاعری دیوانه رها کنیم؟!»
آية رقم 37

(چنین نیست) بلکه (پیامبر خدا) حق را آورد، و پیامبران (پیشین) را تصدیق کرد.
آية رقم 38

مسلماً شما عذاب دردناک را خواهید چشید.
آية رقم 39

و جز به آنچه می کردید، کیفر داده نمی شوید.
آية رقم 41

(که) آنها رزق و روزی معین دارند.
آية رقم 42

(انواع) میوه ها، و آنان گرامی داشتگانند.
آية رقم 43

در باغهایی پر نعمت (بهشت)،
آية رقم 44

بر تختها رو به روی یکدیگر (نشسته اند).
آية رقم 45

گرداگرشان جامی از (شراب) روان می گردانند.
آية رقم 46

(شرابی) سفید (و) لذتبخش برای نوشندگان است.
آية رقم 47

نه در آن تبهکاری (و فساد) است، و نه آنها از آن (شراب) مست شوند.
آية رقم 48

و نزدشان (همسرانی) سیه چشم، دیده فرو هشته (که تنها به شوهران خود نظر دارند) خواهند بود.
آية رقم 49

گویی آنها بیضه های (شتر مرغ) در پرده پوشیده اند.
آية رقم 50

پس آنها سؤال کنان رو به یکدیگر کنند.
آية رقم 51

یکی از آنها گوید:« به راستی من (در دنیا) همنشینی داشتم.
آية رقم 52

که (پیوسته) می گفت: آیا (واقعاً) تو از باور کنندگان (بعث و قیامت) هستی؟!
آية رقم 53

آیا وقتی که مردیم و خاک و استخوانها(ی پوسیده) شدیم، (زنده می شویم و) کیفرمان می دهند؟!»
آية رقم 54

(او به دوستان بهشتی اش) گوید:« آیا شما می توانید (به دوزخیان) بنگرید (و از او خبری بگیرید)؟!»
آية رقم 55

پس (چشم برگرداند و) نگریست، ناگاه او را در میان دوزخ دید.
آية رقم 56

گوید: به خدا سوگند، نزدیک بود که مرا به هلاکت افکنی.
آية رقم 57

و اگر نعمت پروردگارم نبود، من (نیز) از احضار شدگان (دوزخ) بودم.
آية رقم 58

(سپس به دوستان بهشتی خود گوید:) آیا ما (هرگز) نمی میریم (و در بهشت جاودان هستیم)
آية رقم 59

جز همان مرگ نخستین خود، (دیگر مرگی به سراغمان نخواهد آمد) و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد؟!
آية رقم 61

(آری) عمل کنندگان باید برای چنین (پاداشی) عمل کنند.
آية رقم 62

آیا برای پذیرایی این (نعمتهای بهشتی) بهتر است یا درخت زقوّم؟
آية رقم 63

همانا ما آن را ابتلای برای ستمکاران قرار دادیم.
آية رقم 64

به راستی آن درختی است که از قعر جهنم می روید.
آية رقم 65

شکوفه اش همانند سرهای شیاطین است.
آية رقم 66

پس آنها (= جهنمیان) از آن می خورند، و شکمها را از آن پر می کنند.
آية رقم 67

آنگاه برروی آن (خوراک) آمیزه ای از آب گرم (سوزان) دارند.
آية رقم 69

بی گمان آنها نیاکان خود را گمراه یافتند.
آية رقم 70

پس اینها در دنبال آنان شتابان می روند.
آية رقم 71

و به راستی پیش از آنها بیشتر پیشینیان گمراه شدند.
آية رقم 72

و به تحقیق ما هشدار دهندگانی در میان آنها فرستادیم.
آية رقم 73

پس بنگر عاقبت هشدار یافتگان چگونه بود!
آية رقم 75

و یقیناً نوح ما را ندا داد، پس (ما) چه خوب اجابت کننده ای هستیم.
آية رقم 76

و او وخاندانش را از اندوه بزرگ نجات دادیم.
آية رقم 77

و تنها فرزندانش را باقی گذاشتیم( ).
آية رقم 78

و برای او در میان امتهای بعد (نام نیک) بر جای نهادیم.
آية رقم 80

بی گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم.
آية رقم 81

یقیناً او از بندگان مؤمن ما بود.
آية رقم 82

آنگاه دیگران (= تکذیب کنندگان) را غرق کردیم.
آية رقم 84

چون با قلب سلیم (خالی از شرک و شک و شهوت) به پیشگاه پروردگارش آمد.
آية رقم 85

چون به پدر وقومش گفت:« چه چیزی را می پرستید؟!
آية رقم 86

آیا به جای خدا، معبودهای دروغین می خواهید؟!
آية رقم 87

پس شما نسبت به پروردگار جهانیان چه گمان می برید؟!»
آية رقم 88

پس (ابراهیم) یک نگاه به ستارگان نگریست.
آية رقم 89

آنگاه گفت: « من بیمارم (و با شما به جشن نمی آیم)»
آية رقم 90

پس آنها پشت کنان از او دور شدند (و رفتند).
آية رقم 91

آنگاه پنهانی نزد معبودانشان رفت و گفت:« آیا (چیزی) نمی خورید؟
آية رقم 92

شما را چه شده است که سخن نمی گویید».
آية رقم 93

پس به سوی آنان روی آورد (و) ضربه ای محکم (با دست راست) بر آنها زد (و بجز بت بزرگ همه بتها را درهم شکست).
آية رقم 94

پس آنها (= قومش) شتابان به سوی او روی آوردند.
آية رقم 95

(ابراهیم) گفت: «آیا چیزی را می پرستید که خود تراشیده اید؟!
آية رقم 96

در حالی که خداوند شما را و آنچه را که انجام می دهید (و می سازید) آفریده است؟!»
آية رقم 97

(بت پرستان) گفتند:« بنای (بلندی) برایش بسازید، و او را در (خرمن) آتش بیفکنید».
آية رقم 98

پس آنها در حق او نیرنگ و مکر ورزیدند و ما آنها را (مغلوب و) پست ساختیم.(و آتش به فرمان خدا سرد شد).
آية رقم 99

و(ابراهیم) گفت:« من به سوی پروردگارم می روم، (او) مرا هدایت خواهد کرد.
آية رقم 100

پروردگارا! به من (فرزندی) از صالحان عطا فرما».
آية رقم 101

ما او را به (تولد) پسری بردبار( ) بشارت دادیم.

پس هنگامی که (فرزندش) با او به (سن) سعی و کوشش رسید گفت:« ای فرزندم! من در خواب( ) دیدم که تو را قربانی می کنم، ببین، تو چه نظر داری؟!» گفت: «پدرم، به آنچه مأمور شده ای، عمل کن، اگر خدا بخواهد، مرا از صابران خواهی یافت».
آية رقم 103

پس چون هر دو تسلیم شدند، و (ابراهیم) او را به پیشانی (بر زمین) افکند.
آية رقم 104

و او را ندا دادیم: «ای ابراهیم!
آية رقم 105

یقیناً خواب (خویش) را تحقق بخشیدی». بدون شک ما این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم.
آية رقم 106

مسلماً این (خواب) آزمایشی آشکار بود.
آية رقم 107

و او را به ذبح بزرگی( ) فدا دادیم.
آية رقم 108

و برای او در(میان) امتهای بعد (نام نیک) بر جای نهادیم.
آية رقم 110

این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم.
آية رقم 111

بی گمان او از بندگان مؤمن ما بود.
آية رقم 112

و او را به (تولد) اسحاق پیامبری از شایستگان بشارت دادیم.

و (ما) بر او و اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو،(افرادی) نیکوکار بودند، و (افرادی) آشکار بر خود ستم کردند.
آية رقم 114

و به راستی (ما) بر موسی و هارون منت نهادیم.
آية رقم 115

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ نجات دادیم.
آية رقم 116

و یاریشان کردیم، پس آنان پیروز شدند.
آية رقم 117

و به آن دو کتاب روشنگر دادیم.
آية رقم 118

و آن دو را به راه راست هدایت کردیم.
آية رقم 119

و برای آنان در (میان) امتهای بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم.
آية رقم 121

بی گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم.
آية رقم 122

یقیناً آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.
آية رقم 123

و بی گمان الیاس از رسولان (ما) بود.
آية رقم 124

چون به قومش گفت:« آیا پرهیزگاری نمی کنید؟!
آية رقم 125

آیا (بت)" بعل" را می خوانید، و بهترین آفرینندگان را رها می کنید؟!
آية رقم 126

الله که پروردگار شما و پروردگار نیاکان نخستین شماست.
آية رقم 127

پس (آنها) او را تکذیب کردند، و یقیناً (همه) آنان (به جهنم) احضار خواهند شد.
آية رقم 129

و برای او در (میان) امتهای بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم.
آية رقم 130

سلام بر «ال یاسین» (= الیاس).
آية رقم 131

ما این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم.
آية رقم 132

بی گمان او از بندگان مؤمن ما بود.
آية رقم 133

و یقیناً لوط از رسولان (ما) بود.
آية رقم 134

هنگامی که او و خانواده اش را همگی نجات دادیم.
آية رقم 135

مگر پیرزنی که از باقی ماندگان بود.
آية رقم 136

سپس دیگران را هلاک کردیم.
آية رقم 137

و شما (پیوسته) صبحگاهان بر (ویرانه های شهرهای) آنها می گذرید.
آية رقم 138

و (همچنین) شامگاهان آیا نمی اندیشید؟!
آية رقم 139

و یقیناً یونس از رسولان (ما) بود( ).
آية رقم 140

هنگامی به کشتی پر (از مسافر و بار) گریخت.
آية رقم 141

پس (اهل کشتی) قرعه زدند، پس (قرعه بنام او افتاد و) مغلوب شد.
آية رقم 142

آنگاه ماهی (عظیمی) او را بلعید، در حالی که او سزاوار نکوهش بود.
آية رقم 144

یقیناً تا روزی که (مردم) بر انگیخته می شوند، در شکمش باقی می ماند.
آية رقم 145

پس او را به سرزمین خشک (و خالی از گیاه) افکندیم، در حالی که او بیمار بود،
آية رقم 146

و درخت کدویی بر (فراز) او رویاندیم (تا زیر سایه آن آرام بگیرد).
آية رقم 147

و او را بسوی یکصد هزار نفر (از قومش) یا بیشتر فرستادیم.
آية رقم 148

پس (آنها) ایمان آوردند، بنابراین تا مدتی آنان را (از نعمتهای زندگی) بهره مند ساختیم.
آية رقم 149

پس (ای پیامبر) از آنان (= مشرکان) بپرس: آیا دختران از آن پروردگارت است، و پسران از آن آنهاست؟
آية رقم 150

آیا ما فرشتگان را مؤنث آفریدیم و آنها حاضر بودند؟
آية رقم 151

آگاه باش! بی گمان آنها از (روی تهمت و) دروغگوییشان است که می گویند:
آية رقم 152

«خداوند (فرزندی) زاده است» و یقیناً آنها دروغگو هستند.
آية رقم 153

آیا (خدا) دختران را بر پسران ترجیح داد؟
آية رقم 154

شما را چه شده است؟ چگونه حکم می کنید؟!
آية رقم 155

آیا نمی اندیشید؟!
آية رقم 156

یا شما (بر ادعای خود) دلیل روشنی دارید؟!
آية رقم 157

پس اگر راستگویید، کتابتان را بیاورید.

و آنها (= مشرکان) میان او (= خداوند) و جنیان (نسب و) خویشاوندی قرار دادند، در حالی که جنیان به خوبی می دانند که آنان احضار خواهند شد.
آية رقم 159

خداوند منزه است از آنچه توصیف می کنند.
آية رقم 161

پس شما (مشرکان) و آنچه می پرستید.
آية رقم 162

(هرگز) نمی توانید بر (پرستش) آن (بتها کسی را) گمراه کنید.
آية رقم 164

(فرشتگان گفتند:) «و هیچ کس از ما نیست، مگر آن که جایگاه (و مقام) معلومی دارد.
آية رقم 165

وهمانا ما (برای اطاعت فرمان خداوند) به صف ایستاده ایم.
آية رقم 166

و بی گمان ما تسبیح گویان (او) هستیم».
آية رقم 167

و (کافران) پیوسته می گفتند:
آية رقم 168

«اگر نزد ما کتابی از (کتابهای) پیشینیان مي بود.
آية رقم 169

مسلماً ما از بندگان مخلص خداوند می شدیم».
آية رقم 170

پس (هنگامی که پیامبر برای آنها قرآن آورد) آنها به آن (قرآن) کافر شدند، و به زودی خواهند دانست.
آية رقم 171

و به راستی وعده ی ما برای بندگان فرستاده ما از پیش صادر شده است.
آية رقم 172

که هر آینه آنها یاری شدگانند.
آية رقم 174

پس (ای پیامبر) تا مدتی از آنها (= مشرکان) روی بگردان.
آية رقم 175

و آنها را ببین، پس (آنها نیز، نتیجه کردار خود را) به زودی خواهند دید.
آية رقم 176

آیا آنها برای (دیدن) عذاب ما شتاب دارند؟!
آية رقم 177

پس چون (عذاب) بر آستانه ی خانه هایشان فرود آید، هشدار یافتگان چه صبحگاه بدی خواهند داشت.
آية رقم 178

و تا مدتی از آنها روی بگردان.
آية رقم 179

و (آنها را) ببین، پس (آنها نیز) به زودی خواهند دید.
آية رقم 180

پاک و منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت، از آنچه (مشرکان) توصیف می کنند.
آية رقم 182

و سپاس و ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.
تقدم القراءة