ترجمة معاني سورة الشعراء باللغة الأوزبكية من كتاب Uzbek - Uzbek translation

Uzbek - Uzbek translation

آية رقم 1


То. Син. Мим.
آية رقم 2

Булар очиқ китобнинг оятларидир.
آية رقم 3

Эҳтимол, (улар) мўмин бўлмаганлари учун сен ўзингни ҳалок қилмоқчидирсан?!

Агар хоҳласак, уларга осмондан оят-мўъжиза нозил қилурмиз. Бас, уларнинг бўйинлари унга эгилиб қоладир.

Уларга Роҳмандан янги эслатма келибдики, албатта, ундан юз ўгиргувчи бўлганлар.
آية رقم 6

Бас, батаҳқиқ, ёлғонга чиқардилар. Яқинда уларга ўзлари истеҳзо қилган нарсанинг хабари келажакдир.

Улар ерга қарамайдиларми?! Биз унда гўзал навлардан қанчаларини ундириб қўйибмиз.
آية رقم 9

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
آية رقم 11

Фиръавн қавмига. (Биздан) қўрқмайдиларми?! « деб нидо қилганини эсла.
آية رقم 12

У: «Эй Роббим, улар мени ёлғончи қилишларидан қўрқаман.
آية رقم 13

Ва дилим сиқилишидан ҳамда тилим бурро бўлмай қолишидан. Бас, Ҳорунни элчи қил.
آية رقم 14

Менинг зиммамда улар наздида гуноҳ бор. Бас, мени ўлдиришларидан хавфдаман», деди.

У зот: «Йўқ! Бас, иккингиз Бизнинг оят-мўъжизаларимиз ила боринглар. Албатта, Биз иккингиз билан эшитгувчилармиз.
آية رقم 16

Бас, Фиръавнга боринглар ва унга: «Биз Роббул Оламийннинг Пайғамбарларимиз.
آية رقم 17

Бани Исроилни биз билан қўйиб юбор», деб айтинглар, деди.

У (Фиръавн): «Биз сени гўдаклигингдан ўз ичимизда тарбия қилмадикми?! Умрингнинг бир неча йилини бизнинг ичимизда ўтказмадингми?!
آية رقم 19

Ва нонкўрлардан бўлиб, қиладиган ишингни қилиб қўймадингми?!» деди. (Фиръавннинг миннатларидан асосий мақсади–Мусо алайҳиссалом олиб келган динни инкор қилиш эди. Қўлимизда катта бўла туриб, энди, бизга, динимизга ва мулкимизга қарши чиқасанми? Янги дин келтирдим, деб даъво қиласанми? Бизнинг қавмимиздан бир кишини ўлдириб қўймадингми?!)
آية رقم 20

(Мусо): «Ўша ишни қилган бўлсам, билмасдан қилганман.

Бас, сизлардан хавфсираб қочиб кетдим. Кейин Аллоҳ менга ҳикмат берди ва мени Пайғамбарлардан қилди. (Ўша қитбтий менинг бир Бани Исроиллик қабиладошим билан уришаётган экан. Қабиладошим мендан ёрдам сўради, мен уега ёрдам бераман деб қибтийни бир урсам ўлиб қолди. Сўнгра хатони тушундим.)
آية رقم 22

Ўша менга қилаётган миннатинг Бани Исроилни қул қилиб олганингдандир», деди.
آية رقم 23

Фиръавн: «Роббул Оламийн нима?» деди.

У (Мусо): «Агар англамоқчи бўлсангиз, У осмонлару ер ва уларнинг орасидаги нарсаларнинг Роббидир», деди.
آية رقم 25

У атрофидаги кишиларга: «Эшитмаяпсизларми?!» деди.
آية رقم 26

У(Мусо): « У зот сизнинг Роббингиз ва аввалги ота-боболарингизнинг Роббидир», деди.
آية رقم 27

У: «Албатта, сизга юборилган Пайғамбарингиз жиннидир», деди.

У(Мусо): «У, агар ақл юритсангиз, машриқу мағрибнинг ва улар ўртасидаги нарсаларнинг Роббидир», деди.
آية رقم 29

У: «Агар мендан бошқани илоҳ қилиб олсанг, албатта, мен сени зиндонбандлардан қилурман», деди.
آية رقم 30

У(Мусо): «Агар мен сенга очиқ-ойдин нарса келтирсам ҳам-а?!» деди.
آية رقم 31

У: «Агар ростгўйлардан бўлсанг, келтир уни!» деди.
آية رقم 32

Бас, у (Мусо) асосини ташлади. Баногоҳ у аниқ аждарга айланди.
آية رقم 33

Ва қўлини чиқарди. Банагоҳ у назар қилгувчиларга оппоқ кўринди.
آية رقم 34

У(Фиръавн) атрофидаги аъёнларига: «Албатта, бу ўта билимдон сеҳргардир.
آية رقم 35

У ўз сеҳри билан сизларни ерингиздан чиқармоқчи, нима дейсизлар?», деди. (Худонинг динига қарши чиққан, Аллоҳнинг йўлидаги даъватчиларни ўзига душман билган туғёнкорларнинг доимий гапларидан бири. Атрофидаги гумашталарига ва содда халққа даъватчини хавфли қилиб кўрсатади ва уларни қўрқитади.)
آية رقم 36

Улар: «Уни ва акасини қўйиб тургин-да, шаҳарларга тўпловчиларни юбор.
آية رقم 37

Сенга барча ўта билимдон сеҳргарларни олиб келсинлар», дедилар. (Бу таклиф Фиръавнга маъқул тушди. Зотан, у атрофидагилардан айнан шу жавобни кутган эди. Бошқа сура ва оятлардан биламизки, Мусо алайҳиссалом билан сеҳргарларнинг мусобақалашадиган жойи, вақти ва бошқа шартлари келишиб олинади. Фиъравн шаҳарларга одамларини юбориб, сеҳргарларни тўплатиб келади.)
آية رقم 38

Бас, сеҳргарлар маълум куни келишилган вақтда жамландилар.
آية رقم 39

Ва одамларга: «Сизлар тўпланиб бўлдингизми?
آية رقم 40

Ажаб эрмас, устин келсалар, сеҳргарларга эргашсак», дейилди. (Турли муносабатлар ила одамларни тўплаш, билан уларни чалғитиш ва ўзига маҳлиё этиш ҳам туғёнкор ҳокимларнинг одати. Сеҳргарлар билан Мусо алайҳиссалом тортишувини ғанимат билиб роса одам йиғдилар.)

Сеҳргарлар келган чоғларида Фиръавнга: «Агар биз ғолиб келгувчи бўлсак, бизга, албатта, ҳақ бериладими?» дедилар.
آية رقم 42

У: «Ҳа! У ҳолда сиз, албатта, энг яқинларимдан бўласиз», деди.
آية رقم 43

Мусо уларга: «Сиз ташлайдиган нарсангизни ташланг», деди.

Бас, улар арқонлари ва асоларини ташладилар ва «Фиръавннинг иззати билан қасамки, албатта, биз ғолиблармиз», дедилар.
آية رقم 45

Сўнгра Мусо асосини ташлаган эди, бирдан у уларнинг уйдирмаларини юта бошлади. (Сеҳргарлар арқонларини ташлаганида, илонга айланмаган, уларнинг найранги туфайлигина кишилар кўзига шундай кўринган эди, холос. Кейин Мусо алайҳиссалом асоларини ташладилар ва у аждарга айланиб, Фиръавн сеҳргарларининг асо ва арқонларини юта бошлади.)
آية رقم 46

Бас, сеҳргарлар сажда қилган ҳолларида йиқилдилар.
آية رقم 47

Улар: «Роббул Оламийнга иймон келтирдик.
آية رقم 48

Мусо ва Ҳоруннинг Роббига», дедилар.

У: «Мен сизга изн бермасимдан олдин унга иймон келтирдингиз! Албатта, у сизга сеҳр ўргатган каттангиздир! Энди тезда биласиз, мен, албатта, қўл-оёғингизни қарама-қарши томонидан кесажакман ва барчангизни осажакман», деди.
آية رقم 50

Улар: «Зарари йўқ. Албатта, биз Роббимизга қайтгувчимиз.

Мўминларнинг аввалгиси бўлганимиз учун Роббимиз хатоларимизни кечиришидан умид қиламиз», дедилар.

Ва Мусога: «Бандаларим билан кечаси йўлга чиқ. Албатта, таъқиб этилурсиз», деб ваҳий юбордик.
آية رقم 53

Бас, Фиръавн шаҳарларга тўпловчилар юборди:
آية رقم 54

«Шубҳасиз, анавилар озгина тоифадирлар.
آية رقم 55

Албатта, улар бизни ғазаблантиргувчилардир.
آية رقم 56

Албатта, биз ҳаммамиз ҳушёрмиз», деб.
آية رقم 57

Бас, Биз уларни боғ-роғлар ва булоқлардан.
آية رقم 58

Хазиналар ва муҳтарам маскандан чиқардик. (Яъни, Фиръавн ва унинг қавмини боғ-роғларидан ва булоқларидан, хазиналаридан ва ҳашаматли масканларидан чиқардик.
آية رقم 59

Ана шундай. Ўша(нарса)ларни Бани Исроилга мерос қилиб бердик.
آية رقم 60

Бас, уларни қуёш чиқиш пайтида қувиб етдилар.
آية رقم 61

Икки жамоат бир-бирларини кўрган чоғида, Мусонинг одамлари: «Энди қўлга тушдик», дедилар.
آية رقم 62

У (Мусо): »Йўқ! Албатта, Роббим мен билан, У менга тўғри йўлни кўрсатур«, деди.

Бас, Биз Мусога: «Асонг билан денгизни ур», деб ваҳий қилдик. Бас, у (денгиз) бўлиниб, ҳар бўлаги улкан тоғдек бўлди.
آية رقم 64

Ва кейин бошқаларни ҳам яқинлаштирдик. (Яъни, Фиръавн ва унинг аскарларини ҳам денгизга яқинлаштирдик.)
آية رقم 65

Мусо ва унга эргашганларга, ҳаммаларига нажот бердик.
آية رقم 66

Сўнгра бошқаларни ғарқ қилдик. (Фиръавн ва унинг аскарлари денгиз бағрига тўлиқ тушиб бўлганларидан кейин, улкан тоғдек ҳайбат-ла тўхтаб турган денгиз яна ҳаракатга келиб, ҳаммаларини ҳалок қилди.)

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
آية رقم 68

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
آية رقم 69

Ва уларга Иброҳимнинг хабарини тиловат қилиб бер.
آية رقم 70

Ўшанда у отаси ва қавмига: «Нимага ибодат қилмоқдасизлар?» деган эди.
آية رقم 71

Улар: «Санамларга ибодат қилмоқдамиз. Ва уларга ихлос ила ибодат қилишда бардавом бўлурмиз», дедилар. (Тош ёки бошқа нарсадан юзи инсон юзига ўхшатиб ишланган бутга «санам» дейилади.)
آية رقم 72

У: «Илтижо қилганингизда улар сизни эшитадиларми?
آية رقم 73

Ёхуд наф ёки зарар етказа оладиларми?» деди.
آية رقم 74

Улар: «Йўқ, биз ота-боболаримизни шундай қилаётганларини кўрдик», дедилар.
آية رقم 75

У: «Нимага ибодат қилаётганингизни билдингизми?!
آية رقم 76

Сиз ва қадимги оталарингиз?!
آية رقم 77

Албатта, Роббул Оламийндан бошқа уларнинг барчаси менга душмандир», деди.
آية رقم 78

У мени яратган зотдир. Бас, мени ҳидоят қилади ҳам Унинг Ўзи.
آية رقم 79

Ва мени таомлантирадиган ва суғорадиган ҳам Унинг Ўзи.
آية رقم 80

Бемор бўлганимда менга шифо берадиган ҳам Унинг Ўзи.
آية رقم 81

Мени ўлдирадиган, сўнгра тирилтирадиган ҳам Унинг Ўзи.
آية رقم 82

Ва менинг хатоимни қиёмат куни мағфират қилишидан умидвор бўлганим ҳам Унинг Ўзи.
آية رقم 83

Эй Роббим, менга ҳикмат ҳадя эт ва мени солиҳларга қўшгин.
آية رقم 84

Ва менга кейин келгувчилар ичида содиқ мақтовлар бўладиган қилгин. (Яъни, ўтиб кетганимдан кейин ҳам одамлар мени қиёматгача яхшилик билан эслаб юрадиган қилгин.)
آية رقم 85

Ва мени наъийм жаннати ворисларидан қилгин.
آية رقم 86

Ва отамни мағфират қил. Албатта, у адашганлардан бўлди.
آية رقم 87

Ва қайта тирилтириладиган кунда мени шарманда қилмагин.
آية رقم 88

У кунда на мол манфаат берар ва на болалар.
آية رقم 89

Магар ким Аллоҳ ҳузурига тоза қалб ила келар, (ўша манфаат топар).
آية رقم 90

Ва жаннат тақводорларга яқинлаштирилди.
آية رقم 91

Жаҳийм иғвога учганларга зоҳир қилинди.
آية رقم 92

Ва уларга: »Аллоҳдан ўзга ибодат қилиб юрган нарсаларингиз қани?!
آية رقم 93

Улар сизга ёрдам бера олурларми ёки ўзларини қутқара олурларми?! « дейилди.
آية رقم 94

Бас, унга улар, иғвога учганлар.
آية رقم 95

Ва Иблиснинг аскарлари биргаликда юзтубан тахлаб ташландилар.
آية رقم 96

Улар унинг ичида бир-бирлари ила хусумат қилар эканлар, дедилар:
آية رقم 97

«Аллоҳга қасамки, албатта, биз очиқ-ойдин адашувда эканмиз.
آية رقم 98

Чунки сизларни Роббул Оламийнга тенглаштирардик.
آية رقم 99

Бизни фақат жиноятчилар йўлдан оздирдилар.
آية رقم 100

Мана энди биз учун шафоатчилар ҳам йўқ.
آية رقم 101

Бирон қадрдон дўст ҳам йўқ.
آية رقم 103

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
آية رقم 104

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
آية رقم 105

Нуҳ қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.
آية رقم 106

Ўшанда уларга биродарлари Нуҳ деди: «У зотдан қўрқмайсизми?!
آية رقم 107

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
آية رقم 108

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул Оламийннинг зиммасидадир.
آية رقم 110

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар».
آية رقم 111

Улар: «Сенга пасткашлар эргашиб турган ҳолда, биз сенга иймон келтирармидик?!» дедилар.
آية رقم 112

У деди: «Менинг улар нима қилаётганлари ҳақида илмим йўқ.
آية رقم 113

Агар сезсангиз, уларнинг ҳисоби фақат Аллоҳнинг зиммасидадир.
آية رقم 114

Ва мен мўминларни ҳайдаб юборгувчи эмасман.
آية رقم 115

Мен фақат очиқ-ойдин огоҳлантиргувчиман, холос».
آية رقم 116

Улар: «Эй Нуҳ, агар тўхтамасанг, албатта, тошбўрон қилинганлардан бўлурсан», дедилар.
آية رقم 117

У: «Эй Роббим, шубҳасиз, қавмим мени ёлғончи қилдилар.
آية رقم 118

Бас, Ўзинг мен билан уларнинг орамизни яхшилаб очгин ва менга ҳамда мен билан бирга бўлган мўминларга нажот бергин», деди.
آية رقم 119

Бас, Биз унга ва у билан бирга бўлганларга тўлган кемада нажот бердик.
آية رقم 120

Сўнгра қолганларни ғарқ қилдик.
آية رقم 121

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
آية رقم 122

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
آية رقم 123

Од қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.
آية رقم 124

Ўшанда уларга биродарлари Ҳуд деди: «Қўрқмайсизларми?!
آية رقم 125

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
آية رقم 126

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул Оламийн зиммасидадир.
آية رقم 128

Ҳар тепаликка бир белги бўладиган бино қуриб, беҳуда ўйин қилаверасизми?
آية رقم 129

Ва худди мангу туражакдек «маснаълар» тутаверасизми?. (Оятдаги «маснаълар» сўзи ҳозирги араб тилида завод-фабрикалар маъносида ишлатилмоқда. Од қавми улкан қасрлар қуриш, тоғларни ўйиб ишлаш ва бошқа фахр учун кўтарадиган биноларида фойдаланадиган асбоб-ускуналарни ишлаб чиқарадиган ишхоналарга эга эди, «масонеълар»дан мурод ўшалар, оятда қурилишларга доир очиқ-ойдин маъно бор.)
آية رقم 130

Тутганингизда ўта жабрчи бўлиб тутдингиз.
آية رقم 131

Бас, Аллоҳдан қўрқинг ва менга итоат қилинг.
آية رقم 132

Сизга ўзингиз билган нарса ила мадад берган зотдан қўрқинг.
آية رقم 133

У сизларга чорва ҳайвонлари ва фарзандлар ила мадад берди.
آية رقم 134

Боғ-роғлар ва булоқлар ила.
آية رقم 135

Мен, албатта, сизга улуғ куннинг азоби келишидан қўрураман».
آية رقم 136

Улар: «Биз учун ваъз қилсанг ҳам ёки ваъз қилгувчилардан бўлмасанг ҳам, барибир.
آية رقم 138

Биз азоблангувчи эмасмиз», дедилар. (Яъни, бизга қанча гапирсанг ҳам, барибир сен айтган йўлдан юрмаймиз. Бу қилмишимиз учун, сен айтаётганингдек, азобланмаймиз ҳам, дедилар.)

Улар у(Ҳуд)ни ёлғончи қилдилар. Бас, Биз уларни ҳалок қилдик. Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
آية رقم 140

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
آية رقم 141

Самуд қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.
آية رقم 142

Ўшанда уларга биродарлари Солиҳ деди: «Қўрқмайсизларми?!
آية رقم 143

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
آية رقم 144

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул оламийн зиммасидадир.
آية رقم 146

Сиз бу жойдаги нарсаларда омон ҳолда тарк қилинасизми?!
آية رقم 147

Боғ-роғларда, булоқларда?!
آية رقم 148

Экинзорлару майин хурмозор ичларида-я?!
آية رقم 149

Ва тоғлардан манманлик-ла уйлар йўнаверасизми?!
آية رقم 150

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.
آية رقم 151

Ва ер юзида исрофчилик қиладиганларнинг ишига итоат қилманглар.
آية رقم 152

Бузғунчилик қиладиган, ислоҳчилик этмайдиганларнинг».
آية رقم 153

Улар: «Сен, албатта, сеҳрланганлардандирсан.

Сен бизга ўхшаган башардан бошқа ҳеч нарса эмассан. Агар ростгўйлардан бўлсанг, оят-мўъжиза келтир», дедилар. (Самуд қавми уларга Аллоҳнинг гапини етказган Пайғамбарлари Солиҳга алайҳиссалом, алғов-далғов гапирмоқдасан, аниқ сеҳрлангансан, деб туҳмат қилдилар. Кофирлар наздида, Аллоҳнинг йўлига чақирувчилар доимо мажнун ёки сеҳрланган бўлиб кўринади.)
آية رقم 155

У: «Мана бу туя. Унга (бир кун) сув ичиш ва сизга маълум бир кун сув ичиш.
آية رقم 156

Ва унга ёмонлик етказманглар, унда сизни улуғ куннинг азоби тутадир», деди. (Бошқа оятларда баён этилганидек, туянинг тошдан чиқарилишининг ўзи мўъжиза бўлган эди. Энди ўша мўъжиза туянинг Самуд қавми ичида туриш шарти қўйилди.
آية رقم 157

Бас, у(туя)ни сўйдилару надомат чекувчига айландилар.

Бас, уларни азоб тутди. Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
آية رقم 159

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
آية رقم 160

Лут қавми Пайғамбарларни ёлғончи қилди.
آية رقم 161

Ўшанда уларга биродарлари Лут деди: «Қўрқмайсизларми?!
آية رقم 162

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
آية رقم 163

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул Оламийн зиммасидадир.
آية رقم 165

Оламлар ичидан эркакларга борасизми?!

Ва Роббингиз сиз учун яратган жуфти ҳалолларингизни тарк қиласизми?! Йўқ!!! Сиз ҳаддан ошган қавмсиз».
آية رقم 167

Улар: «Эй Лут, агар тўхтамасанг, албатта, ҳайдаб чиқарилганлардан бўлурсан!» дедилар.
آية رقم 168

У: «Албатта, мен бу ишингизни ўта ёмон кўргувчиларданман.
آية رقم 169

Эй Роббим, менга ва аҳлимга қилаётган нарсаларидан нажот бергин!» деди.
آية رقم 170

Бас, унга ва аҳлига, ҳаммаларига нажот бердик.
آية رقم 171

Магар (азобда) қолгувчилардан бўлган бир кампирга (бермадик).
آية رقم 172

Сўнгра қолганларини ер билан яксон қилдик.
آية رقم 173

Ва уларнинг устига бир ёмғир ёғдирдикки, бас, огоҳлантирилганларнинг ёмғири қандоқ ҳам ёмон бўлди. (Шунинг учун ҳам ҳанафий мазҳабидаги баъзи фақиҳлар, Лут алайҳиссалом қавми кирдикорини қилган баччавозларни, тошбўрон қилиб ўлдириш керак, дейдилар.)
آية رقم 174

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
آية رقم 175

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
آية رقم 176

Қалин дарахтзор эгалари Пайғамбарларни ёлғончи қилдилар. (Бу оятда зикри келаётган «қалин дарахтзор» Мадян ўлкасидир. Аллоҳ таоло Шуайбни алайҳиссалом шу ерга Пайғамбар этиб юборди. Шуайб алайҳиссалом қиссасини, Ҳижр сурасида ўрганганмиз.)
آية رقم 177

Ўшанда уларга биродарлари Шуайб деди: «Қўрқмайсизларми?!
آية رقم 178

Албатта, мен сизларга ишончли Пайғамбарман.
آية رقم 179

Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат қилинглар.

Мен сизлардан бунинг учун ҳақ-ажр сўрамасман. Менинг ажрим фақатгина Роббул Оламийн зиммасидадир.
آية رقم 181

Бас, ўлчовни тўлиқ ўлчанглар ва камайтиргувчилардан бўлманглар.
آية رقم 182

Ва тўғри тарози ила тортинглар.
آية رقم 183

Одамларнинг нарсаларини камайтириб берманг. Ер юзида турли бузғунчиликлар қилманглар.
آية رقم 184

Сизни ва аввалги наслларни яратган зотдан қўрқинг».
آية رقم 185

Улар: «Албатта, сен сеҳрланганлардансан.
آية رقم 186

Ва сен бизга ўхшаган башардан бошқа нарса эмассан. Биз сени, албатта, ёлғончилардан, деб биурамиз.
آية رقم 187

Агар ростгўйлардан бўлсанг устимиздан осмоннинг бир бўлагини ташлавор», дедилар.
آية رقم 188

У: «Роббим қилаётган ишингизни ўта яхши билгувчидир», деди.

Бас, улар у(Шуайб)ни ёлғончи қилдилар. Бас, уларни «соябон» куни азоби тутди. Албатта, у улуғ куннинг азоби эди. ( Аллоҳ таоло Айка халқини азобга дучор этишни ирода қилганида ҳавони ўта иситиб юборди. Шунда пастлаб келаётган булут пайдо бўлди. Булут уларга соябон бўлиб кўринди. Ҳаммалари ўзларини булут соясига урдилар. Жиноятчи қавмнинг ҳаммаси булут соясига кириб бўлгандан сўнг, бирдан чақмоқ чақиб, булутдан ўт-олов чиқиб уларни ҳалок этди.)
آية رقم 190

Албатта, бунда оят-белги бор. Лекин кўплари мўмин бўлмадилар.
آية رقم 191

Албатта, Роббинг Ўзи азизу меҳрибондир.
آية رقم 192

Албатта, у (Қуръон) Роббул Оламийннинг туширганидир.
آية رقم 193

Уни Руҳул амийн олиб тушди.
آية رقم 194

Сенинг қалбингга, огоҳлантиргувчилардан бўлишинг учун.
آية رقم 195

Очиқ-ойдин араб тилида. («Руҳул Амийн»дан мурод Жаброил фаришта алайҳиссалом; «огоҳлантиргувчилардан» дегани Пайғамбарлардан деган маънони билдиради. Яъни, Қуръонни Жаброил сенинг қалбингда Пайғамбарлардан бўлишинг учун равшан араб тилида олиб тушди.)
آية رقم 196

Албатта, у (Қуръон) аввалгиларининг китобларида ҳам бордир. ( Қуръоннинг зикри, аввалги умматларнинг илоҳий китобларида ҳам бордир.)
آية رقم 197

Уни Бани Исроил уламоларининг билишлари, улар учун оят-далил эмасми?!
آية رقم 198

Агар Биз уни баъзи ажамийларга нозил қилсак.
آية رقم 199

Бас, у уларга уни ўқиб берса ҳам, мўмин бўлмас эдилар.
آية رقم 200

Биз у(Қуръон)ни жиноятчилар қалбларига ана шундай йўлладик. (Улар уни эшитадилар, маъноларини тушунадилар, аммо иймон келтирмайдилар.)
آية رقم 201

Улар унга то аламли азобни кўрмагунларича иймон келтирмаслар.
آية رقم 202

Бас, уларга у(азоб) тўсатдан келур. Улар сезмай қолурлар.
آية رقم 203

Шунда улар: «Бизга муҳлат берилармикан?!» дерлар.
آية رقم 204

Бизнинг азобимизнинг тезроқ келишини истайдиларми-я?!
آية رقم 205

Айтгин-чи, агар Биз уларни йилларча ҳузурлантирсак-да.
آية رقم 206

сўнгра уларга ваъда қилинган нарса келса.
آية رقم 207

Ўша ҳузурланиб юрган нарсалари нимага асқотур?!
آية رقم 208

Биз бирон шаҳар-қишлоқни ҳалок қилган бўлсак, албатта, унинг огоҳлантиргувчилари бўлган.
آية رقم 209

Эслатма бўлиши учундир. Биз зулм қилгувчи бўлмасдик.
آية رقم 210

У(Қуръон)ни шайтонлар олиб тушганлари йўқ. (Мушриклар даъво қилаётганларидек, Қуръонни шайтонлар олиб тушганлари йўқ. Уларнинг бу гаплари бўҳтондан иборат.)
آية رقم 211

Бунга уларнинг имконлари йўқ ва унга қодир ҳам эмаслар.
آية رقم 212

Албатта, улар эшитишдан четлатилгандирлар.
آية رقم 213

Аллоҳ билан бирга бошқа илоҳга илтижо қилма. Йўқса, азобланганлардан бўлурсан. (Пайғамбарнинг (с. а. в.) Аллоҳга ширк келтиришлари мутлақо мумкин эмас. Аммо бу оятда ширкнинг нақадар улкан гуноҳ эканлигини англатиш учун фаразан шу маъно келтирилган. Пайғамбардек (с. а. в.) зот ширк келтириб, азобдан қутула билмаса, бошқаларнинг ҳоли нима бўлишини билиб олиш қийин эмас.)
آية رقم 214

Ва яқин қариндошларингни огоҳлантир.
آية رقم 215

Ва сенга эргашган мўминларга қанотингни пастлат.
آية رقم 216

Бас, агар улар сенга исён қилсалар: «Мен сиз қилаётган амаллардан безорман», дегин.
آية رقم 217

Ва азиз ва меҳрибон зотга таваккал қил;
آية رقم 218

Сени қоим бўлганингда кўрадиган.
آية رقم 219

Ва сажда қилгувчилар ичида ҳаракатланишингни (кўрадиган) зотга. (Яъни, ёлғизлигингни ҳам, намозда қоим бўлганингни, шунингдек, мўминлар ичида турли ишларга бош бўлиб юрганингни ҳам кўриб турадиган зотга–Аллоҳга таваккал қил.)
آية رقم 220

Албатта, Унинг Ўзи ўта эшитгувчи ва ўта билгувчи зотдир.
آية رقم 221

Сизларга шайтонлар кимга тушишини айтиб берайми?
آية رقم 222

Улар ўта уйдирмачи ва ўта гуноҳкорларга тушурлар.
آية رقم 223

Улар (шайтонларга) қулоқ осарлар. Ва уларнинг кўплари ёлғончилардир.
آية رقم 224

Ва шоирларга гумроҳлар эргашур.
آية رقم 226

Ва ўзлари қилмайдиган ишларни айтишини кўрмадингми?

Магар иймон келтириб, солиҳ амаллар қилганлар, Аллоҳни кўп зикр этганлар ва мазлум бўлганларидан кейин нусрат қозонганлар (ундай эмаслар). Зулм қилганлар эса, тезда қайси ағдарилиш жойига ағдарилишларини билурлар. (Ҳамма шоир ҳам ҳар водийда дайдийдиган, беамал гапирадиган бўлавермас экан. Агар шоир иймонли, яхши амалли, Аллоҳни кўп эсга оладиган, ўзини хор қилмай, ҳаққини таниган, золимлар устидан ғолиб келадиган бўлса, Аллоҳнинг розилигини топган шоир бўлиши мумкин.)
تقدم القراءة