ترجمة معاني سورة القمر باللغة الفارسية من كتاب Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

آية رقم 1

قمر


قیامت نزدیک شد وماه بشکافت( ).
آية رقم 2

واگر (کافران) معجزه ای ببینند, روی بگردانند وگویند: «(این) جادویی قوی است».
آية رقم 3

وآنها (آیات ونشانه های الهی را) تکذیب کردند و از هوی نفس خود پیروی کردند, وهرکاری قرار گاهی دارد.
آية رقم 4

وبه راستی برای آنان به اندازه ی کافی خبر هایی (پندآمیزی) آمده است که (از گناهان وبدیها) باز می دارد.
آية رقم 5

(این آیات) حکمت (ودانش) تمام (ورسا) است. پس (برای افراد جاهل ولجوج) هشدارها سودی نمی بخشد.

بنابر این (ای پیامبر) از آنها روی بگردان, (تا آن) روزی که دعوت کننده ای (مردم را) به امر وحشتناکی دعوت کند.
آية رقم 7

در حالی که چشمانشان فرو هشته باشد از قبرها بیرون آیند گویی که آنها ملخهایی پراکنده هستند.

وبه سوی دعوت کننده می شتابند. کافران می گویند: «این روز سختی است».

پیش از آنها قوم نوح تکذیب کرده بودند, پس بنده ی ما (نوح) را تکذیب کردند وگفتند: «(او) دیوانه است» و(با او) درشتی کردند (وآزردند).
آية رقم 10

پس او پروردگارش را خواند (و عرض کرد): «من مغلوب شده ام, پس یاریم فرما (واز آنها انتقام بگیر)».
آية رقم 11

آنگاه درهای آسمان را با آبی (فراوان و) فروریزنده گشودیم.

واز زمین چشمه‌های جوشاندیم (وجاری نمودیم). پس این (دو) آب (آسمان وزمین) برای امری که مقدر شده بود باهم در آمیختند.
آية رقم 13

و او (= نوح) را بر (مرکبی) ساخته شده از تخته ومیخ سوار کردیم.
آية رقم 14

زیر نظر (وحفاظت) ما روان بود, کیفری بود برای کسانی که کافر شده بودند.
آية رقم 15

وبه راستی ما این (ماجرا) را (به عنوان) نشانه ای بر جای گذاشتیم, پس آیا کسی هست که پند گیرد؟!
آية رقم 16

پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!
آية رقم 17

ویقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
آية رقم 18

(قوم) عاد (نیز) تکذیب کردند, پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!

ما تند باد (سرد (وحشتناکی) در روزی شوم طولانی بر آنها فرستادیم.
آية رقم 20

که مردم را (از جا) بر می کند, گویی که آنها تنه های نخل ریشه کن شده اند.
آية رقم 21

پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!
آية رقم 22

ویقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
آية رقم 23

(قوم) ثمود (نیز) هشدار دهندگان را تکذیب کردند.

وگفتند: «آیا از یک بشری از (جنس) خودمان پیروی کنیم؟! (اگر چنین کنیم) آنگاه ما در گمراهی ودیوانگی خواهیم بود,

آیا از میان ما تنها بر او وحی نازل شده است؟ (خیر) بلکه او دروغگوی خود پسند است».
آية رقم 26

فردا خواهند دانست چه کسی دروغگوی خود پسنداست.
آية رقم 27

بی گمان ما ماده شتر( ) را برای آزمایش آنها می فرستیم, پس (ای صالح) منتظر (پایان کار) شان باش وصبر پیشه کن.

وبه آنها خبر ده که همانا آب (قریه) در میان آنها (وناقه) تقسیم شده است, هرکه در نوبت خود باید حاضر شود.
آية رقم 29

پس آنها یار خود( ) را صدا زدند, آنگاه (آمد و) دست بکار شد و (شتر را) پی کرد.
آية رقم 30

پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!
آية رقم 31

بی گمان ما یک صیحه (= بانگ مرگباری) بر آنها فرستادیم, پس (همگی) به صورت گیاه خشک خردشده ای در آمدند.
آية رقم 32

و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
آية رقم 33

قوم لوط هشدار دهندگان را تکذیب کردند.

بی گمان ما شن باد تندی بر آنها فرستادیم (وهمگی هلاک کردیم) جز خاندان لوط که سحرگاهان نجاتشان دادیم.
آية رقم 35

(این) نعمتی بود از سوی ما, این گونه کسی را که شکر کند پاداش می دهیم.
آية رقم 36

و به راستی (لوط) آنها را از عقوبت (سخت) ما بیم داد, پس آنها با هشدارها مجادله (وستیز) کردند.

و به راستی آنها از او (= لوط) خواستند که مهمانش را (برای کار زشت) در اختیارشان بگذارد, پس ما دیدگانشان را کور کردیم, (وگفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا و(طعم) هشدارهای مرا بچشید».
آية رقم 38

و یقیناً صبحگاهان عذابی پایدار آنها را فروگرفت (وهلاک کرد).
آية رقم 39

(وگفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا (وطعم) هشدارهای مرا بچشید».
آية رقم 40

و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
آية رقم 41

وبه راستی هشدار دهندگان به سراغ خاندان فرعون آمدند.
آية رقم 42

(آنها) همۀ آیات (ومعجزات) ما را تکذیب کردند, پس ما آنها را گرفتیم, گرفتن پیروزمندی توانا!

(ای قریش) آیا کفار شما از آنها بهترند یا برای شما امان نامه ای در کتابها (ی آسمانی پیشین) است.
آية رقم 44

یا می گویند: «ما جماعتی (نیرومند و) پیروزیم».
آية رقم 45

به زودی آن جمع (کفار قریش) شکست می خورد و پشت می کنند, (و پا به فرار می گذارند)( ).
آية رقم 46

بلکه قیامت وعده گاه آنها ست, وقیامت سخت تر وتلخ تر است.
آية رقم 47

بی گمان گناهکاران در گمراهی ودیوانگی هستند.

روزی که بر چهره هایشان در آتش (جهنم) کشیده می شوند (وبه آنها گفته می شود:) «(طعم) آتش دوزخ را بچشید».
آية رقم 49

بی گمان ما همه چیز را به اندازه آفریدیم.
آية رقم 50

وفرمان ما جزیک بار نیست, همچون یک چشم برهم زدنی است.
آية رقم 51

وبه راستی ما (کسانی که) همانند شما (بودند), هلاک کردیم پس آیا کسی هست که متذکر شود (وپندگیرد)؟!
آية رقم 52

و هر چیزی را که انجام داده اند در نامه ها (ی اعمالشان ثبت) است.
آية رقم 53

وهر (کار) کوچک و بزرگ نوشته شده است.
آية رقم 54

بی گمان پر هیزگاران در باغها و(کنار) نهرها (ی بهشتی) هستند.
آية رقم 55

در (جایگاه و) مجلس صدق (وراستی) نزد فرمانروایی مقتدر.
تقدم القراءة