ترجمة معاني سورة الشعراء باللغة الأوزبكية من كتاب الترجمة الأوزبكية - علاء الدين منصور

آية رقم 1

ﭑ ﭒ ​

1. То, Син, Мим.

آية رقم 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

2. Ушбу (оятлар) очиқ-равшан Китоб оятларидир.

آية رقم 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

3. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), эҳтимол сиз (Макка мушриклари) мўмин бўлмаганлари учун ўзингизни ҳалок қилгувчидирсиз. (Ундоқ қилманг, чунки);

آية رقم 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

4. Агар Биз (уларнинг мўмин бўлишларини) хоҳласак, уларга осмондан оят-мўъжиза нозил қилиб, шу билан бўйинлари эгилиб қоларди. (Лекин Биз буни истамаймиз, зеро иймон-ишонч ночор-ноиложликдан эмас, балки қалб қаноати билан ихтиёрий бўлиши лозимдир).

آية رقم 5

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

5. Уларга Раҳмон томонидан бирон янги эслатма келса, албатта, улар ундан юз ўгирувчи бўлдилар.

آية رقم 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

6. Бас, аниқки улар (пайғамбарни) ёлғончи қилдилар. Энди яқинда уларга ўзлари масхара қилган нарсанинг хабарлари (яъни, оқибати) келур.

آية رقم 7

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

7. Ахир улар Ерни — унда, Биз барча турли фойдали (ўсимлик) навларидан қанчасини ундириб қўйганимизни кўрмадиларми?!

آية رقم 8

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

8. Албатта бунда оят — ибрат бордир. (Лекин Макка мушрикларининг) кўплари иймон келтиргувчи бўлмадилар.

آية رقم 9

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

9. Шак-шубҳасиз, Парвардигорингизнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир.

آية رقم 10

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

10. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), эсланг, Парвардигорингиз Мусога нидо қилиб: «У золим қавмга боргин.

آية رقم 11

ﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

11. Фиръавн қавмига (боргин), улар (Мендан) қўрқмайдиларми?!», (деган эди);

آية رقم 12

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

12. Мусо айтди: «Парвардигорим, (албатта амрингга итоат этурман — у золим қавм олдига борурман, фақат) улар мени ёлғончи қилишларидан қўрқурман;

آية رقم 13

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

13. Ва (улар мени ёлғончи қилишларидан) дилим сиқилур, тилим бурро эмасдир, бас, (Мисрда Фиръавн зулми остида яшаб турган биродарим) Ҳорунга ҳам (пайғамбарлик) юборсанг, (у менга ёрдамчи бўлса).

آية رقم 14

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

14. Яна уларнинг наздида мен гуноҳкорман (яъни, улар мени бир мисрлик — қибтий йигитни қасддан ўлдиришликда айблайдилар), бас, мени, (Сенинг фармонингни уларга етказмасимдан) ўлдириб қўйишларидан қўрқурман».

آية رقم 15

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

15. (Аллоҳ) деди: «Йўқ (улар сени ўлдира олмаслар). Бас, (биродаринг Ҳорун билан) Бизнинг оят-мўъжизаларимизни олиб боринглар! Албатта Биз сизлар билан бирга (савол-жавобларингизни) эшитиб тургувчидирмиз.

آية رقم 16

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

16. Энди Фиръавнга бориб айтинглар: «Ҳақиқатан биз барча оламлар Парвардигорининг элчиларидирмиз.

آية رقم 17

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

17. (Қўл остингдаги) Бани Исроил (қавми)ни бизга қўшиб (ўз юртлари — Фаластинга) жўнатгин».

آية رقم 18

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

18. (Улар келиб Фиръавнга шу сўзларни айтишгач, у Мусога қараб) деди: «Биз сени болалик чоғингда ўз ичимизда (яъни, саройимизда) тарбияламаганмидик, умрингнинг бир неча йилида орамизда турган эдинг-ку!

آية رقم 19

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

19. Кейин нонкўрлардан бўлиб қилган қилмишингни — қилган эдинг-ку (яъни, бир Қибтийни ўлдириб қўйиб қочиб кетган эдинг-ку)!»

آية رقم 20

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

20. (Мусо) айтди: «Ўшанда мен у ишни билмаган ҳолда қилган эдим.

آية رقم 21

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

21. Сўнг сизлардан қўрқиб қочиб кетдим. Кейин Парвардигорим, менга ҳикмат — илм ҳадя этди ва мени пайғамбарлардан қилди.

آية رقم 22

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

22. Ўша сен менга миннат қилаётган неъмат (аслида) сен Бани Исроилни қул қилиб олишингдир».
____________________
И з о ҳ. Бу оятни шундай тушунмоқ лозим: «Эй Фиръавн, сен мени болалигимдан тарбиялаб ўстирганингни менга миннат қилмоқдасан. Аслида нима сабабдан мен сенинг саройингга келиб қолдим? Сен Бани Исроил қавмини қул қилиб, уларнинг барча ўғил болаларини ўлдираётганинг учун онам мени аниқ ўлимдан қутулиб қолармикан, деб сандиққа солиб, дарёга оқизганида сенинг хотининг мени дарёдан тутиб олган эди-ку! Агар сен Бани Исроил қавмига бундай зулму ситамлар қилмаганингда, мени ҳам ўз ота-онам тарбиялаган бўлар эди-ку! Ана ўша қилмишингни неъмат деб аташга уялмайсанми?!» Бу оят ўзга юртларни босиб, ўзига қарам қилиб олган, сўнгра «Биз сенларни тарбиялаб одам қилганмиз», деб даъво қиладиган барча мустамлакачиларга берилган жавобдир.

آية رقم 23

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

23. Фиръавн деди: «Барча оламларнинг Парвардигори (деганинг) нимаси яна?»

آية رقم 24

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

24. (Мусо) айтди: «У агар ишонадиган бўлсанглар, осмонлар ва Ернинг ҳамда уларнинг орасидаги барча нарсаларнинг Парвардигори — Хожасидир».

آية رقم 25

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

25. (Фиръавн) атрофидаги (аъёнлар)ига: «Қулоқ солмайсизларми?», деб (масхара қилди).

آية رقم 26

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

26. (Мусо) айтди: «У сизларнинг ҳам, ўтган ота-боболарингизнинг ҳам Парвардигоридир».

آية رقم 27

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

27. (Фиръавн) деди: «Сизларга элчи қилиб юборилган бу пайғамбарингиз шак-шубҳасиз, жиннидир».

آية رقم 28

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

28. (Мусо) айтди: «Агар ақл юргизувчи бўлсангизлар, У машриқ ва мағрибни ҳамда уларнинг ўртасидаги бор нарсаларнинг Парвардигоридир».

آية رقم 29

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

29. (Фиръавн) деди: «Қасамки, агар сен мендан ўзгани илоҳ қилиб оладиган бўлсанг, албатта мен сени зиндонбанд кимсалардан қилиб қўюрман!»

آية رقم 30

ﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

30. (Мусо) айтди: «Агар мен сенга (ўзимнинг ҳақ пайғамбар эканлигимни далолат қиладиган) очиқ нарса — мўъжиза келтирсам ҳам-а?»

آية رقم 31

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

31. (Фиръавн) деди: «Бас, агар ростгўйлардан бўлсанг, ўша (мўъжизангни) келтир-чи?!»

آية رقم 32

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

32. Шунда (Мусо) асосини ташлаган эди, баногоҳ у ростакам аждарга айланди.

آية رقم 33

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

33. Кейин қўлини (чўнтагидан) чиқарган эди, баногоҳ у қараб турганларга (кундан ҳам) оқ бўлиб кўринди, (ҳолбуки, Мусо ўзи қорамағиз одам эди).

آية رقم 34

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

34. (Фиръавн) атрофидаги одамларга: «Шубҳасиз, бу (Мусо) ўткир сеҳргардир.

آية رقم 35

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

35. У ўз сеҳри билан сизларни ўз ерларингиздан чиқармоқчи, нима дейсизлар?», деди.

آية رقم 36

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

36. Улар айтишди: «Уни ва акаси (Ҳорун)ни қўйиб тургин-да, ҳамма шаҳарларга (сеҳргарларни йиғиб келадиган кишиларни жўнатгин),

آية رقم 37

ﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

36. Улар айтишди: «Уни ва акаси (Ҳорун)ни қўйиб юбормай тургин-да, ҳамма шаҳарларга (сеҳргарларни йиғиб келадиган кишиларни жўнатгин),

آية رقم 38

ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

38. Бас, сеҳргарлар маълум кунда белгиланган жойга тўпландилар.

آية رقم 39

ﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ ​

39. Ва одамларга: «Сизлар ҳам тўпланиб бўлдингларми?

آية رقم 40

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

40. Агар сеҳргарлар ғолиб бўлиб чиқсалар, эҳтимол бизлар ўшаларга эргашурмиз», дейилди.

آية رقم 41

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

41. Энди қачонки, сеҳргарлар келишгач, Фиръавнга: «Агар биз ғолиб бўлсак, албатта бизлар учун (катта) мукофот бўлурми?», дейишди.

آية رقم 42

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

42. У: «Ҳа, у ҳолда албатта сизлар менинг яқинларимдан бўлурсизлар», деди.

آية رقم 43

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

43. Мусо уларга: «Ташлайдиган нарсаларингизни ташланглар», деди.

آية رقم 44

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

44. Бас, улар арқон ва асоларни (ерга) ташладилар ва: «Фиръавннинг қудратига қасамки, албатта бизларгина ғолиб бўлгувчидирмиз», дедилар.

آية رقم 45

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

45. Сўнг Мусо асосини ташлаган эди, баногоҳ у (асо) уларнинг «уйдирма»ларини юта бошлади.

آية رقم 46

ﮈﮉﮊ ﮋ ​

46. Бас, у сеҳргарлар сажда қилган ҳолларида ерга ташланиб:

آية رقم 47

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

47. «Барча оламларнинг Парвардигорига —

آية رقم 48

ﮑﮒﮓ ﮔ ​

48. Мусо ва Ҳоруннинг Парвардигорига иймон келтирдик», дедилар.

آية رقم 49

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

49. (Фиръавн) айтди: «Мен изн бермай туриб унга иймон келтирдингизми?! Албатта у (Мусо) сизларга сеҳр ўргатган каттангиздир. Энди яқинда билурсизлар — албатта мен оёқ-қўлларингизни қарама-қаршисига (ўнг қўл, чап оёқ ёки аксинча) кесурман ва сизларнинг барчангизни дорга осурман».

آية رقم 50

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

50. Улар дедилар: «Зарари йўқ. Зеро, бизлар Парвардигоримизга қайтгувчидирмиз.

آية رقم 51

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

51. Албатта бизлар (Мусога) биринчи иймон келтирган кишилар бўлганимиз сабабли Парвардигоримиз бизларнинг хато-гуноҳларимизни мағфират этишини умид қилурмиз».

آية رقم 52

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

52. Биз Мусога: «Бандаларим (яъни, Бани Исроил қавми) билан тунда йўлга чиққин! Албатта сизларнинг изингизга тушилур (яъни, Фиръавн ва унинг қўшини ортингиздан қувиб етур»), деб ваҳий юбордик.

آية رقم 53

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

53. Бас, (Мусо ва унинг қавми йўлга тушганларидан хабар топгач), Фиръавн барча шаҳарларга (аскар) йиғувчиларни жўнатди (ва деди):

آية رقم 54

ﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

54. «Аниқки улар бир ҳовуч ялангоёқлардир.

آية رقم 55

ﯸﯹﯺ ﯻ ​

55. Дарҳақиқат, улар (қўл остимиздан чиқиб кетишлари билан) бизларни ғазаблантирдилар.

آية رقم 56

ﯼﯽﯾ ﯿ ​

56. Шубҳасиз, бизлар эҳтиёт чораларини кўриб тургувчи қавмдирмиз».

آية رقم 57

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

57. Бас, мана шундай қилиб Биз уларни (яъни, Фиръавн ва унга эргашганларни) боғлар ва булоқлардан,

آية رقم 58

ﰅﰆﰇ ﰈ ​

58. Хазиналар ва улуғ-гўзал маскандан айирдик.

آية رقم 59

ﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

59. Ва улар(нинг барчаси)га Бани Исроилни ворис қилдик.

آية رقم 60

ﰏﰐ ﰑ ​

60. Бас, (Фиръавн) тонг пайтида уларни қувиб етди.

آية رقم 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

61. Энди қачонки икки жамоат бир-бирларини кўришгач, Мусонинг ҳамроҳлари: «Бизлар аниқ тутилдик, (чунки олдимизда ҳеч қандай йўл йўқ, фақат денгиз бор), дедилар.

آية رقم 62

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

62. (Мусо) айтди: «Йўқ, аниқки мен билан бирга Парвардигорим бор. Албатта у мени (нажот) йўлига бошлар».

آية رقم 63

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

63. Бас, Биз Мусога: (Асоинг билан) денгизни ургин», деб ваҳий юбордик. Бас, (денгиз) бўлиниб, ҳар бир бўлак (сув) баланд тоғ каби бўлди. (Сўнг Мусо ва унинг қавми денгиз ўртасидан очилган йўлга тушдилар.)

آية رقم 64

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

64. Ва кейингиларни (яъни, Фиръавн ва унинг қўшинини ҳам) ўша (йўлга) яқин қилдик.

آية رقم 65

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

65. Ва Мусо ҳамда у билан бирга бўлган кишиларнинг барчаларига нажот бердик.

آية رقم 66

ﭻﭼﭽ ﭾ ​

66. Сўнгра кейингиларни (денгизга) ғарқ қилиб юбордик.

آية رقم 67

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

67. Албатта бунда (Фиръавн ва унинг қавми ҳалокатида) оят-ибрат бордир. (Лекин одамларнинг) кўплари иймон келтиргувчи бўлмадилар.

آية رقم 68

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

68. Шак-шубҳасиз, Парвардигорингизнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир.

آية رقم 69

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

69. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), уларга Иброҳим хабарини тиловат қилинг!

آية رقم 70

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

70. Ўшанда у отаси ва қавмига: «Нимага ибодат қилмоқдасизлар?», деганида,

آية رقم 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

71. Улар: «Бут-санамларга ибодат қилмоқдамиз. Бас, уларга содиқлигимизча қолурмиз», дедилар.

آية رقم 72

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

72. (Иброҳим) айтди: «Илтижо қилган пайтларингизда (бутларингиз) сизларни(нг илтижоларингизни) эшитдиларми?

آية رقم 73

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

73. Ёки сизларга фойда ё зиён етказа оладиларми?!»

آية رقم 74

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

74. Улар дедилар: «Йўқ, бизлар ота-боболаримизнинг мана шундай (бутларга ибодат) қилишларини кўрганмиз (шунинг учун бизлар ҳам бутларга ибодат қиламиз).

آية رقم 75

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

75. (Иброҳим) айтди: «Сизлар ибодат қилгувчи бўлган бутларингиз ҳақида ҳеч ўйлаб кўрдингларми?

آية رقم 76

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

76. Ўзингиз ҳам, қадим-қадим ота-боболарингиз ҳам (ибодат қилгувчи бўлган бутларингиз ҳақида ҳеч ўйлаб кўрдингларми?)

آية رقم 77

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

77. Шак-шубҳасиз, улар мен учун душмандир (бас, мен уларга ибодат қилмайман), магар барча оламлар Парвардигоригагина (ибодат қилурман).

آية رقم 78

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

78. У мени яратгандир, бас, Ўзи мени ҳидоят қилур.

آية رقم 79

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

79. Унинг Ўзигина мени тўйдирур ва қондирур.

آية رقم 80

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

80. Касал бўлган вақтимда Унинг Ўзи менга шифо берур.

آية رقم 81

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

81. У мени ўлдирур, сўнгра (Қиёмат Кунида қайта) тирилтирур.

آية رقم 82

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

82. У жазо (Қиёмат) кунида менинг хато-гуноҳларимни мағфират этишини умид қилурман.

آية رقم 83

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

83. Парвардигорим, менга ҳикмат-илм ҳадя этгин ва мени солиҳ (бандаларинг) қаторига қўшгин.

آية رقم 84

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

84. Яна мен учун кейин келгувчи кишилар ўртасида рост мақтовлар қилгин.

آية رقم 85

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

85. Яна мени ноз-неъматлар боғининг ворисларидан қилгин.

آية رقم 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

86. Отамни ҳам мағфират қилгин. У шубҳасиз адашганлардан бўлди.

آية رقم 87

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

87. Ва (барча жонзот) қайта тириладиган Кунда мени шарманда қилмагин».

آية رقم 88

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

88. У кунда на молу-давлат ва на бола-чақа фойда бермас;

آية رقم 89

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

89. Магар Аллоҳ ҳузурига тоза дил билан келган кишиларгагина (фойда берур).

آية رقم 90

ﭸﭹﭺ ﭻ ​

90. (У кунда) жаннат тақводор бўлган зотларга яқин қилинди.

آية رقم 91

ﭼﭽﭾ ﭿ ​

91. Дўзах йўлдан озган кимсаларга кўрсатиб қўйилди.

آية رقم 92

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

92. Ва уларга: «Сизлар Аллоҳни қўйиб ибодат қилиб ўтган бутларингиз қани?!

آية رقم 93

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

93. Улар сизларга ёрдам бера олурми ёки ўзлари ёрдам ола билурми?!», дейилди.

آية رقم 94

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

94. Бас, у (бутлар) ва йўлдан оздирган кимсалар (дўзахга) улоқтирилди.

آية رقم 95

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

95. Ҳамда иблис лашкарлари (яъни, кишиларни Ҳақ йўлидан оздирган доҳийлар) барчалари (дўзахга улоқтирилди).

آية رقم 96

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

96. Улар (дўзахда) талашиб-тортишар эканлар, дедилар:

آية رقم 97

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

97. «Аллоҳ номига қасамки, албатта бизлар очиқ залолатда бўлган эканмиз.

آية رقم 98

ﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

98. Сизларни (эй бут ва санамлар), барча оламларнинг Парвардигорига тенглаштирган пайтимизда.

آية رقم 99

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

99. Бизларни фақат жиноятчи («доҳий»)лар йўлдан оздирдилар.

آية رقم 100

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

100. Энди бизлар учун на оқловчилар,

آية رقم 101

ﯔﯕﯖ ﯗ ​

101. Ва на бирон қадрдон дўст бордир.

آية رقم 102

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

102. Бас, қанийди яна бир марта (яшашнинг иложи) бўлса-ю, бизлар ҳам мўминлардан бўлсак».

آية رقم 103

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

103. Албатта, бунда (яъни, Иброҳим ва унинг қавми ҳақидаги қиссада) оят-ибрат бордир. (Лекин одамларнинг) кўплари иймон келтиргувчи бўлмадилар.

آية رقم 104

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

104. Шак-шубҳасиз, Парвардигорингизнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир.

آية رقم 105

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

105. Нуҳ қавми пайғамбарларни ёлғончи қилди (яъни, Нуҳни ҳам, бошқа пайғамбарларни ҳам инкор қилдилар).

آية رقم 106

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

106. Ўшанда уларга биродарлари Нуҳ айтган эди: «(Аллоҳдан) қўрқмайсизларми?!

آية رقم 107

ﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

107. Албатта мен сизлар учун ишончли пайғамбардирман.

آية رقم 108

ﰂﰃﰄ ﰅ ​

108. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат этинглар!

آية رقم 109

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

109. Мен сизлардан бу (даъватим) учун ажр-мукофот сўрамайман. Менинг ажр-мукофотим фақат барча оламларнинг Парвардигори Аллоҳнинг зиммасидадир.

آية رقم 110

ﰓﰔﰕ ﰖ ​

110. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат этинглар!»

آية رقم 111

ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

111. Улар дедилар: «Сенга пасткаш (ялангоёқ) кимсалар эргашган бўлса, (бизлар сенга (қандай қилиб иймон келтирурмиз?»

آية رقم 112

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

112. (Нуҳ) айтди: «Мен уларнинг иш-амал қилгувчи эканликларини билмасман.

آية رقم 113

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

113. Агар пайқай олсангизлар уларнинг ҳисоб-китоби ёлғиз Парвардигоримнинг зиммасидадир.

آية رقم 114

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

114. Ва мен (сизнинг сўзингизга кириб) мўмин бўлган кишиларни (ҳузуримдан) қувмайман ҳам.

آية رقم 115

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

115. Мен фақат очиқ огоҳлантиргувчидирман».

آية رقم 116

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

116. Улар дедилар: «Қасамки, агар (бу даъватингдан) тўхтамасанг эй Нуҳ, албатта тошбўрон қилингувчилардан бўлурсан!»

آية رقم 117

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

117. (Шунда Нуҳ) айтди: «Парвардигорим, қавмим мени ёлғончи қилдилар.

آية رقم 118

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

118. Энди Сен Ўзинг мен билан уларнинг орасини очиб қўйгин ва менга ҳамда мен билан бирга бўлган мўмин кишиларга нажот бергин».

آية رقم 119

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

119. Бас, Биз унга ва у билан бирга бўлган кишиларга (одамлар, ҳайвонлар ва паррандалар билан) лиқ тўла бўлган кемада нажот бердик.

آية رقم 120

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

120. Сўнгра, (уларга нажот берганимиздан кейин) қолганларни ғарқ қилдик.

آية رقم 121

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

121. Албатта, бунда (яъни, Нуҳ ва унинг қавми ҳақидаги қиссада) оят-ибрат бордир. (Лекин одамларнинг) кўплари иймон келтиргувчи бўлмадилар.

آية رقم 122

ﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

122. Шак-шубҳасиз, Парвардигорингизнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир.

آية رقم 123

ﮡﮢﮣ ﮤ ​

123. Од (қабиласи) пайғамбарларни ёлғончи қилди.

آية رقم 124

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

124. Ўшанда уларга биродарлари Ҳуд айтган эди: (Аллоҳдан) қўрқмайсизларми?!

آية رقم 125

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

125. Албатта мен сизлар учун ишончли пайғамбардирман.

آية رقم 126

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

126. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат этинглар!

آية رقم 127

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

127. Мен бу (даъватим) учун сизлардан ажр-мукофот сўрамайман. Менинг ажр-мукофотим фақат барча оламларнинг Парвардигори зиммасидадир.

آية رقم 128

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

128. Сизлар ҳар бир тепаликка ўйин-кулги учун бир белги — баланд бино қураверасизларми?!
____________________
И з о ҳ. Нақл қилишларича, Од қабиласи ҳою-ҳавасга жуда берилган бўлиб, ўз шаҳарларидан ташқаридаги йўл ёқаларига ҳам ўйин-кулги қиладиган баланд-қимматбаҳо иморатлар қуришар ва ўзлари яшайдиган уй-жойларни ҳам гўё ҳеч қачон ўлмайдигандек ҳаддан ортиқ мустаҳкам ва нақшу-нигорли қилиб қуриб, бутун умрларини мана шундай беҳуда ишларга сарфлашар ва бу билан фахрланиб, мақтаниб юрар эдилар. Юқоридаги ва қуйидаги оятларда Ҳуд алайҳиссалом уларни бундай беҳуда ишлар билан машғул бўлишдан қайтариб, дунё ва Охират учун фойдали юмушлар билан банд бўлишга даъват қилганлари ҳақида хабар берилади.

آية رقم 129

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

129. Ва гўё мангу яшаб қоладигандек қаср-саройлар соласизлар?!

آية رقم 130

ﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

130. Қачон (бирон кишини жазолаш учун) ушласангизлар, бераҳмларча ушлайсизлар?!

آية رقم 131

ﯴﯵﯶ ﯷ ​

131. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат этинглар!

آية رقم 132

ﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

132. Ва сизларни ўзларингиз биладиган неъматлар билан қўллаган-сийлаган Зотдан (Аллоҳдан) қўрқингиз!

آية رقم 133

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

133. У сизларни чорва ҳайвонлари ва ўғиллар билан,

آية رقم 134

ﰂﰃ ﰄ ​

134. Боғлар ва булоқлар билан қўллади-ку!

آية رقم 135

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

135. Албатта, мен сизларнинг устингизга улуғ куннинг — Қиёматнинг азоби тушишидан қўрқурман».

آية رقم 136

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

136. Улар дедилар: «Сенинг ваъз-насиҳат қилишинг ёки қилгувчилардан бўлмаслигинг бизлар учун баробардир (яъни, бизларга панд-насиҳат қилиб овора бўлма).

آية رقم 137

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

137. Албатта бу (айш-ишратга берилиб умр ўтказиш) аввалгилардан қолган одатдир.

آية رقم 138

ﭗﭘﭙ ﭚ ​

138. Бизлар азоблангувчи эмасмиз».

آية رقم 139

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

139. Бас, улар (Ҳудни) ёлғончи қилишгач, Биз уларни ҳалок этдик. Албатта бунда (яъни, Ҳуд ва унинг қавми бўлмиш Од қабиласи ҳақидаги қиссада) оят-ибрат бордир. (Лекин одамларнинг) кўплари иймон келтиргувчи бўлмадилар.

آية رقم 140

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

140. Шак-шубҳасиз, Парвардигорингизнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир.

آية رقم 141

ﭮﭯﭰ ﭱ ​

141. Самуд (қабиласи) пайғамбарларни ёлғончи қилди.

آية رقم 142

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

142. Ўшанда уларга биродарлари Солиҳ айтган эди: (Аллоҳдан) қўрқмайсизларми?!

آية رقم 143

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

143. Албатта мен сизлар учун ишончли пайғамбардирман.

آية رقم 144

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

144. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат этинглар!

آية رقم 145

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

145. Мен бу (даъватим) учун сизлардан ажр-мукофот сўрамайман. Менинг ажр-муофотим фақат барча оламларнинг Парвардигори зиммасидадир.

آية رقم 146

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

146. Сизлар бу ердаги нарсаларда қўйиб қўйилурмисиз?!

آية رقم 147

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

147. Боғлару булоқларда,

آية رقم 148

ﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

148. Экинлар ва новдалари мулойим хурмо дарахтлари ичида (қўйиб қўйилурмисиз яъни, шундай нозу неъматлардан фойдаланиб мангу яшайверамиз, деб ўйлайсизларми)?!

آية رقم 149

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

149. Яна моҳирлик билан тоғлардан уйлар ҳам йўнмоқдасизлар (ясамоқдасизлар)?!

آية رقم 150

ﮥﮦﮧ ﮨ ​

150. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат этинглар!

آية رقم 151

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

151. Ва бузғунчи кимсаларнинг амрига итоат этманглар!

آية رقم 152

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

152. Улар Ер юзида бузғунчилик қиладиган ва (ҳеч нарсани) ўнглай олмайдиган (ҳаддан ошувчи) кимсалардир».

آية رقم 153

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

153. Улар дедилар: «Ҳеч шак-шубҳасиз, сен сеҳрланган — ақлдан озган кимсалардандирсан.

آية رقم 154

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

154. Сен ҳам худди бизларга ўхшаган одамдирсан. Бас, агар (пайғамбарман деган даъвойингда) ростгўйлардан бўлсанг, бирон оят-мўъжиза келтир!»

آية رقم 155

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

155. У айтди: «(Менинг мўъжизам) мана шу туядир. (Маълум бир кун сув) ичиш навбати уникидир. Маълум бир кун эса сизларнинг ичиш навбатингиздир.

آية رقم 156

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

156. Яна унга бирон ёмонлик етказмангларки, у ҳолда сизларни улуғ Куннинг — Қиёматнинг азоби ушлар».

آية رقم 157

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

157. Бас, улар (туяни) сўйдилару, надомат қилгувчиларга айландилар.

آية رقم 158

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

158. Уларни азоб ушлади. Албатта бунда (яъни, Солиҳ ва унинг қавми ҳақидаги қиссада) оят-ибрат бордир. (Лекин одамларнинг) кўплари иймон келтиргувчи бўлмадилар.

آية رقم 159

ﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

159. Шак-шубҳасиз, Парвардигорингнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир.

آية رقم 160

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

160. Лут қавми пайғамбарларни ёлғончи қилди.

آية رقم 161

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

161. Ўшанда уларга биродарлари Лут айтган эди: «(Аллоҳдан) қўрқмайсизларми?

آية رقم 162

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

162. Албатта мен сизлар учун ишончли пайғамбардирман.

آية رقم 163

ﭣﭤﭥ ﭦ ​

163. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат этинглар!

آية رقم 164

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

164. Мен бу (даъватим) учун сизлардан ажр-мукофот сўрамайман. Менинг мукофотим фақат барча оламларнинг Парвардигори зиммасидадир.

آية رقم 165

ﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

165. Сизлар бутун оламлардан (ажраб — ҳеч бир жонзот қилмаган ишни қилиб) эркакларга яқинлашурмисизлар?!

آية رقم 166

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

166. Ва Парвардигорингиз сизлар учун яратган жуфти ҳалолларингизни тарк қилурмисиз?! Йўқ, сизлар ҳаддан ошувчи қавмдирсизлар».

آية رقم 167

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

167. Улар дедилар: «Қасамки, агар тўхтамасанг эй Лут, албатта сургун қилингувчилардан бўлурсан».

آية رقم 168

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

168. У айтди: «Албатта мен сизларнинг (бу) ишларингизни ёмон кўргувчиларданман.

آية رقم 169

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

169. Парвардигорим, менга ва аҳлимга (яъни, менга иймон келтирган кишиларга) улар (кофирларнинг) қилаётган амаллари (оқибати)дан нажот бергин».

آية رقم 170

ﮛﮜﮝ ﮞ ​

170. Бас, Биз унга ва унинг барча аҳли тобеъларига нажот бердик.

آية رقم 171

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

171. Магар (азоб остида) қолгувчилардан бўлган бир кампирга (яъни, Лутнинг иймонсиз бўлган хотинига нажот бермадик).

آية رقم 172

ﮤﮥﮦ ﮧ ​

172. Сўнгра бошқаларни ҳам ҳалок қилдик.

آية رقم 173

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

173. Ва уларнинг устига (тош) ёмғир ёғдирдик. Бас, (азоб ҳақида) огоҳлантирилган (лекин ўзларининг ярамас қилмишларидан қайтмаган) кимсаларнинг ёмғири нақадар ёмон бўлди.

آية رقم 174

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

174. Албатта бунда (Лут ва унинг қавми ҳақидаги қиссада) оят-ибрат бордир. (Лекин одамларнинг) кўплари иймон келтиргувчи бўлмадилар.

آية رقم 175

ﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

175. Шак-шубҳасиз, Парвардигорингизнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир.

آية رقم 176

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

176. Дарахтзор эгалари (яъни, Шуъайб пайғамбар қавми) пайғамбарларни ёлғончи қилдилар.

آية رقم 177

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

177. Ўшанда уларга Шуъайб айтган эди: (Аллоҳдан) қўрқмайсизларми?!

آية رقم 178

ﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

178. Албатта мен сизлар учун ишончли пайғамбардирман.

آية رقم 179

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

179. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар ва менга итоат этинглар!

آية رقم 180

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

180. Мен бу (даъватим) учун сизлардан ажр-мукофот сўрамайман. Менинг ажр-мукофотим фақат барча оламларнинг Парвардигори зиммасидадир.

آية رقم 181

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

181. Ўлчовни тўла ўлчанглар ва камайтириб (тортгувчилардан) бўлманглар!

آية رقم 182

ﰋﰌﰍ ﰎ ​

182. Ва тўғри тарози билан тортинглар!

آية رقم 183

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗ ﰘ ​

183. Одамларга нарсаларини камайтириб берманглар ва Ер юзида бузғунчилик қилиб санқиб юрманглар!

آية رقم 184

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

184. Ҳамда сизларни ҳам (сизлардан) аввал яралган умматларни ҳам яратган зот — Аллоҳдан қўрқинглар!»

آية رقم 185

ﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

185. Улар дедилар: «Ҳеч шак-шубҳасиз, сен сеҳрланган — ақлдан озган кимсалардандирсан.

آية رقم 186

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

186. Сен ҳам худди бизларга ўхшаган одамдирсан. Албатта бизлар сени ёлғончи кимсалардан, деб гумон қилурмиз.

آية رقم 187

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

187. Бас, агар ростгўйлардан бўлсанг, устимизга осмондан бир бўлагини ташлаб юбор!»

آية رقم 188

ﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

188. У айтди: «Парвардигорим Ўзи сизларнинг қилаётган амалларингизни жуда яхши билгувчидир (яъни, сизлар қандай азобга мустаҳиқ бўлсангиз, Аллоҳ ўзи билиб жазоингизни бергувчидир)».

آية رقم 189

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

189. Бас, улар (Шуъайбни) ёлғончи қилишгач, уларни «соябон» кунининг азоби ушлади. Дарҳақиқат, у улуғ-даҳшатли куннинг азоби эди.
____________________
И з о ҳ. Уламолар айтишларича, Аллоҳ таоло Шуъайб алайҳиссаломнинг қавмини Шуъайбга иймон келтиришдан бош тортишгач, аввало қаттиқ иссиқ билан ушлаган экан, улар нафаслари қайтиб уйларидан ташқарига саҳрога чиққанларида, Аллоҳ таоло уларнинг устига соябон қилиб бир булут юборган ва улар ўша «соябон» остида тўпланиб турганларида осмондан олов ёғилиб барчалари тириклай ёниб кетган эканлар.

آية رقم 190

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

190. Албатта, бунда (яъни, Шуъайб ва унинг қавми ҳақидаги қиссада) оят-ибрат бордир. (Лекин одамларнинг) кўплари иймон келтиргувчи бўлмадилар.

آية رقم 191

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

191. Шак-шубҳасиз, Парвардигорингизнинг Ўзи (кофирлар устидан) ғолиб, (мўминларга) меҳрибондир.

آية رقم 192

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

192. Албатта (бу Қуръон) барча оламлар Парвардигори томонидан нозил қилингандир.
____________________
И з о ҳ. Ушбу сурада ўтган пайғамбарлар ва уларнинг қавмлари ҳақидаги етти қисса мазкур бўлди. Аллоҳ таоло Ўзининг сўнгги пайғамбари Муҳаммад алайҳис-салоту вас-саломга Макка мушрикларининг иймонсизликларидан беҳад озор чекиб турган пайтларида аввалги пайғамбарларнинг қиссаларини сўйлаш билан у кишига таскин-тасалли бериб, бундай иймонсиз кимсалар илгари ҳам бўлганини ва бундан кейин ҳам албатта бўлишини билдиради. «Албатта бунда оят-ибрат бордир».

آية رقم 193

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

193. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), уни (яъни, Қуръонни) Руҳул-Амин — Жаброил нозил қилди.

آية رقم 194

ﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

194. Сиз (Охират азобидан) огоҳлантиргувчилардан бўлишингиз учун қалбингизга

آية رقم 195

ﮣﮤﮥ ﮦ ​

195. Очиқ-равшан арабий тил билан (нозил қилди).

آية رقم 196

ﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

196. Албатта (Қуръон ҳақидаги хабарлар) ўтганларнинг китобларида ҳам бордир.

آية رقم 197

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

197. Ахир (Қуръон ҳақида) Бани Исроил олимлари ҳам билишлари (Макка мушриклари) учун (Қуръон ҳақиқатан Аллоҳ томонидан нозил бўлганига) оят-далил эмасми?!

آية رقم 198

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

198. Агар Биз (Қуръонни) ажамлардан (яъни, араб бўлмаган кишилардан) бирига нозил қилсак,

آية رقم 199

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

199. Бас, у (Қуръонни) уларга ўқиб берса, унга ҳам иймон келтиргувчи бўлмас эдилар.

آية رقم 200

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

200. (Пайғамбарларни ёлғончи қилишни) жиноятчи кимсаларнинг дилларига мана шундай йўллаб-киритиб қўйганмиз.

آية رقم 201

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

201. Улар то аламли азобни кўрмагунларича, (Қуръонга) иймон келтирмайдилар.

آية رقم 202

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

202. Бас, у (азоб) уларга ўзлари сезмаган ҳолларида тўсатдан келур.

آية رقم 203

ﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

203. Сўнг улар: «Бизларга (бир оз) муҳлат берилармикан, (албатта иймон келтирган бўлур эдик)», деб қолурлар.

آية رقم 204

ﯽﯾ ﯿ ​

204. Бас, улар Бизнинг азобимизни шоштирурларми?!

آية رقم 205

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

205. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), хабар беринг-чи, агар Биз уларни (узоқ) йиллар (сиҳат-саломатлик, мол-давлат билан) фойдалантирсак-да,

آية رقم 206

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

206. Сўнгра уларга ваъда қилинган нарсалар (яъни, азоб) келса,

آية رقم 207

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

207. (Ўша пайт) уларга (ҳаёти дунёда) фойдаланган нарсалари асқотурми?!

آية رقم 208

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

208. Биз бирон қишлоқ-шаҳарни ҳалок қилмадик, магар унинг учун (азоб-ҳалокатдан) огоҳлантиргувчи (пайғамбарлар) бўлган.

آية رقم 209

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

209. (Ўшанда у қишлоқ аҳли ўз пайғамбарларини ёлғончи қилганларидан кейингина келажак авлод учун) эслатма-ибрат бўлсин, деб (ҳалок қилдик). Ва Биз золим бўлмадик.

آية رقم 210

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

210. (Қуръонни осмондан) жинлар олиб тушганлари йўқ.

آية رقم 211

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

211. Улар учун бунинг имкони йўқ ва улар бунга қодир шахслар эмаслар.

آية رقم 212

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

212. Чунки улар (ваҳийни ўғринча) эшитиб олишдан четлатилганлари аниқдир.
____________________
И з о ҳ. Макка мушриклари аввал «Қуръонни Муҳаммаднинг ўзи ёзиб олган», деб кўрдилар, лекин бу иғволари фойда бермади, чунки Пайғамбар алайҳис-салоту вас-саломнинг Қуръондек беназир Китобни ёзиш эмас, балки уни ўқиб беришга ҳам қодир бўлмаган саводсиз киши эканликлари маккаликларга маълум эди. Шундан кейин, улар «Муҳаммаднинг ҳам бошқа коҳин-фолбинларга ўхшаб ўз жинлари бор. Қуръонни унга ўшалар ўргатадилар», деган янги ёлғонни ўйлаб топдилар. Мазкур оятларда Аллоҳ таоло бу иш жинларнинг қўлидан келмаслигини, улар осмон хабарларини эшитишдан четлатилганларини айтиб (бу ҳақда Ҳижр сурасининг 17-18-оятларида ҳам зикр қилинган эди) Қуръони Карим У зотнинг Ўзи нозил қилган китоб эканини таъкидлайди. Суранинг 221-223-оятларида яна шу мавзуга қайтилиб, жинлар кимларнинг олдига тушиши аниқ айтилади.

آية رقم 213

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

213. Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), сиз Аллоҳ билан бирга бошқа бирон «илоҳ»га илтижо қилманг! Акс ҳолда азоблангувчи кимсалардан бўлиб қолурсиз.

آية رقم 214

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

214. Ва яқин қариндош-уруғларингизни (Аллоҳнинг азобидан) огоҳлантиринг!
____________________
И з о ҳ. Ушбу икки оятда Аллоҳ таоло Ўз пайғамбарига ёлғиз Аллоҳдан ўзга бирон кимса ё нарсага сиғинмасликни ва бошлаб бу Ҳақ динга ўз қариндош-уруғларини чорлашни буюрди. Шу оятлар нозил бўлиши билан Пайғамбар алайҳис-салоту вас-салом қариндошларини йиғиб, уларни Охират азобидан фақат ўз иймон-амаллари билангина халос бўлишлари мумкин эканлиги ҳақида огоҳлантирадилар ва жумладан ўз қизларига қараб шундай дейдилар: «Эй Фотима, қанча сўраб-ёлвормагин, Охират кунида мен сенга асқотмайман (яъни, Охират азобидан пайғамбар қизи эканинг учун эмас, балки ўз амалинг билангина қутула олурсан), дейдилар. Бу Муҳаммад алайҳис-салоту вас-саломнинг барча умматларига сабоқдир.

آية رقم 215

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

215. Ўзингизга эргашган мўминлар учун қанотингизни паст тутинг (яъни, уларга хушхулқ билан камтарона муомалада бўлинг)!

آية رقم 216

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

216. Бас, агар улар итоатсизлик қилсалар, у ҳолда айтинг: «Албатта мен сизларнинг амалингиздан покдирман».

آية رقم 217

ﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

217. Ғолиб ва меҳрибон (Аллоҳ)га таваккул қилинг!

آية رقم 218

ﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

218. У сизни ўзингиз (намоз учун) тураётган вақтингизда ҳам кўриб турар.

آية رقم 219

ﮜﮝﮞ ﮟ ​

219. Сажда қилгувчилар (намоз ўқувчилар) орасида (имом бўлган ҳолингизда намоз рукнларининг биридан иккинчисига) кўчаётган (вақтингизда ҳам кўриб турар).

آية رقم 220

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

220. Шак-шубҳасиз, У эшитгувчи, билгувчи Зотдир.

آية رقم 221

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

221. (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), айтинг: «Мен сизларга жинлар кимларга тушиши ҳақида хабар берайми?

آية رقم 222

ﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

222. Улар барча гуноҳга ботган товламачиларга тушиб;

آية رقم 223

ﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

223. Эшитиб олганларини уларга ташларлар. Уларнинг (жинларнинг) кўплари ёлғончилардир».

آية رقم 224

ﯘﯙﯚ ﯛ ​

224. Шоирларга йўлдан озганлар эргашур.

آية رقم 225

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

225. Уларнинг (сўз водийларидан) ҳар водийда дайдишларини (яъни, ўзларига ёқиб қолган энг тубан кимса ё нарсаларни ҳам кўкка кўтариб, ёқтирмаганларини тупроққа қоришларини) кўрмадингизми?!

آية رقم 226

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

226. Ва ўзлари қилмайдиган нарсаларни айтишларини (кўрмадингизми?!)

آية رقم 227

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

227. Магар иймон келтирган ва яхши амаллар қилган ҳамда доим Аллоҳни ёдда тутган ва (илгари) мазлум бўлганларидан кейин (Ислом зафар топгач), ғолиб бўлган кишилар (яъни, шоирлар йўлдан оздиргувчи эмаслар). Золим кимсалар эса яқинида қандай оқибатга қараб кетаётганларини билиб қолурлар.
____________________
И з о ҳ. Бу оятлар барча замонлардаги Аллоҳдан қўрқмайдиган, устларидаги ҳокимият — сиёсат ўзгариши билан ёзаётган мавзулари, қаҳрамонлари ҳам ўзгариб кетаверадиган, ўзгаларга тўғрилик, эзгулик ҳақида лоф уриб, ўзлари нопок йўллардан юрадиган маддоҳ қаламкашлар ва ўзларининг бор илҳом-истеъдодларини маъшуқаларининг таъриф-тавсифларига сарф қиладиган назмбозлар ҳақидадир. Лекин иймонли, эзгу амаллар қиладиган ва доим Аллоҳни ёдда тутадиган шоирлар бундан мустасно эканлиги тўғрисида қуйидаги ояти каримада айтиб ўтилади. Яна бу хусусда Пайғамбар алайҳис-салоту вас-саломдан ҳам кўп ҳадислар ривоят қилинган. Шулардан бири мана бу ҳадисдир. Саҳобалардан бўлган бир шоир келиб Пайғамбар алайҳис-салоту вас-саломга, Аллоҳ таоло шоирлар ҳақида айтган бу сўзлардан кейин бизларнинг ҳолимиз не кечади, деганларида ҳазрат шундай жавоб берганлар: «Мўмин киши ҳам тиғи билан, ҳам тили (яъни, қалами) билан Аллоҳ йўлида жиҳод қилур. Яратган Эгамнинг номига қасамки, сизлар отадиган ўқнинг тиғи ўткирроқдир».