ترجمة معاني سورة الحجر باللغة الطاجيكية من كتاب Tajik - Tajik translation

Tajik - Tajik translation

آية رقم 1

ҲИҶР


Алиф, лом, ро. Ин аст-оёти китоб ва Қуръони равшангар.
آية رقم 2

Бисёр вақт кофирон орзу кунанд, ки эй кош мусалмон мебуданд,
آية رقم 3

Бигузорашон, то бихӯранд ва баҳравар шаванд ва орзу ба худ машғулашон дорад, ба зуди хоҳанд донист.
آية رقم 5

Ҳеҷ уммате аз аҷали худ на пеш меафтад ва на пас мемонад.
آية رقم 6

Ва гуфтанд: «Эй марде, ки Қуръон ба ту нозил шуда, ҳаққо, ки ту девонаӣ!
آية رقم 7

Агар рост мегӯӣ, чаро фариштагонро барои мо намеоварӣ?»

Мо фариштагонро ғайри ба ҳақ нозил намекунем ва дар он ҳангом дигар мӯҳлаташон надиҳанд.
آية رقم 9

Мо Қуръонро худ нозил кардаем ва худ нигаҳбонаш ҳастем.
آية رقم 10

Ва Мо расулони худро пеш аз ту ба миёни қавмҳои пешин фиристодаем.
آية رقم 11

Ҳар паёмбаре бар онҳо фиристода шуд, албатта масхарааш карданд.
آية رقم 12

Роҳашро дар дили гунаҳгорон инчунин мекушоем!
آية رقم 13

Ба он имон намеоваранд ва суннати пешиниён чунин будааст.
آية رقم 15

гӯянд: «Чашмони моро ҷоду кардаанд, балки мо мардуме ҷодузада ҳастем!»
آية رقم 16

Ва албатта дар осмон бурҷҳое офаридем ва барон бинандагонашон биёростем.
آية رقم 17

Ва аз ҳар шайтони раҷиме ҳифзашон кардем.
آية رقم 18

Ғайри он ки дуздона гӯш медод ва шарорае равшан таъқибаш кард.

Ва заминро густурдем ва дар он кӯҳҳое азим афкандем. Ва аз ҳар чиз ба шевае санҷида дар он рӯёнидем.
آية رقم 20

Ва маъишати шумо ва касонеро, ки шумо рӯзидеҳашон нестед, дар он ҷо қарор додем.

Ҳар чӣ ҳаст, хазинаҳои он назди Мост ва Мо ҷуз ба андозае муъайян онро намефиристем.

Ва бодҳои обистанкунандаро фиристодем ва аз осмон обе нозил кардем ва шуморо ба он сероб сохтем ва шуморо нарасад, ки хазинадори он, бошед.
آية رقم 23

Албатта Мо ҳастем, ки зинда мекунем ва мемиронем ва баъд аз ҳама боқӣ мемонем.
آية رقم 24

Ва медонем чӣ касоне аз шумо аз ин пеш рафтаанд ва чӣ касоне боқӣ мондаанд.
آية رقم 25

Ва Парвардигори ту ҳамаро зинда карда ҷамъ мегардонад, зеро Ӯст, ки ҳакиму доност!
آية رقم 26

Мо одамиро аз гили хушк, аз лаҷани (лойи) бӯйнок офаридем.
آية رقم 27

Ва ҷинро пеш аз он аз оташи сӯзандаи бедуд офарида будем.

Ва Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Мехоҳам башаре аз гили хушк, аз лои бӯйнок биёфаринам.

Чун офаринишамро ба поён бурдам ва аз рӯҳи Худ дар он дамидам, дар баробари ӯ ба саҷда бияфтед».
آية رقم 30

Фариштагон ҳамагӣ саҷда карданд,
آية رقم 31

ғайри Иблис, ки сар боззад, ки бо саҷдакунандагон бошад.

Гуфт: «Ман барои башаре, ки аз гили хушк, аз лойи бӯйнок офаридаӣ, саҷда намекунам».
آية رقم 34

Гуфт: «Аз он ҷо берун шав, ки рондашуда ҳастӣ.
آية رقم 36

Гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро то рӯзе, ки дубора зинда мешаванд, мӯҳлат деҳ».
آية رقم 37

Гуфт: «Ту дар шумори мӯҳлатёфтагонӣ,
آية رقم 38

то он рӯзе, ки вақташ маълум аст».

Гуфт: «Эй Парвардигори ман, чун маро ноумед кардӣ, дар рӯи замин бадиҳоро дар назарашон биёроям ва ҳамагонро гумроҳ кунам,
آية رقم 40

ғайри онҳо, ки бандагони боихлоси Ту бошанд».
آية رقم 41

Гуфт: «Роҳи ихлос роҳи ростест, ки ба Ман мерасад.

Туро бар бандагони Ман ғолибияте нест, магар бар он гумроҳоне, ки туро пайравӣ кунанд.
آية رقم 43

Ва ҷаҳаннам ваъдагоҳи ҳама аст.
آية رقم 44

Ҳафт дар дорад ва барои хар дар гурӯҳе аз онон муъайян шудаанд.
آية رقم 45

Парҳезгорон дар биҳиштҳо, канори чашмасоронанд.
آية رقم 46

Ба саломату эминӣ дохил шавед».

Ҳар кинаеро аз дилашон баркандаем, ҳама бародаранд, бар тахтҳо рӯбарӯи ҳаманд.
آية رقم 48

Ҳеҷ ранҷе ба онҳо намерасад ва аз он ҷо берунашон наронанд.
آية رقم 49

Ба бандагонам хабар деҳ, ки ман бахшояндаву меҳрубонам.
آية رقم 51

Ва аз меҳмонони Иброҳим хабардорашон кун».

Он гоҳ, ки бар ӯ дохил шуданд ва гуфтанд: «Салом!» Иброҳим гуфт: «Мо аз шумо метарсем!»
آية رقم 53

Гуфтанд: «Матарс, мо туро ба писаре доно мужда (хушхабар) медиҳем».
آية رقم 54

Гуфт: «Оё маро мужда медиҳед, бо он ки пир шудаам? Ба чӣ чиз муждаам медиҳед?»
آية رقم 55

Гуфтанд: «Ба ҳақ хушхабарат додем, аз ноумедон мабош!»
آية رقم 56

Гуфт: «Ҷуз гумроҳон чӣ касе аз раҳмати Парвардигораш ноумед мешавад?»
آية رقم 57

Гуфт: «Эй расулон, кори шумо чист?»
آية رقم 58

Гуфтанд: «Мо ба сари мардуме гунаҳкор фиристода шудаем,
آية رقم 59

ғайри хонадони Лут, ки ҳамаро наҷот медиҳем,
آية رقم 60

ҷуз занашро, ки муқаррар кардаем, ки аз боқимондагон бошад».
آية رقم 61

Чун расулон назди хонадони Лут омаданд,
آية رقم 63

Гуфтанд: «На, чизеро, ки дар он шак мекарданд, овардаем.
آية رقم 64

Мо туро хабари рост овардаем ва мо ростгӯёнем.

Чун посе аз шаб бигзарад, хонадони худро берун бубар ва худ аз паи онҳо рав ва набояд ҳеҷ як аз шумо ба ақиб бингарад. Ва ҳар ҷо, ки фармонатон додаанд, биравед».

Ва барои ӯ ҳодисаро ҳикоят кардем, ки чун субҳ фаро расад, решаи онҳо барканда шавад.
آية رقم 67

Аҳли шаҳр шодикунон омаданд.
آية رقم 68

Гуфт: «Инҳо меҳмонони мананд, маро расво макунед.
آية رقم 69

Аз Худованд битарсед ва маро шармсор масозед».
آية رقم 70

Гуфтанд: «Магар туро аз мардум манъ накарда будем?»
آية رقم 71

Гуфт: «Агар қасде доред, инак духтарони ман ҳастанд».
آية رقم 72

Ба ҷони ту савганд, ки онҳо дар мастии худ саргашта буданд.
آية رقم 73

Чун субҳ бидамид, ононро фарёд фурӯ гирифт.
آية رقم 74

Шаҳрро зеру забар кардем ва бороне аз сиҷҷил бар онон боронидем.
آية رقم 75

Дар ин ибратҳост барои ибратгирандагон.
آية رقم 76

Ва он шаҳр акнун дар сари роҳи корвониён аст.
آية رقم 78

Ва мардуми Айка низ ситамкор буданд.
آية رقم 79

Аз онҳо интиқом гирифтем ва шаҳрҳои он ду қавм ошкоро бар сари роҳанд.
آية رقم 80

Мардуми Ҳиҷр низ паёмбаронро ба дурӯғ нисбат доданд.
آية رقم 81

Оёти Худро бар онон расонидем, вале аз он рӯй мегардонданд.
آية رقم 82

Хонаҳои худро, то тинҷ бошанд, дар куҳҳо меканданд.
آية رقم 83

Субҳгоҳон ононро фарёд фурӯ гирифт.

Осмонҳову замин ва он чиро, ки миёни онҳост, ба ғайри ҳақ наёфаридаем. Ва бешак қиёмат фаро мерасад. Пас гузашт кун, гузаште некӯ.
آية رقم 86

Албатта Парвардигори ту офаринандае доност!
آية رقم 87

Мо сабъаммасонӣ ва Қуръони бузургро ба ту додем.

Агар баъзе аз мардону занонашонро ба чизе баҳравар сохтаем, ту ба он нигоҳ макун. Ва ғами онҳоро махӯр. Ва дар баробари мӯъминон фурӯтан (хоксор) бош.
آية رقم 89

Ва бигӯ: «Ман бимдиҳандае равшангарам».
آية رقم 90

Ҳамонанди азобе, ки бар тақсимкунандагон нозил кардем:
آية رقم 91

онол, ки Қуръонрю ба қисмҳо тақсим карда буданд.
آية رقم 92

Ба Парвардигорат савганд, ки ҳамаро бозхост кунем,
آية رقم 93

ба хотири корҳое, ки мекардаанд!
آية رقم 94

Ба ҳар чӣ амр шудаӣ, сареҳу баланд бигӯ ва аз мушрикон рӯйгардон бош!
آية رقم 95

Мо масхаракунандагонро аз ту бозмедорем,

онҳо, ки бо Оллоҳ худое дигар қоил мешаванд. Пас ба зудӣ хоҳанд донист.
آية رقم 98

Ба ситоиши Парвардигорат тасбеҳ кун ва аз саҷдакунандагон бош!
آية رقم 99

Ва Парвардигоратро бипараст, то лаҳзаи маргат фаро расад!
تقدم القراءة