ترجمة معاني سورة القمر باللغة الفارسية من كتاب الترجمة الفارسية - حسين تاجي

قیامت نزدیک شد و ماه بشکافت [ دونیم شدن ماه، معجزه‌ای از معجزات رسول الله صلی الله علیه وسلم می‌باشد، که در احادیث متواتر با اسناد‌‌‌‌های صحیح روایت شده است (تفسیر ابن کثیر).].

آية رقم 2

ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ

و اگر (کافران) معجزه‌ای ببینند، روی بگردانند و گویند: «(این) جادویی قوی است».

آية رقم 3

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ

و آن‌ها (آیات و نشانه‌های الهی را) تکذیب کردند و از هوی نفس خود پیروی کردند، و هرکاری قرار‌گاهی دارد.

آية رقم 4

ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ

و به راستی برای آنان به‌اندازۀ کافی خبر‌‌‌های (‌‌‌پندآمیزی) آمده است که (از گناهان و بدی‌ها) باز می‌دارد.

آية رقم 5

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ

(این آیات) حکمت (و دانش) تمام (و رسا) است. پس (برای افراد جاهل و لجوج) هشدار‌ها سودی نمی‌بخشد.

آية رقم 6

ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ

بنابراین (ای پیامبر!) از آن‌ها روی بگردان، (تا آن) روزی‌که دعوت کنند‌‌‌ه‌ای (مردم را) به امر وحشت‌ناکی دعوت کند.

آية رقم 7

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ

در حالی‌که چشمان‌شان فروهشته باشد از قبرها بیرون آیند گویی که آن‌ها ملخ‌هایی پراکنده هستند.

آية رقم 8

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ

و به سوی دعوت کننده می‌شتابند. کافران می‌گویند: «این روز سختی است».

آية رقم 9

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭ ﭮ

پیش از آن‌ها قوم نوح تکذیب کرده بودند، پس بندۀ ما (نوح) را تکذیب کردند و گفتند: «(او) دیوانه است» و (با او) درشتی کردند (و آزردند).

آية رقم 10

ﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ

پس او پروردگارش را خواند (و عرض کرد): «من مغلوب شده‌ام، پس یاریم فرما (و از آن‌ها انتقام بگیر)».

آية رقم 11

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ

آنگاه درهای آسمان را با آبی (فراوان و) فروریزنده گشودیم.

آية رقم 12

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ

و از زمین چشمه‌های جوشاندیم (و جاری نمودیم). پس این (دو) آب (آسمان و زمین) برای امری که مقدر شده بود باهم در‌آمیختند.

آية رقم 13

ﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ

و او (= نوح) را بر (مرکبی) ساخته شده از تخته و میخ سوار کردیم.

آية رقم 14

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ

زیر نظر (و حفاظت) ما روان بود، کیفری بود برای کسانی‌که کافر شده بودند.

آية رقم 15

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ

و به راستی ما این (ماجرا) را (به عنوان) نشانه‌ای بر جای گذاشتیم، پس آیا کسی هست که پند گیرد؟!

آية رقم 16

ﮙﮚﮛﮜ ﮝ

پس (بنگرید) عذاب و هشدار‌های من چگونه بود؟!

آية رقم 17

ﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ

و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم، پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!

آية رقم 18

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ

(قوم) عاد (نیز) تکذیب کردند، پس (بنگرید) عذاب و هشدار‌های من چگونه بود؟!

آية رقم 19

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖ ﯗ

ما تند باد سرد (وحشت‌ناکی) در روزی شوم طولانی بر آن‌ها فرستادیم.

آية رقم 20

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝ ﯞ

که مردم را (از جا) بر می‌کند، گویی که آن‌ها تنه‌های نخل ریشه کن شده‌اند.

آية رقم 21

ﯟﯠﯡﯢ ﯣ

پس (بنگرید) عذاب و هشدار‌های من چگونه بود؟!

آية رقم 22

ﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ

و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم، پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!

آية رقم 23

ﯬﯭﯮ ﯯ

(قوم) ثمود (نیز) هشدار دهندگان را تکذیب کردند.

آية رقم 24

ﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ

و گفتند: «آیا از یک بشری از (جنس) خودمان پیروی کنیم؟! (اگر چنین کنیم) آنگاه ما در گمراهی و دیوانگی خواهیم بود،

آية رقم 25

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ

آیا از میان ما تنها بر او وحی نازل شده است؟ (خیر) بلکه او دروغگوی خود پسند است».

آية رقم 26

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ

فردا خواهند دانست چه کسی دروغگوی خود پسند است.

آية رقم 27

ﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ

بی‌گمان ما ماده شتر را برای آزمایش آن‌ها می‌فرستیم، پس (ای صالح) منتظر (پایان کار) شان باش و صبر پیشه کن. [بیرون آوردن ماده شتر از دل کوه معجزه‌ای بود که قوم صالح از پیامبر خود درخواست کرده بودند، و این معجزه تحقق یافت ولی باز هم انکار کردند و ماده شتر را پی کردند.]

آية رقم 28

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ

و به آن‌ها خبر ده که همانا آب (قریه) در میان آن‌ها (و ناقه) تقسیم شده است، هرکه در نوبت خود باید حاضر شود.

آية رقم 29

ﭛﭜﭝﭞ ﭟ

پس آن‌ها یار خود را صدا زدند، آنگاه (آمد و) دست بکار شد و (شتر را) پی کرد.

آية رقم 30

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ

پس (بنگرید) عذاب و هشدار‌های من چگونه بود؟!

آية رقم 31

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ

بی‌گمان ما یک صیحه (= بانگ مرگباری) بر آن‌ها فرستادیم، پس (همگی) به صورت گیاه خشک خردشده‌ای در آمدند.

آية رقم 32

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ

و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم، پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!

آية رقم 33

ﭶﭷﭸﭹ ﭺ

قوم لوط هشداردهندگان را تکذیب کردند.

آية رقم 34

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ

بی‌گمان ما شن باد تندی بر آن‌ها فرستادیم (و همگی را هلاک کردیم) جز خاندان لوط که سحرگاهان نجات‌شان دادیم.

آية رقم 35

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ

(این) نعمتی بود از سوی ما، این گونه کسی را که شکر کند پاداش می‌دهیم.

آية رقم 36

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ

و به راستی (لوط) آن‌ها را از عقوبت (سخت) ما بیم داد، پس آن‌ها با هشدار‌ها مجادله (و ستیز) کردند.

آية رقم 37

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ

و به راستی آن‌ها از او (= لوط) خواستند که مهمانش را (برای کار زشت) در اختیار‌شان بگذارد، پس ما دیدگان‌شان را کور کردیم، (و گفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا و (طعم) هشدار‌های مرا بچشید».

آية رقم 38

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ

و یقیناً صبحگاهان عذابی پایدار آن‌ها را فروگرفت (و هلاک کرد).

آية رقم 39

ﮥﮦﮧ ﮨ

(و گفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا (و طعم) هشدار‌های مرا بچشید».

آية رقم 40

ﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ

و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم، پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!

آية رقم 41

ﮱﯓﯔﯕﯖ ﯗ

و به راستی هشدار دهندگان به سراغ خاندان فرعون آمدند.

آية رقم 42

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ

(آن‌ها) همۀ آیات (و معجزات) ما را تکذیب کردند، پس ما آن‌ها را گرفتیم، گرفتن پیروزمندی توانا!

آية رقم 43

ﯠﯡﯢﯣﯤﯦﯧﯨﯩ ﯪ

(ای قریش) آیا کفار شما از آن‌ها بهترند یا برای شما امان نامه‌ای در کتابهای (آسمانی پیشین) است.

آية رقم 44

ﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ

یا می‌گویند: «ما جماعتی (نیرومند و) پیروزیم».

آية رقم 45

ﯱﯲﯳﯴ ﯵ

به زودی آن جمع (کفار قریش) شکست می‌خورد و پشت می‌کنند، (و پا به فرار می‌گذارند) [ مصداق این آیه در جنگ بدر تحقق یافت، رسول الله صلی الله علیه وسلم روز جنگ بدر پس از مناجات و راز و نیاز با پروردگارش در حالی‌که لباس جنگی پوشیده بود از چادر بیرون آمدند و این آیه را می‌خواندند. (صحیح بخاری 4877)].

آية رقم 46

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ

بلکه قیامت وعده‌گاه آن‌هاست، و قیامت سخت‌تر و تلخ‌تر است.

آية رقم 47

ﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ

بی‌گمان گناهکاران در گمراهی و دیوانگی هستند.

آية رقم 48

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ

روزی‌که بر چهره‌هایشان در آتش (جهنم) کشیده می‌شوند (و به آن‌ها گفته می‌شود:) «(طعم) آتش دوزخ را بچشید».

آية رقم 49

ﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ

بی‌گمان ما همه چیز را به‌اندازه آفریدیم.

آية رقم 50

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ

و فرمان ما جز یک بار نیست، همچون یک چشم برهم زدنی است.

آية رقم 51

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ

و به راستی ما (کسانی‌که) همانند شما (بودند)، هلاک کردیم پس آیا کسی هست که متذکر شود (و پندگیرد)؟!

آية رقم 52

ﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ

و هر چیزی را که انجام داده‌اند در نامه‌های (اعمال‌شان ثبت) است.

آية رقم 53

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ

و هر (کار) کوچک و بزرگ نوشته شده است.

آية رقم 54

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ

بی‌گمان پر هیزگاران در باغ‌ها و (کنار) نهرهای (بهشتی) هستند.

آية رقم 55

ﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ

در (جایگاه و) مجلس صدق (و راستی) نزد فرمانروایی مقتدر.

تقدم القراءة