ترجمة معاني سورة الصافات باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

حسين تاجي كله داري

آية رقم 1
سوگند به (فرشتگان) صف کشیده.
آية رقم 2
پس سوگند به (فرشتگان) باز دارنده،
آية رقم 3
و به تلاوت کنندگان ذکر (= قرآن)،
آية رقم 4
که همانا معبود شما یکی است.
آية رقم 5
پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌هاست، و پروردگار مشرق‌ها.
آية رقم 6
بی‌گمان ما آسمان دنیا (= پایین) را به زیور ستارگان بیاراستیم.
(تا) به (سخنان) عالم بالا گوش فرا ندهند، و از هر سو (بوسیلۀ شهاب) زده (و رانده) می‌شوند.
آية رقم 9
(آن‌ها به سختی) عقب رانده می‌شوند، و برای آن‌ها عذاب دایمی است.
آية رقم 10
مگر کسی‌که ناگهان چیزی را برباید، پس شهابی درخشان او را دنبال می‌کند.
پس (ای پیامبر) از آن‌ها بپرس که آیا آفرینش آن‌ها سخت‌تر است، یا (آفرینش) آنچه ما آفریده‌ایم، ما آن‌ها را از گل چسپنده‌ای آفریدیم.
آية رقم 12
بلکه تو (از انکار آن‌ها) در شگفت شدی، و آن‌ها مسخره می‌کنند.
آية رقم 13
و هنگامی‌که پند داده شوند، پند نمی‌پذیرند.
آية رقم 14
و هنگامی‌که معجز‌ه‌ای ببینند (آنرا) مسخره می‌کنند.
آية رقم 16
آیا هنگامی‌که مردیم و به خاک و استخوان‌های (پوسیده، مبدل) شدیم، (دوباره) بر انگیخته خواهیم شد؟!
آية رقم 17
آیا نیاکان نخستین ما (نیز بر انگیخته می‌شوند؟!)»
آية رقم 18
بگو: «آری، و شما خوار و زبون (زنده) می‌شوید».
آية رقم 19
پس آن تنها یک بانگ (سهمناک) است، ناگهان آن‌ها (از قبرها بیرون می‌آیند و) می‌نگرند.
آية رقم 20
و گویند: «وای بر ما این (همان) روز جزا است!»
آية رقم 21
(آری) این (همان) روز داوری است، که شما آن را تکذیب می‌کردید.
آية رقم 22
(به فرشتگان فرمان داده می‌شود) گرد آورید کسانی را که ستم کردند، و (همپایگان و) همراهانشان و آنچه را می‌پرستیدند.
آية رقم 23
به جای الله، پس (همۀ) آن‌ها را به راه دوزخ هدایت کنید.
آية رقم 24
و آن‌ها را نگاه دارید که یقینا باز خواست خواهند شد.
آية رقم 25
شما را چه شده است که یکدیگر را یاری نمی‌دهید؟!
آية رقم 26
بلکه آن‌ها امروز (همه) تسلیم (و فرمانبردار) هستند.
آية رقم 27
آن‌ها سوال کنان رو به یکدیگر کنند،
آية رقم 28
(به سردمداران) گویند: «به راستی که شما (برای گمراه کردن ما) از (راه) خیر خواهی به نزد ما می‌آمدید».
آية رقم 29
(سردمداران در پاسخ) گویند: «بلکه، شما خودتان مؤمن نبودید (تقصیر ما چیست؟!)
آية رقم 31
پس فرمان پروردگارمان بر ما ثابت شد، البته ما چشندۀ (عذاب) خواهیم بود.
آية رقم 32
پس شما را گمراه کردیم، بی‌گمان ما (نیز) خود گمراه بودیم».
آية رقم 33
پس مسلماً در آن روز همۀ آن‌ها (= پیروان و سردمداران) در عذاب شریک خواهند بود.
آية رقم 34
بی‌شک ما با مجرمان این گونه رفتار می‌کنیم!
آن‌ها (در دنیا چنان) بودند که چون به آن‌ها گفته می‌شد: «معبودی (به حق) جز الله نیست» سر کشی (و تکبر) می‌کردند.
آية رقم 36
و می‌گفتند: «آیا ما معبودان‌مان را به خاطر (سخن) شاعری دیوانه رها کنیم؟!»
آية رقم 37
(چنین نیست) بلکه (پیامبر الله) حق را آورد، و پیامبران (پیشین) را تصدیق کرد.
آية رقم 38
مسلماً شما عذاب دردناک را خواهید چشید.
آية رقم 39
و جز به آنچه می‌کردید، کیفر داده نمی‌شوید.
آية رقم 41
(که) آن‌ها رزق و روزی معین دارند.
آية رقم 42
(انواع) میوه‌ها، و آنان گرامی داشتگانند.
آية رقم 43
در باغ‌هایی پر نعمت (بهشت)،
آية رقم 44
بر تخت‌ها رو به روی یکدیگر (نشسته‌اند).
آية رقم 45
گرداگردشان جامی از (شراب) روان می‌گردانند.
آية رقم 46
(شرابی) سفید (و) لذت‌بخش برای نوشندگان است.
آية رقم 47
نه در آن تبهکاری (و فساد) است، و نه آن‌ها از آن (شراب) مست شوند.
آية رقم 48
و نزدشان (همسرانی) سیه چشم، دیده فرو هشته (که تنها به شوهران خود نظر دارند) خواهند بود.
آية رقم 49
گویی آن‌ها بیضه‌های (شتر مرغ) در پرده پوشیده‌اند.
آية رقم 50
پس آن‌ها سوال‌کنان رو به یکدیگر کنند.
آية رقم 51
یکی از آن‌ها گوید: «به راستی من (در دنیا) همنشینی داشتم.
آية رقم 52
که (پیوسته) می‌گفت: آیا (واقعاً) تو از باور‌کنندگان (بعث و قیامت) هستی؟!
آية رقم 53
آیا وقتی‌که مردیم و خاک و استخوان‌های (پوسیده) شدیم، (زنده می‌شویم و) کیفرمان می‌دهند؟!»
آية رقم 54
(او به دوستان بهشتی‌اش) گوید: «آیا شما می‌توانید (به دوزخیان) بنگرید (و از او خبری بگیرید)؟!»
آية رقم 55
پس (چشم برگرداند و) نگریست، ناگاه او را در میان دوزخ دید.
آية رقم 56
گوید: به الله سوگند، نزدیک بود که مرا به هلاکت افکنی.
آية رقم 57
و اگر نعمت پروردگارم نبود، من (نیز) از احضار شدگان (دوزخ) بودم.
آية رقم 58
(سپس به دوستان بهشتی خود گوید:) آیا ما (هرگز) نمی‌میریم (و در بهشت جاودان هستیم)
آية رقم 59
جز همان مرگ نخستین خود، (دیگر مرگی به سراغ‌مان نخواهد آمد) و ما (هرگز) عذاب نخواهیم شد؟!
آية رقم 60
بی‌گمان این همان کامیابی بزرگ است!
آية رقم 61
(آری) عمل کنندگان باید برای چنین (پاداشی) عمل کنند.
آية رقم 62
آیا برای پذیرایی این (نعمت‌های بهشتی) بهتر است یا درخت زقوم؟
آية رقم 63
همانا ما آن را ابتلای برای ستمکاران قرار دادیم.
آية رقم 64
به راستی آن درختی است که از قعر جهنم می‌روید.
آية رقم 65
شکوفه‌اش همانند سر‌های شیاطین است.
آية رقم 66
پس حتما آن‌ها (= جهنمیان) از آن می‌خورند، و شکم‌ها را از آن پر می‌کنند.
آية رقم 67
آنگاه بر روی آن (خوراک) آمیزه‌ای از آب گرم (سوزان) دارند.
آية رقم 68
سپس باز‌گشت آن‌ها به سوی جهنم است.
آية رقم 69
بی‌گمان آن‌ها نیاکان خود را گمراه یافتند.
آية رقم 70
پس این‌ها در دنبال آنان شتابان می‌روند.
آية رقم 71
و به راستی پیش از آن‌ها بیشتر پیشینیان گمراه شدند.
آية رقم 72
و به تحقیق ما هشدار دهندگانی در میان آن‌ها فرستادیم.
آية رقم 73
پس بنگر عاقبت هشدار یافتگان چگونه بود!
آية رقم 75
و یقیناً نوح ما را نِدا داد، پس (ما) چه خوب اجابت کننده‌ای هستیم.
آية رقم 76
و او و خاندانش را از اندوه بزرگ نجات دادیم.
آية رقم 77
و تنها فرزندانش را باقی گذاشتیم [ تمام انسان‌ها از نسل سه فرزند نوح علیه السلام بنام: سام، و حام و یافث هستند، (به تفسیر ابن کثیر رجوع کنید).].
آية رقم 78
و برای او در میان امت‌های بعد (نام نیک) بر جای نهادیم.
آية رقم 80
بی‌گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
آية رقم 81
یقیناً او از بندگان مؤمن ما بود.
آية رقم 82
آنگاه دیگران (= تکذیب کنندگان) را غرق کردیم.
آية رقم 84
چون با قلب سلیم (خالی از شرک و شک و شهوت) به پیشگاه پروردگارش آمد.
آية رقم 85
چون به پدر و قومش گفت: «چه چیزی را می‌پرستید؟!
آية رقم 86
آیا به جای الله، معبود‌های دروغین می‌خواهید؟!
آية رقم 87
پس شما نسبت به پروردگار جهانیان چه گمان می‌برید؟!»
آية رقم 88
پس (ابراهیم) یک نگاه به ستارگان نگریست.
آية رقم 89
آنگاه گفت: «من بیمارم (و با شما به جشن نمی‌آیم)»
آية رقم 90
پس آن‌ها پشت‌کنان از او دور شدند (و رفتند).
آية رقم 91
آنگاه پنهانی نزد معبودان‌شان رفت و گفت: «آیا (چیزی) نمی‌خورید؟
آية رقم 92
شما را چه شده است که سخن نمی‌گویید».
آية رقم 93
پس به سوی آنان روی آورد (و) ضربه‌ای محکم (با دست راست) بر آن‌ها زد (و بجز بُت بزرگ همه بت‌ها را درهم شکست).
آية رقم 94
پس آن‌ها (= قومش) شتابان به سوی او روی آوردند.
آية رقم 95
(ابراهیم) گفت: «آیا چیزی را می‌پرستید که خود تراشیده‌اید؟!
آية رقم 96
در حالی‌که الله شما را و آنچه را که انجام می‌دهید (و می‌سازید) آفریده است؟!»
آية رقم 97
(بت پرستان) گفتند: «بنای (بلندی) برایش بسازید، و او را در (خرمن) آتش بیفکنید».
آية رقم 98
پس آن‌ها در حق او نیرنگ و مکر ورزیدند و ما آن‌ها را (مغلوب و) پست ساختیم. (و آتش به فرمان الله سرد شد).
آية رقم 99
و (ابراهیم) گفت: «من به سوی پروردگارم می‌روم، (او) مرا هدایت خواهد کرد.
آية رقم 100
پروردگارا! به من (فرزندی) از صالحان عطا فرما».
آية رقم 101
ما او را به (تولد) پسری بردبار [ آن پسر، حضرت اسماعیل علیه السلام بود که به اتفاق مسلمانان و اهل کتاب از حضرت اسحاق علیه السلام بزرگتر بود. (تفسیر ابن کثیر).] بشارت دادیم.
پس هنگامی‌که (فرزندش) با او به (سن) سعی و کوشش رسید گفت: «ای فرزندم! من در خواب دیدم که تو را قربانی می‌کنم، ببین، تو چه نظر داری؟!» گفت: «پدرم، به آنچه مأمور شده‌ای، عمل کن، اگر الله بخواهد، مرا از صابران خواهی یافت». [خواب پیامبران علیهم السلام وحی است.]
آية رقم 103
پس چون هردو تسلیم شدند، و (ابراهیم) او را به پیشانی (بر زمین) افکند.
آية رقم 104
و او را ندا دادیم: «ای ابراهیم!
آية رقم 105
یقیناً خواب (خویش) را تحقق بخشیدی». بدون شک ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
آية رقم 106
مسلماً این (خواب) آزمایشی آشکار بود.
آية رقم 107
و او را به ذبح بزرگی فدا دادیم.
آية رقم 108
و برای او در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) بر جای نهادیم.
آية رقم 110
این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
آية رقم 111
بی‌گمان او از بندگان مؤمن ما بود.
آية رقم 112
و او را به (تولد) اسحاق پیامبری از شایستگان بشارت دادیم.
و (ما) بر او و اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو، (افرادی) نیکوکار بودند، و (افرادی) آشکار بر خود ستم کردند.
آية رقم 114
و به راستی (ما) بر موسی و هارون منت نهادیم.
آية رقم 115
و آن دو و قوم‌شان را از اندوه بزرگ نجات دادیم.
آية رقم 116
و یاریشان کردیم، پس آنان پیروز شدند.
آية رقم 117
و به آن دو کتاب روشنگر دادیم.
آية رقم 118
و آن دو را به راه راست هدایت کردیم.
آية رقم 119
و برای آنان در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم.
آية رقم 121
بی‌گمان ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
آية رقم 122
یقیناً آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.
آية رقم 123
و بی‌گمان الیاس از رسولان (ما) بود.
آية رقم 124
چون به قومش گفت: «آیا پرهیزگاری نمی‌کنید؟!
آية رقم 125
آیا (بت) «بعل» را می‌خوانید، و بهترین آفرینندگان را رها می‌کنید؟!
آية رقم 126
الله که پروردگار شما و پروردگار نیاکان نخستین شماست».
آية رقم 127
پس (آن‌ها) او را تکذیب کردند، و یقیناً (همۀ) آنان (به جهنم) احضار خواهند شد.
آية رقم 129
و برای او در (میان) امت‌های بعد (نام نیک) باقی گذاشتیم.
آية رقم 130
سلام بر «ال یاسین» (= الیاس).
آية رقم 131
ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
آية رقم 132
بی‌گمان او از بندگان مؤمن ما بود.
آية رقم 133
و یقیناً لوط از رسولان (ما) بود.
آية رقم 134
هنگامی‌که او و خانواده‌اش را همگی نجات دادیم.
آية رقم 135
مگر پیر زنی که از باقی ماندگان بود.
آية رقم 136
سپس دیگران را هلاک کردیم.
آية رقم 137
و شما (پیوسته) صبحگاهان بر (ویرانه‌های شهرهای) آن‌ها می‌گذرید.
آية رقم 138
و (همچنین) شامگاهان آیا نمی‌اندیشید؟!
آية رقم 139
و یقیناً یونس از رسولان (ما) بود.
آية رقم 140
هنگامی به کشتی پر (از مسافر و بار) گریخت.
آية رقم 141
پس (اهل کشتی) قرعه زدند، پس (قرعه بنام او افتاد و) مغلوب شد.
آية رقم 142
آنگاه ماهی (عظیمی) او را بلعید، در حالی‌که او سزاوار نکوهش بود.
آية رقم 143
پس اگر او از تسبیح‌گویان نبود [ چنانکه در سورۀ انبیاء آیه 87 آمده.].
آية رقم 144
یقیناً تا روزی‌که (مردم) بر انگیخته می‌شوند، در شکمش باقی می‌ماند.
آية رقم 145
پس او را به سرزمین خشک (و خالی از گیاه) افکندیم، در حالی‌که او بیمار بود،
آية رقم 146
و درخت کدویی بر (فراز) او رویاندیم (تا زیر سایۀ آن آرام بگیرد).
آية رقم 147
و او را بسوی یکصد هزار نفر (از قومش) یا بیشتر فرستادیم.
آية رقم 148
پس (آن‌ها) ایمان آوردند، بنا براین تا مدتی آنان را (از نعمت‌های زندگی) بهره‌مند ساختیم.
آية رقم 149
پس (ای پیامبر) از آنان (= مشرکان) بپرس: آیا دختران از آنِ پروردگارت است، و پسران از آنِ آن‌هاست؟
آية رقم 150
آیا ما فرشتگان را مؤنث آفریدیم و آن‌ها حاضر بودند؟
آية رقم 151
آگاه باش! بی‌گمان آن‌ها از (روی تهمت و) دروغ‌گویی‌شان است که می‌گویند:
آية رقم 152
«الله (فرزندی) زاده است» و یقیناً آن‌ها دروغ‌گو هستند.
آية رقم 153
آیا (الله) دختران را بر پسران ترجیح داد؟
آية رقم 154
شما را چه شده است؟ چگونه حکم می‌کنید؟!
آية رقم 155
آیا نمی‌اندیشید؟!
آية رقم 156
یا شما (بر ادعای خود) دلیل روشنی دارید؟!
آية رقم 157
پس اگر راستگویید، کتاب‌تان را بیاورید.
و آن‌ها (= مشرکان) میان او (= الله) و جنیان (نسب و) خویشاوندی قرار دادند، در حالی‌که جنیان به خوبی می‌دانند که آنان احضار خواهند شد.
آية رقم 159
الله منزه است از آنچه توصیف می‌کنند.
آية رقم 161
پس شما (مشرکان) و آنچه می‌پرستید.
آية رقم 162
(هرگز) نمی‌توانید بر (پرستش) آن (بت‌ها کسی را) گمراه کنید.
آية رقم 164
(فرشتگان گفتند:) «و هیچ‌کس از ما نیست، مگر آن که جایگاه (و مقام) معلومی دارد.
آية رقم 165
و همانا ما (برای اطاعت فرمان الله) به صف ایستاده‌ایم.
آية رقم 166
و بی‌گمان ما تسبیح گویان (او) هستیم».
آية رقم 167
و (کافران) پیوسته می‌گفتند:
آية رقم 168
«اگر نزد ما کتابی از (کتاب‌های) پیشینیان می بود.
آية رقم 169
مسلماً ما از بندگان مخلص الله می‌شدیم».
آية رقم 170
پس (هنگامی‌که پیامبر برای آن‌ها قرآن آورد) آن‌ها به آن (قرآن) کافر شدند، و به زودی خواهند دانست.
آية رقم 171
و به راستی وعدۀ ما برای بندگان فرستادۀ ما از پیش صادر شده است.
آية رقم 172
که هر آینه آن‌ها یاری شدگانند.
آية رقم 174
پس (ای پیامبر) تا مدتی از آن‌ها (= مشرکان) روی بگردان.
آية رقم 175
و آن‌ها را ببین، پس (آن‌ها نیز، نتیجۀ کردار خود را) به زودی خواهند دید.
آية رقم 176
آیا آن‌ها برای (دیدن) عذاب ما شتاب دارند؟!
آية رقم 177
پس چون (عذاب) بر آستانۀ خانه‌هایشان فرود آید، هشداریافتگان چه صبحگاه بدی خواهند داشت.
آية رقم 178
و تا مدتی از آن‌ها روی بگردان.
آية رقم 179
و (آن‌ها را) ببین، پس (آن‌ها نیز) به زودی خواهند دید.
آية رقم 180
پاک و منزه است پروردگار تو، پروردگار عزت، از آنچه (مشرکان) توصیف می‌کنند.
آية رقم 182
و سپاس و ستایشِ مخصوص الله است که پروردگار جهانیان است.
تقدم القراءة