ترجمة معاني سورة المدّثر باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم

از عذاب‌شدۀ در خویش چیزی باقی نمی‌گذارد مگر اینکه او را فرا می‌گیرد، و رها نمی‌کند، سپس همان‌گونه که بود بازمی‌گردد، سپس بر او فرود می‌آید، و به همین ترتیب ادامه دارد.

آية رقم 29

ﭿﮀ ﮁ

پوست‌ها را سخت می‌سوزاند و تغییر می‌دهد.

آية رقم 30

ﮂﮃﮄ ﮅ

بر آن نوزده فرشته گمارده شده است، که خزانه‌دارانش هستند.

آية رقم 31

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ

و ما خزانه‌داران جهنم را جز فرشتگان قرار ندادیم، که انسان‌ها توانی در برابر آنها ندارند، و در حقیقت ابوجهل دروغ گفت آن‌گاه که ادعا کرد او و قومش می‌توانند بر آنها حمله بَرَند، و از جهنم خارج شوند، و این شمار آنها را قرار ندادیم جز آزمایشی برای کسانی‌که به الله کفر ورزیدند؛ تا آنچه را که گفتند بگویند آن‌گاه عذاب بر آنها دوچندان شود. و به این هدف یهود تا تورات به آنها داده شد، و نصاری که انجیل به آنها داده شد یقین پیدا کنند آن‌گاه که قرآن که تصدیق‌کنندۀ آنچه در دو کتاب‌شان است نازل شد. و تا این‌که بر ایمان مؤمنان بیفزاید آن‌گاه که اهل کتاب با آنها موافقت می‌کنند، و یهود و نصاری و مؤمنان تردید نکنند. و به این منظور که مترددان در ایمان، و کافران بگویند: الله با این عدد شگفت چه چیزی را اراده کرده است؟! مانند گمراه‌ ساختن منکِر این عدد و هدایت تصدیق‌ کنندۀ آن، الله هرکس را که بخواهد گمراه سازد گمراه می‌سازد و هرکس را که بخواهد هدایت کند هدایت می‌کند. و از فراوانی لشکریان پروردگارت هیچ‌کس جز او سبحانه آگاه نیست. پس ابوجهل که برای تحقیر و تکذیب گفت: (آیا محمد یاورانی جز نوزده تن ندارد؟!) باید از این امر آگاه شود، و جهنم جز مایۀ یادآوری انسان‌ها نیست که با آن بر عظمت الله سبحانه پی ببرند.

آية رقم 32

ﯥﯦ ﯧ

سخن آن‌گونه نیست که یکی از مشرکان ادعا می‌کند یارانش برای چیره‌شدن بر خزانه‌داران جهنم کافی هستند. الله به ماه سوگند یاد فرمود.

آية رقم 33

ﯨﯩﯪ ﯫ

و به شب آن‌گاه که پشت کند سوگند یاد فرمود.

آية رقم 34

ﯬﯭﯮ ﯯ

و به صبح آن‌گاه که روشنایی آورد سوگند یاد فرمود.

آية رقم 35

ﯰﯱﯲ ﯳ

که آتش جهنم به‌طور قطع یکی از بلایای بزرگ است.

آية رقم 36

ﯴﯵ ﯶ

وسیلۀ تهدید و ترساندن مردم است.

آية رقم 37

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ

- ای مردم- برای هرکس از شما که بخواهد با ایمان به الله و عمل صالح پیشی جوید، یا با کفر و گناهان عقب بکشد.

آية رقم 38

ﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ

هرکس در قبال اعمالی‌که کسب کرده گرفتار است. پس یا اعمالش او را نابود می‌کند، یا او را از نابودی می‌رهاند و نجات می‌دهد.

آية رقم 39

ﰅﰆﰇ ﰈ

مگر مؤمنان که در قبال گناهان‌شان مواخذه نمی‌شوند، بلکه به‌سبب اعمال صالحی که دارند مورد عفو قرار می‌گیرند.

آية رقم 40

ﰉﰊﰋ ﰌ

و آنها روز قیامت در بهشت‌هایی هستند و از یکدیگر می‌پرسند.

آية رقم 41

ﰍﰎ ﰏ

در مورد کافران که خودشان را با گناهانی که انجام دادند نابود کردند.

آية رقم 42

ﰐﰑﰒﰓ ﰔ

به آنها می‌گویند: چه چیزی شما را وارد جهنم کرد؟

آية رقم 43

ﰕﰖﰗﰘﰙ ﰚ

کافران این‌گونه به آنها پاسخ می‌دهند: از کسانی‌که نماز واجب را در زندگی دنیا برپا می‌داشتند نبودیم.

آية رقم 44

ﰛﰜﰝﰞ ﰟ

و از آنچه که الله به ما عطا کرده بود به فقیر اطعام نمی‌کردیم.

آية رقم 45

ﰠﰡﰢﰣ ﰤ

و همراه پیروان باطل بودیم که هرجا می‌گشتند با آنها می‌گشتیم، و با گمراهان و فریب ‌خوردگان سخن می‌گفتیم.

آية رقم 46

ﰥﰦﰧﰨ ﰩ

و روز جزا را تکذیب می‌کردیم.

آية رقم 47

ﰪﰫﰬ ﰭ

و به تکذیب روز جزا ادامه دادیم تا مرگ ما را فرا گرفت، آن‌گاه میان ما و توبه مانع ایجاد کرد.

آية رقم 48

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ

پس واسطه‌گری شفاعتگران، اعم از فرشتگان و پیامبران و صالحان در روز قیامت به آنها سودی نمی‌رساند؛ زیرا یکی از شروط پذیرش شفاعت، رضایت از شفاعت‌شده است.

آية رقم 49

ﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ

چه چیزی باعث رویگردانی این مشرکان از قرآن شد؟!

آية رقم 50

ﭜﭝﭞ ﭟ

گویی در رویگردانی و فرار از قرآن، گورخرانی بسیار رمنده هستند.

آية رقم 51

ﭠﭡﭢ ﭣ

که از شیری به‌سبب ترس از آن می‌گریزند.

آية رقم 52

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ

بلکه هر یک از این مشرکان می‌خواهد نامه‌ای برایش ارسال شود که به او خبر می‌دهد محمد رسولی از جانب الله است، و سبب این امر کمبود و ضعف دلایل و حجت‌ها نیست، بلکه فقط ستیزه‌جویی و تکبر است.

آية رقم 53

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ

چنین نیست، بلکه سبب استمرار گمراهی آنها این است که به عذاب آخرت ایمان نمی‌آورند، و بر کفرشان باقی می‌مانند.

آية رقم 54

ﭵﭶﭷ ﭸ

بدانید که این قرآن اندرز و یادآوری است.

آية رقم 55

ﭹﭺﭻ ﭼ

پس هرکس که بخواهد می‌تواند قرآن را بخواند و از آن اندرز گیرد.

آية رقم 56

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ

و پند نمی‌گیرند مگر اینکه الله بخواهد پند بگیرند. او سبحانه سزاوار است که با امتثال اوامر و اجتناب از نواهی‌اش از او ترسیده شود، و سزاوار است که گناهان بندگانش را آن‌گاه که به‌سوی او توبه کنند بیامرزد.

تقدم القراءة