ترجمة معاني سورة يوسف باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

الذهاب لصفحة الكتاب
ﰡ
آية رقم 1
ﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

یوسف


الر (الف. لام. را) این آیات کتاب روشنگر است.
آية رقم 2
ﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

همانا ما آن را قرآن عربی نازل کردیم ؛ شاید شما در یابید.
آية رقم 3
ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

(ای پیامبر!) ما بهترین داستانها را با وحی کردن این قرآن بر تو بازگو می کنیم، و مسلماً توپیش از آن ازبی خبران بودی (و آگاهی نداشتی).
آية رقم 4
ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

(به یاد آور) هنگامی را که یوسف به پدرش یعقوب گفت :«پدرم ! همانا من (در خواب) یازده ستاره وخورشید و ماه را دیدم، آنها را برای خود سجده کنان دیدم ».
آية رقم 5
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

(یعقوب) گفت :« ای پسرکم !خواب خود برای برادرانت باز گو نکن، که برای تو نقشه ی بدی می اندیشند، بی گمان شیطان برای انسان دشمن آشکار است.
آية رقم 6
ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

و این گونه پروردگات تو را بر می گزیند، و از تأ ویل احادیث (= تعبیر خوابها) می آموزد، و نعمتش را بر تو و بر آل یعقوب تمام می کند، همان گون که پیش از این بر اجدادت ابراهیم و اسحاق تمام کرد، یقیناً پروردگارت دانای حکیم است ».
آية رقم 7
ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

بی شک در (داستان) یو سف و برادرانش برای سؤال کنندگان نشانه ها و (عبرت ها) است.
آية رقم 8
ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

هنگامی که با خود گفتند: «یو سف وبرادر ش(بنیامین) نزد پدر مان از ما محبوب ترند، در حالی که ما گروهی (نیرومند) هستیم، بی تردید پدرمان در اشتباهی آشکار است.
آية رقم 9
ﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

یوسف را بکشید، یا او را به سرزمینی (دور دست) بیفکنید، تا توجه پدرتان فقط به(سوی) شما باشد، و بعد از آن(توبه کنید و) افرادی صالح باشید».
آية رقم 10
ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

یکی از آنها گفت :« یوسف را نکشید، و اگر می خواهید( کاری) انجام دهید، او را به قعر چاه بیندازید، تا بعضی از کاروانها (ی رهگذر) او را بر گیرد (و به جای دوری ببرد ) ».
آية رقم 11
ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

(و آنگاه نزد پدر آمدند، و) گفتند: «پدرجان ! تو را چه شده است که ما را بر (برادرمان) یوسف امین نمی شماری، در حالی که ما خیر خواه اوهستیم ؟!
آية رقم 12
ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

فردا او را با ما (به صحرا) بفرست، تا(از میوه ها) بهره برد و بازی کند، همانا ما نگهبان اوهستیم ».
آية رقم 13
ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

(یعقوب) گفت:«آنکه او را ببرید مرا اندوهگین می کند، و از این می ترسم که گرگ اورا بخورد، در حالی که شما از او غافل باشید! ».
آية رقم 14
ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

گفتند: «با این که ما گروهی ( نیرومند) هستیم، اگر گرگ او را بخورد، براستی آنگاه ما زیانکار خواهیم بود ».
آية رقم 15
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

پس چون او را با خود بردند، و تصمیم گرفتند که او را در قعر چاه قرار دهند، و (تصمیم خود را عملی نمودند) به او وحی کردیم که قطعاً آنها را از این کارشان آگاه خواهی کرد، در حالی که آنها نمی دانند.
آية رقم 16
ﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

و (برادران) شبانگاه گریان به نزد پدرشان آمدند.
آية رقم 17
ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

گفتند :«ای پدرما ! همانا ما رفتیم که مسابقه دهیم، و یوسف را نزد اثاث خود گذاشتیم، پس گرگ او را خورد، و تو (هرگز سخن ) ما را باورنخواهی کرد، هر چند راستگو باشیم ».
آية رقم 18
ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

و پیراهن او را با خونی دروغین (برای یعقوب) آوردند، (او) گفت :« (چنین نیست) بلکه (هوای) نفس شما کاری (ناشایست) را برای شما آراسته است، پس (کار من) صبر جمیل است، و بر آنچه می گویید، خداوند مدد کار(من) است ».
آية رقم 19
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥ ﮦ ​

و کاروانی فرا رسید، و پس آنها آب آورشان را فرستادند، و (او) دلو خود را در (چاه) انداخت (پس چون بیرون آورد، یوسف را در آن دید، صدا زد و) گفت: «مژده باد! این کودکی است» و او را بعنوان یک کالا (از دیگران ) پنهان داشتند، و خداوند به آنچه می کردند، آگاه است.
آية رقم 20
ﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

و (سر انجام) او را به بهای اندک – چند درهم –فروختند، و در(باره ی) او بی رغبت بودند.
آية رقم 21
ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

و کسی از(اهل) مصر که او را خرید؛ به همسرش گفت: « جای او را گرامی دار، امید است برای ما سودمند باشد، یا او را به فرزندی گیریم» و این چنین یوسف را در (آن سر) زمین متمکن ساختیم، و تا از تأویل احادیث (= تعبیر خواب )به او بیاموزیم، و خداوند بر کارش چیره است، ولیکن بیشتر مردم نمی دانند.
آية رقم 22
ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

وچون (یوسف به مرحله ی بلوغ و) کمال قوت رسید، به او حکم(= نبوت) و علم عطا کردیم. ، و این چنین نیکوکاران را پاداش می دهیم.
آية رقم 23
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

و آن زنی که او( یوسف) در خانه اش بود، ازاو در خواست کامجویی کرد، و درها را بست وگفت: « بیا، (در اختیار تو هستم) ». (یوسف) گفت: «به خدا پناه می برم! بی گمان او (عزیز مصر) سرور من است، جایگاه مرا گرامی داشته است (پس چگونه به او خیانت کنم ؟!) مسلماً ستمکاران رستگار نمی شوند ».
آية رقم 24
ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

و به راستی آن زن قصد او(= یوسف) کرد، و او نیز اگر برهان پروردگارش ندیده بود؛ قصد وی می کرد، این چنین (کردیم) تا بدی و فحشا از او دور سازیم، بی گمان او از بندگان مخلص ماست.
آية رقم 25
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

و هر دو به طرف درشتافتند، و(همسر عزیز) پیراهن او را از پشت پاره کرد، و(در این هنگام) شوهرش را نزد در یافتند. (آن) زن گفت :«کیفر کسی که خواسته باشد به خانواده ی تو بدی (و خیانت) کند چیست؟، جز اینکه زندان شود، یا عذاب درد ناکی (ببیند).
آية رقم 26
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

(یوسف ) گفت :«او با اصرارمرا به سوی خود خوانده است ! » و(درآن هنگام) شاهدی از بستگان آن زن شهادت داد، اگر پیراهن او ازجلو پاره شده، پس آن زن راست می گوید، و او از دروغگویان است.
آية رقم 27
ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

و اگر پیراهن اش از پشت پاره شده، (آن) زن دروغ می گوید، و او از راستگویان است ».
آية رقم 28
ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

پس چون (عزیز مصر) دید که پیراهن او از پشت پاره شده است، گفت:« این از مکر شما (زنان) است، بی گمان مکر شما زنان بزرگ است.
آية رقم 29
ﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

ای یوسف! از این (ماجرا) صرف نظر کن، و (تو ای زن) برای گناه خود آمرزش بخواه، همانا تو از خطا کاران بوده ای ».
آية رقم 30
ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

و (این خبر به شهر رسید) زنانی در شهر گفتند :«همسر عزیز، برای کامجویی غلام (= جوان) خود را به سوی خود می خواند، به راستی محبت (و عشق این جوان) در قلبش نفوذ کرده است، مسلماً ما او را در گمراهی آشکار می بینیم.
آية رقم 31
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

پس چون (همسر عزیز) سخنان مکر آمیزشان را شنید، (کسی را) به دنبال آنها فرستاد (و آنها را دعوت نمود) و برای آنها مجلس (با شکوه و با پشتی های زیبا ) فراهم کرد، وبه(دست) هر کدام چاقویی (برای بریدن میوه ) داد، و به یوسف گفت: «بر آنان بیرون شو». پس زنان چون او را دیدند، بزرگش یافتند، و دستهای خود را بریدند، و « گفتند: پناه بر خدا ! این بشر نیست، این جز فرشته ای بزگوار نیست ».
آية رقم 32
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

(همسر عزیز) گفت: «این هست همان کسی که مرا در (باره ی) او سرزنش کردید، (آری) به راستی من او را برای کامجویی به خود دعوت کردم، پس او خود داری کرد، و اگر آنچه را که به او دستور می دهم، انجام ندهد؛ قطعاً زندانی می شود و مسلماً خوار وزبون خواهد بود ».
آية رقم 33
ﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

(یوسف) گفت :«پروردگارا ! زندان نزد من از آنچه (اینها) مرا به سوی آن می خوانند، محبوبتر است، و اگر مکر آنها را از من نگردانی، به سوی آنان متمایل می شوم، و از نادانان خواهم بود».
آية رقم 34
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

پس پروردگارش (دعای) او را اجابت کرد، و مکر آنان را از او باز گردانید، بی گمان او شنوای داناست.
آية رقم 35
ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

سپس بعد از آنکه نشانه ها (ی پاکی یوسف) را دیدند؛ تصمیم گرفتند تا مدتی او را زندانی کنند.
آية رقم 36
ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

و دو جوان همراه او وارد زندان شدند، یکی از آن دو گفت: «من خواب دیده ام که(انگور برای) شراب می فشارم » و دیگری گفت:«من خواب دیده ام که نان بر سر حمل می کنم، پرندگان از آن می خورند، ما را از تعبیر آن آگاه کن، بی گمان ما تو را از نیکو کاران می بینیم ».
آية رقم 37
ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

(یوسف) گفت:« پیش از آنکه (جیره ) طعام شما را بیاورند و تناول کنید، شما را از تعبیر خوابتان آگاه می سازم، این (تعبیر خواب) چیزهای است که پروردگارم به من آموخته است، همانا من کیش قومی را که به خدا ایمان نمی آورند، و آنان به (سرای) آخرت (نیز) کافرند، ترک کرده ام.
آية رقم 39
ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

ای رفقای زندای من ! آیا خدایان پراکنده (متعدد) بهترند یا خداوند یکتای قهار؟
آية رقم 40
ﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

شما به جای خدا (چیزی را) نمی پرستید، مگر نامهایی را که خود ونیاکان تان به آنها داده اید، خداوند هیچ دلیلی بر (اثبات) آنها نازل نکرده است، فرمانروایی تنها از آن خداوند است، فرمان داده است که جز او را نپرستید، این است دین راست و استوار، ولیکن بیشتر مردم نمی دانند.
آية رقم 41
ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

ای رفقای زندانی من! اما یکی ازشما (آزاد می شود) پس سرور خویش را شراب خواهد نوشانید، واما دیگری پس به دار آویخته می شود، آنگاه پرندگان از (گوشت) سر او خواهند خورد، امری که در (باره ی) آن از من نظر خواستید، (چنین) مقدر شده است ».
آية رقم 42
ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ ​

و (یوسف) به آن کسی از دو نفر که دانست رهایی می یابد، گفت: «مرا نزد سرورت (= حاکم) یاد کن». ولی شیطان یاد کردن (اورا نزد) سرورش از خاطر او برد، پس (یوسف) چند سال در زندان باقی ماند.
آية رقم 43
ﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

و پادشاه گفت :«همانا من (در خواب) هفت گاو چاق را دیدم که هفت گاو لاغر آنها را می خورند، و هفت خوشه ی سبز، و (هفت خوشه ی) دیگر را خشک (می بینم). ای بزرگان ! در (باره ی) خوابم نظر دهید؛ اگر خواب را تعبیرمی کنید.
آية رقم 44
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

«(اینها) خوابهای (آشفته و) پریشان است، و ما از تعبیر خوابهای پریشان آگاه نیستیم ».
آية رقم 45
ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

و یکی از آن دو نفر که نجات یافته بود، بعد از مدتی (یوسف) را به یاد آورد، گفت: «من شما را از تأویل (= تعبیر) آن خبر می دهم، پس مرا (به سوی جوان زندانی) بفرستید».
آية رقم 46
ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

(چون نزد یوسف آمد، گفت: ) «یوسف، ای (مرد) راستگو ! در( باره ی این خواب که:) هفت گاو چاق، هفت گاو لاغر آنها را می خورند، و هفت خوشه ی سبز و (هفت خوشه ی) دیگر خشک، برای ما نظر بده (و تعبیر کن) تا من به سوی مردم باز گردم، شاید آنان (از تعبیر این خواب ) با خبر شوند».
آية رقم 47
ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

(یوسف) گفت: «هفت سال پی درپی(با جدیت) زراعت کنید، پس آنچه را دور کردید، جز اندکی که می خورید، (بقیه) در خوشه اش باقی بگذارید.
آية رقم 48
ﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

سپس بعد از آن هفت (سال) سخت (قحطی) می آید، که آنچه را برای آن سالها ذخیره کرده اید، می خورید، جز اندکی از آنچه که (برای بذر) ذخیره خواهید کرد.
آية رقم 49
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

سپس بعد از آن هفت (سال) سالی فرا می رسد که باران فراوانی نصیب مردم می شود، و درآن (سال، مردم افشردنیها را) می فشرند».
آية رقم 50
ﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

و پادشاه (چون این تعبیر را شنید) گفت :«او را نزد من بیاورید». پس چون فرستاده ی (پادشاه) نزد او آمد، (یوسف) گفت: «به سوی سرورت باز گرد، پس از او بپرس ماجرای زنانی که دستهای خود را بریدند چه بود ؟! قطعاً پروردگارم به نیرنگ آنها آگاه است ».
آية رقم 51
ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

(پادشاه آن زنان را خواست و) گفت: «جریان کارتان چه بود؛ هنگامی که یوسف را به سوی خود دعوت دادید ؟!». گفتند :« پناه بر خدا! ما هیچ گناهی بر او ندانسته ایم » (در این هنگام) همسرعزیز گفت: «اکنون حق آشکار شد، من (بودم که) او را به سوی خود خواندم، (و خواهش مرا رد کرد ) و بی گمان او از راستگویان است.
آية رقم 52
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎ ﰏ ​

این (سخن را) بدین خاطر است تا (عزیز) بداند که من در نهان به او خیانت نکرده ام، و اینکه خداوند مکر خائنان را به هدف نمی رساند.
آية رقم 53
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

من هرگز نفس خود را تبرئه نمی کنم، بی شک نفس (اماره، انسان) پیوسته به بدی فرمان می دهد، مگر آنچه پروردگام رحم کند، بی گمان پروردگارم آمرزنده ی مهربان است».
آية رقم 54
ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

و پادشاه گفت :«او (= یوسف) را نزد من بیاورید، (تا) او را مخصوص خود گردانم » پس چون(یوسف نزد او آمد و) با او صحبت کرد، (پادشاه) گفت: «تو امروز نزد ما صاحب مقام والا (و) امین هستی ».
آية رقم 55
ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

(یوسف) گفت: «مرا بر(سر پرستی) خزائن زمین (مصر) قرار بده، که من نگهدارنده ای آگاهم ».
آية رقم 56
ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

و این گونه به یوسف در آن سرزمین تمکن (و قدرت ) دادیم، از آن (سرزمین) هر جا که می خواست منزل می گرفت، ما رحمت خود را به هرکس که بخواهیم می رسانیم، و پاداش نیکوکاران را ضایع نمی کنیم.
آية رقم 57
ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

ویقیناً پاداش آخرت، برای کسانی که ایمان آوردند وپرهیز گاری می کردند، بهتر است.
آية رقم 58
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

و(چون سرزمین کنعان خشک سالی فرا گرفت) برادران یوسف (برای تهیه گندم به مصر) آمدند، پس بر او وارد شدند، آنگاه او آنان را شناخت، در حالی که آنها او را نشناختند.
آية رقم 59
ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

پس چون بارهایشان را آماده کرد، (به آنان ) گفت:«آن برادری که از پدرتان دارید،(نوبت آینده) نزد من بیاورید، آیا نمی بینید که من پیمانه را تمام می دهم، و من بهترین میزبان هستم ؟
آية رقم 60
ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

پس اگر او را نزد من نیاوردید، نه پیمانه ای نزد من خواهید داشت، و نه به من نزدیک شوید».
آية رقم 61
ﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

گفتند :«ما در (باره ی) او با پدرش با اصرار گفتگو خواهیم کرد، و مسلماً این کا را می کنیم ».
آية رقم 62
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

و(یوسف) به غلامانش گفت: «سرمایه شان را در بارهایشان بگذارید، شاید هنگامی که به سوی خانواده ی خود، باز گشتند، آن را بشناسند، شاید باز آیند ».
آية رقم 63
ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

پس چون به سوی پدرشان بازگشتند :«ای پدرما ! پیمانه (غله) از ما باز داشته شده است، پس برادرمان (بنیامین ) با ما بفرست تا سهمی (از غله) بگیریم، و بی گمان ما نگهبان اوخواهیم بود».
آية رقم 64
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

(یعقوب) گفت :«آیا شما را بر او امین دانم، همانگونه که پیش از این نسبت به برادرش (یوسف) امین داشتم، پس خداوند بهترین نگهبان است، و او مهربانترین مهربانان است».
آية رقم 65
ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

و چون بار خود را گشودند، سرمایه شان یافتند که به آنها بازگردانده شده است. گفتند:«ای پدرما ! (ما دیگر) چه می خواهیم ؟ این سرمایه ماست که به ما باز گردانده شده است، (پس او را با ما بفرست) و برای خانواده ی خود آذوقه می آوریم، و برادرمان را حفظ می کنیم، و یک بار شتر افزون خواهیم آورد؛ این پیمانه (برای عزیز مصر، کار) آسانی است.
آية رقم 66
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

(یعقوب) گفت :«هرگز او را با شما نمی فرستم؛ تا آنکه به نام خدا به من پیمان دهید که حتماً او را به نزد من باز خواهید آورد، مگر اینکه قدرت از شما گرفته شود (و خود گرفتار آیید ) پس چون (تعهد و) پیمان استوار به او دادند، (یعقوب) گفت :«خداوند بر آنچه می گوییم نگهبان است ».
آية رقم 67
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

و(همچنین به آنها) گفت:«ای پسران من ! از یک در وارد نشوید، بلکه از درهای متفرق داخل شوید، و(من) نمی توانم چیزی از (قضای) خداوند (که مقرر کرده است) از شما دفع کنم، حکم تنها از آن خداست، بر او توکل کرده ام، و (همه ی) متوکلان بر او توکل کنند.
آية رقم 68
ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

و چون به همان گونه که پدرشان به آنها دستور داده بود، داخل شدند، ـ (این کار) نمی توانست چیزی از (قضای) خداوند را از آنان دفع کند ــ جز حاجت (و خواهشی)در دل یعقوب که آن برآورده شد، و بی گمان او علمی داشت که ما به آموخته بودیم، ولیکن بیشتر مردم نمی دانند.
آية رقم 69
ﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

و چون (برادران) بر یوسف وارد شدند، برادرش (بنیامین) را نزد خود جای داد، (و) گفت: «بدون شک من برادر تو(یوسف) هستم، پس ازآنچه آنها انجام می دادند، اندوهگین مباش ».
آية رقم 70
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

پس هنگامی که بارهای آنها مهیا کرد، جام (آبخوری پادشاه) را در بار برادرش گذاشت، سپس ندا دهنده ی ندا داد :«ای کاروانیان، بدون شک شما دزد هستید».
آية رقم 71
ﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

به طرف آنها رو کرده وگفتند :«چه چیز گم کرده اید ؟!»
آية رقم 72
ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

گفتند :«پیمانه ی پادشاه را گم کرده ایم، و هر کس آن را بیاورد یک بار شتر (جایزه) دارد، و من ضامن این (وعده) هستم.
آية رقم 73
ﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

گفتند :« به خداوند سوگند، شما می دانید که ما نیامده ایم تا در این سرزمین فساد کنیم، و ما (هرگز) دزد نبوده ایم ».
آية رقم 74
ﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

(آنها) گفتند: «پس اگر دروغگو باشید؛ کیفرش چیست ؟»
آية رقم 75
ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

گفتند:«کیفر کسی که (آن پیمانه) در بارش پیدا شود، پس خودش کیفر آن خواهد بود (که برده ی شما خواهد بود) ما این گونه ستم کاران را کیفر می دهیم ».
آية رقم 76
ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

پس شروع به (جست جوی) بارهای آنها، پیش از بار برادرش پرداخت، آنگاه آن را از بار برادرش بیرون آورد، این گونه برای یوسف چاره اندیشی کردیم، او (هرگز) نمی توانست در آیین پادشاه برادرش را بگیرد، مگر آنکه خدا بخواهد، درجات هرکس را بخواهیم بالا می بریم، و بالاتر از هر صاحب علمی، دانا تری است.
آية رقم 77
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

(برادران) گفتند :«اگر او دزدی کرده است (تعجب ندارد)؛ برادرش (نیز) پیش از این دزدی کرده بود، پس یوسف آن (سخن) را در دل خود پنهان داشت، و برای آنها آشکار نکرد، (در دل خود) گفت :«شما از نظر منزلت بدترین (مردم) هستید، و خداوند به آنچه توصیف می کنید، آگاه تراست ».
آية رقم 78
ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

گفتند :«ای عزیز ! همانا او پدر پیری دارد، (که از دوری او سخت ناراحت می شود) لذا یکی ازما را به جای او بگیر، بی گمان ما تو را از نیکو کاران می بینیم ».
آية رقم 79
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

(یوسف) گفت :«پناه بر خدا، که ما جز آن کسی که کالایمان را نزد او یافته ایم،(دیگری را) بگیریم، بی گمان در آن صورت ستم کار خواهیم بود ».
آية رقم 80
ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

پس چون (برادران) از او نامید شدند، نجوا کنان به گوشه ای رفتند، (برادر) بزرگشان گفت :«آیا نمی دانید که پدرتان از شما به نام خدا پیمان (استوار) گرفته است وپیش از این (نیز) در باره ی یوسف کوتاهی کرده اید؟! پس من هرگز از این سرزمین (مصر) بیرون نمی شوم، تا پدرم به من اجازه دهد، یا خداوند درباره ی من داوری کند، و او بهترین داوران است.
آية رقم 81
ﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

(شما) به سوی پدرتان باز گردید، و بگویید :«ای پدر جان ! بی گمان پسرت دزدی کرد، و ما جز به آنچه می دانستیم گواهی ندادیم، و ما از غیب آگاه نبودیم.
آية رقم 82
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥ ﮦ ​

و از(مردم) شهری که در آن بودیم، و از کاروانی که با آن بودیم بپرس، و بدون شک ما راستگو هستیم ».
آية رقم 83
ﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

(یعقوب) گفت: «(حقیقت چنین نیست) بلکه (هوای) نفس شما، کاری (ناشایست) را برای شما آراسته است؛ پس (کار من) صبر جمیل است، امید است خداوند همه ی آنها را به من باز گرداند، بی گمان او دانای حکیم است ».
آية رقم 84
ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

و از آنها روی بر گرداند وگفت: «افسوس بر یوسف» و چشمان او از اندوه سفید شد، در حالی که (سرشارازغم بود) اندوه خود را فرو می برد.
آية رقم 85
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

گفتند :«به خدا سو گند، پیوسته یوسف را یاد می کنی، تا آنکه سخت بیمار گردی یا بمیری ».
آية رقم 86
ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

(یعقوب) گفت: «من شرح غم و پریشانی خود را تنها به خدا می گویم، (و به سوی او شکایت می برم) و از (سوی) خدا چیزهای می دانم که شما نمی دانید».
آية رقم 88
ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

پس چون (به مصر رفتند و) بر او(= یوسف) وارد شدند، گفتند :«ای عزیز! به ما و خاندان ما سختی (و ناراحتی ) رسیده است، و(اینک) کالای نا چیز(واندکی) با خود آورده ایم؛ پس پیمانه را برای ما کامل کن، وبر ما صدقه (و بخشش) کن، بی گمان خداوند بخشندگان را پاداش می دهد ».
آية رقم 90
ﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

(برادران ) گفتند:«آیا به راستی تو همان یوسفی ؟! ». (یوسف) گفت:«(آری) من یوسفم، و این برادر من است، یقینا ً خداوند بر ما منّت گذاشت، همانا هر کس پرهیزگاری کند و صبر نماید، بی گمان خداوند پاداش نیکو کاران را ضایع نمی کند ».
آية رقم 91
ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

(برادران) گفتند:«به خدا سوگند، یقیناً خداوند تو را بر ما برتری داده، و حقاً ما خطا کار بودیم ».
آية رقم 92
ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

(یوسف ) گفت:« امروز هیچ سرزنشی بر شما نیست، خداوند شما را می آمرزد، و او مهربانترین مهربانان است».
آية رقم 93
ﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

این پیراهن مرا ببرید، وبر چهره ی پدرم بیندازید تا بینا گردد، و همه ی خانواده ی خود را نزد من بیاورید ».
آية رقم 94
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

و چون کاروان (از سرزمین مصر) جدا شد (و حرکت کرد ) پدرشان (به اطرافیان) گفت:«یقیناً من بوی یوسف را میابم، اگر مرا به کم عقلی نسبت ندهید ».
آية رقم 95
ﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

(آنها) گفتند :«به خدا سوگند، بی گمان تو در همان اشتباه دیرینه ات هستی ».
آية رقم 96
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

پس چون بشارت دهنده آمد و آن (پیراهن) را برچهره او افکند، نا گهان بینا شد، گفت: «آیا به شما نگفتم که من از (سوی) خدا چیزهای می دانم که شما نمی دانید ؟! ».
آية رقم 97
ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

گفتند :«ای پدر(جان) ما ! برای ما (در باره ی ) گناهانمان آمرزش بخواه، بی گمان ما خطا کار بودیم ».
آية رقم 98
ﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

(یعقوب) گفت:« به زودی برای شما از پروردگارم آمرزش می طلبم، بدون شک او آمرزنده ی مهربان است ».
آية رقم 99
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

پس چون بر یوسف وارد شدند، او پدر ومادرش را (در آغوش گرفت و) نزد خود جای داد و گفت :«(همگی) به مصر درآیید؛ اگر خدا بخواهد در امن (و امان) خواهید بود».
آية رقم 100
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

و پدر ومادر خود را بر تخت نشاند، و (همگی) برای او به سجده افتادند، و(یوسف) گفت:« ای پدرجان! این تعبیرخوابم است، که از پیش دیده بودم، پروردگارم آن را راست گرداند (و تحقق بخشید )، یقیناً به من نیکی کرد هنگامی که مرا از زندان بیرون آورد، و شما را از آن بیابان (به اینجا) آورد، بعد از آنکه شیطان میان من وبرادرانم (فتنه و) فساد کرد، بی گمان پروردگارم به آنچه که می خواهد (تدبیر کند) باریک بین است، همان او دانا ی حکیم است.
آية رقم 101
ﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

پروردگارا! (بهره ی عظیمی) از فرمانروایی به من عطا کردی، و از علم (تأویل احادیث =)تعبیر خوابها به من آموختی، پدید آورنده ای آسمانها و زمین ! تویی کار ساز من در دنیا و آخرت، مرا مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق فرما».
آية رقم 102
ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

(ای پیامبر!) این از خبرهای غیب است که به تو وحی می کنیم، و هنگامی که (برادران یوسف) بد اندیشی می کردند و تصمیم (قطعی )گرفتند، تونزد آنها نبودی.
آية رقم 103
ﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

و بیشتر مردم – و اگر چه (برایمان شان) حرص ورزی – مؤمن نخواهند بود.
آية رقم 105
ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

و چه بسا نشانه ای در آسمانها و زمین وجود دارد که آنها از کنارش می گذرند و از آن روی می گردانند.
آية رقم 106
ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

و بیشتر آنها به خداوند ایمان نمی آورند ؛ مگر اینکه آنان (به نوعی) مشرک اند.
آية رقم 107
ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

آیا ایمن هستند از اینکه عذاب فراگیری از سوی خدا به سراغ آنها بیاید، یا ناگهان قیامت به سراغشان آید، در حالی که آنان بی خبرند.
آية رقم 108
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

(ای پیامبر!) بگو:«این راه من است، من با بصیرت (کامل) به سوی خدا دعوت می کنم، و کسانی که از من پیروی کردند (نیز چنین می کند ) و خداوند پاک ومنزه است، ومن از مشرکان نیستم».
آية رقم 109
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

و ما پیش از تو نفرستادیم، جزمردمی از اهل قریه ها که به آنها وحی می کردیم، آیا (مشرکان) در زمین سیر نکردند؛ تا ببیند عاقبت کسانی که پیش از آنها بودند، چگونه بود ؟! و یقیناً سرای آخرت برای کسانی که پرهیزگاری کردند، بهتر است، آیا نمی اندیشید؟!
آية رقم 110
ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

(کافران پیوسته به انکار خود ادامه دادند) تا آنگاه که پیامبران (از قومشان) ناامید شدند، و (مردم) پنداشتند که به آنها دروغ گفته شده است، (در این هنگام) یاری ما به سراغشان آمد، پس هر کس را که خواستیم نجات یافت، و عذاب ما از قوم گنهکار را باز نخواهد گشت.
آية رقم 111
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

یقیناً در داستانهایشان عبرتی برای خرد مندان است، این (قرآن) سخنی نبود که (به دروغ) بافته شود، بلکه تصدیق کننده ی کتابهای است که پیش از آن است، و بیان کننده (و شرح) هر چیز است، و هدایت و رحمت برای گروهی است که ایمان می آورند.
تقدم القراءة