ترجمة معاني سورة الصافات باللغة البشتوية من كتاب الترجمة البشتوية

زكريا عبد السلام

الترجمة البشتوية

زكريا عبد السلام

آية رقم 1
37-1 قسم دى (د ملايكو) په صف جوړونكو ډلو باندې، صف جوړول
آية رقم 2
37-2 بیا (شیطانانو لره) په شړونكو (ملايكو دى) سخت شړل
آية رقم 3
37-3 بیا د ذكر په لوستونكو باندې
آية رقم 4
37-4 چې بېشكه ستاسو معبود یقینًا یو دى
آية رقم 5
37-5 چې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دواړو په مینځ كې دي او د مشرقونو رب دى
آية رقم 6
37-6 بېشكه مونږ (ځمكې ته) زیات نژدې اسمان په زینت سره ښايسته كړى دى، چې ستوري دي
آية رقم 7
37-7 او له هر سركښه شیطان نه مو ښه ساتلى دى
37-8 دغه (شیطانان) تر ټولو لوړ مجلس ته غوږ نشي نیولى او دوى له هره جانبه ویشتل شي
آية رقم 9
37-9 د شړلو لپاره او د دوى لپاره همېشنى عذاب دى
آية رقم 10
37-10 غیر له هغه (شیطان) نه چې وتښتوي یو كرت تښتونه، نو په ده پسې شي لمبه رڼا كوونكې
37-11 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه چې ایا دوى د تخلیق په لحاظ ډېر سخت دي، یا هغه چې مونږ پیدا كړي دي؟، بېشكه مونږ دوى له سرېښناكې خټې نه پیدا كړي دي
آية رقم 12
37-12 بلكې ته (د دوى په انكار) تعجب كوې، په داسې حال كې چې دوى (په تا پورې) مسخرې كوي
آية رقم 13
37-13 او كله چې دوى ته نصیحت وكړى شي، دوى پند (نصیحت) نه اخلي
آية رقم 14
37-14 او كله چې دوى كومه (نښه دلیل) وویني، (نو ورپورې) ډېرې مسخرې كوي
آية رقم 15
37-15 او وايي چې نه دى دا (چې مونږ ولید) مګر ښكاره جادو
آية رقم 16
37-16 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا په رښتیا به مونږ خامخا بیا ژۃوندي راپاڅول كېږو؟
آية رقم 17
37-17 او ایا زمونږ ړومبني پلرونه هم؟
آية رقم 18
37-18 ته (دوى ته) ووایه: هو! په داسې حال كې چې تاسو به ذلیل هم یئ
آية رقم 19
37-19 پس همدا خبره ده چې هغه (قیامت) خو یوه چغه ده، نو ناڅاپه به دوى ګوري
آية رقم 20
37-20 او دوى به وايي: اى زمونږ هلاكته! دا د بدلې ورځ ده
آية رقم 21
37-21 دا د فیصلې ورځ ده، هغه ورځ چې تاسو به د دې تكذیب كاوه
آية رقم 22
37-22 (الله به ملايكو ته ووايي:) تاسو راټول كړئ هغه كسان چې ظلم (شرك) يې كړى دى او د دوى جوړې (د عقیدې ملګري) او هغه څه چې دوى به يې عبادت كاوه
آية رقم 23
37-23 له الله نه غیر، نو تاسو دوى د دوزخ په لاره روان (او برابر) كړئ
آية رقم 24
37-24 او دوى ودروئ، بېشكه له دوى نه پوښتنې كول شي
آية رقم 25
37-25 په تاسو څه دي چې یو له بله سره مرسته نه كوئ؟
آية رقم 26
37-26 بلكې دوى نن ورځ (پخپله) تسليمېدونكي دي
آية رقم 27
37-27 او د دوى ځینې به ځینو نورو ته مخ ورواړوي، یو تربله به پوښتنې كوي
آية رقم 28
37-28 وبه وايي (كشران مشرانو ته) بېشكه هم تاسو وئ چې مونږ ته به په زور سره راتللئ
آية رقم 29
37-29 وبه وايي (مشران په جواب كې) بلكې تاسو پخپله ایمان راوړونكي نه وئ
37-30 او زمونږ لپاره پر تاسو باندې هېڅ زور (تسلط) نه و، بلكې تاسو پخپله سركښه قوم وئ
آية رقم 31
37-31 نو په مونږه باندې زمونږ د رب خبره ثابته شوه، یقینًا مونږ خامخا (عذاب لره) څكونكي یو
آية رقم 32
37-32 نو مونږ تاسو ګمراه كړئ، بېشكه مونږ (پخپله هم) ګمراهان وو
آية رقم 33
37-33 پس بېشكه دوى په دغه ورځ په عذاب كې سره شریكان دي
آية رقم 34
37-34 بېشكه مونږ له مجرمانو سره همداسې كوو
37-35 بېشكه دوى (داسې) وو چې كله به دوى ته وویل شول چې له الله نه غیر هېڅ لايق د عبادت نشته (، نو) دوى به تكبر كاوه
آية رقم 36
37-36 او دوى وايي چې ایا یقینًا مونږ په رښتیا سره د یو لېوني شاعر له وجې نه خپل معبودان (خدایان) پرېښودونكي یو
آية رقم 37
37-37 (داسې نه ده) بلكې دغه (نبي) حق (دین) راوړى دى، او د رسولانو تصدیق يې كړى دى
آية رقم 38
37-38 بېشكه تاسو خامخا ډېر دردوونكي عذاب لره څكونكي یئ
آية رقم 39
37-39 او تاسو ته بدله نه دركولى كېږي مګر د هغو عملونو چې تاسو به كول
آية رقم 40
37-40 لېكن د الله غوره كړى شوي بنده ګان
آية رقم 41
37-41 دغه كسان چې دي، د دوى لپاره معلومه روزي ده
آية رقم 42
37-42 چې (رنګارنګ) مېوي دي، په داسې حال كې چې دوى به عزتمن كړى شوي وي
آية رقم 43
37-43 د نعمتونو په باغونو كې
آية رقم 44
37-44 (چې ناست به وي) په تختونو یو بل ته مخامخ
آية رقم 45
37-45 په دوى به د روانو صافو شرابو جامونه ګرځولى شي
آية رقم 46
37-46 چې تك سپین به وي، د څښونكو لپاره به خوندور وي
آية رقم 47
37-47 نه به په هغو كې سر خوږى وي او نه به دوى د دغو (شرابو) په وجه نشه كولى شي
آية رقم 48
37-48 او له دوى سره به د (خپل) نظر رامنع كوونكې غټو سترګو والا حورې وي
آية رقم 49
37-49 ګویاكې دوى پټې ساتل شوې هګۍ دي
آية رقم 50
37-50 نو د دغو (جنتیانو) ځینې به ځینو نورو ته مخ راوګرځوي، چې سره تپوس به كوي
آية رقم 51
37-51 په دوى كې يو ویونكى به ووايي: بېشكه زما یو دوست و
آية رقم 52
37-52 ویل به يې: ایا یقینًا ته خامخا له تصدیق كوونكو ځنې يې؟
آية رقم 53
37-53 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا بېشكه مونږ ته به خامخا جزا راكولى شي
آية رقم 54
37-54 وبه وايي: ایا تاسو كتونكي يئ؟
آية رقم 55
37-55 نو وبه ګوري، نو هغه به (د دوزخ) په مینځ كې وویني
آية رقم 56
37-56 وبه وايي (كتونكى): قسم په الله! بېشكه شان دا و چې ته نژدې وې چې ما هلاك كړې
آية رقم 57
37-57 او كه زما د رب نعمت نه وى (نو) خامخا زه به له حاضر كړى شویو څخه وم
آية رقم 58
37-58 ایا نو مونږ مړه كېدونكي نه یو
آية رقم 59
37-59 زمونږ له ړومبي مرګ نه غیر، او مونږ په عذاب كړى شوي نه یو
آية رقم 60
37-60 بېشكه دا، یقینًا همدغه ډېر لوى برى دى
آية رقم 61
37-61 د دغو (نعمتونو) مثل لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي
آية رقم 62
37-62 ایا دغه د مېلمستیا په لحاظ غوره دي، یا د زقوم ونه
آية رقم 63
37-63 بېشكه مونږ دغه (ونه) د ظالمانو (مشركانو) لپاره فتنه (او عذاب) ګرځولې ده
آية رقم 64
37-64 بېشكه دغه داسې ونه ده چې د دوزخ په بېخ كې راوځي
آية رقم 65
37-65 د دغې وږي، ګویاكې هغه د شیطانانو سرونه دي
آية رقم 66
37-66 پس بېشكه دوى به خامخا له هغې نه خوړونكي وي، نو له هغې نه به د خپلو خېټو ډكوونكي وي
آية رقم 67
37-67 بیا بېشكه دوى ته به د هغې له پاسه د ایشول شویو اوبو ګډون وي
آية رقم 68
37-68 بیا بېشكه د دوى ورتله خامخا لمبې وهونكي اور ته دي
آية رقم 69
37-69 بېشكه دوى خپل پلرونه ګمراه موندلي دي
آية رقم 70
37-70 نو دوى د هغوى په قدمونو پسې په ډېرې تېزۍ سره منډې وهي
آية رقم 71
37-71 او یقینًا یقینًا له دوى نه مخكې د ړومبنو خلقو اكثره ګمراه شوي دي
آية رقم 72
37-72 او یقینًا یقینًا مونږ په دوى كې وېروونكي پېغمبران لېږلي وو
آية رقم 73
37-73 نو ته وګوره چې د وېرول شویو انجام څنګه و؟
آية رقم 74
37-74 لېكن د الله غوره كړي بنډكان (له عذاب نه خلاص دي)
آية رقم 75
37-75 او یقینًا یقینًا مونږ ته نوح اواز وكړ، نو (مونږ) ښه جواب وركوونكي یو
آية رقم 76
37-76 او مونږ هغه ته او د هغه كورنۍ ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ
آية رقم 77
37-77 او مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله
آية رقم 78
37-78 او مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله
آية رقم 80
37-80 بېشكه مونږ نېكانو ته همداسې بدله وركوو
آية رقم 81
37-81 بېشكه هغه زمونږ د مومنو بنده ګانو څخه و
آية رقم 82
37-82 بیا مونږ هغه نور (كافر) خلق غرق كړل
آية رقم 83
37-83 او بېشكه د هغه له ملګرو ځنې خامخا ابراهیم دى
آية رقم 84
37-84 (یاد كړه) كله چې هغه خپل رب ته په ډېر روغ زړه سره راغى
آية رقم 85
37-85 كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟
آية رقم 86
37-86 ایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟
آية رقم 87
37-87 نو په رب العالمین مو ستاسو څه ګمان دى
آية رقم 88
37-88 نو په ستوریو كې نظر يې واچوه، یو نظر
آية رقم 89
37-89 نو ويې ويل: بېشكه زه ناجوړه یم
آية رقم 90
37-90 نو دوى له هغه نه وګرځېدل، په داسې حال كې چې شاكوونكي وو
آية رقم 91
37-91 نو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟
آية رقم 92
37-92 په تاسو څه شوي دي چې تاسو خبرې نه كوئ؟
آية رقم 93
37-93 نو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و
آية رقم 94
37-94 نو هغوى (مشركانو) ده ته متوجه شول، چې ورپسې منډې يې وهلې
آية رقم 95
37-95 ده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ
آية رقم 96
37-96‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي
آية رقم 97
37-97 دوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ
آية رقم 98
37-98 نو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل
آية رقم 99
37-99 او ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي
آية رقم 100
37-100 اى زما ربه! ته ما ته (زوى) راكړې، چې له صالحانو ځنې وي
آية رقم 101
37-101 نو مونږ ده ته د ډېر حلم والا هلك زېرى وركړ
37-102 نو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل: اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې
آية رقم 103
37-103 نو كله چې دواړو غاړه كېښوده او هغه يې په اړخ څملاوه
آية رقم 104
37-104 او مونږ ده ته اواز وكړ، داسې چې اى ابراهیمه
آية رقم 105
37-105 یقینًا تا خوب رښتیا كړ، بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو
آية رقم 106
37-106 بېشكه دا، یقینًا همدغه ښكاره ازمېښت و
آية رقم 107
37-107 او مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو
آية رقم 108
37-108 او مونږ باقي پرېښود په ده باندې وروستنیو خلقو كې
آية رقم 109
37-109 دا چې سلام دې وي په ابراهیم
آية رقم 110
37-110 نېكانو ته مونږ همداسې بدله وركوو
آية رقم 111
37-111 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى
آية رقم 112
37-112 او مونږ ده ته د اسحاق زېرى وركړ، په داسې حال كې چې نبي و، له صالحانو نه
37-113 او بركت اچولى و مونږ په ده (اسمٰعیل) باندې او په اسحاق باندې، او د دې دواړو په اولاد كې څوك نېكې كوونكى دى او څوك په خپل ځان باندې ښكاره ظلم كوونكى دى
آية رقم 114
37-114 او یقینًا یقینًا مونږ په موسٰى او هارون احسان وكړ
آية رقم 115
37-115 او مونږ دغو دواړو ته او د دغو دواړو قوم ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ
آية رقم 116
37-116 او مونږ د دوى مدد وكړ، نو همدوى غالبه شول
آية رقم 117
37-117 او مونږ دغو دواړو ته ډېر واضحه كتاب وركړى و
آية رقم 118
37-118 او مونږ دغو دواړو ته نېغه لاره ښودلې وه
آية رقم 119
37-119 او مونږ په دواړو باندې په وروستنیو خلقو كې باقي پرېښوده
آية رقم 120
37-120 دا چې سلام دي وي په موسي او هارون
آية رقم 121
37-121 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو
آية رقم 122
37-122 بېشكه دغه دواړه زمونږ د مومنو بنده ګانو ځنې دي
آية رقم 123
37-123 او بېشكه الیاس خامخا له رسولانو ځنې دى
آية رقم 124
37-124 (یاد كړه)، هغه وخت چې ده خپل قوم ته وویل: ولې تاسو نه وېرېږئ!
آية رقم 125
37-125 ایا تاسو بعل (بت) بولئ او تر ټولو ښه پیدا كوونكى ذات پرېږدئ
آية رقم 126
37-126 چې الله دى، چې ستاسو رب دى او ستاسو د ړومبنو پلرونو رب دى
آية رقم 127
37-127 نو هغوى د ده تكذیب وكړ، نو بېشكه هغوى به خامخا حاضرولى شي
آية رقم 128
37-128 د الله له خالص كړى شویو بنده ګانو نه غیر (چې دوى د هغه تكذیب ونه كړ)
آية رقم 129
37-129 او باقي پرېښود مونږ په ده باندې په وروستنیو خلقو كې
آية رقم 130
37-130 چې په الیاسین دې سلام وي
آية رقم 131
37-131 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسي بدله وركوو
آية رقم 132
37-132 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى
آية رقم 133
37-133 او بېشكه لوط له رسولانو ځنې دى
آية رقم 134
37-134 (یاد كړه) هغه وخت چې مونږ ده ته او د ده كورنۍ ته، ټولو ته نجات وركړ
آية رقم 135
37-135 غیر له یوې بوډۍ نه چې په باقي پاتې كېدونكو كې وه
آية رقم 136
37-136 بیا مونږ نور (ټول) خلق هلاك كړل
آية رقم 137
37-137 او بېشكه تاسو په دوى تېرېږئ، په دې حال كې چې سبا كوونكي يئ
آية رقم 138
37-138 او په شپه كې هم، ایا نو تاسو عقل نه كاروئ
آية رقم 139
37-139 او بېشكه یونس خامخا له رسولانو ځنې دى
آية رقم 140
37-140 (یاد كړه) هغه وخت چې هغه ډكې كشتۍ ته وتښتېده
آية رقم 141
37-141 نو ده قرعه واچوله، نو شو (په قرعه كې) له مغلوب كړى شویو ځنې
آية رقم 142
37-142 نو ښوى تېر كړ هغه لره مهي (كب)، په دې حال كې چې هغه (د خپل ځان) ملامت كوونكى و
آية رقم 143
37-143 نو كه دا خبره نه وى چې بېشكه هغه له تسبیح ویونكو څخه و
آية رقم 144
37-144 (نو) خامخا دا به د هغه (كب) په خېټه كې تر هغې ورځې پورې پاتې و چې دوى به بیا ژوندي راپاڅولى شي
آية رقم 145
37-145 نو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و
آية رقم 146
37-146 او مونږ په ده باندې یو ځېلۍ داره ونه را زرغونه كړه
آية رقم 147
37-147 او مونږ دى لېږلى و سل زرو خلقو ته بلكې دوى زیات وو
آية رقم 148
37-148 نو دوى ایمان راوړ، نو مونږ دوى ته تر یو وخته پورې نفع وركړه
آية رقم 149
37-149 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه، ایا ستا د رب لپاره لوڼه دي او د دوى لپاره زامن دي؟
آية رقم 150
37-150 یا كه مونږ ملايك ښځې پیدا كړي دي، په داسې حال كې چې دوى حاضر وو
آية رقم 151
37-151 خبردار! بېشكه دوى له خپلو بدترو دروغو څخه خامخا (داسې) وايي
آية رقم 152
37-152 الله اولاد زېږولى دى. او بېشكه دوى یقینًا دروغجن دي
آية رقم 153
37-153 ایا هغه (الله د ځان لپاره) لوڼه غوره كړي دي په زامنو باندې
آية رقم 154
37-154 په تاسو څه شوي دي، څرنګه تاسو (دا) فیصله (او حكم) كوئ؟
آية رقم 155
37-155 ایا تاسو نصیحت نه اخلئ
آية رقم 156
37-156 ایا تاسو لپاره څه واضحه دلیل شته؟
آية رقم 157
37-157 نو تاسو خپل كتاب راوړئ، كه چېرې تاسو رښتیني یئ
37-158 او دوى د هغه (الله) په مینځ كې او د پېریانو په مینځ كې نسب ( د خپلوۍ نسبت) مقرر كړ، او يقینًا یقینًا پېریان په دې پوه شوي دي چې بېشكه دوى به خامخا حاضر كړى شي
آية رقم 159
37-159 الله لپاره پاكي ده له هغو (خبرو) نه چې دوى يې وايي
آية رقم 160
37-160 لېكن د الله خالص (غوره) كړى شوي بنده ګان (له دغو خبرو نه بچ دي)
آية رقم 161
37-161 پس بېشكه تاسو او هغه چې تاسو يې عبادت كوئ
آية رقم 162
37-162 نه یئ تاسو په دې (بت پرستۍ) سره ګمراه كوونكي (په فتنه كې اچوونكي د هیچا)
آية رقم 163
37-163 غیر له هغه چا نه چې هغه په دوزخ كې ننوتونكى دى
آية رقم 164
37-164 او په مونږ كې هیڅوك نشته مګر د هغه لپاره معلوم ځاى دى
آية رقم 165
37-165 او بېشكه خامخا مونږ صف تړونكي یو
آية رقم 166
37-166 او بېشكه مونږ خامخا تسبیح ویونكي یو
آية رقم 167
37-167 او بېشكه چې خامخا دوى به ویل
آية رقم 168
37-168 كه چېرې مونږ سره د پخوانیو خلقو (له كتابونو) نه كوم ذكر (كتاب) وى
آية رقم 169
37-169 (نو) خامخا مونږ به د الله خالص (او غوره) كړى شوي بنده ګان وو
آية رقم 170
37-170 نو دوى په دغه (قرآن) سره كافر شول، نو ژر ده چې دوى به پوه شي
آية رقم 171
37-171 او یقینًا یقینًا زمونږ خبره زمونږ د لېږل شویو (رسولانو) بنده ګانو لپاره صادر شوې ده
آية رقم 172
37-172 چې بېشكه دوى، خامخا هم دوى مدد كړى شوي دي
آية رقم 173
37-173 او بېشكه زمونږ لښكر، خامخا هم دوى غالب راتلونكي دي
آية رقم 174
37-174 نو ته له دوى نه مخ وګرځوه، تر یو وخته پورې
آية رقم 175
37-175 او دوى ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به (خپل انجام) وویني
آية رقم 176
37-176 ایا نو دوى زمونږ د عذاب تلوار كوي
آية رقم 177
37-177 نو كله چې هغه د دوى په مېدان كې نازل شي، نو د وېرول شویو سبا به بد وي
آية رقم 178
37-178 او ته له دوى نه مخ وګرځوه تر یو وخته پورې
آية رقم 179
37-179 او ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به وویني
آية رقم 180
37-180 ستا رب لره پاكي ده چې د عزت (او غلبې) مالك دى، له هغو خبرو نه چې دوى (مشركان) يې بیانوي
آية رقم 181
37-181 او سلام دې وي په رسولانو باندې
آية رقم 182
37-182 او ټول د كمال صفتونه خاص الله لره دي چې د عالمونو ښه پالونكى دى
تقدم القراءة